6982 resultaten.
Verloren in mijzelf
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Verloren in mijzelf
zinkend
verdrinkend
er is geen nu
geen verleden
de tijd heeft geen besef
zout op mijn lippen
de zee is nabij
vogels schreeuwen
voorbij schaduwland
grillig gevormde vingers
grijpen gedachten
wachtend op het licht
van dageraad
Zilver breekt haren
in duizend broze tinten
van licht
aan de horizon
tijd verroert…
[ Ook na de oorlog ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Ook na de oorlog
zijn de mannen hard: hun stem,
hun handen, hun lust.…
PTSS
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Hij uit het niet, maar 't ligt op de loer,
angst, opgekropte woede,
spanning die hem wakker houdt
en constant op zijn hoede.
Hij voelt zich schuldig, schaamt zich zo,
vindt niet de woorden dat te zeggen,
hij denkt dat hij tekortgeschoten is,
maar hoe dat uit te leggen.
In de groep zijn woorden niet nodig,
voeren ze dezelfde strijd,
gedeelde…
hyperarousal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
581 te weten, het leven laafde
me als toekomstige criticus
toen het kind in mij
vele wonderen verlegde
in het moment dat maar
niet wou passeren
tijd brak het fundament, de gevel
en de kast waar ik vertoefde
om iets van veiligheid te waarborgen
“dat wat ik niet bezat“ ofschoon
de rijpheid van mijn reeds afgelegde
jaren zich hadden verschanst…
't Was maar een inbraak...
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.371 Ze woont niet meer in haar eigen flat
Ze is zoals dat mooi heet: opgenomen
Verdwaasd vonden ze haar op het parket
Haar begrip was haar even ontnomen
Sporen van inbraak alom zichtbaar
Alles lag overhoop op de grond
En zij lag daartussen, zo breekbaar
Verwarde klanken uit haar mond
Zelfstandig wonen zal niet meer gaan
Haar trauma is daarvoor…
WAAN
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.734 Toen bracht mijn gids mij in een stille tuin,
Met donkre lanen, kronklend over 't gras,
En bloemen bloeiden tussen 't struikgewas,
En gouden vruchten sierden kruin bij kruin.
Ik plukte een schone bloem, doch eer zij was
Gebroken van haar stengel, werd zij bruin.
Ik plukte een vrucht - het zonlicht lonkte schuin…
Handen Thuis.
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.111 Hánden op je rug, niet aankomen, láát dat,
dat ál die kinderen er geen trauma aan
hebben overgehouden is op zijn zachtst
gezegd wonderbaarlijk te noemen.
Maar dat niet élk kind de "boodschap"
oppakt, is ronduit te gék voor woorden.…
Afscheid van Missenburg
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.192 Ik draag zijn hemel
Als een gouden trauma met mij om, een dak
Van groen waar plots mijn kamer uit de kruinen kantelt.
-------------------------------------
uit: 'Manieren van leven', 2001.…
geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 van ’t klooien in ‘t gras
het weet je nog toen
waren wij in onze nopjes
het geluk is nooit van het heden
schamper en amper is het
altijd snellend weer voorbij
maar van een niet geleefd leven
ligt het speelverdriet
al lang in het verleden
lang en langgerekt zichtbaar
het dralen dat in het gezicht ligt
het verdriet heeft vele plekken
trauma…
Verbrijzelde Tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 Ze zegt: mijn kale hoofd van toen
is dezelfde als de kaalheid na de bom
Hij onderbreekt: wij delen een trauma
herinneren is een daad van herscheppen
je bent niet begiftigd met een geheugen
Hiroshima wordt nooit Nevers.…
Gina
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.030 Met de hortensia's vervaagt de geurige boslucht
Als een Monetmist verstild het zacht de pijn
Gevoelens verankerd aan zilveren schakels,
symbolische banden aaneengeregen zonder eind
Over een tijd slechts met warme weemoed
mijmerend voor je kachel
door kinderlijk pianospel begeleid,
waag jij je slechts even terug om te voelen:
is het pijn…
God's grenzen
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.763 Wanneer wielen blijven draaien
in het rad van de te leven tijd
zullen spaken blijven steken
in geblazen lucht, ik raak je kwijt
is er toch een dag gewonnen
ademen uren even rust
wordt er een mooi web gesponnen
en het weten weer gesust
elke naald als een spuitje hoop
verduistert de nacht blind vertrouwen
dat ooit door wijze wijzers sloop…
Bron
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
679 ´s-Avonds,
wanneer je in de verte staart
lijken ze op diepe bronnen
waaruit op mysterieuze wijze
de nacht
over akkers, wouden en steden vloeit,
de aarde bedekkend
met een zee van duisternis.
Zó donker zijn je ogen,
mijn licht.…
McSAMBAL BIJ ?
snelsonnet
3.8 met 21 stemmen
1.807 Een rat die snakte naar een Happy Meal
en daarom bij McDonald’s binnenstapte
en daar eens flink in een studente hapte
verklaarde dat zijn maaltijd tegenviel.
"Géén broodje met zo’n sappig stukje vlees,
géén Franse frietjes, maar alwéér Chinees !"…
Baby´s....
