435 resultaten.
Schaduw van een denker
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 En toch faal ik.
Niet omdat ik niet zag
wat er mis kon gaan,
maar omdat ik alles zag
en nergens kon bewegen.
Mijn hoofd is een doolhof
waar zelfs hoop
geen uitgang vindt.…
Nederlanders sterven uit (2)
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
675 Oudere jongeren wonen nog thuis
Een eigen stek is onbereikbaar
Ongemerkt kruipen de jaren voorbij
Spaargeld verdampt door dieverij
Een huwelijk met kinderwens
blijft uit en verdwijnt in het niet
De volkspiramide staat op z’n kop
Eigen volk sterft uit in stil verdriet
Onze bestuurders falen
Ze dreutelen en dralen
Verstoppen zich achter…
Zonnetje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
271 Maar zonder zon was er geen ademzucht
Geen liefde haat geen lente in de lucht
Geen hier of nu geen overkant of ginder
Beloftes bloeien op in onze breinen
Maar krijgen zelden vaste voet aan grond
Belijden loopt gesmeerd met volle mond
In weemoed ziet men ze alras verdwijnen
Ons streven is een godgegeven wonder
Ons falen is hermetisch ingebed…
hoe schaduwen zich langer maakten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.686 we liepen hard
de duinen op, waren
bijna boven, zijn
door ademnood gestopt
ik zag de pijn
voelde tranen om
het falen, wist dat we
de top niet zouden halen
we waren niet alleen
zagen hoe schaduwen
zich langer maakten, hoe
alle licht rond ons verdween
we hadden elkaar ingepakt
een teveel aan goede zorgen
wisten hoe de dag verliep…
Je bent me vreemd-vertrouwd...
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
3.077 Je bent me vreemd-vertrouwd en 'k kan het niet verklaren
hoe ik toch telkens weer probeer je in te passen
in een schema dat niet klopt, dat wel moet falen
want achter al onze verhalen
staat torenhoog 't mysterie van ons zijn.…
Strohalm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
798 Duizend rozen heeft mijn tong gegeven
Fonkelend en vlammend, ware kleurenpracht
Eender aan het blozende stilleven
Door en door met eigen falen voortgebracht
Langs de afgrond manoeuvreert mijn stem
Onuitgesproken val ik over randen
Hoop en vrezen zetten mij nu klem
Tussen doodstille zwart besproken tanden
Praten doet nu niets meer tegen muren…
Taal vertelt
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
525 mijn ondergoed
je zegt dat ik niet deug voor kleren
als jij niet kijkt blijf ik steeds naakt
alsof je anders zou kunnen beweren
je werkzaamheden,
plotseling staakt
ach ja, we weten van het leven
dat een ieder snakt naar geluk
misschien is dat wel na te streven
als je eindelijk af komt
van die kruk
taal vertelt ook veel van falen…
Voetbalvader
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
606 oorlogskleuren
het zoete leven wordt het zwarte treuren
de hoop verandert in paniekvoetbal
je glijdt verloren in het diepste dal
er valt geen glimpje zonlicht te bespeuren
want tussen de ontspoorden staat de zoon
die jij zo’n mooie toekomst wilde geven
je fraaiste vrucht verrot op het stilleven
hij is slechts nar, geen koning op een troon
je falen…
Singing in the rain
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
698 Van falen leren scholieren slagen.
Van verliezen leren sporters winnen.
Zomer, herfst, winter, lente, zomer, herfst.
De zon verdween zojuist achter de wolken.
Onweerswolken.…
Het liefst wil ik met mijn woorden je liefde geven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
545 Omdat ‘ik’ niet iemand anders ben
Die je het liefst ziet falen
En vals tegen je is.
