388 resultaten.
Verdomme......het doet pijn.
hartenkreet
4.6 met 31 stemmen
1.299 Een gebroken man
zit op de harde kerkbank
dit keer helemaal vooraan
zijn kinderen
zitten onwennig en beduusd
trillend tegen hem aan
zoute tranen stromen
verdriet en onbegrip …. waarom…
zo jong nog …verdomme het doet pijn
voorbij dit jonge leven
alleen nog haar liefde
zal altijd in hun gedachten zijn
ik zie de blik in hun ogen…
onbestelbaar
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.568 in enkelvoudig onbegrip
schrijf ik mijn laatste brief
omzeil daarin de laatste klip
“waarom heb ik niet lief?”…
De toorn van een god
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
956 Gevierd de geboorte van een kind
Verlangend licht zo zij zochten
Heimelijk gewenst zo gewoon
Doorgedrongen in alle krochten
Maar welkeen aanbedene het was
Zou niemand ooit bevroeden
Getergd door onbegrip
Ontstak hij in vreselijke woede
Geen mededogen met zijn kudde
Zijn toorn deed zeeën schudde
Vernietigend was zijn kracht
Sleurde onschuld…
hij bediende
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
654 stalen ros op twee sporen
toetert en klingelt voorbij
de voetganger achteruit
zet zijn beste vinger voor
geïrriteerd om zoveel onbegrip
wie is nou weer de zwakste
stormt het volgepropt vehikel
doorheen het ontwaken van de dag
over rotondes naar de eindhalte
de mensen onderweg
slikkend en brakend
vomerende kotsstudenten
komt de stad…
hebt uw broeder lief
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
2.493 uren van onbegrip warme tranen
die zich dan nog wegen banen
worden dagen weken jaren
van op automaten stromen
die tere insteken weg drukken
om op de weg verder te gaan
volwassen en bevangen
de zekerheid blijft
het moment zal weer komen
dichtbij zullen we weer zijn
voor we ooit verstommen
dat we elkaar verstaan
tot je op een dag verstijfd…
Middernachtelijke mijmeringen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
992 Vreugde en verdriet
een lach en een traan
oorlog en vrede
liefde en haat
alles is er voldoende
en in overvloed
te horen, te lezen
te voelen
onbegrip of juist warmte
negeren of een luisterend oor
een reikende hand
of een afwijzend gebaar
leven en dood
allemaal zo dicht bij elkaar
donker en licht
groeten of voorbij lopen
wist…
De juiste tonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 tonen
boven halen
is het contact
als los zand
het glijdt
door de hand
die net is gegeven
de blik in begroeten
zal drempels ontmoeten
die onoverkomelijk zijn
opnieuw de pijn
weer doen voelen
van elkaar niet verstaan
de onwil ervaren om
samen verder te gaan
de breuk in bestaan
in stilte zijn
wij gaan lopen
naar openheid waar
onbegrip…
De zachte krachten
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.148 Dat de zachte krachten het toch halen:
een avondzoen opnieuw na ruzie, onbegrip,
een groene twijg na 't zwart van winterdagen;
een kleine scheut die leeft, voldragen.…
Erfgoed.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
709 Als ik op een lentedag
mijn huisdeur zal openen
vloeit mijn gezicht over
daadkracht, getekend in
een gele zee van velden
van gisteren,in zoverre mijn
huidskleur die weelde kan
verdragen, stroomt de natuur
van onbegrepen zinnen over
mijn gelaat, onbehagen
schept een tijdloze adem van
onbegrip in half bereikte
doelen.…
laat me een paasmens worden....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 laat me een paasmens worden:
die stenen van onbegrip wegrolt,
die heuvels van misverstanden slecht,
die anderen laat zwemmen in een oceaan van goedheid.
hopelijk kan dat,
ik ben alvast bereid!…
Hiaten*
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.442 Was het een vlucht die ons plots deed scheiden,
ik gis met wilde slagen in de lucht
naar wat wij nooit tegen elkaar zeiden,
met onbegrip zucht ik een diepe zucht.
