473 resultaten.
Een vage herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.142 besmeurt ze het mes met open wond
die in kalme uren van eeuwigheid
nimmer de kern van daglicht vond
alsof ze het zwijgen lijdzaam hoort
volgt ze zorgvuldig gekozen wegen
innerlijke beproeving stuwt haar voort
zelfs blijk van liefde houdt niet tegen
blind voor wat haar wezen vreest
zoekt ze naar eigen oprechtheid
dood nooit eerder zo tastbaar…
GESPOT
hartenkreet
4.1 met 34 stemmen
2.863 Opeens een klik
vanuit het niets
verschijnt er in mijn geest
een beeld
nooit eerder hier geweest
ik focus mijn gedachten scherp
verbaasd
hoe kwam dat in mijn lens
niet tastbaar maar toch echt.…
Nieuwe maan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
737 Nieuwe maan
schijnt stralend sterk
door flarden zwerk
o nieuwe maan, zie jij me staan
tastbaar, zo dichtbij
maar ver van mij vandaan
jouw licht maakt me vrij
geeft het sein: ruim baan
van eerste kwartier naar vol
van laatste kwartier naar hol
jij
staat daar, zonneklaar,
zie ik je staan
voor mij
hier sta ik nieuwe maan
hier, ver…
verlies
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.832 ik ga wankel door de dagen
van onwezenlijk besef
in soms trage, lege uren
naar het moment, nu zo nabij
en onvoorstelbaar, dat jij
niet tastbaar meer zal zijn
herinneringen
oud en pijnlijk vers
verdringen zich
ik lachte overdreven nog vandaag
naar vrouw met kind op straat,
eet chocolade die mij smaakt
en voel me schuldig
mijn…
zij is het
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 De blik op oneindig
geen tastbare bezorgdheid
om de toekomst.
Haar verleden op nul.
Nieuwe oorden zal ze verkennen
onbeschadigd zoals ze is
broos en fragiel
zorgeloos en aftastend naar een leven.
Begrijpen doet ze nog niet
of is het misschien
omdat zij het nog niet ziet
Ze is mooi als kristal
maar ook zo breekbaar.…
Wonderlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
639 kijken herfstbruine ogen
verlegen van mij weg
een broze blik
zoekt dragende aarde
maar lijkt er niet te geraken
ook niet als ik jouw warme zucht
voorstelbaar in mijn handen leg
misschien door
de vochtige glans
uit vertedering
door een glimlach
die ik je schenk
lippen als breekbare takken
vullen elkaars zwijgen
haast tastbaar…
Feeërie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 lentefrisgroen barst uit zijn voegen
onverwacht zacht
licht en schaduw
vieren feest in mijn zicht
pasgeboren, tastbare vreugde
de zon kust uitbundig elk blaadje
elke bloesem, die van de appel
zo teer op foto, de drang is te groot
kinderen vliegen me om de hals
ik wandel door sprankelend land
komt speels een hond uit de haag
mijn hart tegemoet…
Massaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 te vroeg voor naweeën
mengen stemmen met de wind
te verstaanbaar voor ijlen
gekleed in afzondering
smoort een zucht
in het strooisel van verlatenheid
doch niemand vraagt hem de weg
aan de zoekende
in tastbare ommekeer
enige monden stuwen woorden
leunen langs gevels
naar ver, weg uit haperend zicht
waarom ook omarmen, beklemmen
als…
Glansgraad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
625 er dwarrelt iets dat blinkt
met de getijdenstromen mee
een parel die in het donker zinkt
naar de bodem van een gretige zee
het patroon van geheugen is fijnmazig
tot aan de zandige oevers van gemis
dan blijkt het achterland wazig
verdwijnt het tastbare in ongewis
ik zag een gezicht voor het jouwe aan
voelde weer de hemelstormen
over onze…
Dwaalde in herinnering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 ik dwaalde in herinnering
waar donker dreigend
en schaduw tastbaar was
weer hoorde ik de stap
en vage woorden alsof
er iemand naar beneden ging
het kraken van de trap
verraadde hoe ver hij
van mij verwijderd was
er viel een gat van ongewis
gevuld met beelden
waarvan ik het bestaan niet wist
zij raakten mij met
klamme vingers van…
Nogmaals ik zie wat ik zie
gedicht
4.2 met 6 stemmen
7.834 Tastbaarheden als een huis
een vuilnisbak schoorstenen boom
bakfiets een boot een spinneweb
Letters op papier
en wat ik zie als ik mijn ogen dichtknijp
de vlammen die mij inslaan.
