Alle inzendingen over geruchten

337 resultaten.

Sorteren op:

Meeuwen.

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Als zwaluwen zere, en zonder gerucht, van boven naar onder, van onder naar boven tot tegen de lucht; dan, zakkende, zwakkende, zwenk op zwenk, in een wenk in 't zicht, in een wenk in 't water - een spatte licht op 't grauw geklater!…

Verhangen

poëzie
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.642
Zijn gerokken lijf, in vodden, wiegelt met een doof gerucht van de takken, lijk de slinger van een uurwerk, door de lucht. Diepe, met de randen vóór zijn ogen, zit een vette hoed, en er leken uit zijn neuze- gaten zwarte druppels bloed.…

Windfluiter

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 483
Heb je het fluiten van de wind gehoord tussen luisterende bomen met de gedachte aan de dood, zo aanwezig de dood in het diepe zwijgen van de nacht er gaat een gerucht rond dat er een vreemdeling is aangekomen met veel geld en fatsoen ze hebben zijn snor afgeschoren zijn dodelijke wapens zijn vernietigd al zijn corrupte geld aan de armen…
mobar10 juni 2019Lees meer >

MIJN LIEF

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
altijd zij aan zij ik ving je op toen je ooit viel en jij bewaart ons evenwicht – zo stabiel laat wolken maar vrij drijven aan een vredig blauwe lucht laat de zon al of niet uitbundig schijnen laat ze toch doen wat ze zo graag wil laat de wind storm spreken of met zucht in onze cocon is het voor de buitenwereld stil ons bereikt geen enkel gerucht…
catrinus1 oktober 2019Lees meer >

RECONSTRUCTIES

snelsonnet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.425
Er schijnen oude helden terug te keren Van Klukkluk tot aan Freddy Mercury En zo verwart men nep met nostalgie En imiteren met reïncarneren Maar ongeacht de grime of wat ze zeggen: Hoe alles wás blijft zeer van die ver wegge…

STEMMING.

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.500
Hoog wil ik stijgen in de Noordenwind, Boven 't gerucht van stemmen - boven 't licht Der volle straten en de druk der mensen. Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij - Dat er geen liefde en lachen voor mij is, Geen zachtheid en geen weemoed en geen lust.…

Bezwering

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.643
Er gaan geruchten. Een holle stem met 7 echo's zou zich door onze dromen mengen. De zondvloed is een schrikbeeld een pittig hapje Mmmm watertanden bij een fatale afloop de mooie dood aan flarden lachen Nog even dan. Snauwen wordt een verademing O Toeval, kruip terug in uw bed. Daag me niet ... Jaag me niet uit mijn wieg.…
Wimper3 april 2003Lees meer >

Da Vinci Code

hartenkreet
4.4 met 41 stemmen aantal keer bekeken 1.816
woord, de zin vermoorden Broeder tot het uiterste gedreven Celibaat bekleed en ingericht Zo is mijn godsdienstleraar mij bijgebleven Ons begeleidend als een gebroken dwaallicht Jezus is heilig en een hemelse zoon Droeg het leed van heel ons wezen Gespietst als een dier met doornenkroon Moest hij ons van het kwade genezen Maar de geruchten…

In de manteling bij Domburg

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.626
Als een god die zou beluistren Aards gerucht uit hemels vreê, Hoor ik uwe adem fluistren Door de stem van wind en zee.…
P.C. Boutens29 december 2010Lees meer >

Uit de geest van Griet Zelle (Mata Hari)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.213
Het uniform van rijke kerels in mijn ogen spiernaakte Adams: in en uit de mijne: het hemels paradijs waarin ik schaars gekleed met mijn exotisch schone lichaam danste over werelddelen als ‘het oog van de dageraad’ geruchten niet van de lucht: mijn hebzucht ontdeed mannen van hun kleed, letterlijk en figuurlijk heb ik mij gefortuneerd voorzien…

Leeuwerik

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.480
In het ijle blauw verloren Volgt mijn oog niet meer uw vlucht, Maar uw antwoord dwaast mijn oren Met zijn zaligend gerucht: Steeds, uit vreugd of smart gerezen, Heeft de ziel uw vreugd verstaan, En tot uwe vreugd genezen, Ons gemeen geheim geraên: Alle smart omhooggedragen Meerdert vreugdes gouden schat: Slechts de vleuglen…

gezicht op de haven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
een scherpe steven snijdt met weinig gerucht diepe zee aan. we raken buitengaats. er is een wisselend tij van mist, de zware deining onaangevochten vloeiend traag grommend donker zinkend om weer hoog te komen als een zware berg zout water. waarom toch varen naar de rotskam, de kou in het want. in het raam ligt een onbewogen haven.…

haan met vogelgriep

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.826
op de grenspaal van mijn erf staat een suffe haan met ogen van mat glas zijn keel is lelijk opgezet ik houd hem een handpalm voor waar vier maïskorrels glanzen maar zijn krop, het speeksel weigert zijn kop keert schichtig op een gladde toren van wervels hij zoekt het minste gerucht het koper van zijn veren het rood van kam en lellen…
Wim Veen22 maart 2006Lees meer >

genadesteek

netgedicht
3.4 met 47 stemmen aantal keer bekeken 17.954
1 in de arena zwellen de geruchten tot een gifwolk de keizer keert zijn vlakke hand een halve meter boven de schoot een wenk die kwade tongen sust onder hem een ovalen bekken de walm van ranzig zweet zuilen stutten de gevels met een krullend blad bekroond gieren staan vleugel aan vleugel te reikhalzen naar het aas dat nog wemelt…