Wellicht wilde je mij niet kastijden
en moet ik heel blij zijn als in een klucht,
had jouw antwoord mij veel meer doen lijden,
toch heb je in mij onvrede bevrucht.…
Wonderlijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 Dan zullen er geen problemen meer zijn
Geen onbegrip en geen moeilijke vragen
Geen zorgen en niets zal er zijn te klagen
Dan zijn we verlost van verdriet en pijn.…
Toch zijn dit gezegende dagen...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
557 Pijn, ziekte, eenzaamheid
en onbegrip, ze zijn er ook allemaal, maar niets
is voorgoed verloren. Herinneringen kleuren
de weemoed, maar de hitte wordt draaglijker
en een koele windvlaag streelt de gebrokenheid
tot er plots weer vrede is met alles, vrede die
je zelf niet kan maken, maar die gezegend is.…
Verdom ons....niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Leer ons begrijpen,
wanneer onbegrip ons omgeeft.
Bied ons inzicht,
wanneer we niets meer kunnen zien.
Breng ons weer samen,
wanneer we elkaar loslaten.
Houd ons vragend verstand bijeen,
wanneer niemand ons antwoord geeft.
Laat iets van U horen,
wanneer niemand iets te zeggen heeft.…
Haar pirouette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 ze nam
stilte mee
uit een zee
vol herrie
waarbij van
iedere golf
die oversloeg
het volume brak
op het onbegrip
van zwart basalt
ze opende
het cordon
van donker
geloken ogen
wierp zand
om het laatste
argwaan niet te zien
sloot handen tot kring
danste haar pirouette
er grafisch midden in
waarbij zij de
blikken aannam
rondde…
eenzaamheid
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.652 Ik woon nog samen in hetzelfde huis
waar onbegrip heerst
er is geen plaats meer voor liefde
er resten nog kilte en spijt
de onmacht waar wij elkaar steeds weer grieven.
Hoelang kan een mens gedwongen eenzaamheid verdragen?
Het leven als een vreemde in eigen huis?…
De Dnepner
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
835 De Dnieper òù 4
De eeuwen minzaam dragende
Haar schoonheid trots ten toon
Volgt onvermurwbaar haar loop
Trotserend de lozing en onbegrip
Geen oorlogen sabelden haar neder
Zij heeft allen lijdzaam gedragen
Vervaarde geschonden het verdriet
Men heeft haar nimmer horen klagen
Herboren maagdelijk stromende
Laakt…
Wanhopig
gedicht
2.1 met 351 stemmen
38.084 Wanhopig vreet mijn zee
aan de wering van jouw ik
dat onbewogen blijft voor 't water
zout lopen de tranen terug met eb
teleurgesteld en moe
ik kan er niets aan doen
maar met de vloed
komt het toch weer naar je toe
doodsverachtend is het hopen
dat poogt de haven in te lopen
van jouw onbegrip
ik wil jouw polders niet bezetten
alleen maar…
Ken je dat, herken je dat?
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.635 Ken je dat, dat waardeloze gevoel van onbegrip
dat nare gevoel van eenzaam zijn, in een groep mensen
dat gevoel van iemand iets niet duidelijk kunnen maken
dat lege gevoel van leegte.…
Liefste
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
397 En mocht morgen de kloof
van afstand en zwijgen ons weer scheiden,
onbegrip en onmacht ons weer
op ons eigen eilandje laten lijden;
dan roepen we als brug
de liefde van vannacht weer terug.…
Moeilijk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
791 Ondoorgrondelijk
Zijn onze wegen
Ongeëffend
Het pad
Van ons bestaan
Onbegrip kom je vaak tegen
De vraag waarom
Blijft open staan
Oneerlijkheid
Is vaak de reden
Voor boosheid
Of enorm verdriet
Je wilt een antwoord
Voor wat is geleden
Het blijft stil
Het is er niet
Hoe moet je nu
Toch verder leven
Met zoveel onrecht aangedaan
Weggerukt…
3
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.579 In een gang uiteengezongen onbegrip.