Meer dingen tussen hemel en aarde dan ik zie
zijn er niet
anders zou ik ze wel zien.…
toen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
759 mijn straat is nog doorlopend te bezoeken
haar stenen hebben alles doorstaan
lantaarns, stoepen, winkels op de hoeken
alsof ik niet ben weggegaan
mijn school is heel dichtbij gebleven
lokalen vol leven, net als toen
ik blijf er graag komen, al is het maar voor even
waarbij ik haar dan vol heimwee zoen
mijn ooit, tot bijna tastbaar verworden…
Als korrels zand
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
475 ze heeft
alle mensen
aangekeken
gespeurd naar
hun geweten in
fragmenten van
normen en waarden
die van belang
zijn voor leven en
bestaan op aarde
bedroevend
is haar oogst
in tastbare
resultaten wel
vage toezeggingen
als wij weten
waar wij samen
over praten
om dat vorm te
geven duurt jaren
breekpunten
zijn ego en de
eigen vrijheid…
WOORDEN, MIJN WERELD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
627 Ik kon voelen zonder een tastbare aanraking.…
in het zicht van Cupido
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
323 Sirenen-gelijkende
Nereïden-overstijgende
vrouwe uit ‘t Baarnsche
bos of zomaar gevonden
in het zicht van Cupido
losjes in het Cantonpark
Hij ziet jou vrij in de wind
ongehinderd verder stijgen
op de thermiek van het vuur
van het aangewakkerde hart
wat herinneringen verbrandt
aan die woekerende Solstitia
de stilte van de zoetste stem
de tastbare…
Het is net ...
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
772 Het is net of ik je zie
tastbaar dichtbij
maar oh zo ver weg
in m'n hart zit jij
Het is net of ik je hoor
je stem, je lach, je snik
een beetje laag en warm
'n stem, die niet alleen zegt Ik
Het is net of ik je voel
'n opmerking of 'n gebaar
door 'n verteld verhaal
wanneer ik voor me uit staar
Het is net of ik weet
héél diep van…
Helden van de zee (D-day)
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.834 Gezichten in het zand
Handen verkrampen
De kou is tastbaar
als smeltend ijs
Bloed stroomt op het strand
De wonden prikken
door het zoute water
maar er is alleen de pijn
Niet bewust van eigen
kreten of van snikken
Langzaam glijden ze mee
met de woeste golven
die met lichamen dollen
en verdwijnen in de diepte
voor een eeuwig graf…
"Geliefd"
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
2.252 Ik weet dat j'er nog bent
al kan ik je niet vatten
herinneringen zó tastbaar
in glas-in-loodramen gelijst.
Een ónvergetelijke indruk
kleurt de afdruk waarin
jóuw woorden zijn geëtst
zó maakte jij jezelf onsterfelijk...
"Geliefd"…
Droom vergeten horizon
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.531 En je weet, donderwolk
we horen jouw stem nog
tijdens nagelbijten van tijd
die jou geen dode ziel verwijt
trouw strelen trillende snaren
dragen tussen benen geen beelden
of onder zwijgzame metaforen
tillen handen doorzichtig zand
een nooit vergeten tastbaar ooit
in het afleiden, heen dragen van herinneren
de zee vragen, tijdens het bos…
open land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 Met de sneeuw
dwarrelt de rust over het land
Geruisloos legt tastbare kalmte zich neer
in de bomen ook en op het pad, de wegen
Maant zelfs de stad tot stille
lome witte warmte
Strekt zich uit
Strekt zich
Tot de wind komt
Tot de wind komt
Tot de wind komt
En met de wind stuift
de onrust dwars
door hopen sneeuw en takken
zonder…
De kink
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
446 de kink die in de kabel kwam
doordat jij al was
verguisd en ondergekotst
bleek groter dan ik op het
eerste gezicht kon vermoeden
welke kleine plassen leken
ontaardden in grote modderpoelen
waar laarzen dieper in wegzakten
reikte jouw hand naar iets tastbaars
om niet weg te zakken
in datgene dat jezelf veroorzaakt had
keek ik rustig…
Zij is het
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
738 De blik op oneindig
geen tastbare bezorgdheid
om de toekomst.
