1174 resultaten.
Zilver en zilt
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
710 Schelpen wijzen
waar
wanneer
wie wil haar verlangen troosten
met sprekend zilver
en zwijgend zilt.…
Luisteren (1)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
723 hoe avond maakt
dat ik je stappen hoor
jouw bijzijn speur
in verre tonen
als van een late gast
je stilte proef als
het legen van mijn glas
een onverklaarbaar
zwijgend weten
dat het zo is zoals het was
jouw vragen worden
dan mijn eigen woorden
ze stellen mij gerust
op mijn papier
verstrooi ik ze als as…
Wanneer de liefde spreekt!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
567 De liefde spreekt een geheimtaal,
die we zwijgend kunnen spreken,
met ons woordeloos gevoel.
De liefde fluistert ons verhalen,
die ons verstand te boven gaan.
Als jullie willen begrijpen,
wat ik sprakeloos bedoel.
Laten we samen stil gaan luisteren,
wanneer de liefde tot ons spreekt.…
de dood van een kleine leeuwerik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 de trommelmaaier
tot de tanden gewapend
vlijmscherpe zaaier
van de jonge dood
cyclomonster met messen
het gras schreeuwt het uit
de hoogbejaarde
eiken kijken zwijgend toe
kleine leeuwerik
in gekortwiekt gras
je vleugellamme lijfje
jouw zang zal ik nooit horen
levenslang gemis…
Bootvluchteling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Waar iedere golf zich oeverloos herhaalt
lokt het weidse uitzicht
de onfortuinlijke
broos schipperend
tussen fuik en val
De toekomst
genadeloos weerspiegeld
in het zoute nat
doet verstikkend verlangen
in zwijgende angst
weerklinken
en weer een hoop verdrinken…
het ontelbare
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
679 we tellen de daden
de dagen de doden
de sporen de wonden
in het landschap tot
mouches volantes zich
als zwarte dansende
sneeuwvlokken ontvouwen
en het uitzicht verblinden
we tellen tot tien en terug
werpen een kleurrijke lap
over het land zwijgend
bedekken we het ontelbare…
Rossig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
347 Een rossige zon
zag ik net een moment
boven de daken blaken
door zwijgende takken
van ferme nestenhoeders
geen weduwe zal haar
plichten verzaken
in de winterkou
net onder het nulpunt
dat de meren bevriezen
de vogels die hier
zijn overgebleven
schuilen bijeen
doorstaan de nacht
samen
tot de ochtenddauw…
Hendiadys
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
177 Stel dat de vergulde
bloemkroon in de top
van twee aardgebonden
doch nog niet versierde
ten hemel reikende
Corinthische zuilen
door een onzichtbare
hendiadys
de hand van de deus
ex machina
tot leven zou komen
zou de gulden snede
van zwijgende kroonbladen
ons sprakeloos houden
in iedere taal?…
VIJF LANGE MINUTEN MET JOU
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 De langste vijf momenten van mijn leven
waren die waarin jij geheel niets meer zei
Mogelijk duurde het voor jou slechts even
ik wist echter ‘t eind van onze liefde nabij
Vijf minuten niets dan je ijselijk zwijgen
de koude oorlog scheen dit wel in ‘t klein
In je zwijgende woorden klonk ’t dreigen
en uit je blikken droop een tankauto azijn…
In stilte verbonden
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
887 Achter het raam ligt de wijde wereld
open en bloot opgaand in het
avondrood te schitteren en
te stralen
Aan de andere kant sta ik
zwijgend toe te kijken opgaand
in een lange blik
oneindig gericht op daarbuiten
Zo ver weg en toch ook zo dichtbij
als de stilte valt tussen jou en mij…
Ontsluimeren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 langzaam kruipt de zon uit haar schulp
