628 resultaten.
Waar het de derde deert
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
874 oude waarden raken vervangen
door dollartekens in ogen droef nog
van vermoord verleden
gestaag regent het biljetten
en het overstroomde land wordt schraler
in het hart waaruit de eer wegvloeit
buffels loeien en hanen kraaien spijtig
van verloren trots
er straalt gewaand goud in de glimlach
geen vreugde in gemeenschap
wanneer de wereld…
Herfst III
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.651 Op verre molen draaien
De wieken loom ál-door;
Er zwermen bonte kraaien
Om 't kronklend wagenspoor.
Nu zal het najaar rijzen
Met droevig doodsbegin
En spinnen, met zijn grijze
Lijkwade 't landschap in.…
Grafschriften...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 zagemeel al vissenvoer
verzonken in vale vijvers
doorboorde eksternesten,
onttroonde kruinen,
verlaten lijsterplaatsen
alleen kraaien krassen
de ziel met grafschriften
anderen dan ik vergeet je niet
landman gaat stil voorbij
hier rust een leven
totaal vergeten
laat me zonder vergeven
vergroenen door regen
en ontij
mijn naam…
mooi vooral
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 toen hij de blinden
wilde sluiten
zag hij drie kraaien
in het gras
iemand bracht een
onheilstijding de
trage tijd strekte zich
verder en verder uit
iemand werd een
ongeluksbode die een
mantra in Largo sprak dat
in tijden van leed verzacht
de lijkschouwer veegde zijn
voeten hij wist wat te doen
de dood blijft onder elke
andere…
Afschrift
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
567 stop, hier vliegen geen kraaien
de lucht lijkt helder maar
ongeklaard, zolang blijft
een woord zonder beweegreden
roerloos en in ijs gevangen
ondiep als het zicht in hoogte -onderhuids-
zonder gedicht blijven vuurstenen koud
en is nadere toelichting overbodig
een zomer is er om zich staande te houden
tussen voetnoten van voortduren…
Morgen krieken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
629 de grijze
grafstenen tussen
de bomenrij
geen vrolijk
aangezicht maar
hoe het
ook zij
hoor toch
een behoorlijk
aantal zangvogeltjes
schattig ogend
wie van
hen zingt
het mooiste
lied
volg met
de ogen
de kraaien
duiven/meeuwen/
zwanen vergeet
hen niet
straks heel
apart kraait
de haan
vanuit de
kinderboederij
toch een…
It Fryske Gea
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
793 s pompeblêden polonaise
Vliegt vaak een vleugelrijke vlucht, veelvratig
Doorvoed met darren, driest, doch niet doelmatig
Door droge doornstruik dolend dwars door 't duin
Scheve schaatsen schuivend schots en schuin
Broedt zij in beppe's boerenbouillabaisse
Waar westenwinden wad en wierd doorwaaien
Daar kroelen kievit, kamperfoelie, kraaien…
Adagium van de dromer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Dit is de wijd open wereld
ik ben de geluidloze man
ik doe wat ik niet laten kan
drugs is de crux
het hemelspansel opent zich
en Broeder Kraai zegt hallo
hij spreekt... kràsse taal:
'van de god in onszelf
dat is Entheogeen
daar waar het licht is
daar gaan we heen'
en de wereld draait verder
roepend, zoekend, schreeuwend:
er zal…
WELKE HERFST
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 wat kan de herfst
mij nog vertellen
over vallende bladeren
over de kraaien die
in de bomen luidruchtig
zitten te vergaderen
over de reeën die hopen
op hun vlucht de schietgeile jagers
te kunnen ontlopen
over de vos die een
prooi verschalkt
over een verre ezel die
het melancholieke geluid
van de herfst uitbalkt
wat kan die toch zo
adembenemend…
SAMOS
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.309 honderd kleuren blauw
strelen stil jouw stranden
onstuimig groen herrees
waar eens de bossen brandden
de pijn trok weg
het uitzicht bleef
een dal vol nachtegalen
in de hitte rond het plein
zwijgen de platanen
hun middagslaap verstoord
door het kraaien van de hanen
de tijd staat stil
het leven duurt
al honderd jaren eeuwig…
Hondeweer
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.138 mens noch hond op straat
Wind zwelt aan als 'n sirene
weet van geen enkele maat
Geen kraai weet zich
staande te houden
Bij dit hondeweer
tak en nok verweesd
Vliegen ho maar
storm valt niet te stuiten
Alleen de blauwe vuiniszak
staat met mij op z'n gemak
Hij buiten
en ik binnen.…
Winter
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
826 De koude ligt gestold
in de dichtgevroren poel
waarrond de kraaien samentroepen.
