661 resultaten.
Boerenpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
793 Een machtig paard
zoals God dat had bedacht
een werkpaard, een boer’n knol
als helper op het land
Ten dienste van de Mens
trok het paard de kar
de ploeg over akkers
was boer z’n rechterhand
De boer liep mee,
die ploegde voort
had niet die grote kracht
alleen zijn boerenverstand
Toen ik als kind zo’n paard bij opa zag
besefte ik hoe…
Stille prioriteiten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 Vanaf het duin genietend van glinstering
over de rustige deining van de zee
wachtend, ja waarop, misschien herinnering
aan vervlogen tijden en hun wel en wee
dromerig starend naar overgang tussen lucht
en water waar mysteries zo talloos zijn
voorbij een horizon verder dan vogelvlucht
door avondrood in dalende zonneschijn
wakend dromen…
Kameleontisch van kleur
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
533 ik zie gedachten
rafelen in wit
oplossen in het
warme licht van zon
sommige donkeren
pakken zich samen
om in een dreigend
gebeuren te ontladen
daartussen dansen
anonieme woorden
op wind zonder keuze
kameleontisch van kleur
nog onbepaald
is hun voorkeur voor
het spinsel van beelden
onder regie van humeur
ik draai me om
lach tegen…
Peinzend door de seizoenen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
620 Nog denkend aan die vele jonge jaren
Stoeiend, rennend door het veld
‘k Had nooit gedacht dat ze voorbij zouden gaan
Maar geloofde nog in eeuwige jeugd
Op die plek waar ik ter wereld ben gekomen
’t Is voorbij, de lente en de zomer
De natuur duidt thans het herfsttij
Nu loop ik hier als oude dromer
Mijmerend over de tijd van toen
Op dat pad…
Verenigd energie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
578 Een gekarteld hart
met verenigd energie
tot geheel gebracht
door zijwegen te mijden
en voor hartstocht te kiezen.
Als een roos opent
de nacht aan de horizon
in doorsnee passie
waar de krachten bundelen
om zicht nooit te verliezen.
Die dynamiek leeft
door verenigd energie
als individu
smeltend naar haar silhouet
dat…
Merkwaardig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 Nee ik was er niet in dat jaargetijde
zag niet het dreigende, geen onweer.
Soms voelt er wel iets als een magneet
wellicht dat ene wat ook ik niet vergeet.
Dat ene iets , wat altijd wel is gebleven
is deel van de koffer van je jeugd in leven.
Die dagen van toen heb je die jaren lang
verstopt, zelfs niet merkbaar over getobd.
Je hoofd heeft…
tussen hemel en aarde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
664 hangend in een hangmat
zoals dat nu eenmaal
hoort in een hangmat
waan ik mij tussen
hemel en aarde
maar gelukkig kan ik
nog juist met m'n vingertoppen
de aarde betasten...
zelf ben ik niet echt
in de wieg gelegd voor
astronaut daar hebben ze
gelukkig anderen voor…
Dichter dichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
536 met half gesloten ogen
is alles maar
een half open boek
Ze sloeg de deur dicht
en ging vastberaden weg,
uitgewuifd door de klink.
vroeger dacht ik: nu!
vandaag de dag denk ik: toen.
maar ergens sluimert: wanneer?
De tapdansende wind en
meestampende rolluiken
in een gietende orgie
vol lekkende goten.
Kijken in de weerspiegeling…
Senryu
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
490 herinneringen
blijken de hersenschimmen
uit het verleden…
HUISELIJKE VIERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 De licht blauwe
en zilverkleurige engeltjes
aan de kerstboomtakken
worden strelend getroffen
door kruisende lichtstralen
uit kaarsen of lampen
hun glanzende vleugels en mantels
geven geleidelijk aan stille lust
weg te zweven door dak en muur
zoeken naar wijde lucht _ heelal
deze kleine versieringen
van het winterse sparrengroen
wekken…
Gewone mensengedachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 Het verschil tussen de goden en de mensen
is op de vingers van een linkerhand te tellen
mensen doe niet groter dan je bent
de nietigheid valt niet te vieren
de natuur heeft geen geheugen voor verdriet
het zandpad leidt uiteindelijk naar een moeras
waar het rotten de gassen van weemoed verspreiden
alles alleen zonder erkenning, het uiteindelijke…
Dame Blanche
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 Haar geest was ver van hier en half verdoofd
Maar uit haar halfbewuste onbewuste
Steeg op een aantal zinsneden uit Mei...
'Blauw dreef de zee, het water van de zon
Vloot pas en frisser uit de gouden bron,
Op wollige golven die zich lieten wassen
Maar in zijn rand verbrak de zee in reven
Telkens en telkens weer, er boven dreven
Als gouden…
vakantiegenot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 ik zie de wolken boven mij
zwevend in de blauwe lucht
ik vraag me af wat ze zien
vraag mij af waarom soms
ze met pijpenstelen huilen
ik luister knapperend vuur
zittend in zijn warme gloed
dat niet meer nodig heeft
dan wat takken en bladeren
om de harten te verwarmen
zachtjes waait er een wind
die mijn huid teer fluistert
als ik tussen…
Gulden mêlee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
472 dageraad
En doe ik kond in 't uur der morgenstond
Van 't rijk der chaos die mij zal belagen
En mijn gemoed zal kwellen
met zijn vragen
Doch voor haar ziel haar zoeklicht op mij richt
Ontwaken gouden stoffen in de mijne
En put ik uit haar vermiljoenen sporen
Het weefsel dat, zoals
Penelope
Opnieuw zal eindigen in de mêlee
Van mijmeringen…
Een zaterdagochtend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
681 Dwalend door verlaten straten
van mij onbekende kille steden
doodstil door Jan en alleman verlaten
opgejaagd door spoken uit het verleden
wandel ik op een vroege zaterdagochtend
aarzelend door mijn hoofd
op zoek naar zekerheden
waarvan ik denk te zijn beroofd.
