869 resultaten.
gemeenschap
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
902 door één geest gedreven
samen gebracht,
warmbloedige harten
kloppend op wacht,
nevelen wijken
voor licht van de zon,
muren bezwijken
waar tederheid won,
handen die troosten
met eeuwige jeugd,
eindeloos lied
van verlangen en vreugd,
heilige ogen
fluisteren zacht,
liefde en vrede
vervullen de nacht…
Janken bij volle maan
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
693 dronkenman verheffen
tot meester van ontworstelend
gebeente
hij zwart het vlees van leegte
voorbij de spelregels van
zelfbedrog
brandt de weerzin onder zijn tong
als machteloze vuisten op
de nacht
zijn geween breekt
volle manen
tikt de tijd terug
in het glas
en niemand weet
ook hij niet
dat zijn bestaan
voor een droom
moet wijken…
belofte
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
938 de nacht belooft haar tranen
het ontwaken van de dag
waar duisternis moet wijken
in de zoektocht naar een lach
haar droom raakt de sterren
voor even breekt de pijn
het huilen van een kind
kon haar toekomst zijn
waar wensen verhult
verborgen vragen
haar leven in hoop
engelen raakt
en regenboogkleuren
haar traan weerspiegelt
geschilderd…
Met blijdschap....
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
737 Laila gaat verhuizen
ze neemt de groene wijk
met kleine stemmen
in haar onderbuik mee
leeg zal ze achterlaten
haar sobere stee
de piepende schommel
zwaait reeds zachter
onder het oude kleed
doodt een herinnering
nog een stukje leven
vergeet, vergeet, vergeet
dreunt in haar hoofd
de tekst op het kaartje
met blijdschap……
verdoofd,…
Toch Mooi Die Veteranen
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
890 Ik zie hem gaan
vanuit mijn raam
in een flits
een veteraan
wil nergens voor wijken
zijn max.. is te bereiken
geen jonge god
maar veteraan.…
onmacht en verder niets
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
688 ik voel me vreemd
een vreemdeling tussen bekende huizen
die uiteen wijken, zo groot zijn als het leven zelf
er is iets veranderd in mij, alsof ik iets verloren heb
een uitgebeend woord of een zware sleutelbos
waarvan de roest ouder is dan de waarheid
overgeleverd aan een lijf zonder beeld
en gebroken bestaansrecht
het is niet goed om te…
Niet mis te verstaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Geen struiken willen gewillig wijken
voor wie wil treden in ruige wildernis.
Het lot blijft onbeschoren langs
de lijnen van een grillige horizon.
Niemand zou ooit nog stoppen,
zelfs als dat in een oogwenk kon;
een zielverdrogend verlangen om
langs onbegaanbare paden te gaan,
een implosie van hoorbaarheid
om latente woorden te verstaan.…
Nieuw land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 werkelijk wijken voor trusts
die onbetrouwbaar blijken?…
Ogen open
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Een jonge vrouw met baby
bezig bij haar auto
woont hier in de wijk
verschijnt vandaag niet
voor het eerst. Mijn vensters:
het is echt helaas.
Betrap ik mijn gedachten?
Vind ik jammer wat ik zie?
Ik kan er niets aan doen
moet ermee leren leven
luiken open telkens weer
naar wit gerijpte zijnsleer.…
Sneeuw die niet smelten wil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Winter die al
Goeddeels verdwenen
Is, vorst die
Al lang en breed
Zijn hielen heeft
Gelicht, zon die
Het bevroren hart
Zo op het oog
Ontdooid heeft -
En toch kom ik
Nog ijsresten tegen
Die onvermurwbaar
Zijn, uit sneeuw
Geboren ijskristallen
Die van geen wijken
Willen weten -
Het verlies dat zich
Als ijssneeuw
In…
Haiku's (freestyle)*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
535 Boa's nemen de wijk
en laten hun tanden zien
niet te handhaven.
We willen allemaal
een betere wereld maar
het lukt voor geen meter.
Maanlicht op het water
ik heb heimwee naar de toekomst
waar is de vrijheid?…
Red Handed
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
752 Hij stond te praten met ‘bebloede’ handen,
Z’n wapens hield hij bij zich: mes, machete,
Het was een daad van woede, van verzet,
Zoiets gebeurt veel vaker ‘in zijn landen’.
Maar wat me opviel aan die lompe vent,
Was zijn perfecte Londense accent.…
Plattegrond
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
655 De wijk genomen
Naar verlaten straten
Weg van de gaten
Waarin je gehouden wordt
Uitgeweken
Naar de aarde
Niet naar de maan
Daarop ben ik uitgekeken
Oh zonnig Madeira
Ik lig hier op jouw zand
Zondig gestrand
Wel eerst de handdoek gegooid
Uitgestrekt
Telt men mij tien seconden
Terneergeslagen, knock-out correct
Heb ik mij op de vloer…
diep
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
689 mens
die zich achtergesteld voelt
niet serieus genomen
vlijmscherp kwam hij
tevoorschijn,
getinte jongeren
hingen hem de keel uit
nu is het afgelopen
ik maak er een eind aan
dat dacht hij echt
al zat er een drankje in de man
en toen viel hij zelf
ging pootjebadend tenonder
in verbaasd kringelende rook
onthutste motoragente
een wijk…
Gered!
