1304 resultaten.
stromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 de rivier weet
van stromen
de weemoed
kent ze niet
het verlangen
weet van stromen
zichzelf bevatten
kan ze niet
wat ze zoekt
voorbij de verte
van haar ogen
is er niet
buiten de tijd
stroomt ze het
ondoorgrondelijke
verlangen…
winterliedje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
603 winter me in
een heldere
stille nacht
winter me
met wuivende
lichte weemoed
winter me
in verre
witte wanen
winter me
op een licht
geladen vlot
winter me
even maar
winter me…
LENTELUCHT
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
976 ik voel de lentelucht
in mijn te warme jas
en wou dat ik niet
zo weemoedig was…
De Oude Visserman
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.141 Op de kade
aan de haven
staat een oude visserman
weemoedig te staren
naar de eindeloos
deinende zee
in gedachten vaart hij mee
op de golven
meters hoog
om zijn laatste reis te varen
tot de hemelboog.…
vader, dochter
hartenkreet
2.0 met 26 stemmen
4.206 Ik zie,
en droom
op het ritme van je lach
aanschouw,
en erken
de weemoed van je klanken
versta,
en vertrouw
op de wijsheid in je ogen
verblijf,
onbewust
bekwaam
------------------------
Welkom Mara,
28 november 2008…
Zwerfoog
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
490 "Eenvoud,
neem de zon,
desnoods de maan"
zeg je
maar je zwerfoog kijkt
in leegte van
een afstandelijk hart
beweegt de stilte, sober
in zichzelf gekeerd
ziet hij de weemoed
van de nog onbesproken zomer.…
Juist omdat het zo snel gaat
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
581 na het eerste blije
komt weemoedigheid om
het snelle vallen
van lentebloesem
magnolia ligt verspreid
aan de voet van een boom
het schuimwit van de krent
verwaaid door westenwind
fruitbomen tooien zich nu
met wit en zachtroze…
Herfst in Destelbergen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
470 Gekruisigd door snelwegen
toont Destelbergen
zijn stigma’s:
open plekken voor weemoed.
De (g)orgelende wind,
orakelt onverstaanbaar,
de luiken ratelen.
De blaren die getuigen,
druipen af, stoetsgewijs.…
Toegedekt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 Toen de zon scheen
hebben we lachend
onze weemoed, ons verdriet
toegedekt verborgen
onder een kleed van vrolijkheid
De pijn verzwegen
Onder een sneeuwlaag
In de golven van de zee
Achter een nacht vol sterren…
Trauma(verwerking)
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
774 Word ik weer eens door weemoed overmand
Dan luister ik naar mijn gezond verstand
“Door huiswaarts via Groningen te rijden.”
Om thuis vol overtuiging te verklaren
Dat Groningen een voorstad is van Haren.…
avond
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
89 wijkende stralen
over bergtoppen heen
beschijnen mijn hunkerend hart
straks is het donker
en kil
maar het licht dat verwarmt
wenkt en wacht
heel de nacht
maakt wakende weemoed
stil…
Het verlaten huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.169 En tegenover me aan de tafel zit
Dat stomme kind der sombere gedachte,
Mijn stille weemoed met het bleek gelaat,
Mijn stomme weemoed met het donker oog,
Die niemand ziet dan ik, - maar áls ik opzie,
Dan voel ik dat zij mij heeft aangezien,
Maar 't niet wil weten om die grote smart; -
En als verschrikt buig ik dan weer het hoofd
Achter…
herfstpalet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
727 het pad een verzacht
mozaïek van rode
en gele tinten
glinsterend zonlicht
tussen kale, goud
omrande bomen
klanken en geuren
vol vergankelijkheid
weemoedig palet voor
dichters en dromers…
Van horen zeggen achteraf
snelsonnet
3.7 met 10 stemmen
1.304 Met Middelkamp, met Schulte, enzovoort
Ik heb er achteraf pas van vernomen
't Is weemoed waar ik net niet bij kan komen…
Woudtinten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
441 Lees ik weemoed
in de nerven
van het leven.
Hun kleurrijk afscheid
vult het bos
met regenbogen.