De weide is een kader
waaruit het paard en de koeien
weggesneden zijn.
Van achter het venster
haal ik de dieren
uit de stal vandaan
en plaats ze in de vlakte
waar ze nu te dromen staan
en kou te lijden.…
In Medias Res
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Het roestbruin bloeiend
bedolven onder het witte laken
van de continue geboorte
De stem van de stilte
zweefde over het open veld
zelfs de kraaien vluchtten
Zout was de dauw
de tranen van het ontwaken
deden de ramen beslaan
Zacht glooiend plooide
het landschap zich ondertussen
naar het afscheid van de winter
Haar groene vacht werd…
Blauwbekken
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
725 twee verliefde blauwbekkende kauwtjes,
zachtjes pikkend in elkaars nekveren,
mooi, teder silhouet op ijle voorjaarstwijgen,
in een koude, vroege februarizon,
pienter glanzen de oogjes, zwarte pareltjes,
stilletjes keuvelend, kauwend, preuvelend,
niet bang meer voor grote broer de kraai,
nee, pril verliefd, heel verliefd zijn ze,
pril en verliefd…
het eindigt niet
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
706 twee kraaien
in een nog kale boom
het schemerlicht valt uiteen,
rolt een nieuw gevoel uit voorjaarsverte, de wenk
is zichtbaar
ze kijkt
en weet zich eenzaam
wacht tot wind
haar adem verdeelt en golven achterlaat
in het zand dat er ligt
blijf staan, zegt ze
het verleden vindt houvast
tussen de jaren, intiem
wanneer een ster zich…
open velden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 kleine huizen aan het
eind der akkers, hun wakkere bazen
strooien met water, waar
het veld te droge halmen draagt
zie de kraaien
hoe ze wentelen van oud
naar nieuw, de vleugels wijdgespreid
op wieken van een warme wind
het zomerkind ten top
dat bovenal haar wiegje vindt,
een baldakijn
een zachte wolk
een toermalijnen page
lichtvoetig…
Wanneer de avond valt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Weer is het hoog tijd geworden
om stilletjes naar bed te gaan,
wanneer onze kraaien zwijgen.
Bladeren rustig fluisteren.
Mensen vredig dromen.…
op de rand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 liggend onder een
schaduwrijke plataan
zag ik oogluikend
de vage contouren
van het wiegend
bladerdak
ik hoorde een haan
kraaien en ergens
blafte een hond
ik wankelde op
de luwe rand van
gaan of blijven
op de rand van
waken en slapen
zweefde ik
de diepte in
waar morpheus
met zachte hand
het maanzaad over
mijn knikkebollend…
De essentie van de natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
777 Verdriet is soms een kraai,
iets wat arriveert met dat verenkleed,
rondfladdert, je denken ongehoord
verstoort en je hart hard laat bonken.
Die dagen van onmacht niet verkwikken.
