35722 resultaten.
leven in leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
720 het vreet mij uit
de ongeborene
ik draag haar
tussen mijn schouders
mijn ouders
wilden een dochter
doch ik werd hun zoon
en mijn draagzusje
de dokter zei zoiets van
gespleten persoonlijkheid
eigengereid geef ik
mezelf een kusje…
Er is leven er is leven na de ......
snelsonnet
4.8 met 4 stemmen
898 Wat is die Sleepy Joe een man met kloten
Hij grijpt de president vast in zijn kruis
En smijt hem met een boog uit ´t Witte Huis
Zo wordt The Donald van zijn troon gestoten
“Ik pak mijn hobby’s maar weer op”, zegt POTUS
Ik trek mijn kuisheidsgordel aan, denkt FLOTUS…
Het leven leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 Het leven
leven
Is niet
altijd
makkelijk
maar weten
dat de ander
daarin naast
je staat
maakt
het leven
weer lichter
Zo kunnen
we elkaar
een beetje
dragen…
Misanthropie
poëzie
4.3 met 24 stemmen
1.998 Mensen zijn lelijk, met hun lijf mismaakt
Door 't zwoegen, 't droevig kleed en de eeuw'ge ziekten;
Hun geest is laf, of zij voor 't leven schrikten,
't Ondoofbare, dat rond uw schijn-zijn waakt,
Verkracht smartvlees, dat nooit de banden braakt
Waarin u wevers van de dood verstrikten
Uit duistre nacht!…
Eens
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 Eens dooft het vuur
eens kan geen olie
meer hoge vlammen opwekken
omdat het brandhout
opgebrand en verpulverd is
Eens moet ik weer met beide benen
op de grond gaan staan
met open vizier mijn leven aangaan
de lekke banden van mijn fiets aanvaarden
Eens komen er betweters die mij uitgummen
die mij als oud vuil weg bezemen
die nooit mijn…
Van streek en moe
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
1.531 bij te veel gasvorming
drijft de lebmaag naar boven
diarree is vaak het gevolg
humeurigheid en droevig geloei
gebrek aan eetlust, geen melk
zorgvuldig dus, na eerst ontsmet
een snee gemaakt, de lebmaag
beetgepakt en op haar plaats geduwd
vastgemaakt met oplosbaar draad
vier magen weer in evenwicht
het gas zachtjes de darmen in
gemasseerd…
De vleesgeworden wanhoop
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
3.050 Niets dan pijn is wat ik voel
Niets wat ik kan doven
Alle lichten zijn al uit
Ben het droevig masker gebleken
Van de zwarte gal zijn bruid
Huilend strijk ik glad de deken
Dom te hopen op de dag
Klein om niets te willen voelen
Nu ik zie wat ik toen zag
Steek ik niets meer onder stoelen
Ik ben de vleesgeworden wanhoop
Ik ben het lege…
De Zwarte roos
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
2.905 Een roos die bloeit in de nacht
is droevig en zwart
haar hart is lelijk geschonden
de ware weg der liefde
heeft zij nooit gevonden.
Haar blaadjes zijn diep gegroefd
geen bij, geen vlinder, die haar sap heeft geproefd.
Door de morgen wordt zij nooit bedauwd
geen hand houdt haar zachtjes omvouwd.…
Rondeel over het hart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
596 Niemand ziet wat er in een hart gebeurt;
we herkennen veel, loochenen nog meer,
zijn droevig of blij, zonder echt te weten
wat er in een hart gebeurt.…
"NEXT TO NORMAL"
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
712 Ik mis de toppen en de dalen
want nu is echt, echt alles vlak
medisch is dit wel een wonder
maar het verwonderen is er af
Nu ben ik voor altijd rustig
niemand heeft meer last van mij
alles is me om het lieve even
november, maart of de maand mei
Ik kijk wat droevig en meewarig
en de anderen doen dat ook
zeggen, vroeger was ze zo meelevend…
Dichter aan zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
502 en als de oude dichter staart
naar het apostolisch blauw
strelen woorden heel bedaard
de rimpels van een oude vrouw
en uit haar bloeien rouwviolen
droevig, feeëriek en zacht
terwijl het maanlicht wordt gestolen
uit de geopende crypte nacht
en nog steeds zal zijn pen zingen
van alle triviale dingen
in crescendo en herhaling
in symfonische…
Dagen vertragen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
687 Droevige omhelzing van lucht en land
waaronder een wenend kind
traant in wolken van zure wind,
neerslachtig door hartstocht overmand.
Weemoedig land, verzopen van verdriet
doordrongen van kil bestaan
onder snakkende lucht, in grijs vergaan
en geen zonneschijn meer biedt.…
Eilanden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
507 Zoveel eenzame nachten
dwalen we langs het zwarte water
met onze gedachten aan een verdwenen geliefde
nog zie ik je gaan in een droevige boot
aarzelend met je roeispanen en net zo
verdrietig als ik
kijkend naar de rode vlag
die langzaamaan gerafeld wegwaait
in een duistere wind
hoe moet ik nog geloven in een rozensprookje
en wie betwijfelt…
De zwarte roos
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
646 Een roos die bloeit in de nacht
is droevig en zwart.
Haar hart is lelijk geschonden.
De ware weg der liefde
heeft zij nooit gevonden.
Haar blaadjes zijn heel diep gegroefd.
Geen bij, geen vlinder;
die haar sap heeft geproefd.