Ik had het kunnen zijn die daar zingt
vol weemoed en herkenning
omdat waar ik nog niet geweest ben
me nu al beklemt.…
Dolende Ziel.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
559 of dromende afwezigheid
Eiland niet gevonden waar gedachten Vrijheid impliceren
Hartenkreten zo onbegrepen resulterend in knagende pijnen
Bevestiging en beweegredenen ver zoek
Vrouw speeltje of wezen met ratio
Wijde natuur muze of 'fabrieksinstelling'
Ziel helend of net destructief
Gevestigde waarden zo fnuikend desastreus
Revolte en onbegrip…
Een Nieuwe Cultus
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 een nieuw geloof
wordt alom beleden
de man was al lang bekeerd
z’n vrouw door onbegrip verteerd
volgt hem lijdzaam vanaf heden
beiden zitten vooraan
op het puntje van de bank
en beiden juichen na veel geduld
als het doel waarvoor wordt vervuld
en beiden belijden dan hun dank
zoals eertijds heeft ook
dit geloof z’n vele goden
en ook nu…
Ik was bij de een
gedicht
3.3 met 57 stemmen
19.050 Ik was bij de een
en dacht na over de
ander toen ik schreef
over de zon
Ik kan niet kiezen
tussen passie of
geluk. Lik mijn oor
Kus mijn schouder
Wees plat wees vloers
Bijt mijn hart
heb ik met potlood
in jouw oksels
gefluisterd
Maar je was blind
voor de regen
in mijn zon-
negedicht
Elke zin
is een traan die
het dansen
heeft…
Dagdeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 In weerwil van wat hoog verheven
wacht reflectie stil ontdaan
in matte glans slechts rimpelend
door schaduwen omgord
geroerd door onzichtbare hand.
Slechts traag bewegend
omgeven door aarde duister
schimmen van onzekerheid
gehuld in vage nevel
genageld op één plek.…
Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Wat is het toch dat luistert,
wanneer ik met mezelf praat?
Waar komt wilskracht vandaan,
wanneer ik onbeweeglijk raak?
Wie toont me het pad terug,
wanneer ik van de weg af wijk?
Wie is het toch die me ziet,
wanneer ik in de spiegel kijk?
Wie is die geheime observator?
Waar woont die stille ziener?
De waarnemer, de luisteraar.
Wie is de…
loket
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
856 jawel, ik kan uw onbegrip begrijpen
uw wanhoop, woede en uw hoge toon
ik kan ook leven met uw lach en hoon
en snap dat u mijn strot wel dicht wilt knijpen
u mag de botte bijl van mij ook slijpen
een gruweldaad is mijn verdiende loon
na twee uur wachten is het doodgewoon
dat uwerzijds de nood begint te nijpen
vergeeft u mij dat ik geen stempel…
Wij zijn voor altijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.318 gelaat en letteren
onze honger in een eeuwenoude daad
de avond is nog niet te laat
en toch is de straat ontoegeeflijk
in zijn gift om mij te laten dromen
of is het vals en laat ik
de beelden tot mij komen
ik was de boekanier en jij mijn schip
wij kielhaalden de verstekelingen
één voor één totdat de spiegel
onze kaars liet doven – onbegrip…
Herfstlicht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
717 Je ziel verheugt zich nog, al is er zekerheid
van afstand, treurnis, onbegrip en dood.
Hoe kleuren nu de bomen geel en rood
in duizend tinten die je ogen op doen lichten
als bij het lezen van gedichten die je
brengen waar je thuishoort: in nabijheid
van geliefden,van begrip, van tederheid en
langzaam ademhalen.…