580 resultaten.
hersenkramp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
751 onbedoeld en pijnlijk
trok haar denken samen
verduisterde het namen
die zij niet vergeten mocht
ongevraagd en vrijelijk
liet zij woorden open
die ongewenst verzopen
In klotsend hersenvocht
klauwend naar houvast
in heldere ogenblikken
wat tijd niet kon verwrikken
en haar geen soelaas bood
werd zij een vreemde gast
in haar ouder wordend…
portret van de gevederde koekoeksbloem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
485 zijn zonnehoed vindt weinig houvast
op het smalle hoofd
daaronder zijn licht spottende ogen
die kijkers op afstand houdt
de groene shawl rust als
een moeder over zijn schouders
alleen op de wereld maar niet helemaal
na het vallen wel weer opstaan
kijk een geluksklokje en hier
staat de gevederde koekoeksbloem
nee die naam is niet…
Dat...
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
185 en er een boedha uitkomt
Dat ik dan mijn schilderlerares
nateken die eruit komt als
een vertwijfelde vrouw
maar met mededogen
Dat ik droom blij te zijn
met een verblijf, maar dat er
tal van losse planken liggen
Dat ik dan wakker,
langs het gras loop
alle onkruiden zie ontluiken
met hun prachtige structuren
En dat dat me houvast…
nachtwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 in de nacht fluisteren mijn dromen
als therapeut van een schromende ziel
die in beelden en symbolen vertaalt
wat mijn brein wakker tot zich neemt
als sterren hun verhalen fluisteren
omarm ik de raadsels die het leven weeft
ontvouwen zich mijn diepste gedachten
die mij de draden in kennis ontwarren
in het donkere diep reist zo de geest
langs…
Krassen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
797 getekende lichaam
geeft het me een geweldig gevoel, zo aangenaam
ik voel me opgelucht; niet meer eenzaam
Als ik me zo straf
drupt het bloed geleidelijk van me af
dat zo wegvoert het gevoel dat een hevige pijn gaf
die ik mijn leven lang ken, van jongsaf
Door het diepe gekras
bevrijdt van m’n zware last,
zo’n enorm contrast
maar een geweldig houvast…
Protest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
705 Wat blijft is wat ik zie
En wat in mij opkomt en vervormt
Tot iets van poëzie
De taal die in ons allen stormt
Geeft houvast, gevoel, nostalgie
Hetgeen ons ook duidelijk normt…
Integriteit
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
584 onbelangrijk als hij
hij rookt
zij eet
hij drinkt
zij droomt
whisky chocola javaanse jongens
het laatste voor beiden
hij pakjes vol
met vloei
zij die ene droom
met zijn donker bruine ogen
noem het liefde
noem het lust
lekkere trek
of bekoring
hij steekt ze op
javaanse jongens
zij houdt hem vast
niet langer een droom
maar haar houvast…
het eindigt niet
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
706 twee kraaien
in een nog kale boom
het schemerlicht valt uiteen,
rolt een nieuw gevoel uit voorjaarsverte, de wenk
is zichtbaar
ze kijkt
en weet zich eenzaam
wacht tot wind
haar adem verdeelt en golven achterlaat
in het zand dat er ligt
blijf staan, zegt ze
het verleden vindt houvast
tussen de jaren, intiem
wanneer een ster zich…
Grenzeloze weidsheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
521 jouw vlakte was open
geen bosschages in het vergezicht
niemand die jouw schuilplaats wist
in grenzeloze weidsheid
was het moeilijk richting te bepalen
of zelfs maar een doel te halen
niet meer houvast dan een hand
om jou te leren kennen
te weten en te voelen wie en wat jij was
jij bent niet opgegaan in lucht
ook nooit gevlucht wij…
Onder merelgefluit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 ik liet licht
bij je binnen
opende gordijnen
ontdooide ruiten
in de rode ochtendzon
samen keken we naar buiten
vlogen uit
in een ontwakende wereld
onder merelgefluit
jij bent te lang
in het donker geweest
licht wordt eindelijk jouw feest
onwennig verken je
zonder houvast de ruimte
die eens van jou was
ik zie in je lach
weer…
gedegen lijfsbehoud ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
454 in de termijn van het gesteld
proces, het inter-zijn dat
waakser is dan mijn doolhof in het ontmoeten
dirigeert de annihilatie
geen bouwval die niet kermt, geen specie
die draadloos spreekt geen verankering
met trots slechts lege tonnen en spijbelende
mensenmassa’s, allen op weg naar hun geweten
het houvast in het falen van die ander, het…
Of wat daar op lijkt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
567 Niet het blinkend groot
Verhaal, de schijn waaraan
Ieder zich op wil trekken
Die iets in de melk te
Brokk'len heeft, of iets
Wat daar op lijkt -
Maar het kleinste geluk
Is het houvast, kind'ren
Die onverwacht komen naar
't Huis waar ze hun jeugd
Beleefden, het hechte van
Het ouderlijk nest beleven
In plaats van stoer op
Eigen…
Haar verborgen silhouet
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
645 Met ingetogen euforie
absorbeer ik als een spons
die mij de kern laat zien
van de fundamentele houvast.
