953 resultaten.
Nachthelder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 het rozenlicht
ingetogen
uitbundig ontvouwt het zich
kraakt nachtelijk naaldwoud
uitgedund over
bevroren toendrablauw
zicht door ogen gedragen
verre nachtdruppels
verblind door navelstaren
omstreeks enige momenten
lijkt de nacht te kort
om aan het donker te wennen
aan stilte die zich ontroert
zich verzwijgt
in onuitsprekelijk gemoed…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
504 Als de eerste felle kou in het gemoed
van de liefhebber weer onrust zaait
De sneeuw het land overrompelt en
langzaam weer naar zich toe graait
Glij ik de ultieme vrijheid tegemoet
op het glad gespannen Wyde Wied
Het blijft een prachtig plaatje
een mooie onvervulde droom
want helaas schaatsen – ik kan het niet…
STIL GEMOED ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
2.2 met 6 stemmen
3.310 waaroor my naakte sole
gierts-gierts gaan
vandag is hier niemand op die Sondagmôre
en ek voel hoe
die kriekies, barste in die mure,
die kraak in die meubels
met my gaan
my lewe is so onstuimig woes
my liggaam voel oud gedaan
soos ‘n sinkplaat wat
teen die herderson lê en roes
hierdie kalm stilte
wat nou hier heers
tot ver in my gemoed…
Waarheen, ontaard gemoed, waarheen?
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.612 X.
Dus blind en bloot van alle rêen,
Dat gij uzelf, wel eer zo vrij,
Steekt in dees malle slavernij?
Wat gaat mijn domme ogen aan,
Haar eigen Meester te verraen;
Een weg te banen, ten verderf;
Te maken dat ik levend sterf?
Door u, helaas! werd ik gewaar,
Wat holle golven van gevaar,
Wat baren van verdriet en wee
Daar bruisen…
Samen dragen
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
1.807 Je leest mijn gedachten
en voelt mijn gemoed
je leest in mijn ogen
het gaat niet zo goed.
Je wilt me wel troosten
in pijn en verdriet
maar ik wil alleen zijn
dus troost me maar niet.
Laat mij maar m'n gang gaan
laat me maar even alleen
zodat ik kan schreeuwen
of stilletjes ween.…
DAAGSE ZEGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
66 Werken voor Gods Koninkrijk
betoont zich grootmoedig in
het doen van elke dag
samen de tafel afruimen
elkaar treffen op straat
's avonds genieten van lamplicht
al deze ogenblikken
beleven met sterke vrede
en schappelijke geest
plotselinge geschillen
vol luchtig gemoed oplossen
zijn de stevige
bouwstenen van het geloof.…
onbekende overvloed
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
786 zocht mijn thuis
in verlaten zalen met stoelen
waar beelden op schermen
mij vulden
om maar niet mijn leegte
te hoeven voelen
het waren die zondagen
waarop de stad mij riep
om maar onderweg te zijn
hoe kon ik anders
mezelf verdragen
met mijn zieltogende pijn
nog steeds draag ik die eenling
mee in mijn gemoed
een verschraald wezen…
Geen haast
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.753 De morgenvogel opent mijn gemoed
met een zwierige zwaai
fluit het gazon zich ontvankelijk
naar de vroege ochtendmens.