Door de morgen wordt zij nooit bedauwd
geen hand die haar zachtjes omvouwt.…
Een vonkje poëzie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 vanachter mijn raam
zie ik de takken treurig in de grijze wolken
hangen
de wind zingt een
droevig lied dat mijn peinzen drijft naar wat
woordloos bleef
het raadsel dat me tekent
in de
zwijgende stilte
die het zingen niet verhinderen
in het betoverend gouden licht
dat me heilig is
een vonkje poëzie
in het gewoel…
cirkelzwemmen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
526 fascinerend
toch
doch
jaren geleden
kregen een
aantal geldmaniakken
een zeer
slecht idee
zij roofden
zeldzaam mooie
wilde dieren
zwemmend springend
uit deze
gigantische wereldzee
totaal overrompeld
niet wetend
wat hun
verdere generatie
zou moeten
doorstaan
GAAN
voor stomme
kunstjes in
een veel
te klein
gebied
zeer droevig…
Zwijgen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
848 Waarom zou je niet spreken
over je verdriet
leg die jas van zwijgen af
het verzwaard je schouders
je leeft zo geremd
bewandel openbare wegen
denk niet dat verdriet
alleen bestaat wanneer
het wordt verzwegen
als daar pijn en zorgen zijn
het er al vele jaren is
deel gerust in alle eenvoud
jouw veelvoud van hetgeen
jou al jaren droevig…
Dromenman
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
872 hoge toren dook
de lente alleen naar liefde rook
Dat alles kan ik nu nog denken
het leven zal me blijven wenken
zo is al het voorbije niet voorbij
ik zeg, ik schrijf, het is van mij!…
Idylle
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.468 En is het daarbuiten ook donker en koud
En droevige wintertijd,
Mijn lief, 't is lente om mij heen,
Nu ge in mijn armen zijt.…
Verdriet
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.525 Hoezeer ik ook probeer om weer in het leven te staan.
Op een of andere manier gaat dat niet meer lukken en mijn volgende zakdoek komt er aan.
Zo positief als ik altijd in het leven heb gestaan, met mijn wilskracht om toch door te gaan.
Is gelijk als vandaag met de zon verdwenen.
Ik heb geen zin meer om zo verder in dit leven te blijven staan.…
Verborgen smart is halve smart (1900)
poëzie
3.8 met 45 stemmen
7.777 Ik zal niet droevig klagen,
Dat niemand mij troost in mijn leed;
Juist daarom kan ik het dragen,
Omdat geen mens het weet.…
Aardbijenvoel van weleer
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.705 Gedachten tollen
in het rond
droevig hollen
terug denken doet zeer
aardbeienvoel van weleer
stormen van binnen
gaan tekeer
haar ogen zwaar
als een zak zand
zij ziet kristalklaar
woestijn in brand
onrustig als vogels
die gaan en komen
heeft zij de kat waargenomen
zij kruipt afgemat
tussen het groene blad
slapen kan zij niet…
Als het stormt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
569 raken bakens in mij los
zo menselijk sterk,
teer als mos
als eb aan mij zuigt
en ik de boeien pak
ben ik niet meer overtuigd,
is mijn zelfvertrouwen zwak
vanaf de drassige oever
zie ik in de verte de horizon,
eens het beloofde land,
verward zie ik een schim
steeds minder aan mij verwant
als ik over liefde spreek
stokt de adem
in droevige…
Bij de rivier
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 Het is alsof ze de dood hoort fluisteren
nu ze hier is, bij de rivier, die luistert
naar haar woorden van stilte en verleden
en in haar verdriet woont een mysterie
vol eenzaamheid en wereldleed
een gezelschap van droevige mensen
op weg naar niemand, nergens is er leegte
de leeghoofden hebben de ruimte verdoofd
met nog meer verdriet van droeve…
Nieuwe start
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Zo begin ik aan een nieuwe start,
op een heel droevig sentiment,
met jou nog heel diep in mijn hart,
dat, zegt men, vanzelf wel went.
Duwt men mij in de rechte voor,
waarvan ik de ploeg niet wil weten.
Heeft dan niemand meer door
dat ik jou echt niet wil vergeten.…
Fysisch hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 jaren
Gekwetst door groei en teer geweld
Als het hart slechts een orgaan was
Was de ziel niet meer dan lucht
Een afwijking van de hersenen
Een hart dat niet te kwetsen is
Door ander trauma dan fysiek
Is een hart vrij van interne ruis
Geruisloos pompt het voort
Onbetwist ten strijde
Bij elke dreiging van buitenaf
Dat hart sterft droevig…
Het juiste woord
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
517 diep in haar wonen woorden
soms zijn ze droevig, soms fijn
het zijn er veel, toch zijn er situaties
waarvoor geen woorden zijn
het komt regelmatig voor
dat ze iets zeggen moet
waar zijn de juiste woorden
geen enkel woord voelt goed
ze kan de woorden vaak niet vinden
is naar het goede woord op zoek
het ligt op het puntje van haar tong…
kerst 2002
hartenkreet
2.7 met 29 stemmen
5.189 Zouden dan eindelijk die uitgesproken wensen
waarheid kunnen worden, zodat alle mensen
in vrijheid kunnen leven zonder oorlog,
geweld en pijn...zou mooi zijn toch?…
Geheimen achter schors
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
788 Zwijgend langs het schimmige pad
in een schier eindeloze rij
schuiven ze langs mijn flanken
vol scheuten, takken, ranken
diep droevig druipend nat
soms ook weer vrolijk stralend blij
zien ze op mij neer, geen besef
van mijn groeten en mijn danken
voor al het stilzwijgend leven
geen woord over mijn gedachten
geen glimlach uit hun kruin…
Kinder-moord
poëzie
3.6 met 22 stemmen
4.722 Hoe kort was hare tijd in droevig tranen-dal!
Hoe groot is hare vreugd die eeuwig duren zal!
Hoe loven zij de Heer haar gonstige weldader!…