Haar gevoelige hand
gevangen in een zonnestraal
verbergt de gevoelige kilte
als een warmtebron in IJsland.…
De laatste spriet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 lichtvoetig
liep ik over gras
knipperend in
mijn relatie
greep de laatste
spriet houvast
voor een zekerheid
die er niet meer was
plukte later
madeliefjes
voor het grote
kringgebeuren
in onze cirkel
vertelt de krans
alle details in
geur en kleuren
we hebben nog
gezongen en met
aanwijzertje gekust
het gaf mij geen rust…
dikke knuffel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 leugens
ik wil dat het leugens zijn
die over jouw gezondheid
mij de waarheid vertellen
pijn
ik noem het pijn
wat jouw waarheid mij vertelt
van afscheid dat komen gaat
deze waarheid doet pijn
pijn die ik enkel verdraag
dankzij houvast van verbinding
in van jou gekregen vriendschap
de waarheid en de pijn
huilen tranen van verdriet…
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
230 ik voelde
vlammen
zonder vuur
een vonk
verstopt
in veen
de wind
wilde woorden
die ik nog niet kende
maar al wel
verlangde
ik liep
langs lijnen
van licht
die leken
te leiden
maar lazen
mij niet
mijn huid
hing
aan herinnering
mijn hart
hunkerde
naar houvast
ik was
een echo
op eigen grond
een roep…
Ik mis iets.....
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
917 't Is moeilijk te omschrijven
Waarom verandert toch de tijd
kan *toen* geen heden blijven
Ik raak m'n houvast kwijt…
Zij stroomden genade
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
810 ik telde omarmde ze
zij stroomden genade
beschenen mijn handen
met cirkels vol warmte
balancerend langs lijnen
op een tocht zonder einde
een lantaarnpaal
verder viel licht
kapot op de grond
bomen droegen
meer schaduw van
struiken zonder houvast
een merel ontwaakte
aangeschoten door herrie
van de zuipschuitenferry
begon tegen donker…
wees zuinig op het heden
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
849 wees zuinig op het heden
het is je enige houvast
de toekomst nog in een wazige stilte
gevangen in de muzen
het verleden het draait
sierlijk naar het heden
soms in vreemde dagen
je ogen moeten nog wennen
langzaam uitgelicht
om ook weer tot een
diepe herinnering terug te keren
nieuwe stenen door mijn
blote voeten gekoesterd
het verleden…
Behoedzaam leven
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.605 Ieder heeft zijn zorgen en zijn vreugden,
ieder mens zoekt liefde en houvast,
ieder heeft daarvoor zijn wegen
maar ook ieder draagt zijn last.