De tranen rollen van het raam
het glas half doorzichtig
als benevelde gedachten
zich trachten te schikken
voor het ontbijt.…
Sluimerende sequentie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.503 Rustend
op de bladeren van gemoed
de zinnen langer laten groeien
beelden van dromen, exotische kleuren
oranje palmen met ingesmeerde decemberzon
naakte schaduwvormen delven paden
in een uitgestrekt licht, zo licht
ver dragende fluisteringen
in de sneeuw van stilte
zoete sluimeringen
sluimerwoorden
levenszacht
bedacht.…
vaders bankje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 waarom ik hier van de fiets stap
van tijd tot tijd op het bankje zit
en zie hoe het land onder een paarse
gloed vervaagt de dag er schoner
verglijdt
alsof ik door mijn vaders ogen kijk
met dezelfde oren de stilte beluister
hoe mijn gemoed zich beroeren laat
terwijl ik huiswaarts fiets
de herinnering hier zacht gedijt…
Anders dan voorheen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
493 ik draag mijn gemoed
naar het weidse
een eindeloze verte
verleg mijn grenzen
twist met de wind
als een gevouwen bootje
varend oeverloos
ongekunsteld broos
aanvaardend de
onstuimige golven
ziende naar de gloed
een horizon van moed
‘k slijp de scherpe kanten
van de vuursteen
fonkellicht warmt de bron
maar, anders dan voorheen…
Ghostriders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 Als in duistere winternachten
padden zich verschuilen
en honden angstig huilen,
als damp opstijgt uit diepe grachten,
hoed u dan als takken kraken
en schimmen glijden over daken,
denk niet, ach 't is maar een kraai
want terwijl je staat te wachten
sluipen ze met vereende krachten
in je gemoed en je gedachten,
de ghostriders in the sky.…
In blijde verwachting
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.005 Ik ben zwanger
van een vreugde
die mijn hartstocht
leven doet,
vurig maakt en opgetogen,
levenslust vult mijn gemoed
in mij groeit het
en beweegt,
banend zich
een weg naar boven
waar het juichen wil
in strofen
om de Schepper
te verhogen
die mij weefde
in de moederschoot,
leven aan en in mij bood
mij door een soort
van navelstreng…
Het boomt niet zo tussen ons
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 zodra ik een stukje groei
steekt hij zijn takken uit
niet om mij te helpen, nee
hij ziet me liever aan zijn voet
soms hoor ik hem wat kraken
wanneer de wind ons schudt
ik buig dan diep, bemoei
me niet met zijn gemoed
hij kan me raken, zijn kruin
hangt naar onweer en zwiept
en zweept en met heel m’n bast
hou ik me aan de liguster vast…
is dit liefde ?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 jij slingert jezelf
als een ondeugend aapje
van tak tot tak en
hoog in de boom
daag je me uit
je vlooit de hond en de kat
je klooit met mijn gemoed
op een vreemde
manier voelt dat goed
want jouw jeugdige overmoed
zegt stoute ogen en
steels voorovergebogen
dat je weet wat mij beweegt
dan zeg ik amen
ja, dit is liefde…
In jouw ogen...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.384 Als ik aan je denk
begin ik pas te leven
Jij, die me de geheimen
van je hart hebt prijsgegeven
Ik geniet zo van de warmte
die uit je ogen straalt
Je stem die me doet trillen
en zo vaak mijn gemoed bepaalt
In jouw ogen, zo helder en zacht
wil ik eindeloos verdrinken
als het kon, dag én nacht
terwijl onze muziek zou klinken…
Volle maan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 ik heb de maan alvast op je hoofdkussen gelegd
ze bloost vannacht goudkleurige wangen
maakt je slaap wat zachter
in het hemelbed van haar dromen
glinstert ze tedere blikken
haar huidgedicht
nestelt zich gemoedelijk tussen je lakens
het is geen toeval dat ze juist nu
de zachtheid van haar ik aan je wil geven
tussen het steengruis van…
Weggegooid uit schuldbesef
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Een zwijnenstal de
Werkkamer waarin
Ik mijn leven op
Orde krijgen zou -
Prullenbakken al in
Geen weken meer geleegd,
Emmers en voormalige
Plantenbakken puilen uit,
Net als het gemoed waarin
Ik mijzelf nog levend houd -
Aangekoekte koffiemok,
Op zijn vroegst weken geleden
Door mij geleegd, met resten
Van Mars-repen die ik in…
De poetsvrouw
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
526 Drukkend op het hartgrondig
gemoed dat de tranen bezingen
moet.
