635 resultaten.
Simpel tuingedicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
713 Ik dank dat ik de tuin,
dat ik bukken mag,
en dat ik plukken mag,
mag snoeien,
hoe alles opkomt me kan boeien,
het trek en strekwerk,
waardoor ik sterk
Het zagen en het wagen
iets zomaar zijn gang
Het wingeren, 't zich slingeren
om tak of boog,
hoe hoog een boom,
hoe vol met vrucht.…
Schemering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 de schemering
in mij
niet fantaseren
voelen wat er gaande is
daar buiten een afscheid
hun armen om elkaar
en heel de laan lang
zijn mijn benen moe
van de trimmer die lacht
naar de gelukkige vrouw
tranen in mijn ogen
om de baby in haar wagen…
Enigma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
293 D’herinnering aan iets blijft knagen,
Wil nog ’n poging wagen,
Om te achterhalen wat is dat iets,
En gaat weer naar ’t niets.
Van die reis keerde hij nooit weer,
We weten dus niets meer,
Blijven onwetend van wat iets is,
Blijft nu immer ongewis.…
De man die hout liet luisteren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
246 Een spaak vond zijn kring,
een as zijn evenwicht,
een wagen zijn verborgen gestalte.
Als kind keek ik toe.
Nu denk ik:
hij maakte niets.
Hij keek tot het hout zich opende,
alsof elke nerf de weg al kende.
Hij luisterde tot vorm en vezel elkaar vonden.
Zo herinnerde het hout zich zijn verborgen gestalte.…
Herfst in aantocht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
966 De regen valt met striemende vlagen,
Niemand wil zich buiten wagen.
Ik zie al een schoorsteen die rookt.
De kachel wordt weer opgestookt.
Kastanjes barsten uiteen.
Een kind speelt ermee, alleen.
De zon probeert nog tevergeefs,
De aarde te verwarmen.
Want de herfst wil ons omarmen.…
We hebben dubbele missie
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
632 Opbouwwerk zegt Minister Middelkoop
dekt niet voldoende realiteit
of/of kijken vertekent onze beelden
we zijn vechtmissie tegelijkertijd
Doe recht aan spanning rouw en verdriet
van geliefden familie en bekenden
van hen die daar hun hachie wagen
geen stap vrij kunnen verzetten
bij al maar mijnen en hinderlagen
Daar zijn nu inmiddels
sprekend…
verslindende liefde
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.827 het spel op de wagen
verloopt zonder spermatofoor
de mijne dringt vanzelf direct door
in haar van gewone hooiwagen
we doen het op een hooi of roggemijt
stralende zon geleidt onze stroom
energiek vief toch tikkie loom
wakker niet tot het uiterste bereid
slaat zij groen geel paars uit bij de daad
trek ik deswegen te laat terug of merk het…
gedachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
982 eindigen ze vermoord
en de vaandels die ze dragen
hangen stil, ondanks de wind
maar onder harde lagen
schuilt het optimisme van een kind
In de zomer mag het sneeuwen
geen mens die zich er aan stoort
al duurt het wachten eeuwen
niets dat de hoop ontspoort
Dus, vandaag en alle andere dagen
loop ik blij en goedgezind
Durf ik er mij aan wagen…
circus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.930 de glimlach van de clown
net onder de in zwart geschilderde traan
de valse trompet achter de coulissen
de zoete lucht van zaagsel
het spel op de wagen
in de schijnwerpers achter nevels gevangen
het applaus duizendvoudig
de grote finale in het midden
even een klein kind te zijn
gevangen in de illusie
gegrepen en weggevoerd door de lichten…
het pakje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.096 ik ga het nu wagen.
een inhoud,
met liefde, pijn en verdriet.
geluk, verlies........
en een klap.
terwijl de tranen stromen,
probeer ik je te helen.
part voor part.
jij, mijn mooi pakketje,
bent de puzzel.
van mijn gebroken hart.…
Voor de dapperlozen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.028 Voor haar geen boeken op de plank
waaruit men later kon verhalen
met een weerga waardoor niemand
er haar naam ooit meer vergat
en ook geen beeld dat diepgebronsd
haar geestverwanten af liet dwalen
en al zeker niet diegene
die verdoemd al zonder zat
Er was geen stad naar haar vernoemd
of maar een straat die het zou wagen
er haar volle naam…
Soms..
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
759 Soms moet je de sprong wagen
Soms moet je niet teveel vragen
Soms moet je gewoon handelen
Soms moet je nieuwe wegen bewandelen
Laat je niet leiden door angst
Grijp elke kans,
welke leidt naar een doel waar je naar verlangt
Bouw geen muren om je heen
Maar houdt open huis
Trek erop uit
Denk niet teveel na
En kom tot een besluit
Handel…
danseres
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 ik wil wel eens een dansje wagen
zomaar, met iemand in de straat.…
Nieuwjaarssonnet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 dit is een nieuwjaarsgedicht
het is geboren uit deze korte dagen
naar ’t zuiden wil ik me niet wagen
dan moet het maar met weinig licht
het is gemaakt van wat me rest:
vriendschap en hoop op betere tijden
strijdlust ook in ’t onbestemde lijden
geschreven op weg - van oost naar west
weer een jaar om te lachen en te rouwen
om bemind te kunnen…
Ik heb genoeg aan jou!
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.311 Neem mijn kleren en mijn meubels mee, en zet me uit mijn huis
Steel mijn video en mijn tv, haal mijn geld maar uit mijn kluis
Sleep mijn wagen ook maar weg, ik ga wel met de fiets
Ze mogen mogen pakken wat te pakken is, neen het doet me echt niets!