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.885 Tja, aan baby's geen gebrek voorlopig enne... mij hoor je niet klagen!…
glad ijs
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
841 het loopt best
het loopt best aardig
soms hakkelt 't wat
nee, ik laat me niet insneeuwen
ik ga ski's kopen,
denk ik.…
hortensia's in de winter
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
691 nog even en dan
zullen ze zich als
bruiden weer tooien
met voile en
ragfijne tule
van inwitte sneeuw
ze laten zich niet
over het hoofd zien…
ondergang
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
530 Dat de wereld vergaat,
is tot daar aan toe, gebeurt een keer
of je nou wilt of niet, denk aan de zon.
maar dan wil ik wel graag weten
hoe laat, want heb nog zoveel afspraken.
Welke moet ik afzeggen en welke niet ?
Om maar een dwarsstraat te noemen…
Rembrandt's Nachtwacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Een voor een mogen die Gouden Eeuwse eminenties
's Nachts gaarne uit het tafereel treden.
Als de nacht over de Nachtwacht waakt
En de in eeuwen gevangen tijd in het heden ontwaakt,
Worden de eeuwigen voor even minder belegen.
's Nachts wordt de stille schijn voor even
Ingehaald door de werkelijkheid van het artistieke leven.…
Gaucho van de pampas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Gaucho van de pampa's met
een hart voor eeuwig aan
de vrijheid verpand; dat
zich niet door grenzen
laat beperken, omdat het
klopt voor het Argentijnse
grasland.
Gaucho drijft te paard zijn
koeien in een romance die
blijft boeien; voor zijn
vrijheid die slechts op de
pampa's kan bestaan.…
Verkiezingen Brrrrr
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 de media staat bol,
de praatrogramma's zitten vol,
met allemaal strak gekleedde hotemetoten
die je doen denken,
dat ze onderling ons welzijn verloten.
Waarom kan het niet als bij de bijen
met een volk van werkers,
gezellig gebrom,
genoeg te eten voor iedereen
en een Koning en Koningin,
zonder oppositiepartijen.…
eeuwige roes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
85 ik bespeur je liefde in elk
moment, zelfs als wonderen
spijbelen en herstwinden aan
je adem rukken, iets boven-
natuurlijks is de staat waarin
je placht om affectie te laten
schitteren in je spiegelschrift
hoe bedaarlijk jij mijn chaos
kan hanteren als het spreken
mij de nacht toekent met uithalen
die de ketenen in mijn
ziel doen kletteren…
Wegkijken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
58 Ik wil jou vergeten, zijn
wat jij niet was
mama
jouw ogen
hebben mij zoveel jaren
gezien, en nu
kijk je me weg, zoals zoveel
anderen dat ook doen
en zoals ikzelf
in de spiegel
naar me ben gaan kijken
verlangend
gezien te worden
verlangend
naar contact -
een blijvende omhelzing…
Parabel
gedicht
2.9 met 21 stemmen
10.355 Nog geen dag of drie logé geweest
of heel mijn heimwee vierde feest.
Mijn tante was mijn moeder niet,
terwijl ze op haar leek.
Mijn vader zag ik nergens meer,
mijn oom leek op mijn neef.
Ik wist nu niet wie wie nog was
en sliep niet meer voor straf.
De huiswei bood nog apppels aan
de ochtend van vertrek.
Ik raapte ze voor thuis en…
Ik moet nog veel leren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Ik moet nog veel leren
Het is geen schande om hulp te vragen
Ik moet hulp accepteren
Want ik kan de problemen niet alleen dragen
Ik moet nog veel leren
Het is sterk om je zwakte te tonen
Ik moet mezelf accepteren
Als ik durf te praten, mag ik mezelf belonen
Ik moet nog veel leren
Het is moeilijk om alles een plaats te geven
Ik moet het…
Aanstelleritus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
585 Nadat we de boerderij hadden verpatst
Verkasten we van het vlakke land
Naar een flat in de grote stad
Kon vader weer aan de slag
Bij zijn reeds lang gewezen kantoor
Want hij had het met het pezen wel gehad
Maar toch bleek de hoogbouw zo traumatisch
Dat mijn broertje psychosomatisch
Zowaar de trap niet meer op wou
En moeder die de grapjas…
de waarheid is mijn identiteit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
120 grijnzen van wie ik ben
ik was een kolonist, had het ontdekte
reeds verloren aleer ik het met mijn
handen kon duiden, het waren
spaanders die mijn tijd hebben
uitgebuit, niet met beloftes
die gelegen in een bad met zuur
me telkens overrompelde
neen, de uitwasemingen die mijn
geest als rookgordijn liet vervloeien
raakte het kinderlijk trauma…
Kraters
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ik ben niet boos
Dat je me koos
Je nam de zon
Van mijn gezicht
Al dat je deed
Dat doet nog pijn
Toch ben ik
Nimmer gezwicht
Leefde als verdoofd
Met jou in mijn hoofd
Heb dan begrepen
Jou niet te negeren
En te accepteren
Dat het nooit went
Dus laat ik je de plaats
Maar blijf ik baas
Van hoeveel en waar
Zodat al wat rest…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 opgeslokt door golven van gedachten
gevangen in de buik van tijd
de zee raast door mijn dagen
de storm laat mij niet vrij
controle is een schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt…
Zinkgat
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
250 dat het gauw voorbij zal zijn
dat ik niet hier ben, niet nu
dat ik alles voel wat ik niet wil
dat ik niets voel behalve afkeer
dat ik in een zinkgat gevallen ben
dat ik misschien wel gefilmd word en
dat ik niet herkenbaar ben, hij wel, zo-
dat ik een bewijs heb
dat ik durf te laten zien
dat ik niet weet wie hij is
dat ik bang ben voor…