Alle inzendingen over wijken

848 resultaten.

Sorteren op:

Gekleed in naturel

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
ik zie je staan maar in het naderen wijk jij steeds meer van mij vandaan je kleurt helder in het grijs van niet geziene vormen eenvoud kent zijn prijs waar anderen woekeren met talenten bloei jij doorschijnend fel slechts gekleed in naturel jij bent voor mij een nimf in onbereikbaarheid alleen schoonheid kent als hoogste trede…
wil melker4 oktober 2013Lees meer >

Het sterven te zien doven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.090
ik weet dat ik de kogel niet meer kan ontlopen ben gewikt en gewogen goed bevonden voor het kerstdiner heb alleen de bruine ogen van een ree ik kijk ze aan zie ze staan in twijfeling weet mezelf een dartel ding zal onschuldig naar de bosrand wijken ze lijken doelloos weg te kijken maar komen in het donker terug om niet het sterven…
wil melker16 november 2013Lees meer >

De godvergeten bloem

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
ik zal voor jou de godvergeten bloem weer laten bloeien op een kale rots verzamel de verhalen die in fijnmazig splijten uit het gesteente zullen wijken teruggaand in de tijd zullen zij in vorm en kleur hun basis weer herkrijgen waar eens uit scheppers handen bloemen het paradijs konden beroemen zo zal jouw knop uit gods vergetelheid…
wil melker25 januari 2014Lees meer >

Misschien

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 583
Omsloten door haar huis maar verdwaald in zichzelf pijnigt een vrouw zich met een gestolen verwachting Geen hoop verloren is een toekomst waarin zijzelf een plaats had Nooit zal het dierbaar zijn Licht kan zuiveren, filteren net als de tijd Maar hier kan licht van dag noch tijd het Niets doen wijken Ze sluit de ogen en denkt in de…

Macht van Stilte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
Ineens zie ik mijn gedachten wijken. Muren vallen geluidloos om. Een poortloze deur valt in het slot. Oordelen hoor ik machteloos bezwijken.…

Blind vertrouwen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 417
kleuren scheuren in heel langzaam wijken zoals de hemel opent als wit oplost in niet meer langer willen blijven daar waar verzien de contrasten een blind vertrouwen in de toekomst geeft is hun mêlee de chaos waarvoor iedereen beeft ordening en inzicht zijn verdwenen alleen stukjes wit licht glinsteren nog even zonder…
wil melker25 augustus 2022Lees meer >

droom

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 268
Mijn hart moet wijken voor de kracht die het ontmoet, waardoor het zal bezwijken en zal doen drogen alle bloed. In de dood zal zij herrijzen, zal zij zingen haar liefdeslied, waarmee zij mij zal bewijzen, dat zij mij nooit verliet. Ik ontwaak uit haar droom.…

vallende ster....

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.759
kind van het licht waar duister moet wijken bemind door de maan onthul jouw bestaan vervul onze droom met zeeën van wensen wees het verlangen verlicht ons hart heers over nachten ongrijpbaar zacht fonkel jouw pracht sterrenlicht fluistert het leven in nachten vol hoop schenk ons de liefde breek jouw val…
danny cant.16 januari 2005Lees meer >

Huilend Groningen.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
ook Groningen moest eraan geloven het weende tranen van verdriet toen ook hij op zijn donder kreeg het tierde en schreeuwde toen het jankend de zon even moest laten gaan de temperatuur die van geen wijken wist bleef hoog en zakte niet er was alleen even dat beetje verkoeling heerlijk!…
Sanne L29 juli 2008Lees meer >

het zachtste woord

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 635
met stompe punt het potlood ongeslepen schrijf ik mijn zachtste woord voor jou mijn lief zoek het in de chaos die mijn dagen draagt dat ene woord zacht en warm als de vacht van het lam nooit zal het wijken verpakt in stralend zonlicht met zilveren maanlicht lint wacht het op jou ik zwijg bedeesd durf het niet luidop te noemen…
rietvr9 november 2009Lees meer >

Adam en Eva

gedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 8.652
Maar bij elke aanraking wijk je van me vandaan, je bent een lichaam van mist. Ik wil je bevriezen maar er is vannacht teveel zomer in mijn slaap zodat je als regen op me neerklettert, geen vijgenblad om onder te schuilen, geen appel voor de dorst. Alleen een slang om dood te trappen.…

Waar was jij op 21-10-2013?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
Of in paniek naar Twitter uit gaan wijken? Het bleef nog lang onrustig in de stad Het lijkt inmiddels al zo lang geleden Dat dagdeel dat er niet werd facegebooked Het was een barre crisistijd. Maar heden FB't men weer zoals men eerst FB'de Nog altijd even -naar ik vrees- gehooked…
Ko de Laat22 oktober 2013Lees meer >

Het oude woud

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Hier lopen wij, vrij van stenen, vrij om stil te staan bij het oude woud dat voortleeft in deze groene long tussen twee wijken.…
John Loopstra26 september 2020Lees meer >

een bed van blauwe bloemen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
met doffe huid gingen wij door geweld door ijzer en ijs duizendmaal gaven we tol om door te kunnen gaan onze ogenglans was gebroken we zagen een gouden schijn op de vleugels van de roofvogel daarboven we braken bloemen in het gras we zouden wachten op het rijzen van de dag op het wijken van de tijd de tijd was iets en niets…
J.Bakx18 juni 2024Lees meer >

Kijken in de zon

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Ik faal bij mijn kijken, Zie niet wat rond mij geschiedt, Mijn blik moet wijken Voor wat ik wel en zij niet ziet. Als de zon achter de kim schuilt, Ziet zij dan ’t licht, Achter de tranen die zij huilt, Wijl ik in te nachtelijk duister, In haar wil schuilen, Wijl 'k naar haar tranen luister.…
Joris Olivier12 december 2025Lees meer >

