Alle inzendingen over leven, droevig

35722 resultaten.

Sorteren op:

leven in leven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 720
het vreet mij uit de ongeborene ik draag haar tussen mijn schouders mijn ouders wilden een dochter doch ik werd hun zoon en mijn draagzusje de dokter zei zoiets van gespleten persoonlijkheid eigengereid geef ik mezelf een kusje…
Fred19 augustus 2012Lees meer >

Er is leven er is leven na de ......

snelsonnet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 898
Wat is die Sleepy Joe een man met kloten Hij grijpt de president vast in zijn kruis En smijt hem met een boog uit ´t Witte Huis Zo wordt The Donald van zijn troon gestoten “Ik pak mijn hobby’s maar weer op”, zegt POTUS Ik trek mijn kuisheidsgordel aan, denkt FLOTUS…

Het leven leven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Het leven leven Is niet altijd makkelijk maar weten dat de ander daarin naast je staat maakt het leven weer lichter Zo kunnen we elkaar een beetje dragen…

Misanthropie

poëzie
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.998
Mensen zijn lelijk, met hun lijf mismaakt Door 't zwoegen, 't droevig kleed en de eeuw'ge ziekten; Hun geest is laf, of zij voor 't leven schrikten, 't Ondoofbare, dat rond uw schijn-zijn waakt, Verkracht smartvlees, dat nooit de banden braakt Waarin u wevers van de dood verstrikten Uit duistre nacht!…

Eens

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 528
Eens dooft het vuur eens kan geen olie meer hoge vlammen opwekken omdat het brandhout opgebrand en verpulverd is Eens moet ik weer met beide benen op de grond gaan staan met open vizier mijn leven aangaan de lekke banden van mijn fiets aanvaarden Eens komen er betweters die mij uitgummen die mij als oud vuil weg bezemen die nooit mijn…

Van streek en moe

netgedicht
3.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.531
bij te veel gasvorming drijft de lebmaag naar boven diarree is vaak het gevolg humeurigheid en droevig geloei gebrek aan eetlust, geen melk zorgvuldig dus, na eerst ontsmet een snee gemaakt, de lebmaag beetgepakt en op haar plaats geduwd vastgemaakt met oplosbaar draad vier magen weer in evenwicht het gas zachtjes de darmen in gemasseerd…

De vleesgeworden wanhoop

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.050
Niets dan pijn is wat ik voel Niets wat ik kan doven Alle lichten zijn al uit Ben het droevig masker gebleken Van de zwarte gal zijn bruid Huilend strijk ik glad de deken Dom te hopen op de dag Klein om niets te willen voelen Nu ik zie wat ik toen zag Steek ik niets meer onder stoelen Ik ben de vleesgeworden wanhoop Ik ben het lege…
Maartje19 augustus 2001Lees meer >

De Zwarte roos

hartenkreet
4.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.905
Een roos die bloeit in de nacht is droevig en zwart haar hart is lelijk geschonden de ware weg der liefde heeft zij nooit gevonden. Haar blaadjes zijn diep gegroefd geen bij, geen vlinder, die haar sap heeft geproefd. Door de morgen wordt zij nooit bedauwd geen hand houdt haar zachtjes omvouwd.…

Rondeel over het hart

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 596
Niemand ziet wat er in een hart gebeurt; we herkennen veel, loochenen nog meer, zijn droevig of blij, zonder echt te weten wat er in een hart gebeurt.…
Adeleyd19 december 2011Lees meer >

"NEXT TO NORMAL"

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 712
Ik mis de toppen en de dalen want nu is echt, echt alles vlak medisch is dit wel een wonder maar het verwonderen is er af Nu ben ik voor altijd rustig niemand heeft meer last van mij alles is me om het lieve even november, maart of de maand mei Ik kijk wat droevig en meewarig en de anderen doen dat ook zeggen, vroeger was ze zo meelevend…

Dichter aan zee

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 502
en als de oude dichter staart naar het apostolisch blauw strelen woorden heel bedaard de rimpels van een oude vrouw en uit haar bloeien rouwviolen droevig, feeëriek en zacht terwijl het maanlicht wordt gestolen uit de geopende crypte nacht en nog steeds zal zijn pen zingen van alle triviale dingen in crescendo en herhaling in symfonische…

Dagen vertragen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Droevige omhelzing van lucht en land waaronder een wenend kind traant in wolken van zure wind, neerslachtig door hartstocht overmand. Weemoedig land, verzopen van verdriet doordrongen van kil bestaan onder snakkende lucht, in grijs vergaan en geen zonneschijn meer biedt.…

Eilanden

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 507
Zoveel eenzame nachten dwalen we langs het zwarte water met onze gedachten aan een verdwenen geliefde nog zie ik je gaan in een droevige boot aarzelend met je roeispanen en net zo verdrietig als ik kijkend naar de rode vlag die langzaamaan gerafeld wegwaait in een duistere wind hoe moet ik nog geloven in een rozensprookje en wie betwijfelt…

De zwarte roos

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 646
Een roos die bloeit in de nacht is droevig en zwart. Haar hart is lelijk geschonden. De ware weg der liefde heeft zij nooit gevonden. Haar blaadjes zijn heel diep gegroefd. Geen bij, geen vlinder; die haar sap heeft geproefd. Door de morgen wordt zij nooit bedauwd geen hand die haar zachtjes omvouwt.…

