2104 resultaten.
KOP EN STAART
snelsonnet
2.8 met 15 stemmen
1.955 Hij werd vanuit de verte nagestaard
Door iemand die zich ook niet had gespaard.…
die wuift naar oneindig
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.017 een spiegel
met hart
het luikje
apart
voor ons
is uitzicht
het inzicht
heel transparant
ik kijk
in de spiegel
verbeeld me
de andere kant
herken
uit de verte
de hulploze
hand
die wuift
naar oneindig
als mijn
luikje sluit…
verwondering
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 vers gevallen sneeuw
op oude grond
herinnering herleeft
hoopvol tuur ik
in de verte...
misschien zit er wel
iets van verdraagzaamheid
verscholen achter
de gindse horizon
Lejo van Kuijeren…
Het woord
gedicht
2.8 met 114 stemmen
41.029 Wanneer je in de verte kijkt
druppelen woorden
uit jouw ogen.
Als je verliefde gedichten wilt
nodig mij dan uit
in je bronnen.
-----------------------
Noachs Kat, 2000.…
in elke droom veroverd
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
866 een handvol
misschien bomenzacht
wat warme aarde en een vinden
verwondering
om het gouden licht en vleugels
rond de maan
en al hoor ik in de verte
het gezang van sneeuwrivieren
de eeuwigheid is hier
in jou
en in dit fonkelend
verdergaan…
krantenfoto
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
748 ik kijk naar een roerloos schaap
in een lege polder
en naar een trein die in de verte
richting Jorwerd zoeft
ontwaar een verglijdend beeld
vol ongekende ruimte
nog ongeschonden in tijdloos
verzonken groen…
Neurologische Aandoening
snelsonnet
3.5 met 8 stemmen
727 De naam klinkt in de verte wel bekend.
Was ik daar niet eens tegen ingeënt?…
Draagtijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Dwarrelzacht
je vlucht
weg uit het schemerparadijs
waar de dingen zijn
zoals ze zijn
de lelie
dorstig
in de dromerige regen
de avond
blauw van verte
en verdriet
en de onbekende
die wacht
op de klanken
van een nieuw jaargetij.…
verdwaald
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
623 de koude nachten zijn vervreemd
van het warme schijnsel
ze staren ijzig in de verte
verdwaald in het land van nimmer
verstrikt in poelen vol moeras
is het onbereikbaar immer
verder weg dan het ooit was…
wilde hemel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 daarbuiten kijk ik
de volle maan
een en al onrust
al die betekenissen
van dromen en
al dat rondwaren
van onze voorouders
die voortekenen
in ruisende bomen
in verte en
ver verleden
maar ook nu
schreeuw schreeuw
naar een wilde hemel…
Arcadia
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
701 zij grazen vredig
deze zondagmorgen
hun huid licht op
glanst in de voorjaarszon
een suizelwindje voert
uit de verte klanken aan
van de oude dorpskerk
als oproep tot gebed
het groene lover omlijst
koeien in hun wei…
Vooral dat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
684 wat mis je het meest
vragen digitale kinderen
vanuit hun verte
het raakbare - het voelbare
en het deelbare
antwoordt zij uit haar herinnering
vooral in het donker bij 't slapen gaan
en - samen wakker worden
vooral dat...…
ik bewaar je
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
553 ik bewaar je
tussen dwalingen
bewaar ik je contouren, dieptes
waar je mijn schaduw verlengt
vertrekkende kleuren je omarmen
het natuurgezang behangt je
en de ogen van de nacht bewaken de verte
waar ik je bewaar…
doedelzak
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
966 in de verte hoor ik de doedelzak
geluid dat stierf in mijn hart
die huilend mijn hart in tweeën brak
één helft ging met de muziek mee.…
Mijn vader
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
974 mijn vader ziet naar mij
voor het raam
in de ogen een mengeling
van verte en nabijheid
zie hem daar nog staan
voelbaar, nu diep in mij gewijd
de zwaarte was zijn lijf gewoon
de ziel bezwaard door de jaren
hoe verder af van het heden
is zijn gang te verklaren?…
De schoonheid
poëzie
3.1 met 23 stemmen
5.443 Toen ik heden opzag van mijn leven,
Uit de schaduw van mijn stille zorgen,
Zag ik, tot de witte diepe verte,
Weer de Schoonheid om mij henen slaan, -
Tot haar immer onverwachte gaven,
Tot haar wijde zegenende handen,
Tot de kalme stammen van haar vruchten
Ben ik weer gelukkig heengegaan.…
Koorballade
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
897 Wind schuurt optimisme,
de verten hemelen op,
bomen wegen aanwezigheid.
