513 resultaten.
Betoverende Brenta
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
849 fluistert de
wind niet om de toppen
eerder plaagt of
jaagt ze onheilspellend
ruik je bijna de oerzee
lopend over oude bodem
imponerend Dolomiet
klauterend over
smalle richels van
gemineraliseerd koraal
Dit imponerend landschap
van onwerkelijke schoonheid
vaak gestreeld door
ragfijne flarden mist
die vanuit het niets
grillige contouren…
Geen herstel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Wanneer de geest uitvalt
Je het leven niet meer bevatten kan
Je herinneringen vage contouren van de werkelijkheid zijn worden
Je een lepel ziet
En een vork
Daas
Over de tafel staart
Iemand je gemoedstoestand bedaart
Terwijl je schreeuwt
Om hemel en hel
Er is geen herstel
Dof wordt het licht in je ogen
Het is het totale onvermogen
Van je…
zonnig papier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 ik heb met
schaduw op
zonnig papier
contrast geschreven
scheidingslijnen
zijn fel maar
later loopt de inkt
opdrogend dood
venijnig bijt zij
stukjes licht in
wat langzaam
vergrijzend zicht
waar in overgang
zwart en wit
ieder nog gaan
voor eigen belang
verre contouren
scherpen elkaar
maar van dichtbij
is grijs heerlijk vrij…
schemer
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.816 nu je huid het laatste zonlicht absorbeert
en je ogen moeten wennen
aan een wereld zonder licht
ontdek je vaag waarneembaar
de contour van een gezicht
dat zich tergend langzaam naar je keert
en met fluisterend geweld
komt jouw naam over zijn lippen
voel je vingers benig hard
je zwakke lichaam tippen
en weet je dat protest
hem niet meer…
Niets
gedicht
3.6 met 43 stemmen
26.242 De dokter komt, betokkelt je contouren
En vindt niets. Je bent het met hem eens.
---------------------------------------
uit: 'Manieren van leven', 2001.…
Vie romancée
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
645 Schaduwen, huizen, parken en gebouwen
wreed ontdaan van hun contouren
- even amorf als uw verzet -
vormen uw zelf bedachte vrolijkheid,
klinken als een doodskreet
in een echoloos bestaan.…
Ergens in de luwte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
420 ik heb wind
contouren gevraagd
van het land waarover
hij net heeft geraasd
hij dwarrelde wat
ergens in de luwte
sprak ik met hem af
benieuwd naar ontmoeten
hij streek neer
in een vlaag
onverwacht maar
ik wist dat hij het was
hij bulderde niet
vloog nauwelijks op
maar was heel bedaard
zo dicht bij aard
hij omvatte mij
liet zijn…
Maanverlicht
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.295 't Licht streek contouren
Jouw maanverlichte huid
Jouw ogen glanzen
Dansend vuur
Hemelse twinkeling
De schittering in
Schoonheid
Heerlijk jouw lijf
Jouw weelde
Zo puur
Nacht van verlangen
Jouw maanverlicht gezicht
Gracieus en sierlijk
Zacht gekust
'k Voel jouw genegenheid
Mijn handen strelen
Zachtheid
'k Wil mij in jou
Verliezen…
radio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 de radio had zijn vaste post op de vensterbank
toegeeflijk speelde hij muziek zomers lang prat
op zijn vaste plaats bij het raam het overslaand lawaai
van de stad lauwe contouren van de avond toomden
hem in tot een bron met kleine stem bleef hij melodieus
aanzeuren tegen de nacht het steekspel van pieptonen
alleen onderbroken door ruisend zoeken…
beelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
644 Kunst openbaart, is soms een raadsel,
zoals de vage contouren omwikkeld
met een deken
‘niet storen’ waarschuwt het kaartje,
toch tikt zij zacht op mijn schouder:
“de koffie staat klaar”.…
puur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 in de uren
dat hij naar
haar keek
wegkeek en weer
keek zonder te
zien wie zij was
kneedde en schiep hij
tot haar figuur van
elke individualiteit
was ontdaan
slechts haar
contouren resteerden
in de uren
dat hij naar
haar keek
verblindde hij
de ogen met
klonten gips
duwde hij de
armen strak naast
het lijf dat hij…
In de breedste symfonie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Je contouren tijdens de ondergaande zon
laten mijn ogen schitteren in het avondlicht
je tedere zoen in mijn hals laat mij zweven
totdat ik weer voor de dageraad zwicht.