Een vonkje poëzie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
vanachter mijn raam zie ik de takken treurig in de grijze wolken hangen de wind zingt een droevig lied dat mijn peinzen drijft naar wat woordloos bleef het raadsel dat me tekent in de zwijgende stilte die het zingen niet verhinderen in het betoverend gouden licht dat me heilig is een vonkje poëzie in het gewoel…

cirkelzwemmen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
fascinerend toch doch jaren geleden kregen een aantal geldmaniakken een zeer slecht idee zij roofden zeldzaam mooie wilde dieren zwemmend springend uit deze gigantische wereldzee totaal overrompeld niet wetend wat hun verdere generatie zou moeten doorstaan GAAN voor stomme kunstjes in een veel te klein gebied zeer droevig…

Zwijgen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 848
Waarom zou je niet spreken over je verdriet leg die jas van zwijgen af het verzwaard je schouders je leeft zo geremd bewandel openbare wegen denk niet dat verdriet alleen bestaat wanneer het wordt verzwegen als daar pijn en zorgen zijn het er al vele jaren is deel gerust in alle eenvoud jouw veelvoud van hetgeen jou al jaren droevig…

Dromenman

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 872
hoge toren dook de lente alleen naar liefde rook Dat alles kan ik nu nog denken het leven zal me blijven wenken zo is al het voorbije niet voorbij ik zeg, ik schrijf, het is van mij!…

Idylle

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.468
En is het daarbuiten ook donker en koud En droevige wintertijd, Mijn lief, 't is lente om mij heen, Nu ge in mijn armen zijt.…

Verdriet

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.525
Hoezeer ik ook probeer om weer in het leven te staan. Op een of andere manier gaat dat niet meer lukken en mijn volgende zakdoek komt er aan. Zo positief als ik altijd in het leven heb gestaan, met mijn wilskracht om toch door te gaan. Is gelijk als vandaag met de zon verdwenen. Ik heb geen zin meer om zo verder in dit leven te blijven staan.…

Verborgen smart is halve smart (1900)

poëzie
3.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 7.777
Ik zal niet droevig klagen, Dat niemand mij troost in mijn leed; Juist daarom kan ik het dragen, Omdat geen mens het weet.…

Aardbijenvoel van weleer

hartenkreet
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.705
Gedachten tollen in het rond droevig hollen terug denken doet zeer aardbeienvoel van weleer stormen van binnen gaan tekeer haar ogen zwaar als een zak zand zij ziet kristalklaar woestijn in brand onrustig als vogels die gaan en komen heeft zij de kat waargenomen zij kruipt afgemat tussen het groene blad slapen kan zij niet…

Als het stormt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 569
raken bakens in mij los zo menselijk sterk, teer als mos als eb aan mij zuigt en ik de boeien pak ben ik niet meer overtuigd, is mijn zelfvertrouwen zwak vanaf de drassige oever zie ik in de verte de horizon, eens het beloofde land, verward zie ik een schim steeds minder aan mij verwant als ik over liefde spreek stokt de adem in droevige…

Bij de rivier

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 611
Het is alsof ze de dood hoort fluisteren nu ze hier is, bij de rivier, die luistert naar haar woorden van stilte en verleden en in haar verdriet woont een mysterie vol eenzaamheid en wereldleed een gezelschap van droevige mensen op weg naar niemand, nergens is er leegte de leeghoofden hebben de ruimte verdoofd met nog meer verdriet van droeve…

Nieuwe start

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Zo begin ik aan een nieuwe start, op een heel droevig sentiment, met jou nog heel diep in mijn hart, dat, zegt men, vanzelf wel went. Duwt men mij in de rechte voor, waarvan ik de ploeg niet wil weten. Heeft dan niemand meer door dat ik jou echt niet wil vergeten.…

Fysisch hart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
jaren Gekwetst door groei en teer geweld Als het hart slechts een orgaan was Was de ziel niet meer dan lucht Een afwijking van de hersenen Een hart dat niet te kwetsen is Door ander trauma dan fysiek Is een hart vrij van interne ruis Geruisloos pompt het voort Onbetwist ten strijde Bij elke dreiging van buitenaf Dat hart sterft droevig…
Katja16 april 2020Lees meer >

Het juiste woord

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
diep in haar wonen woorden soms zijn ze droevig, soms fijn het zijn er veel, toch zijn er situaties waarvoor geen woorden zijn het komt regelmatig voor dat ze iets zeggen moet waar zijn de juiste woorden geen enkel woord voelt goed ze kan de woorden vaak niet vinden is naar het goede woord op zoek het ligt op het puntje van haar tong…

kerst 2002

hartenkreet
2.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 5.189
Zouden dan eindelijk die uitgesproken wensen waarheid kunnen worden, zodat alle mensen in vrijheid kunnen leven zonder oorlog, geweld en pijn...zou mooi zijn toch?…
tejo23 december 2002Lees meer >

Geheimen achter schors

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 788
Zwijgend langs het schimmige pad in een schier eindeloze rij schuiven ze langs mijn flanken vol scheuten, takken, ranken diep droevig druipend nat soms ook weer vrolijk stralend blij zien ze op mij neer, geen besef van mijn groeten en mijn danken voor al het stilzwijgend leven geen woord over mijn gedachten geen glimlach uit hun kruin…
kees keizer2 september 2004Lees meer >

Kinder-moord

poëzie
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.722
Hoe kort was hare tijd in droevig tranen-dal! Hoe groot is hare vreugd die eeuwig duren zal! Hoe loven zij de Heer haar gonstige weldader!…