Liefde redt de wereld maar ook jezelf
Wees geeen kluizenaar maar ontmoet de wereld
Elke keer anders, dan kan je ontdekken
Dat je bestaan een teken is van soms liefde, verdriet en pijn
Maar als het helpt wil ik altijd bij je zijn…
De vijg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
436 het frisse van de vijg
een exquise traktatie blijft
onbereikbaar ben jij
op het tussenpad
waar zendgemacht geen
soelaas meer geeft op
schermen die niet kleuren
op elk nieuw gebeuren
het is de wereld
waar bewegen niet wordt
geregisseerd door emoties
en hartstocht omdat zij ons
niet de tweespraak laten
waar geëigende kanalen falen…
Onwetend intelligent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 Rood haar, grote ogen, ik kijk
met haar verbazing mee
naar de geschiedenis van strijd
en onvermogen - liefde
valt romantisch uit de lucht
en redt in deze film de mensen
van goede wil, na het falen
van het verstand, liefde
die meer is dan de natuur-
wetten, die intelligent ontworpen
of niet, hun amorele gang gaan
Ja, noem het liefde…
EENZAAM OM MIJ ALLENTWEGEN
poëzie
3.1 met 21 stemmen
3.441 Weest mij welkom: ik gevoele
dat ik, zonder u, in al
‘t gene ik denke of ooit bedoele,
fale en immer falen zal.
Weest mij welkom, wakkere scharen
van de hoge hemelwacht;
welkom, ‘t levende openbaren
van die schijnbaar dode nacht.…
Mijn zoon
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
2.295 Soms knaagt aan mij dat angstige gevoel:
Ben ik nou wel de vader van die jongen
Die studiebol, die falen heeft verdrongen
En zonder dralen afgaat op zijn doel
De voorspoed heeft hem luidkeels toegezongen
Zelfs voor de heetste vuren blijft hij koel
Een zelfverzekerd lachje op z’n smoel
Het pad naar boven kent slechts reuzensprongen
Examenfeesten…
Hel of hemel
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.196 Alles moet verdwijnen tot niets meer overblijft
van dingen die hem levenloos verwijzen
naar stukjes die nog stervend zijn
in z’n geest wordt strijd gestreden nu
de draad schijnt doorgesneden staat het falen
op zijn gezicht geschreven in de grijns
van medelijden waar hij zelfs geen troost lijkt
uit te putten kan men aarde niet bewegen…
Krantenberichtje 7-9-2004
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.040 Dus staan zij nu als 'curieus' tentoon
Tja, huwelijksgeluk duurt vaak maar even
Vaak zijn de perspectieven wonderschoon
Toch is het nu na twee, drie jaar gewoon
Als huwelijken worden opgeheven
Relaties lijden aan devaluatie
Dus alles meer dan zilver wordt bij gratie
Der tijdgeest in de kranten afgedrukt
En blijven wij relationeel zo falen…
- De ware wereld -
netgedicht
4.1 met 59 stemmen
641 De deugdzamen en de
vromen, ze troosten,
ze falen..
vinden GOD niet in
hun dwalen.
Hoop,
een vreugdefeest
voor die zwijgt,
wie luistert.
In een zinloze wereld
waar men zelf een licht is.
Iemand met betekenis,
de anderen zijn
middelen om te
groeien,
het zelf worden
en te bereiken.
De dood hij is er niet.…
Van onder tot boven
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
566 vurig te bevechten
in de lange levensreeks
toch blijft mijn hart een hof
waar afgunst niet kan stekken
ruimschoots gezaaid en bemest
zal die er steeds verrekken
ik vraag slechts om erkenning
van mijn wezen met gebreken
snak niet naar de winst van winnen
geliefd zijn is zo zalig niet
als daarmee wordt ontzegd
de vrijheid van het falen…
bij vlagen en verdriet
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
693 alles is geweest
wanneer werkelijkheid gedichte woorden opent
er slechts een droevig ronken
overblijft
van een kind
dat, angstig in een wereld, verlangt
het sterven omlaag te halen
woorden kruimelt uit gebeden
om te ontsnappen aan schreeuwende stenen
van maan na maan
zwaar en zonder rust
door het dagelijks openbreken van eigen falen…
Verbonden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
581 Een leven lang wordt deze les geleerd maar
steeds weer volgt ons falen omdat we
nooit ten volle open komen voor de kracht
die alles leidt en die op antwoord wacht.
