337 resultaten.
Meeuwen.
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.128 Als zwaluwen zere, en zonder
gerucht,
van boven naar onder,
van onder naar boven tot tegen de lucht;
dan, zakkende,
zwakkende,
zwenk op zwenk,
in een wenk
in 't zicht, in een wenk in 't water -
een spatte licht op 't grauw geklater!…
Verhangen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.642 Zijn gerokken lijf, in vodden,
wiegelt met een doof gerucht
van de takken, lijk de slinger
van een uurwerk, door de lucht.
Diepe, met de randen vóór zijn
ogen, zit een vette hoed,
en er leken uit zijn neuze-
gaten zwarte druppels bloed.…
Windfluiter
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
483 Heb je het fluiten van de wind gehoord
tussen luisterende bomen met de gedachte
aan de dood, zo aanwezig de dood
in het diepe zwijgen van de nacht
er gaat een gerucht rond
dat er een vreemdeling is aangekomen
met veel geld en fatsoen
ze hebben zijn snor afgeschoren
zijn dodelijke wapens zijn vernietigd
al zijn corrupte geld aan de armen…
MIJN LIEF
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 altijd zij aan zij
ik ving je op toen je ooit viel
en jij bewaart ons evenwicht – zo stabiel
laat wolken maar vrij drijven
aan een vredig blauwe lucht
laat de zon al of niet uitbundig schijnen
laat ze toch doen wat ze zo graag wil
laat de wind storm spreken of met zucht
in onze cocon is het voor de buitenwereld stil
ons bereikt geen enkel gerucht…
RECONSTRUCTIES
snelsonnet
3.9 met 14 stemmen
1.425 Er schijnen oude helden terug te keren
Van Klukkluk tot aan Freddy Mercury
En zo verwart men nep met nostalgie
En imiteren met reïncarneren
Maar ongeacht de grime of wat ze zeggen:
Hoe alles wás blijft zeer van die ver wegge…
STEMMING.
poëzie
2.7 met 11 stemmen
5.500 Hoog wil ik stijgen in de Noordenwind,
Boven 't gerucht van stemmen - boven 't licht
Der volle straten en de druk der mensen.
Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij -
Dat er geen liefde en lachen voor mij is,
Geen zachtheid en geen weemoed en geen lust.…
Bezwering
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.643 Er gaan geruchten.
Een holle stem met 7 echo's
zou zich door onze dromen mengen.
De zondvloed is een schrikbeeld
een pittig hapje
Mmmm watertanden bij een fatale afloop
de mooie dood aan flarden lachen
Nog even dan.
Snauwen wordt een verademing
O Toeval, kruip terug in uw bed.
Daag me niet ...
Jaag me niet uit mijn wieg.…
Da Vinci Code
hartenkreet
4.4 met 41 stemmen
1.816 woord, de zin vermoorden
Broeder tot het uiterste gedreven
Celibaat bekleed en ingericht
Zo is mijn godsdienstleraar mij bijgebleven
Ons begeleidend als een gebroken dwaallicht
Jezus is heilig en een hemelse zoon
Droeg het leed van heel ons wezen
Gespietst als een dier met doornenkroon
Moest hij ons van het kwade genezen
Maar de geruchten…
In de manteling bij Domburg
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.626 Als een god die zou beluistren
Aards gerucht uit hemels vreê,
Hoor ik uwe adem fluistren
Door de stem van wind en zee.…
Uit de geest van Griet Zelle (Mata Hari)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.213 Het uniform van rijke kerels in mijn ogen
spiernaakte Adams: in en uit de mijne:
het hemels paradijs waarin ik schaars gekleed
met mijn exotisch schone lichaam danste
over werelddelen als ‘het oog van de dageraad’
geruchten niet van de lucht: mijn hebzucht
ontdeed mannen van hun kleed, letterlijk en
figuurlijk heb ik mij gefortuneerd voorzien…
Leeuwerik
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.480 In het ijle blauw verloren
Volgt mijn oog niet meer uw vlucht,
Maar uw antwoord dwaast mijn oren
Met zijn zaligend gerucht:
Steeds, uit vreugd of smart gerezen,
Heeft de ziel uw vreugd verstaan,
En tot uwe vreugd genezen,
Ons gemeen geheim geraên:
Alle smart omhooggedragen
Meerdert vreugdes gouden schat:
Slechts de vleuglen…
Magische kringen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 Verleden,toekomst bij gerucht.…
gezicht op de haven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
608 een scherpe steven snijdt met weinig gerucht
diepe zee aan. we raken buitengaats.
er is een wisselend tij van mist,
de zware deining onaangevochten
vloeiend traag grommend donker
zinkend om weer hoog te komen
als een zware berg zout water.
waarom toch varen naar de rotskam,
de kou in het want.
in het raam ligt een onbewogen haven.…
haan met vogelgriep
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.826 op de grenspaal van mijn erf
staat een suffe haan
met ogen van mat glas
zijn keel is lelijk opgezet
ik houd hem een handpalm voor
waar vier maïskorrels glanzen
maar zijn krop, het speeksel weigert
zijn kop keert schichtig
op een gladde toren van wervels
hij zoekt het minste gerucht
het koper van zijn veren
het rood van kam en lellen…
genadesteek
netgedicht
3.4 met 47 stemmen
17.954 1
in de arena zwellen de geruchten tot een gifwolk
de keizer keert zijn vlakke hand
een halve meter boven de schoot
een wenk die kwade tongen sust
onder hem een ovalen bekken
de walm van ranzig zweet
zuilen stutten de gevels
met een krullend blad bekroond
gieren staan vleugel aan vleugel
te reikhalzen naar het aas dat nog wemelt…
Stil dorp
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.571 En nergens zweeft een zweem van gerucht:
Een lege zaal waar 't geruis is gevlucht
Met het sterven van 't roezelig feest.