Het is iets van andere voornemens
kunnen ook die wetten van de natuur
het sterven gaan helaas niet opheffen.…
Hennegender
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 Hennig kan ik kuuk`lend nog wel wat zeggen
maar hoe moet ik elke dag opnieuw weerleggen
dat ik die eigenlijk alleen maar weet te kraaien
en zoveel mogelijk hennen zou willen naaien
niet bij machte ben te leggen?…
Vogelverschrikker
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
639 Ze zeggen dat hij bij de kraaien hoort
met zijn talent om over de dood te zwijgen
en wat weet hij over liefde, nu hij er naar snakt
alleen op het veld met uitgezaaide bloemen
vogelverschrikker tegen wil en dank onder regen
met natte hoed en ongebruikte wandelstok
om de dieren weg te jagen waar hij van houdt
de vogelverschrikker heeft het koud…
Zonnestraal
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
756 Het meer is koel
En bijna dichtgevroren
Een krakend oppervlak
Rijp op een tak
Een veer verloren
Het bos is stil
De hemel kil
Een ree kijkt schuchter om
Een kraai krast opgetogen
Vanuit een boom die krom gebogen
In de verte tuurt
Vanuit de hemel stuur
Ik zonnestralen
Die koude op de aarde
Doet vertalen
In knoppen aan de bomen…
Zonnestraal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
769 Het meer is koel
En bijna dichtgevroren
Een krakend oppervlak
Rijp op een tak
Een veer verloren
Het bos is stil
De hemel kil
Een ree kijkt schuchter om
Een kraai krast opgetogen
Vanuit een boom die krom gebogen
In de verte tuurt
Vanuit de hemel stuur
Ik zonnestralen
Die koude op de aarde doet vertalen
In knoppen aan de bomen
Die…
Sterven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.140 Ik zie de gezichten nog voor me
hoe ze huilden bij je graf
voor hen was alles af
zij droogden hun tranen en keerden huiswaarts
maar ik bleef met mijn gedachten
zou er iets zijn wat mijn pijn zou verzachten
jij was de navelstreng die nooit was doorgesneden
jij was de toekomst gelijk met het verleden
uiteraard waren er die dag kraaien
om…
ZANG GEVOGELTE
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
499 als de kippen vroeg op stok staan
tokken zij: geile hanen
als de hanen vroeg van stok gaan
kraaien zij: kouwe kippen
ja ze doen altijd zo raar
gek tegen mekaar
want als de kippen nu geen eieren meer leggen
gaan de rare dingen zeggen
en toch ja tokke tokke tok
bezingen zij hun passie in vleugel poëzie
in eigen ren en melodie is allen overwonnen…
Badende Susanna
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
725 als een waterlelie baadde ze
omringd door narcissen zich
wanende onbespied
twee mannen voelden hun vlees
en hun bloed met hun hart
en hun ziel
en hun zaad kwam tussen droom
en daad
zij waanden de witte waterlelie lief
te hebben vals
als zwarte kraaien en
als rotte appels
in de verte bij de grazende weiden
klonk een hijgend hert…
Eigen-Wijsheid
hartenkreet
3.3 met 20 stemmen
4.841 Mannequins zijn dun, niet mager
een kleine kilo is bijna twee pond
'n valse kraai zingt hoger, niet lager
zijn "wijsheid" snoert haar de mond.…
als jij er niet bent
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.505 Het voetstoots een boswandeling beginnen,
waar kraaien uit de bladeren opscharrelen
en triest zijn.
Het stil liggend dood zijn.
Liefde in stilstand
onmeetbaar geworden,
onleefbaar in dood.…
stilstand
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
729 Het voetstoots een boswandeling beginnen,
waar kraaien uit de bladeren opscharrelen
en triest zijn.
Het stil liggend dood zijn.
Liefde in stilstand
onmeetbaar geworden,
onleefbaar in dood.…
Hun zomer blues
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 warm
stippelden
de eerste
zonnestralen
hun zomer blues
op een manier
die kinderen
al deden kraaien
naar zon en strand
het nu al
draaien
met de kleine
blote voetjes
in het zand gaf
al de zachte ruis
van wit vallend
water als
voetenkuis
waar warmte
zich al laat vertalen
in het rood van
gezichten
zal het ijsje
van het…