Haar verleden op nul.
Nieuwe oorden zal ze verkennen
onbeschadigd zoals ze is
broos en fragiel
zorgeloos en aftastend naar een leven.
Begrijpen doet ze nog niet
of is het misschien
omdat zij het nog niet ziet
Ze is mooi als kristal
maar ook zo breekbaar.…
ik wil je laten weten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
907 schijnt
het vuur
altijd brandt
ik tel de
dagen
en de vragen
die dit
alleenzijn
aandragen
het tikken
van de klok
het voortschrijden
van de minuten
en uren
dit moet
niet te lang
gaan duren
dat verlangen
zo sterk
kan zijn
bijna als een
tastbare…
kleinkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.203 Een kind van je kind
Vraag eens of hoe ik dat vind
Zoiets moet overweldigend zijn
Ondanks al mijn zorgen en pijn
Dat verdwijnt als sneeuw voor de zon
Nooit gedacht dat zoiets kon
Nu het nog niet tastbaar is
En straks weet wat ik mis
Een kind met ook mijn genen
Een kind waarom ik nu al kan wenen
Vreugdetranen om dit grote geschenk
Zo puur…
Het geluk als vuur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.209 herinnering en sterft telkens
in de nabijheid van de gloed van
zijn aanwezigheid
niets zal verdwijnen al lijkt
de vorm zich vast te bijten
in werkelijkheden zonder naam, rouwranden
en korstige wonden zijn als het getij, de maan
trekt en duwt zoals het water in mijn stem
vluchtig en zonder oordeel maar
zichtbaar in geïllustreerde tastbaarheden…
Ik ben het
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 In die wazige, nevelige
Wereld van jou, hersens
Aangetast door het kwalijke
Werk van meneer Alzheimer,
Lijkt het voor jou zo vaak
Of ik in zijn nevelen ben
Opgelost, niet meer zichtbaar,
Voor jou niet meer tastbaar aanwezig -
En nu spreek ik je, vanmorgen,
Zo maar gewoon door de telefoon,
En hoor ik aan je stem, aan je
Toon die…
Mijn carrousel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 Als een carrousel draai ik om jouw hart
waarbij mijn geloof vervaagt in de nacht
nu ik met geopende ogen heb geslapen
in een utopie waar elk detail tastbaar was.…
emotie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 het is waar kippenvel langs
benen gaat
tot in haren laat ontwaren
dat emotie levend is
zelfs al mis je meer dan tastbaar
voelen, zoals een hand langs je gelaat
of strelend zachte armen
in een warm gebaar
het is het ooghoekmoment
de tonen van een melodie, de
lach van pasgeborenen
een leven, dat herinnerd wordt
door hart en hoofd…
vaarwel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
667 een maagdelijk
schone partituur
zijn hart is zwaar
van verlangen
onzichtbaar
valt een haast
tastbaar schild
om hem heen
het is zijn queeste
om toondichters
in tijd en ruimte
te ontmoeten
hoe blaast hij
adem in de muziek
een levende plek in
de mensenziel
hoe doorgrondt hij
de gedachten
hoe gebaart hij die
aan het…
vernomen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
495 neen mijn voelen draagt
geen vingers zonder
tastbaarheden, m’n
waarneembaar vermogen
is me te eigen om het ergens
tot rede te brengen
het blijft in een staat van
een non-oordelend proces
dewelke ik omarm met een
zekerheid die ik soms
plots even bijster ben
vogels wieken vleugels
met slagschaduwen
die telkens door de zon
ter ere wordt…