Een laatste groet
glinstert na,
nog heel even.…
Echo
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
486 Waar mijn sporen zijn onverdiend
Waar mijn daden zijn ongezien
Ongehoord
laat ik er mijn echo achter
Luister goed
Misschien dat je hem dan hoort
Een restant van mijn gedachten
Een restant van mijn weemoed
Een resterend laatste woord…
delen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 in een lange verbintenis
delen we duizend rituelen
veelal zonder woorden
meer dan eens hebben we
alles gezegd gemaakt geplakt
geknipt en verzwegen
en op de achtergrond een
weemoedig zingen over de
dwaze dingen die we deden…
Dromerige kornuit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Ze antwoordde nogmaals in fluistertoon
dat ze het wilde proberen met jou
omdat je grotendeels uit dromen bestond
in droevige weemoed van herinnerde momenten.…
Hajar en Stasjek
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.768 Het is de weemoed
om verloren gegane dingen
je stem en lenigheid
onze lach maakte
je hoofddoek los
de haren even bevrijd
die we opnieuw vingen
verdween in de strelingen
opnieuw bedekt voor later…
Wever van wanen
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.413 Zacht, heel zacht
omhul ik
de weemoed van je gedachten
met spinrag van troost
de vrede
van zonwitte dagen
In woorden ben ik enkel
een wever van wanen
Maar toch..
Ergens…
onvindbaar intens…
omhels ik
de verzonken schelp
van je parel……
De bladeren vallen.
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
845 Het is stil om me heen
en ik blijf hier
met mijn weemoedige
gedachten alleen.....…
Zaterdagse verzen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
561 Dichten is zoiets
je moet het graag doen zei ik
liefde is een must
geen woorden teveel
niet dat ik de letters tel
de lettergrepen
Amberkleurig haar
armen haar schouders ontbloot
spierwit het klavier
ze speelde Rachmaninov
weemoed overviel me schier…
Draaide de wereld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 Toen de dag
zich draaide naar de wereld
lag er in jouw bruine ogen
dat donkerblond verlangen
naar droevere weemoed
dan die je had gevangen
en aan zwarte horizon
verloor een boom
zijn uiterlijke schaamte
en wentelde een droom
zich uit de zomer
naar een herfstgeraamte.…
Saab RIP
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
781 De dag was niet vervuld van somberheid
Maar wel van rouw en weemoed om het sneven
Van Saab, het merk dat toch bij leven
Iconisch was voor lef en kwaliteit
De fans zochten geen spijkers op laag water
Maar hadden van die Muller wel een kater…
Gymnopedies nr.1 (5.57)
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
553 de weemoed van aflandige
klavierklanken van Satie
geven op tedere wijze
de gevolgen van wisselwerking
in nauwelijks zes minuten weer…
thuiskomen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
653 geen fado
geen tango
geen fandango meer
voor deze oude danser
maar
schipbreuk lijden
wrakhout worden
in de wervelende weemoed
van wellicht onze laatste storm
verzinken
terechtkomen
thuiskomen
in de donkere diepten
van jouw saudade-land…
vergeten dagen....
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.793 weemoed knaagt
in kansen gemist
omhels het verlangen,
de tederheid
door strelende woorden
recht uit het hart
fluistert de stilte,
genegenheid
verbergt jouw verdriet
de schreeuw van tranen
hernieuw de toekomst,
vergeten dagen…
herinneringen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.225 Herinneringen
omringen mij
als ik luister naar
het ruisen van een
azuurblauwe zee
herinneringen
die kabbelen
als eb en vloed
door m'n brein
steeds mee
herinneringen
van weemoed en verlangen
herinneringen
voor altijd
in m'n hoofd
gevangen…
Zomer afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
892 avond sluit fluisterend zacht
de zomertijd
met winst voor maanden
lucht dunt grijs
van regen lange dagen
een depressie begroet
de opkomende maan
met slechts een bleke glimlach
en neemt het uur met weemoed aan…
Waar ben je
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
798 Hier, draag mijn hart
maar naar de zee
ik kan er verder
niets meer mee
en voel me rot
in dit verdriet
de eenzaamheid
die trekt me niet
ik weet niet waar
jij nu vertoeft
en of jij ook
de weemoed proeft
door wat wij samen
nooit verklaard
in het verleden
hebben gestaard.…