711 resultaten.
Nachtrit
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.238 zeg het aan niemand
dat morgen dit blad
onbeschreven zal zijn
de dood komt immers
mijn handen binden
aan ‘t hoefgetrappel
in de nacht
waar zweepslagende
doden stormen over
natte straten en
lichamen verraden,
naamloos geketend
aan de zwarte adem
van de stad
zeg het aan niemand
dat ik morgen
onbewoond zal zijn
wanneer een…
Carrousel
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
4.379 De matglazen vrouw verraad,
heel vaag, het kloppen van een hart.
Van haar rijpbedekte lippen
wolken de beschuldigingen.
De man verslikt zijn tranen
met weer een gouden glas
en boort zijn glinsterende kin
in de wildwrede borst.…
het water
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 rijken baden nog in weelde
de rivier is een naamloos
graf voor jodenkinderen
een zoon uit ‘t water
gered en voorbestemd
bevrijder van slaven
onbegrepen en gekwetst
eenzame in zijn woestijn
thans herder naast god
wat had hij een medelijden
met de onsnapte naar egypte
die stierf door blinde haat
verraden en gekruisigd
verlaten in…
Twijfels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
773 Je weet niet,
Is het een geheim of is het verraden?
Je weet niet,
Is ze verborgen of heeft ze de aarde verlaten?
Je weet niet,
Welke politici zijn goed en welke zijn slecht?
Je weet niet,
Welke belevenissen zijn dromen en welke zijn echt?
Je weet niet,
Komt uit een aap de mens?
Je weet niet,
Vervult elke regenboog een wens?…
kwets-baar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Onder een badlaken een meisjesbeen
zandkorrels verraden een zomerse dag
gestrand in eeuwigheid
De dood die IS zaait angst
Vliegtuigen keren terug zonder dromen
De zon achtergelaten op een kwetsbaar strand
Tegelijk een stille straat in een rustig dorp
Een egel roerloos langs de kant van de weg
Geveld door snelle onachtzaamheid
We zijn…
Duizend naakte bloesems 8
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Tenzij de richting mij verraad,
Met een kus, een trapeze,
Het woest geweld, de natuur
Der dingen, het hete, het zachte.
Ik strek mij, tot de verbeelding
Waar ik tot spreek, hoek
Voor hoek, en oppervlakte,
Voor oppervlakte, ook neig ik,
Struikel ik, bid ik zonder ophouden,
Door Hem die mij kracht geeft.…
Hun hoge hoed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
687 zij waren spelers
in dezelfde scene
het spel kenden
zij ondertussen wel
alleen de intonatie
en het stemgeluid
verraadden deze avond
de kwaliteit van hun huid
hun blikken
troffen niet elkaar
daarvoor waren zij al
veel te lang een paar
de ogen bespeelden
het publiek deelden
met hen leed en lief
maar toch met happy end
het venijn…
Ook nu heb ik je lief
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
480 Ook nu tijdelijk halfblind wandel ik naar je toe,
ik wacht niet, ik volg de geuren van je aftershave
die zal je verraden nu ik je met zoenen wil overladen.
Je ogen blijven mij trouw, mooi bruin van kleur
naast zo onverplicht licht dat ons tot niets verplicht.…
Morgen Witte Donderdag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
304 Hij wist dat nu het einde zou beginnen
't verraad, verloochening en pijn,
maar wilde afscheid nemen en nog leren
wat het betekent echt beminnen.
Een teken liet Hij na, in brood en wijn,
en hoe zijn vrienden Hem konden gedenken.
Dat doen de priesters nu, die bij ons zijn
en die we dan vandaag ook willen danken.…
Live paapa
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
965 nog
maar nauwelijks
naar school had
kunnen gaan
omdat iemand
die het voor het
zeggen had
een hekel had
aan zijn bestaan
Een hekel
aan alle joden
uit de straat
de buurt
de stad
het land
tot ver daarbuiten
Het was het
laatste briefje
dat hij aan
zijn live paapa
schreef
want zijn vader
werd op de plek
waar hij verbleef
verraden…
Kamperfoelie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 Ook mijn hart was brandende op de weg toen
Hij ons de schriften openbaarde maar ik zweeg
En sprak en omarmde en vreemdeling die mij knechte
Voor geen dertig zilverlingen ik heb Hem niet verraden
Gelukkig ben ik zelf verraden door geen vuur en geen lot
Toch is het mij goed te wezen en te kermen en te storten
In zeeën van beminden en geliefden,…
sterven bij daglicht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.642 momenten van zijn
telkens ontmoet ik weer
bij het sterven van de dag
de dood van jouw jeugd
jouw vingers zullen
mij nooit kunnen raken
ze zijn reeds geknakt
niet meer te helen
je ziel verduisterd
door zwarte visioenen
voelt mij niet meer aan
alles wat ik wil delen
vergaat als bij voorbaat
langs schreeuwende kelen
van wanhoop en verraad…
Waterspiegeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
969 Op bodem diep
heel stil
een enkele ril
verraad het koude water:
aan een enkeling
herinnering
gedachten zijn voor later.…
verloren bestaan
netgedicht
4.3 met 61 stemmen
7.626 Gestoord geraakt van al dit leven
wil ik vertrekken van dit land
geweld, oorlog en misbruik
heeft mij reeds aangerand
Verloren geraakt in dit bestaan
stilzwijgend in de ban
Ga ik weg en ik vertrek
Zodra ik weet waar heen ik kan
Vrijheid kan niet worden verkregen
geen land is nog paraat
zonder zich te laten verleiden
tot het plegen van verraad…
Judast in gethsemanie
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
750 was één
in paradijs
maar evaat adam
abelt kaïn na
de zondeval
mozest mensens
stenen tafelen
tot gerechtigheid
judast
in gethsemanie
na drie keer
hanenkraaien
liep je met
apostelen de