Van een poetsvrouw die verdriet
wegpoetst uit haar leven met
smartlappen die haar haar glimlach
teruggeven.…
HUMOR HIERBOVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Men is verwonderd
over de oneindigheid
van het ons omringende heelal
vraagt zich af wat schuil gaat
tussen aarde verste sterren
achter onbekende nevels
al dit dubben zonder antwoord
zien God en Zijn engelen
met schertsend gemoed aan
weten zonder meer hoe binnen
deze eindeloze ruimte
Hun vertrouwde Hemel
bestaat en nóg verder heerst.…
Parkinson
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
536 met mijn hoofd
dicht bij jou
luister ik
naar je gemoed
is het een merel die fluit
of zijn er blaffende honden
het ruisen van de zee
of huilende wind
laat het de lach van het kind zijn
dat jij was
als je danste en sprong
en aftelrijmpjes zong
aftellen doen de jaren
herinneringen tellen op
soms wel
soms niet
dingen van…
ZOMERGOD
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.504 IJlt tegen,
Hem tegen,
Met zang en groet,
Die weelde brengt en zegen
En kracht in 't jong gemoed.
Plant meien op zijn wegen;
Werpt kransen vóór zijn voet -
O Zomergod, gegroet!
----------------------
Gedichten (1911)…
Wanneer door 's werelds Licht de blindgeboren jongen
poëzie
3.9 met 7 stemmen
5.773 Zijn tonge zweeg, 't gemoed dat riep om duizend tongen!…
dat ene moment
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.013 waar een misstap ooit begaan
een leven heeft verwoest
de pijn van duizend vragen
knaagt aan zijn gemoed
zijn weg terug
verdwenen is
de wens te lachen
stil vergaan
toekomstdromen
verleden zijn
zijn wil te leven
schuilt in pijn
brengt de tijd verwoeste dromen
van wat eens niet is geweest
is het antwoord op zijn vragen
moest dit moment…
zo gewoon
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.127 rust heerst in mij
de bladeren
zijn gevallen
net als gedachten
een plek vinden
en de strijd in
mijn gemoed
allengs verzachten
rust heerst in mij
ik kan weer geven
de ander zien en horen
de eenvoud
van intens contact
kan mij weer bekoren
ja,,het lijkt
niet groots
of van gering gewicht
toch raakt het
dat wezenlijke
wat…
zij is uit de kunst
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.087 plukse dame
uit heer hugo's waard
sprak de schoone kunsten
niet interessant
te zwaar waar
om niet goed
van te worden
geef mij maar kunstel
precies als borstel
mijn borsten zijn zo opgeknapt
sinds ik borstel
en niet plukkel
het gaat nu goed
met haar
zo ziet men maar
liever lekker kunstelen
dan amechtig stuntelen
met geprangd gemoed…
Als de stilte zwijgt
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
824 de stilte zwijgt
duizend nachten
etmalen lang
bestormen
bomen mijn gedachten
ook al vormen lippen zich
om woorden te benoemen
de tong blijft verstijfd achter
en hoor ik hartslagen
in mijn oren zoemen
zo ongeveer
dragen tranen het gemoed
een traag stromende fontein
die eeuwige leegte ruist
in ongenaakbare overvloed…
Geen nood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
484 de wind speelt in het zand
tot aan de kade van steen
het licht lacht gelig
in een schaduwloze lucht
mijn hoofd zit alweer vol
van ongenode gedachten
mijn hartslag stort zich
in de diepte van de zee
komt terug als een vochtige golfslag
met het aanstromende water
maar geen nood
mijn onrustige gemoed
volgt gewoon de weg
die het volgen…
Golven
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
932 Op lippen van voorbije jeugd
wiegt onze zeilboot als een veer
in keerkringen van levensvreugd
gespiegeld door het mooie weer
ons gemoed draagt over water
dat zo stuurloos is bevaren
in het zicht van zoveel later
om kompassen te vergaren
nu onze richting is bepaald
over de golven van weleer
zijn onze kussen - vrij vertaald -
de ziel van…
Eeuwige vragen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
635 Wanneer zal eindelijk het tij
z’n rust eens vinden
in gelijkheid van gemoed.
Zullen stromen eensgezind
een richting vinden
op de thermiek van de wind.
Gaan gedachten in één tempo
samen in vriendschap om
om parallel van geluk te zoeken.
Vinden woorden eindelijk
juiste klank van vreugde
in menselijke omgang met elkaar.…