3707 resultaten.
Ommetje
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
530 de nacht zo stil
de maan zo vol
van haar
‘n schijn van kans
dat uit te lichten
haar voeten
gaan aan haar voorbij
ze volgt het niet
maar blijft klaarwakker
naast zich lopen
ze wekt de indruk
maar die slaapt
en wandelt verder…
Somber
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
781 De zon, vergeet te schijnen,
de regen valt gestaag,
toch lijkt het me het wijste,
veel te lachen maar vandaag,
want;
Morgen is alles anders!…
Verjaren zul je niet meer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 wel tel ik alle zonnen
waarin jij jouw licht
op ons hebt laten schijnen
en nog
warm ik mij
aan iedere zonnestraal
die mij omarmen wil
al dans ik nu alleen
toch zal ik je blijven vinden
in de schoonheid van dit bestaan…
Man/Vrouw
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
605 Men zegt dat mannenhersens niet bestaan
Wanneer je in mijn schedelpan gaat kijken
Dan schijn ik daar ook op een vrouw te lijken
Zo gaat mijn hele zelfbeeld er dus aan
Nou zat ik al rechtop bij ieder plasje
En wie nu lacht, die mep ik met mijn tasje!…
Hij spoort niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 Die het geluk weet te vinden
Die door de schijn de waarheid ziet
Die het allermooiste beminde
Die spoort niet, niet?
Wie liefde wegzet als ongepast
Volgens burgerregels van fatsoen
Is zichzelf helaas tot last
En mist mijn liefdevolle zoen.…
JOUW GEMIS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
831 dat niet te verwoorden is
dat een onvergetelijk beeld nalaat
dat met mij gaat slapen en weer opstaat
als de zon, de maan en de sterren
die lichten aan een hoge hemel
maar niet te bereiken zijn
zo meen ik, dat ook jij daar bent
onbereikbaar in een lichtende schijn…
Bo(e)ing
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
587 Geen schijn van kans om zoiets te verhelen,
Ze zijn soms kilo’s lichter bij de meet.
De ongelukken die ik op zie doemen
Verleiden mij ze voortaan Boing te noemen.…
Afscheid van mijn lijf...
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.902 Niet meer voor mij
Maar voor al die mensen
In gezonde lijven
Mijn lichaam rust
Schijn maar zacht lieve zon...…
Schemering
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.047 of het nooit is daar geweest
alleen vervaagd in stille dromen
tot sterren aan de hemel
de nacht weer laten vallen
het donker overheerst
demonen vervliegen
in tijd en geest
zal het verdriet van België
voor immer schijnen…
Roos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
873 Deez’ schone schijn, flatterend ideaal
Teniet gedaan, geknakt is dit reliek
Verstoken van haar schijn, haar pracht en praal
Zo dor en droog, zo doods welhaast, of ziek
Staat nu de roos, waarheid blijkt aartsrivaal
Doch pleng geen traan. Dit is geen romantiek!…
Een koud vermoeden rilt mij door het brein
poëzie
2.6 met 16 stemmen
2.448 Een koud vermoeden rilt mij door het brein:
Ik zie mijzelf en weet thans wie ik ben:
Ik ben Erinring van veel boeken en
Een Macht, waarmee 'k mijzelf en al mijn zijn,
Gedachte en daad, gelijk maak aan de schijn,
Die 'k daarin schoonst vond: - onbewust gewen
Ik me aan dat artiest zijn; - soms zelfs ken
'k Mijn schijn, die groot is, niet van…
Fietsen langs de Lindt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 Langs het fietspad
hoort de Lindt
een stroom van levend water,
de Zon vormt in
de oostenwind
een pakkend takkenspel;
de lijnen in het grijs
schijnen herten uit het niets,
zich lavende aan smeltend ijs.
De Lindt is een zijtak van het Aduarderdiep.…
Mooie dis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
907 (van stil verlangen)
Pronte borsten
tippen de hemel
Ondergaande
zon, maakt plaats voor
een sterrenhemel die
in mooie lijnen zijn
verhaal doet gelden
De kling vibreert
raakt vanbinnen
Zachte wanden
rondom hemels
vocht dat slechts begeleidt
vanaf hoge toren
met schijn die zelden
Oprecht bedriegt
laat zij dansen
Venijn van schijn…
Oneindigheid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.750 O valse schijn van lichaamswal,
Waarbinnen wij schijnen, waarbuiten wij zijn,
Omvangende in een gedroomde lijn
De oneindigheid!…
slechts schijn
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
625 Tot in een heldere morgen
scheiden wij in schijn
een pleister op de wonden
gehecht voor al de pijn
zijn we geborgen
in ritmische golven
van een onmetelijke oceaan
krijgt dat gevoel
steeds een andere naam.…
Schone schijn
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.502 er zijn zo van die mensen
die mij niet mogen
het aantal neemt
door de jaren heen
alleen maar toe
heb ze mogelijk in hun
verwachtingen bedrogen
worden van mijn aanwezigheid
ondraaglijk moe
of zal het zo zijn
dat ik nu pas,
door de jaren gelouterd,
de schone schijn doorbreek
van zelfgenoegzaamheid
waar de ziel
schellen verdrijft…
Verloren.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.526 Want dat tussen ons was enkel schijn.