Jouw leven gaat verder in oneindigheid
mijn zintuigen dromen mijn illustraties
in de breedste symfonie van het woord
blijf ik je bewonderen op mijn netvlies…
je schijnt weer minder schaduw
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
849 je schijnt weer minder schaduw
contouren donkeren vaag
ben jij jezelf wel of zijn er
anderen in je geest vandaag
ogen zijn niet peilbaar
je huid doorzichtig fijn
je stem een zacht gefluister
met een ondertoon van pijn
je hoekt wat in bewegen
het soepele loopt niet echt
in je houding schuilt de twijfel
alsof je grenzen zijn verlegd…
haar naam was Térèse
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
764 ik graaf
ik graaf met overtuiging
ik graaf om iets te vinden
van die twee kinderen
misschien wel gravend
ergens in Europa
twee blonde koppies
een meisje
een jochie
tot ik beland
in een schemerige caravan
staand neem ik aan
aan het hoofd
van de uitklaptafel
een radio klinkt
door wat gelige contouren
mensen praten
tegen mij
aan…
Noorderlicht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.741 spreekt ze roerend
zonder poespas of dure woorden
lieert ze klanken uit het noorden
mij naar it marrenlân vervoerend
vlak aan het water droom ik haar
bij ’t paviljoen, naast pottenstrand
waar de zon het startersland verbrandt
en ik zwijgend naar haar schaduw staar
dichten dansen mij lokkend naderbij
talen mij in tomeloos geduld
de contouren…
Teveel
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.824 Eerst waren het je ogen,
toen viel je gezicht in het oog
De woorden in mijn oren en de handen
die ik bekeek terwijl jij ze rusten liet op mijn knie
Zo mocht ik steeds meer zien – de contouren van je voeten
toen jij je thuis ging voelen hier, de schoenen uit,
de voeten bloot. En jij besloot te blijven en te slapen
naast mij.…
Baas over dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 voorzichtig
hebben wij
elkaars schaduwen
schetsend gekleurd
met het
eerste licht
waarover wij
konden beschikken
zijn er contouren
aangegeven hebben
contrasten de
vormen versterkt
pas later toen
wij in elkaar de
pigmenten van
liefde ontdekten
kleurden wij
de grote vlakken
zonder de ander
te gaan overlappen
stilaan zijn…
Scheur
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.062 nameloos
de verscheurde nachten slapeloos
en zie ik zoals ik nimmer zag
Het vergane beeld
van stap en stem en aangezicht
nooit meer door zon of maan belicht
de bloedende wond die nooit meer heelt
We zwerven doelloos door de uren
door een stil bevroren leven
oorverdovend haar stil verdriet
Er trillen tranen langs de muren
om de scheur contour…
Schimmen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.224 krijgen, met hen mee te lopen
want de meters muren leken open
breed van doorgang, vol van nieuwe geestkracht
Maar het was alweer de lucht, ongrijpbaar
als de tijd verdwenen in seconden
spinsels in een rij aaneengebonden
die ik dagelijks verbeten nastaar
Bij het zien al, lijken ze te vluchten
werelden van baksteen blijven waarheid
hun contouren…
Zwart hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
381 in het zwart hart
speelt licht nog
met illusies omdat donker
geen schaduw kaatst
jij bent de eenling
die daar naar binnen gaat
in oprechte bewondering
de rest achter zich laat
er zijn geen contouren
op muren van kracht
en emoties die pulserend
bewegen in leven geven
soms varieert
licht naar helder rood
als zuurstof zijn
opgelichte…
ze provoceerde oneindig
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