Stil dorp

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.571
En nergens zweeft een zweem van gerucht: Een lege zaal waar 't geruis is gevlucht Met het sterven van 't roezelig feest. Geen mens durft gaan langs 't zandig pad, Wijl 't rustend dorp dan wakker schrikt, En verwijtend de wandelaar tegenblikt Die treedt op takken en krakend blad.…

blauwe stad

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 768
schepen liggen in de haven onbeweegbaar aan zware ankers vormen eentonig geborgen in de misthoorn van de morgen zelfstandig getekende kranen helpen de wachttijd dragen huizen op de wal hebben de diepgang van roerloos verleden masten die in de ramen opsteken een havenstad waar het gerucht in een schelp wordt geblazen tritons onder bruggen…

9 april 2011

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
Paniekerig geruchten hier en daar. Telefoontjes van bekende of ik nog leefde. “ja, gelukkig maar.” De dag begon zonnig en licht. Kinderen speelden en mensen lachten. Hij eindigde duister en zwart met ieder zijn eigen droevige gedachten aan die gek die schoot, het lijk op straat en meer mensen dood.…

Giezelbaarg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
Weet waar je aan begint zeiden de mensen die berg is bekend berucht er loopt een gerucht die grond is met bloed doordrenkt. Die berg is slecht heren van het kasteel in Wedde stelden er mensen terecht geselen, martelen er af die kop aan de galg hingen ze hen op heksenverbrandingen noem maar op.…

't is de ure der getijden

poëzie
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.027
Daar is, in iedere zuster-cel, Bij 't ronken van de wekker-bel, Een vaag gerucht begonnen: 't Is 't mommel- momp'len van gebeden, De kloosterkerk wacht beneden, Heur stille, vroege nonnen.…
Alice Nahon6 augustus 2004Lees meer >

Voorbij het baken

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 30
Daarbuiten smoort het onbedacht gerucht langs bomen die geen zucht aan 't duister geven; geen late vleugel snijdt de stille lucht waarin de nacht en aarde zijn verweven.…
dabda16 november 2026Lees meer >

Een nieuw gedicht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Dit is de ultieme kans om opnieuw te beginnen nu de dag afscheid neemt van de heldere middagzon er komt een naakte energie uit de geruchten over liefde die bloemen anders doet geuren kleur toevoegt aan het witte licht het gebeurt nu slechts in de sfeer van stille brieven dat heuvels beklimmen en aan lianen hangen dat woest en…
mobar2 maart 2024Lees meer >

Haar natuur,

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 706
draalt niet in haar zinnelijke vlucht, in de wenteling wordt de aardse zwaartekracht vermeden en deelt zij met mensen haar serene vrucht, zaait de liefde uit een heilige natuur, woestijnen worden akkers op den duur, groene ideeën spruiten uit de grond, er baart geurende bloesem uit haar mond, zij speelt de hoofdakte in een mondiaal gerucht…
pama3 november 2010Lees meer >

De Noordenwind

poëzie
1.5 met 79 stemmen aantal keer bekeken 4.470
Hoog wil ik stijgen met de Noordenwind, boven 't gerucht der stemmen - boven 't licht der volle straten. Weg! het warm gewoel, de weke druk van mensen om mij heen! Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij, dat er geen liefde en lachen om mij is, geen zoete stem, geen blik van vrienden-ogen geen weekheid en geen weemoed en geen lust.…

Gereanimeerd?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
mijn vrede als storm beide in mij vereend, die combinatie snakt naar lucht, hunkering van lijf en brein terug naar de moederschoot, een lokroep in vermomming misschien was alles na geboorte slecht schijn en blijft de zucht naar avontuur in het onbekende wat mij elke morgen wakker schudt, lijkt mijn doelgroep slechts een vaag gerucht…
Pama5 april 2019Lees meer >

Wanneer de draaiorgels slapen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
Het gerucht van mijn stap klonk als verstoord tegen de gevels op. In de stad was het leven tot morgen roerloos en zwijgend opgeslagen. Ook de magazijnen de winkeletalages en woonkamers hadden hun geluid afgedragen, de doodse bedrijfspanden en de oude loodsen, waarin draaiorgels al lang stonden te slapen.…

Uniek Bestaan

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.322
beter vergaan Heb ik invloed gehad op hun leven Heb ik ze iets goeds kunnen meegeven Hechten zij waarde aan mij Zoals ik waarde hecht aan hen Zal ik ze nemen zoals ze zijn Zullen ze mij dan nemen zoals ik ben Is het nuttig voor mij om te bestaan Of verspil ik waardevolle lucht Kan ik een succesverhaal zijn Of toch niet meer dan een gerucht…
robert6 januari 2003Lees meer >

De Noordenwind

poëzie
4.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 5.013
Hoog wil ik stijgen met de Noordenwind, boven 't gerucht der stemmen - boven 't licht der volle straten. Weg! het warm gewoel, de weke druk van mensen om mij heen! Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij, dat er geen liefde en lachen om mij is, geen zoete stem, geen blik van vrienden-ogen geen weekheid en geen weemoed en geen lust.…

ZONDAG

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.891
Door de reine blauwe lucht rijst er menig blij gerucht; kinderreien zingen klingen op het hof in bonte kringen onder brede eikentrans lustig aan de dans. Over dorp en over veld de avond spreidt, de beêklok schelt; de avond heeft zijn vreugden mede voor des brave landmans stede: ziel te vreden, hert gerust, stille avondlust.…