staties mee
om te verraden
bent dualist
in vrijheid
en gebondenheid
beauvoirt sartre
tot ontspannenheid
jij de goede moordenaar
alleen zijn…
Morgen is nog onbeschreven
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
1.113 morgenrood
dat nog nietsvermoedend slaapt
uit haar dromen te wekken
een leeg doek wacht met smart
op de streling van de dageraad
die een blozend begin zal maken
met het inkleuren van de dag
geen lijn is al uitgestippeld
de perspectieven zijn oneindig
schakeringen van wilde bloemen
mogen het wit tot leven brengen
en geen handtekening zal verraden…
Het leven
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.401 Een leven met blijdschap, een leven vol haat,
een leven vol liefde en een leven vol verraad,
Ik probeer sterk te blijven, het niet te laten zien,
Dat lukt niet altijd even goed, en wil ik huilen, misschien..…
debutante reminiscentie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 boulevard als lichtend lint
verraden zal hij ons niet
in die kuil in vaalduister strand
verlaten door oosterburen
in ’t afkoelende zand
van die intieme enclave
streel ik knullig haar hand
gevoel van plots ontwaken
dan hapert ons fluist’ren
naar een schromende kus
door onze onwetendheid
volmaakt onschuldig
en altijd bleef ik…
Je Ogen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
885 Mevrouw, ik zie jouw ogen
Zo bloeddoorlopen
Dat zelfs het breken van de hemel
Boven onze hoofden
Een rozenregen is
Mevrouw, ik zie mezelf
In de glans van je traan
Staart een kind naar mijn blik
Ziet de verbazing als ik schrik
En sluit schichtig zijn ogen
Mevrouw, kijk naar mij
Achter de droefheid, het verraad
En de schijn…
Herfst
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
885 Val tegen de wind in
val de regen aan
voel nattigheid en kou
voel mij verraden
tegen reistijd scheen onlangs de zon
als ochtendlicht van laat september
nu striemen regenvlagen zelfde tijd
het wil niet dagen
terwijl oktober net begon
ik val de regen aan
voer strijd met harde wind
zoek woorden om terug te slaan
ga druipend door het lint…
Herfst
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.217 Val tegen de wind in
val de regen aan
voel nattigheid en kou
voel mij verraden
tegen reistijd scheen onlangs de zon
als ochtendlicht van laat september
nu striemen regenvlagen zelfde tijd
het wil niet dagen
terwijl oktober net begon
ik val de regen aan
voer strijd met harde wind
zoek woorden om terug te slaan
ga druipend door het lint…
Niks nieuws
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.021 De blauwe lucht
is al beschreven
evenals de dauw
en dageraad
De zon is reeds
de hemel ingeprezen
en zelfs de maan
pleegd' op de nacht
verraad
Cupido verschoot
sinds lang z'n pijlen
en de sirenen lonkten
in een grijs verleden
Verveling staat al
op wat wit papier
en ook emoties
als plezier
Waar moet ik dan
in godsnaam…
Ogen zeggen meer als woorden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
784 Ogen zeggen meer als woorden,
ze zijn een weerspiegeling van de ziel
Ogen hebben geen geheimen, daar kun je heel veel in zien
Je ogen kunnen je verraden al wil je dat niet
Als iemand ogen kan lezen dan kan die bijna alles zien
Je ogen zijn een spiegel, een weerspiegeling van je ziel
In ogen zie je lust, liefde, pijn en verdriet,
Soms is het…
Nagedachte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
558 De mislukking ingepakt
in dozen zonder opschrift
dozen die niets verraden
van de vijf smaken
van de liefde, haar netels
en het plakgras eromheen
Bij jouw spullen de misverstanden
de stille pijn van afstand en
niet na te vertellen grapjes
die ik meteen vergat
in mijn verlangen
naar gezelligheid
Dag dozen…
Onweer in de keuken
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
994 Straks gaat iemand Jezus verraden.…
En als zegen....Zijn regen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
501 Vandaag zijn de daken dus wit, mooi
de straten verraden het al: dooi
met rap tempo laat Hij het warmer worden
morgen meer dan 12 graden
en als zegen...Zijn regen!…
Grote Broer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Mijn grote broer wil de grootste zijn
Hij voelt zich gauw tekort gedaan
Ik zou bij hem in het krijt staan
Wanneer ik het niet met hem eens ben
krijg ik verwijten alsof ik hem verraad
en samenspan met onze zussen
Al naar gelang het hem uitkomt
scheldt hij me uit
voor meneertje (fascist)
stiekemerd (geheim agent)
moederskindje (communist…
als het graf
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
170 ook ik kan zwijgen
als het graf
zoals ze vroeger
bij ons thuis zeiden
en ik kan liegen
als de beste
alle leugens stapel ik
tegen de klippen op
ik veins ook graag
zeer overtuigend
maar vooral huichelaars
bedot ik met plezier
echter verraad ik niks
en zeker niet
als de waarheid
onder grote druk staat
misschien moet ik gewoon…
gevangen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.030 Maar ik kan geen nieuw leven beginnen,
dat zou voelen als verraad.
Als wapen gebruik ik onverschilligheid
waardoor ik nooit zal ontsnappen.
Mijn omgeving hierdoor verblijd
ook al sta ik op het punt van knappen.…
De Beemster
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
884 Schaapachtige wolken
verliezen hun onschuld
pakken samen
in een loodgrijze lucht
dikke druppels water
vallen in het rechte polderland
na wat uren lijkt te duren
verschijnt een mathematische regenboog
een vlijm scherpe scheidslijn
tussen verdriet en verraad
tussen mogelijkheden die even onmogelijk lijken
geen ruimte latend voor nuances…