Daar komt een man aan lopen.
Ontgaande, scherpe blik.
Kijk, hij houdt een hand voor ogen:
tuurt hij naar zijn werk?
Wind schuurt optimisme,
de verten hemelen op,
bomen overwegen degelijk.
De man is ons nu dicht genaderd.
In een holte komt zijn hand...…
Wachten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.538 wachten op de trein
naar een provinciestad
gedachten (plus en min) die
evenwijdig in het spoortje lopen
perronwind wars van richting
koelt hoofd en huid en dan
twee lichtjes in de verte
als ogen - warm en open…
Betovering
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.391 git steelt wit in betovering
dwalen ogen bezeten
naar oneindige verten
die dromen verslinden
en met trage stappen
het beeld vertroebelen
in een wankel evenwicht
dat enkel kleurt
met verborgen licht…
Bezoeker in de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
917 ontwakend
word ik gewaar
van de aanwezige
naast mijn bed
mij troostend
toesprekend
met enkel het
daar zijn
dan langzaam
in de verte verdwijnend
alsof de kamer
eindeloosheid kent
ik weet nu
wat ik moet weten
rust voert me mee.…
Tropisch avondliedje
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.063 In de verte
zingt een minaret
het avondgebed en ik,
sluit mijn ogen.…
Eigen slagschaduw
snelsonnet
2.9 met 7 stemmen
2.368 Zelfs als ie Holland kampioen kan maken
Dan nog is Marco half niet het genie
Dat ik op al die oude beelden zie:
Vanaf die bank kan hij geen net meer raken
De coach lijkt in de verte op de held
Die hij ooit eens geweest is op het veld…
La Luna è Sopra Caprera
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
810 Toen ik in de verte
ook nog eens
´Un bel di´
van Puccini hoorde
waren al mijn zinnen
ècht begoocheld!…
Vaarwel
netgedicht
4.6 met 30 stemmen
2.009 Ik bleef verstild
achter op de kade
en staarde nog lang
in de verte
alvorens me om te draaien
en de mistige avond
in te lopen.…
Zover ik kan zien
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
490 volg de schone groene akkers
met hier en daar de kromming
van het zijn
strakheid sluimert naar verschiet
het zachte blauw rust windstil
op de wimpers en de welving
van de wolken
alles schenkt mij rust
en verdring ik even
wat er in de verte gaande is…
De solo's voorbij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 heb mijn vleugels gestrekt
ben tot de toppen gegaan
wist dat ik niet hoger kon
kende de verte
daalde langzaam in glijvlucht
keek af en toe achterom
maar de horizon wenkte
in het nieuwe verkennen
de solo’s voorbij ook voor mij…
Koningin van de nacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
605 Zij kwam uit de verte
uit diepe armoede.
Jong en mooi is ze
straatverkoper haar eigen lichaam
in een vreemdee straat
aan het einde van de stad.
"Hoe heet zij"? vraagt iemand.
"Zij heet Koningin van de Nacht"
fluistert een nieuwe maan…
Zicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 het pad draalt voor me uit
naar daar waar ik het bestaan
nog niet van ken
halsreikend tuur ik in de verte
in de hoop een glimp op te vangen van
mist belemmert het zicht
als in een droom gewikkeld
verschuilt de waarheid zich
tot de zon haar rokken optilt…
op een afstand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 zo lijkt de lucht een ademveld,
versteent het land tot
rots die in regen oplost
als een wijkagent in de verte
wacht,
met de sneeuw van populieren
waait het daglicht uiteen
dat leunt tegen de vallende
schemer, nergens verder…
Over bruggen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
607 uit je jeugd
toen alle beroepen
nog mogelijk waren
Nu kun je, man
-in bewondering-
in de verte staren
waar de ene wal
de oever
vinden kan.…