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
984 Een vloedgolf die het strand bereikte
deed mij in ontzetting staan
maar toen ik hem uiteen zag wijken
keek ik 't met verbazing aan
Ik zag een hand die naar mij reikte
greep hem in vertrouwen aan
en toen ik weer durfde kijken
bleek ik op het strand te staan
De grote golf was kalm geworden
en ik stond daar ongedeerd
door grote eerbied stil…
Mijn idool.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
2.075 Niet lachen, maar
Ik heb een heus idool,
Dat klinkt op mijn
Leeftijd als een viool,
Maar ik kan haar
charme niet weerstaan,
mijn gevoel voor haar
is als een orkaan,
‘k zou het liefst bij
mijn idool willen leven,
haar vooral mijn
oprechte liefde geven,
dan zou ik niet van
haar zijde wijken,
mijn idool is met
niemand te vergelijken…
Bloemen
gedicht
3.4 met 18 stemmen
11.497 Gronden, in schemering gehouden,
met wind en eenzaamheid gevoed,
vlijen zich open, horizonnen
wijken en worden afgesponnen,
er is geen landschap meer behoed
voor deze enige getrouwe
die overal zijn intocht doet.
-----------------------------
uit: Eiland der ziel (1939)…
Gekleed in naturel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
500 ik zie je staan
maar in het naderen
wijk jij steeds meer
van mij vandaan
je kleurt helder
in het grijs van
niet geziene vormen
eenvoud kent zijn prijs
waar anderen
woekeren met talenten
bloei jij doorschijnend fel
slechts gekleed in naturel
jij bent voor mij een
nimf in onbereikbaarheid
alleen schoonheid kent als
hoogste trede…
Het sterven te zien doven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.090 ik weet
dat ik de kogel
niet meer kan ontlopen
ben gewikt en gewogen
goed bevonden voor het kerstdiner
heb alleen de bruine ogen van een ree
ik kijk ze aan
zie ze staan in twijfeling
weet mezelf een dartel ding
zal onschuldig
naar de bosrand wijken
ze lijken doelloos weg te kijken
maar komen in het donker terug
om niet het sterven…
De godvergeten bloem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
474 ik zal voor jou
de godvergeten bloem
weer laten bloeien op een kale rots
verzamel de verhalen
die in fijnmazig splijten
uit het gesteente zullen wijken
teruggaand in de tijd
zullen zij in vorm en kleur
hun basis weer herkrijgen
waar eens uit scheppers handen
bloemen het paradijs konden beroemen
zo zal jouw knop uit gods vergetelheid…
Misschien
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
583 Omsloten door haar huis
maar verdwaald in zichzelf
pijnigt een vrouw
zich met een gestolen verwachting
Geen hoop
verloren is een toekomst
waarin zijzelf een plaats had
Nooit zal het dierbaar zijn
Licht kan zuiveren, filteren
net als de tijd
Maar hier kan licht van dag noch tijd
het Niets doen wijken
Ze sluit de ogen
en denkt in de…
Macht van Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Ineens zie ik mijn gedachten wijken.
Muren vallen geluidloos om.
Een poortloze deur valt in het slot.
Oordelen hoor ik machteloos bezwijken.…
Blind vertrouwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 kleuren
scheuren
in heel
langzaam
wijken zoals
de hemel
opent als wit
oplost in niet
meer langer
willen blijven
daar waar
verzien de
contrasten
een blind
vertrouwen
in de toekomst
geeft is hun
mêlee de
chaos waarvoor
iedereen beeft
ordening
en inzicht
zijn verdwenen
alleen stukjes
wit licht
glinsteren
nog even
zonder…
droom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
268 Mijn hart moet wijken
voor de kracht die het ontmoet,
waardoor het zal bezwijken
en zal doen drogen alle bloed.
In de dood zal zij herrijzen,
zal zij zingen haar liefdeslied,
waarmee zij mij zal bewijzen,
dat zij mij nooit verliet.
Ik ontwaak uit haar droom.…
vallende ster....
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.759 kind van het licht
waar duister moet wijken
bemind door de maan
onthul jouw bestaan
vervul onze droom
met zeeën van wensen
wees het verlangen
verlicht ons hart
heers over nachten
ongrijpbaar zacht
fonkel jouw pracht
sterrenlicht
fluistert het leven
in nachten vol hoop
schenk ons de liefde
breek jouw val…
Huilend Groningen.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
626 ook Groningen moest eraan geloven
het weende tranen van verdriet
toen ook hij op zijn donder kreeg
het tierde en schreeuwde
toen het jankend de zon
even moest laten gaan
de temperatuur die van geen wijken wist
bleef hoog en zakte niet
er was alleen even dat beetje verkoeling
heerlijk!…
het zachtste woord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
635 met stompe punt
het potlood ongeslepen
schrijf ik mijn zachtste woord
voor jou mijn lief
zoek het in de chaos
die mijn dagen draagt
dat ene woord zacht en warm
als de vacht van het lam
nooit zal het wijken
verpakt in stralend zonlicht
met zilveren maanlicht lint
wacht het op jou
ik zwijg bedeesd
durf het niet luidop te noemen…
Adam en Eva
gedicht
3.9 met 12 stemmen
8.652 Maar bij elke aanraking
wijk je van me
vandaan, je bent
een lichaam van mist. Ik wil je
bevriezen maar
er is vannacht teveel zomer in mijn slaap
zodat je als regen op me neerklettert, geen
vijgenblad om onder te schuilen, geen
appel voor de dorst.
Alleen een slang
om dood te trappen.…
Waar was jij op 21-10-2013?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 Of in paniek naar Twitter uit gaan wijken?
Het bleef nog lang onrustig in de stad
Het lijkt inmiddels al zo lang geleden
Dat dagdeel dat er niet werd facegebooked
Het was een barre crisistijd. Maar heden
FB't men weer zoals men eerst FB'de
Nog altijd even -naar ik vrees- gehooked…
Elegie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Er is geen wijken aan het verdriet.
En dat is mooi. Ik wil het ook niet.…