In een kluwen van verlatenheid en nijd
die de liefde even deed verzwinden.
ben…
wakker worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 wie te vroeg opstaat
is nog niet aan de dag toe
hij maakt de wankele oversteek
van drijvende dromen naar hier en nu
hij wuift de mijmeringen weg
geeft het denken aarzelend een hand
hij hoort de klop van de dag en
buigt nukkig het hoofd voor vandaag
wie het dekbed loslaat
wacht een koude onthulling…
Toveren
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.423 Maar ik kan niet toveren en mijn wensen, tja
die komen heel niet uit, dus blijf ik maar
wat mijmeren, wat hópen bovendien, en wie weet
komt er dan toch nog wat terecht van alles,
ach we zullen het wel zien...…
mist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.006 als over de vlakte
nevelslierten de paarse bodem
bedekken
ik de honden gadesla
en mijmer
over de stilte en hoe ik
het vroege uur bewonder
dan in mijn ooghoek
de zwaaiende soldaat zie staan
en
als in de avond
nauwelijks de kilte verdwijnt
ik dan dicht bij het vuur
de vlammen zie veranderen
in vraagtekens
om de boodschap van de…
Dwars door me heen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
564 ik mijmer wat
laat de wereld draaien
volg het gewoonte pad
ineens zien
mensen me niet meer
is geen ontwijken
ze lopen
dwars door me heen
zonder op te kijken
raken me
voel het diep van binnen
maar kan niets beginnen
ben lucht voor hen
maar zonder
kan ik ook niet leven
dus ik besta
en ga gerustgesteld
weer verder op mijn pad…
Bloedmooi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
598 Scheen vannacht
de maan
even,
wonnen
bloeddorstige
mijmeringen
van wetenschappers.
Eerst was er niks
en toen ontplofte dat
ook nog eens.
Aan voorspellingen
gaat het universum
langzaam dood.
Waarom moeilijk doen
als het ook
in zeven dagen kan?…
Tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 De tijd tikt zich
stap voor stap
van de kalender af
tot het laatste blad
valt verscheurd
leidt zij lijdend
naar het licht
bespiegelend
zij zoekt en speurt
naar inzicht
alles tikt voorbij
mijmerend
wijs wikkend
vol verwachting
die ezel droeg
zijn zalige last
toch niet te vroeg…
Dromenland
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
1.085 Stil teruggetrokken,
doezelend, mijmerend,
dromerig voelend
de vredigheid van het nachtelijke stilzwijgen.…
Oneindigheid
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
941 In de tempel van het woud
tussen beuken
bruine kathedralen
doodstil mijmerend
fluistert het lover onhoorbaar
het geheime verhaal
van regendruppels
de dromen van de wind
En over de wijde heuvels
verborgen valleien
lome rivieren
zeilen zwijgend
de wolkenschepen
met boven hen
het verre niets
het lied van oneindigheid…
nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.133 dag nacht, neem je duisternis
maar als rokken bij elkaar
vlucht weg op hoge benen
de horizon nemend
als laatste horde
daarmee plaatsmakend
voor een kille winterzon
hul ons weer in nachtelijk zwart
als de zon haar avondrood
om zich verzameld heeft
en in roze mijmering
achter de kim verzinkt…
JIJ BENT MIJN GEHOOR
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.056 Het kijken vermengt zich
met inzichten, straling zo intens
dit uit zich in een niemandsland
jouw verliefde ogen mijmeren
in afwezigheid van gedachten
terugkomend op jouw vraag
geef ik het juiste antwoord
een siddering gaat door mij heen
ik was dus niet alleen
met jou aan mijn zijde
ging ik maar door
beseffend en wetend
jij bent mijn…
Met een ruiker
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.156 Tussen haar zusters, de verkoren rozen,
Verbergt zij kuis en bang de zaligheid
Die haar verwart en mijmerend doet blozen
Nu zij vermoedt waartoe ze is voorbereid.
De bloemen op haar haastige adem beven.
Waarom die vrees?...want ze is mij teer verwant
En heeft mij daarom argeloos gegeven
Dit warme speelgoed, haar verliefde hand.…
Stilte blijft sacraal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 de nacht
is nog zwart
als mijn ochtendpen
de eerste letters
schrijft op deze dag
de stilte
blijft sacraal
als ik wat lijnen
sprekend op
het blanco teken
wat zal
deze morgen geven
als zon de zegels
tussen de regels
transparanter maakt
tonen zij
het resultaat van
mijmering en dromen
of laten ze de dag
met zijn verrassing…
Het laatste nieuws
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
544 In de sprankelende helderheid
wegdromend met het beeld
mijmer ik gestaag ingetogen
om de kilte te doen weren
zoals we gearmd aandachtig
het laatste nieuws weer bijpraten.…
amor fati
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 in het oog
met de dood
zing ik zacht
zacht zal ik
zingen over
dingen die pijn
noch stof doen
opwaaien
zullen jij en ik
mijmeren over
al het zeldzame
dat ons nadert
tot op de huid
ik fluister het
verhaal van de
parelmoervlinder
die ruimte vindt in
het ruige blauwgrasland
die de bloemen
en jou zachtjes
beroert in het oog…
As woensdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Al zijn er deze nacht wederom dromen neergestreken,
is even iets in het echt niet door het schemer gebroken
schieten er zinnebeelden door ons heen onafgebroken,
ik mijmer kijk naar buiten, denk zijn 't oude paarse preken.
Wat deed ons wederom ontwaken, liet naar stilte neigen,
zal ook de adventtijd ons doorlopend weer doen zwijgen.…