Betongreep

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 19
ik herken je, je valt en beklemmend klem je, je vast en zeker wederom, moeten weken wijken voor de buitenwijken het is kouder, je voelt de ijspret, prettig, maar niet met puntige pegels in het verschiet, enkel de heg, aan beide kanten snoeihard geveld, vanaf de zijkant niet naast mij, maar in mijn schoenen, draag je beton…
silann Nara31 oktober 2026Lees meer >

gekleed in steen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.092
gekleed in een jas van steen kruipen de huizen strak geleed nauw sluitend tot aan de keel op de hoekige golf van wijken waait wind dicht aan het lijf vaak lijkt het alleen maar stil het verkeer sluit onverschillig in panden van de nieuwe wijk waar licht een rimpeling begint op een plas de trillende jonge boom staat in een kom van beton…

Mijn kleine idool....

hartenkreet
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.638
Niet lachen, maar ik heb een heus idool Dat klinkt op mijn leeftijd nogal frivool Maar ik kan haar charme niet weerstaan Mijn gevoel voor haar, is als een orkaan 'k Zou het liefst bij mijn idool willen leven Haar vooral mijn oprechte liefde geven Dan zou ik niet van haar zijde wijken Mijn idool is met niemand te vergelijken…
merle ;-)26 augustus 2004Lees meer >

Een glimlach

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Om zoveel goede wil en hartverwarmend kijken; om hier en daar wat blauwe lucht en moed die niet wil wijken, een glimlach naar Hierboven. Om 't kind dat speelt en ademhaalt, dat drentelt rond zijn moeder; om 't vallen van de avond nu, een vriend zijn broeders hoeder, een glimlach naar Hierboven.…
Adeleyd2 december 2005Lees meer >

Mijn oude stad

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.070
In de nevelige vroege morgen Nestel ik mij in warm nat gras En staar ik naar de zon die ras De resten van de nacht doet worgen In de verte zie ik contouren Van mijn oude stad, het doet deugd Zij herbergt mijn begin en jeugd Wat heeft mij toch kunnen ontvoeren Ik zal later haar schoot betreden De wijken waar ik ben groot gebracht Rouw…

Columnistenkwartet

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 619
Veel gezelligheid moet wijken, als er niet meer wordt gepaft. Durf te roken!' staat te lezen. 'Dood aan carcinofobie!' 't Viertal ondertekent deze nicotinetheorie.…
Aubrey22 december 2008Lees meer >

Lila ondertonen

netgedicht
3.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 13.993
ik schets je wel in mijn gedachten met lila ondertonen tussen ‘t groen laat wind tussen de bladeren dwalen op zoek naar ongeschreven wetten regels vraag ik even te wijken om het zicht niet te belemmeren laat grijze achtervolgingen maar eigen keuzes maken mijn leven draagt meer kleur dan nachtlicht kan verdragen door de dagelijkse openhartigheid…

standvastig (A. Gormley)

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
in deze uitgestorven kustplaats zie ik je staan op het strand je tuurt -vastgenageld- over het water een laag roest bedekt je naakte, harde huid de deinende golfslag valt stil in je hoofd het wassende water dat niet van wijken weet maakt je weerloze kop kleiner het tandenknarsen van de tijd de zeewind tart je zilte huid een albatros…
j.bakx26 januari 2011Lees meer >

Hoge gronden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 658
De uren duren langer, de tijd weet van geen wijken, als herinnering aan het licht glooiend groene land.…
Iniduo5 augustus 2011Lees meer >

Verpakt in klatergoud

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
de lach is weer verpakt in klatergoud spiegels kaatsen vol de schijn van het uitbundig samenzijn staan bol van holle frasen en platvloerse gein maar het is voorgekookt de bordjes smile weten van geen wijken als wij kijken waar is de lach die prikt achter de ogen voelt als een brok in mijn keel die mijn hart nog diep kan raken…

contrast

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Maar zijn wijk is platgebombardeerd. Zij zoekt al uren in het puin. Een tank staat roerloos in de tuin. Ze roept en huilt allang niet meer. Omarmt haar pluche teddybeer. Er loopt een kind dwars door de stad. Met een mobiel, en een zak patat. Weet niets van oorlog, speelt op het plein. Waar het gewoon nog kind mag zijn.…

Op zoek naar riet

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
Geen kerstboom te zien, En toch lopen hier allemaal Mensen voorbij met een kluit In hun handen geklemd - Langs de scheuren in De aarde - hun aarde - Zijn ze op zoek naar Het riet dat hier onder Ergens moet groeien, Zo hadden de beleidsbepalers Hen in vertrouwen gezegd; Maar net zo min als de huizen In hun luxe wijk verkoopbaar…

Later is morgen geleden

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
adem de wolkenhemel vatbaar voor langer verblijf hangende het verleden is er nog een rimpel in volkomenheid, een ader met vloeibare twijfel of we niet in herhaling vallen weer opstaan en verpozen ons van geen kwaad weten kunnen we nog eenmaal onze gangen herroepen de rivier verleggen en de stoflaag herlezen zonder blijk van wijken…
Iniduo5 augustus 2015Lees meer >

Abnormaliteit

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
Zij wijken af. Van wie of van wat? Van kabouters en van dwergen. Kleine kinderen begrijpen dat. Normaal willen zijn is erg abnormaal. Koningen die gewoontjes willen doen. Generaals die liever pacifisten zijn. Populisten die zoeken naar nette taal. Wie zijn eigenaardigheid verliest, is pas echt verloren. Wie gaan op zoek? Wie vindt?…