Geen mens durft gaan langs 't zandig pad,
Wijl 't rustend dorp dan wakker schrikt,
En verwijtend de wandelaar tegenblikt
Die treedt op takken en krakend blad.…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 schepen liggen in de haven
onbeweegbaar aan zware ankers
vormen eentonig geborgen in
de misthoorn van de morgen
zelfstandig getekende kranen
helpen de wachttijd dragen
huizen op de wal hebben
de diepgang van roerloos verleden
masten die in de ramen opsteken
een havenstad waar het gerucht
in een schelp wordt geblazen
tritons onder bruggen…
9 april 2011
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
567 Paniekerig geruchten hier en daar.
Telefoontjes van bekende of ik nog leefde.
“ja, gelukkig maar.”
De dag begon zonnig en licht.
Kinderen speelden en mensen lachten.
Hij eindigde duister en zwart
met ieder zijn eigen droevige gedachten
aan die gek die schoot,
het lijk op straat en meer mensen dood.…
Giezelbaarg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Weet waar
je aan begint
zeiden de mensen
die berg is bekend
berucht
er loopt een gerucht
die grond is
met bloed doordrenkt.
Die berg is slecht
heren van het kasteel
in Wedde stelden
er mensen terecht
geselen, martelen
er af die kop
aan de galg
hingen ze hen op
heksenverbrandingen
noem maar op.…
't is de ure der getijden
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.027 Daar is, in iedere zuster-cel,
Bij 't ronken van de wekker-bel,
Een vaag gerucht begonnen:
't Is 't mommel- momp'len van gebeden,
De kloosterkerk wacht beneden,
Heur stille, vroege nonnen.…
Voorbij het baken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
30 Daarbuiten smoort het onbedacht gerucht
langs bomen die geen zucht aan 't duister geven;
geen late vleugel snijdt de stille lucht
waarin de nacht en aarde zijn verweven.…
Multiple ervaringssyndroom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
679 ; het gerucht deed de ronde,
'want hij voelt werkelijk geen pijn!'…
Een nieuw gedicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Dit is de ultieme kans
om opnieuw te beginnen
nu de dag afscheid neemt
van de heldere middagzon
er komt een naakte energie
uit de geruchten over liefde
die bloemen anders doet geuren
kleur toevoegt aan het witte licht
het gebeurt nu slechts
in de sfeer van stille brieven
dat heuvels beklimmen
en aan lianen hangen
dat woest en…
Haar natuur,
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
706 draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
in de wenteling wordt de aardse
zwaartekracht vermeden en deelt zij
met mensen haar serene vrucht, zaait de
liefde uit een heilige natuur, woestijnen
worden akkers op den duur, groene ideeën
spruiten uit de grond, er baart geurende
bloesem uit haar mond, zij speelt de
hoofdakte in een mondiaal gerucht…
De Noordenwind
poëzie
1.5 met 79 stemmen
4.470 Hoog wil ik stijgen met de Noordenwind,
boven 't gerucht der stemmen - boven 't licht
der volle straten. Weg! het warm gewoel,
de weke druk van mensen om mij heen!
Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij,
dat er geen liefde en lachen om mij is,
geen zoete stem, geen blik van vrienden-ogen
geen weekheid en geen weemoed en geen lust.…
Gereanimeerd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 mijn vrede als storm
beide in mij vereend, die
combinatie snakt naar lucht,
hunkering van lijf en brein
terug naar de moederschoot,
een lokroep in vermomming
misschien was alles na geboorte
slecht schijn en blijft de zucht
naar avontuur in het onbekende
wat mij elke morgen wakker
schudt, lijkt mijn doelgroep
slechts een vaag gerucht…
Wanneer de draaiorgels slapen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 Het gerucht van mijn stap klonk als
verstoord tegen de gevels op.
In de stad was het leven tot morgen
roerloos en zwijgend opgeslagen.
Ook de magazijnen de winkeletalages en
woonkamers hadden hun geluid afgedragen,
de doodse bedrijfspanden en de oude loodsen,
waarin draaiorgels al lang stonden te slapen.…
Uniek Bestaan
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.322 beter vergaan
Heb ik invloed gehad op hun leven
Heb ik ze iets goeds kunnen meegeven
Hechten zij waarde aan mij
Zoals ik waarde hecht aan hen
Zal ik ze nemen zoals ze zijn
Zullen ze mij dan nemen zoals ik ben
Is het nuttig voor mij om te bestaan
Of verspil ik waardevolle lucht
Kan ik een succesverhaal zijn
Of toch niet meer dan een gerucht…
De Noordenwind
poëzie
4.0 met 29 stemmen
5.013 Hoog wil ik stijgen met de Noordenwind,
boven 't gerucht der stemmen - boven 't licht
der volle straten. Weg! het warm gewoel,
de weke druk van mensen om mij heen!
Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij,
dat er geen liefde en lachen om mij is,
geen zoete stem, geen blik van vrienden-ogen
geen weekheid en geen weemoed en geen lust.…
ZONDAG
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.891 Door de reine blauwe lucht
rijst er menig blij gerucht;
kinderreien zingen klingen
op het hof in bonte kringen
onder brede eikentrans
lustig aan de dans.
Over dorp en over veld
de avond spreidt, de beêklok schelt;
de avond heeft zijn vreugden mede
voor des brave landmans stede:
ziel te vreden, hert gerust,
stille avondlust.…