Ik schreeuw maar heb geen stem.
Ik kijk om me heen met m'n ogen dicht.
De adem in m'n keel zit klem.
Dat wat ik zie is een donker licht.
Misschien moet ik toch doorgaan met m'n leven.
Al weet ik niet waarom.
Misschien moet ik m'n dromen toch nastreven.
Juist, daarom..…
schijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 raak uitgeblust
word doodmoe
knars knel wring
niet langer
doorkruis kolkende
luchtmassa's
zoek het hogerop
Dood, in feite zijn we
naaste buren
dagelijks kruisen
we elkaars pad
het licht brandt zelfs
's nachts bij jou
bedrieg ons nog even
voor de schijn…
Schaduw van het licht.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Vergulde gedachten blijken schijn
achteraf.
En grimlacht naar ons reeds het graf.
Zinloos iedere daad zo geprezen en
op het gelaat kun je de twijfel lezen.
Maar moedig verzet zich menigeen tot
de dag des oordeels valt en ook daad-
werkelijk blijkt, het leven is slechts
te leen.…
Schijn bedriegt
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.001 men niets
ze praatte mee, ze lachte
haar ogen verborgen
achter haar bril
miserabel voelde ze zich
maar ze wilde
beleefd en aardig blijven
wat had ze het koud
ondanks de warmte
ze bedacht
ach als er ooit niet
de liefde tussen
hem en haarzelf
was geweest
dan waren er nu
in deze kamer
heel wat minder mensen
nu is er de schone schijn…
Zonder schone schijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
558 ik heb het
allemaal vaarwel gezegd
luxe oorden en het uitgaansleven
mijd paleizen en arena’s
stop met alle media en
de sensatiebeluste hyena’s
het is een zegen om
eindelijk onszelf te kunnen zijn
in een omgeving zonder schone schijn
ik pak je hand en zie
het paradijs al in je ogen
als we in je lach naar buiten gaan
je kijkt me aan…
Dode Zwanen
hartenkreet
2.1 met 12 stemmen
1.463 Leven zullen de zwanen,
als de zon weer gaat schijnen.
Leven zullen de zwanen weer in mij,
als morgen komt.…
Vertrouwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.139 Er gaat niets boven lekkere alcohol
waarbij de sfeer niet kan verdampen
tijdloos gaat de maan weer schijnen
want er zal altijd een toekomst zijn.…
Pollutie
snelsonnet
2.7 met 25 stemmen
3.371 Ze stemmen op de dichters die niet willen
Er schijnen flink wat stemmen gedelete
Een aantal dichters-je gelooft het niet-
Heeft op zichzelf gestemd. 't Is om te gillen!
Zo wordt straks die Poëet des Vaderlands
Een heuse Laureaat des Wantoestands…
Los
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.081 vanwaar ik ben
is leegte vergeten
kijken ongeloof en
om niet het weten
cocon eigendraad
-het nevelt zicht-
ontpop mijn ziel
zo zal het schijnen
hulsel kom af
voorwaar verweer
ga met rottend blad
beklijf niet meer…
1 Mei
snelsonnet
3.4 met 24 stemmen
2.328 Zodra hier de Oranjezon gaat schijnen
Ga ik elk jaar weer hossend over straat,
Maar gloort daarna de rode dageraad
Dan vier ik feest met de republikeinen.
Er is nog steeds niks nieuws onder de zon:
Ik ben nog altijd een kameleon.…
passant
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
912 gestroomlijnd en gestemd
gehavend en ongetemd
vertellen ze hun verhaal
hij bespeelt respectvol
de snaren en mijn ziel
ik luister met een haast
voyeuristisch genot
naar de unieke klanken
die zij enkel voor hem
schijnen te behouden
en mij slechts toelaten
als voorbijganger…
Voorbij
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
985 Trek jezelf aan je haren
Uit dit putdiepe dal
Laat de dingen los die waren
Kijk vooruit wat komen zal
Er is een zon die zal gaan schijnen
Deze nacht gaat weer voorbij
En als de regen zal verdwijnen
Staat er een regenboog voor mij…
het ik voorbij
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
628 achter gepeins
over gemis
schijnt vaag de kans
voorbij de schijn
doemt soms
de oplossing
bij de intuïtie
ligt vaak
de waarheid
kom van je wolk
verwarm mijn aarde
beleef de liefde
zonder voorwaarde…
In maagdelijk witte sluiers
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
493 nog in schaduwdromen
klimt bewogen schijn
zich vederlicht omhoog
langs bomen
laat de kruinen
in maagdelijk
witte sluiers
schoonheid prijken
veel te mooi om te blijven
wanneer leven zich
in uitgesproken grijs
zal opengooien…