Als we heel aandachtig leven
krijgt het beste weer een kans,
kunnen we veel vreugde geven,
nodigen we uit ten dans.…
In strak staccato
netgedicht
5.0 met 217 stemmen
411 het was of ik
het zwart bruine
rotsblok hoorde
spreken in het
aanwakkeren van
een ijskoude wind
er werd ons
geen uitzicht op
warmte gegeven
in het donker
ogende gat dat
als opening sprak
in strak
staccato geselde
wind het gesteente
waar de vegetatie
het liet afweten zonder
enige vorm van houvast
nog sluipen
restanten over…
Lezenslast
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 Het was als Wijn en Trijn
een must mijn lezenslust
kompas boeken opgetast
in hoek en boekenkast houvast
maar mettertijd en jaren
gingen ze bezwaren
zouden boeken baren
mij van lust tot last
tot taal getemd
getob van intellectuelen
in letterkoord en zin verwoord
ik kon het niet meer velen
nu sta ik intellectueel gestremd…
Zielsalleen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 ik heb
de muren
betast
maar kreeg
geen enkel
houvast
restanten
van dromen
op wanden
korrelden een
werkelijkheid
die eens was
ik schreeuwde
maar het geluid
gaf zelfs in
zijn echo
geen teken
van gebruik
ben ik ontheemd
of kan ik de
puzzel van vandaag
niet meer maken
met zaken die mijn
leven richting geven
omdat zintuigen…
wolk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 branding
in te tomen
schuimkoppen met gezichten
spatten als kleiwater tegen
mijn laars, het duister is zwaar
en de klokt tikt maar niet later
het beddengoed is traag
van slaap, ‘ k voel de toorts
van de maan die zich past
in de ventilatie van het raam
ik luister en ik woel, de kruik
omarmd stijf tegen de borst
het is mijn enige houvast…
Bedenkingen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
477 Ieder heeft zijn zorgen en zijn vreugden,
ieder mens zoekt liefde en houvast,
ieder heeft daarvoor zijn eigen wegen
maar ook ieder draagt zijn last.
Als we heel aandachtig leven
krijgt het beste weer een kans,
kunnen we ook vreugde geven,
komt er vrede hier en thans.…
Leven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
877 Ontsproten uit wellust
Organisch doch nog onbevangen
Een blik, onbewust veracht door hen
Zij, ooit bewust levenslustig
Nu verdwaald in alle lessen
Die tastbaar houvast boden
Patronen vormden het labyrint
Die velen cyclisch delen
Bedachtzaam streven zij
Ontwetend vergeten zijn
Het voortschrijdend natuurlijk gift
Dat nu zo onopvallend…
stilte
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
946 ik luister hoe de stilte
oorverdovende vormen aanneemt
hoe ruwe wind schuurt
langs schelpen
ik krimp ineen
fluitende, snerpende tonen
dringen dieper in mij
dan ikzelf ben
ik zoek in de leegte
van mijn ziel
hoor verre klanken
van jouw stem
beelden van jouw ogen
zweven rondom
mijn zijn
is zonder houvast
ik besta
en…
het schreeuwen zit van binnen
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
5.635 muren zijn hoogpolig
vreten echo's uit de lucht
het schreeuwen zit van binnen
een vliegen zonder vlucht
gevangen in hun kassen
fixeren ogen een plafond
handen kiezen houvast
zoeken veiligheid rondom
passen zijn onzeker
de vloer is lichtgeraakt
ademen gaat sneller
als er kennis wordt gemaakt
de eerste blik naar buiten
als de drempels…
Botshol
gedicht
3.3 met 16 stemmen
12.826 Zonder randen ligt het zonder
berm, horizon, houvast.
Geen bodem waarop schaduw meevaart.
Helder het zwartst.
Onttrekt zich in verte aan verte
onttrekt zich in vlakte.
Water onder water
luistert niet. Likt niets los.
------------------------------
uit: 'Botshol', 1980.…
Angststoornis op zijn retour
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
1.282 je hebben
Steeds meer kan je geven
Steeds meer laat je zien
Steeds meer doen wie je bent
Niet alsof, of zoals die ander
je kent
Steeds meer deel je je angsten
Vertel je over je pijn en over
hoe het is om zo gevoelig te zijn
Steeds meer ontdek je
wat vrijheid is
wat leven is
Doorbreek je de verlammende angst
Laat je de houvast…