Ik heb genoeg aan jou!!!…
Achteruitkijkspiegel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
922 de mens is
als zijn auto
kijkt hij alleen
in z'n vooruit
de wagen
gaat full speed
zonder bochten
nooit achterwaarts
rivier nooit gezien
plomp verzopen
spieg’lende mens
ziet gewonden op
de weg verscheurd
zet hij zijn
auto weg
hij gaat zitten
bij stille mijm’ring
z’n miroir los geschroefd
ziet hij aan het water
hoe achter hem…
Soms weet ik niet meer...
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
638 Want dit is zeker: wat behagen
soms kan aan Piet is gruwel voor Margriet,
dus zal ik me maar niet gaan wagen
om nog te dichten voor vergeet-Me-Niet.
Ultieme poging om te scoren
en anders laat ik het hierbij voorgoed,
let nu dus op en wil me horen
en weet dat jij me soms ook leven doet
door niet mijn pogingen te smoren...…
Het liefst oogst ik je lach
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.145 het regent pijpenkrullen in mijn haar
als ik mijn hoofd naar buiten waag
de zomer is een druipende plaag
voor bruinverlangend brandgevaar
in plaats van bekoorlijke zomersproeten
bevochtigen druppels mijn gezicht
wanneer ik mijn ogen daarvoor dicht
verdwaal ik in plassen met mijn voeten
toch onderga ik dit alles met een grijns
want al weet…
Anne
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.660 en opgelucht stap
ik op de bus als was het mijn eigen wagen…
Jij verdween
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.769 de druppel die de emmer liet overlopen
viel dit keer niet op de gloeiende plaat
jij keek een gegeven paard in de bek
en spande het achter de wagen
mijn hoge bomen vingen veel wind
jij zag het bos niet meer
ik wilde de eindjes aan elkaar knopen
jij had het einde al in zicht
ik wilde water bij de wijn
jij droeg enkel water naar zee
jouw…
Toegankelijk ?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
765 De wind blaast duistere
dingen, is de houvast kwijt,
ik verstond, koos wat wind
en zee van de wereld vond,
zonder naar de aard te vragen
in kerend tij te wagen,groeiden
verstilde vijvers dicht met kroos,
vulden zich met broze taal
die werd gesproken in het
holst van een gedachte, een
zin werd onderbroken om het
water te laten stromen
vanwaar…
Op zoek naar woorden om te troosten
netgedicht
3.7 met 35 stemmen
3.790 Maar toch: de liefde wil het wagen,
de liefde die zichzelf vergeet.…
Ik ben geen mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
567 talrijk alleen staan
Het niet verspillen van water uit de kraan
Het kruipen door ingebeelde goten
Het restje ziel wordt afgestoten
Thuisloos zal het beter gaan
Gevangen in mijn eigen vrijheid
De schaduw houdt me uit het licht
Waarheid zo hard dat ik hem mijd
De wereld door menselijkheid ontwricht
Fouten genegeerd in wereldwijd beleid
Waag…
taverne deuzeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Ik wacht tot je voorbij rijdt
en zie van verre
hoe je uit de wagen stapt
oversteekt
en zonder verder omzien binnengaat.
Ik blijf dan zitten
tot de taverne sluit.
Er zijn ook vele dagen
dat je niet naar huis komt.
Dan duurt het wachten nog veel langer,
tot de taverne eindelijk sluit.…
Aangelijnd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 de grote leegte binnen
een zilveren draad verbindt mij
met opstijgend strand
de dorpen zijn in zee gegleden
het vee is door de horizon verzwolgen
alleen galopperende paardenhoeven
achtervolgen mij
het wad toont de sporen van dode golven
de wind baart stuifzand en fluisterzang
slechts één kleur overleeft
de wolken nemen mij op
ik waag…
Ware vriend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
705 Miserie, zooi of gewoon ellende
Dik zin je onder een rijdende wagen te smijten.
't Kan ieder wel een keertje overkomen
En zeg nooit - aan mij niet besteed.
Wie geeft dan thuis
Net geteld drie wezens ter aarde.
Lui me ergens onbekend ergens op één uitzondering na
De zogezegde Liefste Vriend nekt je met lust ook plezier.…
de narcist
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
655 ik hou van mij
daarom ook
heb ik jou nodig
voor mijn geluk
ik zie jou graag
opdat jij mij eren kan
mij rusten laat ook
op jouw lauweren
ik vind jou lief
zolang jij vertrouwt
dus waag het niet
in twijfel te raken
ik mag en zal
voor eigen genot
van wat jij geeft
alles nemen
ik beloof oprecht
dat onvoorwaardelijk
wat van jou…
kofferdrager
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
695 is het zo bedoeld
zoals jij stilte draagt
een nevelige jas
onverschillig en zonder rouw
die om naaktheid lacht
en jou en mij
't gebroken licht aan mijn voeten
dat voorbij trekt, wegkruipt in dicht geboomte
en gedaalde dagen
de vragen die ik waag, vanzelf weer overgaan
als gerafelde schaduwen
en gescheurde deuren
is het zo bedoeld…
achterwaarts begrepen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 met paard en wagen
doet hij zijn ronde
het is de laatste keer
de vuilnisman heeft
een vrachtwagen gekocht
een stukje zandweg
wordt verhard
achtergebleven sporen
vinden hun graf
er komt asfalt misschien
iemand krabt oude
verflagen van de muren
als plots een zware
beklemming over de
warme middag valt
zwartgrijze rookslierten…
Aandachtig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
854 kerst voelt dit jaar
broos en ongewoon
zo heimelijk
zweeft er ongerief rond
met afstand en
een verkapte mond
met reine handen
bestuur ik een wagen
manoeuvreer ik me
langs vakken
‘Kom’ zeg ik tegen mezelf
‘Laat de moed niet zakken’
het feest van licht
omringt mij overal
de wenskaarten aan het lint
met soms een geschreven…