Maar houden wij het uit bij lange nacht?…
Spiegelen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 Als we elkaar spiegelen
in afwezigheid van wantrouwen
zonder onwaarheid denken
begrip voor falen en herbouwen
het ego trachten weg te schenken
alleen maar Nu en effe zonder doel
Dan ontstaat er een onverstoorbaar evenwicht
waar heel mijn binnenwereld
zonder nadenken voor zwicht
In het volle verlangen
samen te genieten van dat verbonden…
Anno 2017
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
698 geld
machtshebbers steeds viezere spelletjes spelen
zolang vrouwen nog altijd worden verkracht
oorlogsmisdadigers glashard hun daden ontkennen
kinderen worden gehersenspoeld om zich in te zetten voor
geweld nog altijd met de paplepel wordt ingegoten
de vermisten nog altijd niet terecht zijn
zolang politieke partijen keer op keer kunnen falen…
Een halve eeuw samen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
759 We weten wat falen en wat vallen is.
We weten nu wat samen opstaan is.
We weten wat samen balanceren is,
tussen lief en tussen leed.
We houden van onze kinderen.
Van vrienden en vriendinnen.
We houden van elkaar.
Samen onderweg.
Ruim vijftig jaar.
Op weg naar een ongekende horizon.
Waar toeval verandert in bedoeling.…
Tien jaar
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
456 Onwennig was het zeker,
tien jaar terug
Waar te beginnen met de rituelen
Van formuleren en met woorden spelen
Festina lente, langzaam, niet
te vlug
Je doet iets waar je voor geroepen bent
Een stap in 't rederijk waar je mag falen
Een taak waarvoor de Muze je komt halen
Als inspiratiebron van je talent
Als dichter word je immers
niet…
Geschiedenis my way
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
929 De knap vertelde mensverhalen
worden een lang verleden tijd
waarmee je door een wereld rijdt
met mensen die vaak lijdend falen
Uit vreemd verdriet of echte nood
soms dankzij wilde oorlogsdwepers
of machtsmisbruik door brein-inzepers
met ego's heel schrikwekkend groot.…
Vertrouwen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.852 Haar trouw staat vast, en zou de mijne falen?
Des hemels as werd eer haar wentlen moe!
Wat grimt ons dan 't vijandig noodlot toe?
In 't eind moet liefde zegepralen!
't Is weinig slechts, wat ons de tijd kan roven!
Oprechte min versmaadt zijn kort gebied.
Schoon 't leven hier ook in gemis vervliet',
Zij slaat een moedig oog naar boven!…
Ode aan mijn vriend Martin G.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
846 Door waterdichte garantie bij falen van dolfijn
glijdt Martin scheldend op Dolfi zelf rimpelloos
te water, snorkelend en snuffelend moppert hij:
dol fijn, door m’n grote mond dolfijn te zijn.
U kent mij als onverbeterlijke leugenaar
die Martin kent heeft dat gelijk begrepen
rimpelloos is hier natuurlijk niet waar.…
Zilt bloed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 Water lijkt steeds hoger te komen,
zou ik dan toch falen?
Natte sporen, rood geworden,
geen mens te vinden om mij heen.
Golven springen en laten water stortend
met de wind mee gaan.
Zout prikt bijtend aan mijn been.
Het is met me gedaan.…
Zinkend schip
poëzie
4.2 met 24 stemmen
7.384 "
- ik heb geleerd
dat in de dood
de ziel zal stijgen
levensgroot
of dalen
in het schimmenrijk
en falen
onherroepelijk
en dat al wat
der wereld is
een waan is,
een bekommernis
na deze woorden
wordt het stil,
alsof de nacht
omvamen wil
een zinkend schip,
een koele maan -
twee stemmen, stijgend uit de klip:
- o, red ons,…
Naar psalm 139
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
7.867 U dank ik dit leven, zijn kracht en zijn gloed,
Gij denkt aan mijn zoeken, mijn falen, mijn moed.
Gij draagt me de dag door, behoedt me bij nacht,
Gij zijt het steeds weer mijn thuiskomst verwacht.
U dank ik voor vriendschap, verbondenheid, trouw,
voor werken en willen, voor warmte en kou...…