576 ze provoceerde oneindig
contouren gespannen
in het schaarse licht
van de leeslamp
inspirerende borsten
fier en strak vooruit
gewone dingen zijn niet raar
ze vielen niet uit haar behaatje
maar ook niet uit de toon
mooi gestalte
in haar iele smalte
ze priemden als dolken
in mijn meewarige ogen
stuiptrekkend…
Scotch
gedicht
2.5 met 12 stemmen
9.516 auto's schuiven over het viaduct,
koopwaren over een lopende band
zoals bij Alice wordt klein groot
en groter klein,
in fel zonlicht schitteren
contouren van het wonderland
en als ik mij niet vergis
is het de oorzaak die gevolg is,
is het de supermarkt die dicteert
dat ieder beeld een kopie is
van een kopie en omgekeerd
je kunt je gevoel…
Ideaal
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
832 Ik kleur de emoties in hun gezicht
uit mijn ziel met losse hand
ik geef mij over en verdicht
zonder beredenerend verstand
Ik voel 'zo' de mens op het linnen aan
hun glans straalt vervuld intens
dus laat ik mijn kwast de contouren af gaan
van ook dit prachtige mens
Zo schilder ik iedere dag van mijn leven
niet vlak maar met perspectief heel…
In nevelen ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 De dagen te beitelen in
contouren van de morgen
vloeit samen tot een droom,
tussen licht en duisternis
verborgen, te kiezen en te
wenen, het hoofd af te wenden
naar alles wat ik heb lief
gehad en mogelijk zelfs
meer om me te bevrijden.…
troebel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 dit spiegelbeeld,
ik ken het nog niet goed
ik moet er zo aan wennen
het is niet ik,
zeker niet de ik van vroeger
mijn contouren,
ongemerkt weg gegomd,
in enkele halen
ik kijk naar angst
en twijfels,
ik kan ze bijna ruiken
ze zijn nu dichtbij
ze dringen zich weer op aan mij,
telkens als ik in deze ogen kijk
het is nu onvermijdelijk…
Ballerina
gedicht
3.5 met 4 stemmen
5.051 Zij staat niet in de kou
hij wel, maar hij heeft het verdiend
want hij vereeuwigt hier
haar ziel en haar contouren
op het onbevlekt papier.…
Jouw onbekende naam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
540 Jij kijkt of jij er ook
niets aan kan doen
jouw handen gekruist
boven je mondige borsten
vingers in elkaar gestrengeld
smalle zilveren band
om de ringvinger van de linkerhand
De lol straalt uit jouw ogen
je haren blond en zwart
Op de achtergrond verzameld porselein
voor een spiegelbuffet en rechts
contouren van een antiek bed…
Er was...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 bloedrode groeve raast
geen halte
geen opstapmogelijkheid
alleen zwarte uren springen op het verlaten perron
zwartgeblakerde tunnelwanden
met affiches vol doodsmaskers
diep wortelende bomen schilderen een regenboog
in chaos
in gebroken kleuren
wat ooit vloeibaar en dartel bewoog
is gestold
we rollen Mei achteromkijkend binnen
vaag de contouren…
Verrassend nieuws
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
643 Dan laat zij de foto zien,
golven grijzig wit
tonen ons een stippellijn,
contouren van het kindje klein,
het hartje is een stip,
in mij springt het open wat ik nu al
voor dit jonge leven voel,
stil ontluikt een omahart,
liefde overspoelt.…
luchtschilderijen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Ik kon zo mijn potlood nemen en de contouren
op mijn blad weergeven.
Verrassend was wat ik toverde.
Anderen zagen dan weer stapelwolken
schapenwolken, sluimerwolken.
Maar ik zag dus poëzie.
Het is een boeiende bezigheid,
terwijl je wandelend een lang traject moet afleggen.
Het is een leuke hobby en het kost niks.…