als zij zich uitrekt over wegen en landerijen
om in alle schoonheid de mist te verjagen
de bladeren hun kleuren terug te geven
genieten de dieren in de duinen nog van
geruisloze stilte voordat de stad
werkelijk ontwaakt en zij deze kalmte
zwijgend verruilt voor geluiden van alledag…
Voor het heengaan
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
640 ik woon niet in armen
noch in een gedicht
een beslapen ruimte
in woorden
mond aan mond
niet in een landschap
van zon en wolken
geledigde letters
in gloeiende wind
ik kan ook nog
minder wensen
een zwijgende morgen
- achter ramen begoten -
zin zonder zin
in het sterfhuis
van dit leven
long naar long…
Vader
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.313 De oude boerderij
staat zwijgend in
het schemerend land
de mist zijgt
laag na laag
op huis en heem
mijn voeten
tasten de aarde
hier was het
dat mijn vader stond
wij vonden hem
na uren die nog
lijken te duren
een koude hand
lag op zijn borst
een glimlach
rond zijn mond…
kom maar
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
824 eens zal ik jou
wenken en vragen
kom maar
ik zal er zijn
door mijzelf
te schenken
en jou zwijgend
op handen dragen
ik reik je
mijn gebroken vingers
ook verbrand aan vurig leed
geen wanklank
vlucht weg tussen
mijn lippen
vertel mij dan
aan wie het leven
soms niet vreet
en welke aders
geen weet hebben
van dichtslibben…
dagjesmens
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
650 bij het fietsen
volgens knooppuntenkaart
kom ik een fietser tegen
zogezegd een dagjesmens
“dag mens”, zeg ik
tegen dat dagjesmens
dat, aandacht bij de kaart
aldus zwijgend doorfietst
laat nou dat dagjesmens
zo in de knoop zijn geraakt
door de knooppuntenkaart
dat ze naar ‘t hiernamaals trapte
oei, nu is het echt
dag dagjesmens!…
Kansloos, stijlloos, hopeloos
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
698 Zwijgend stil en doodgezwegen.
Schreeuwend nooit gelijk gekregen.
Maar het verdoemdenhoekje
is nu leeg
Daar zat een sloeber,
die steeds zweeg:
kansloos, stijlloos, hopeloos.…
Wachten in de stilte
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.549 Mijn zwijgende ogen zoeken niet meer
waar mijn gezicht ontwaakt met het stof dat herinneringen lelijk maakt.
Ze heeft het einde gebaard en is vertrokken
waar ze overal een stenen stilte achterlaat.…
Lichtelijk geraakt
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
598 Je probeerde het
rechtstreeks naar jouw doel
omdat afstand was te overzien
tussen zwijgende regen
en gesmolten sneeuw
hield jij jouw liefdeswapen
voor mijn dromerige ogen
in niets anders dan nederige
ontroering van ontwapende ziel
je hebt mij lichtelijk geraakt
door nu smoezelig te zwijgen
er is niets tussen ons gebeurd.…
Nachtzicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
575 Stille sparren
priemen in heldere kou
van deze zwijgende nacht.…
voor I.J. (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 op dit zwijgende papier
landt de hand met
vastbesloten pen die het
zwart op het wit wil zien
watervlugge woorden
springen van hak op tak
achterna gezeten door
ongeduldige tekens die
punten op de i zetten
terwijl het hoofd
binnen de lijnen van
het verblindende wit
uit de band wil
springen…
De lente tegemoet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 De geknotte wilg
Die geen tranen
Bloedt, maar
Uitlopers kent
Die door winterzon
En waterig winterweer
Nu al vooruitlopen
Op wat komen gaat -
Lentevogels die
In struik en gras
Van geen ophouden
Weten en zingen
Alsof hun leven
Er nu al vanaf hangt:
Zwijgend glimlach ik
Bij zoveel vrolijkheid
Hun en mijn nieuwe
Leven tegemoet…
Hartsteen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Zwijgend kijkt zij van licht naar duister
geniet van elk mooi moment
soms glijdt er een kille huiver
wanneer er plots een haas langs rent
toch wil zij de kleuren bewaren
voor de dagen somber en lang
bladert dan peinzend in haar fotoboek
vaak met weemoed, soms wat wrang…
Het spraakwatervallenpad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
693 zwijgend is
de stiltebloem geplukt
haar blaadjes drogen
sprakeloos op
stenen van geluk
het groen
monologenblad rust zacht
met rode dialogen
en stemloze woorden
op het spraakwatervallenpad
ze was uitgebloeid
en geeft de vrucht van rust
weer terug aan het geheel
waar decibellen groeiden
in de chaos van teveel…
wachtend tot het niet meer kan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
643 in het angstaanjagende nu
staat de radeloze moeder
aan gesloten poorten
in haar wanhopig wachten
omhelst ze verbeten het ongewisse
rekt ze de tijd verder en verder uit
schuift ze het noodlot voor zich uit
tot het kantelende ogenblik
waarop niets meer hetzelfde is
zwijgend torst ze de droefheid
van het leven met zich mee
trekt ze zich…
Dichterschap
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
964 Een droom ligt in het dichterschap
boven het zomerse land
van zwijgende wolven
in dit eenzame lijf heb ik ooit
het hart van een kind gehad
zwerven moet ik nu in wildernis
over het veld van verlangen
terwijl communicatie
alsmaar stiller wordt
komen dromen terug
in mijn lichaam huilt
het hart van een vreemde.…
voor wie horen wil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 in de vroege
ochtend hoor ik
een vogel zingen
ze vermaant haar
vermetele kleintjes
geen tijd nu om
een boompje op
te zetten met de
zwijgende buur
haar waarschuwing is
scherp bij naderend
overvliegend gevaar
ze vraagt de oortjes van
van het koppie van
haar uithuizige man
ze sust en troost
ze zet de bloemetjes
buiten…
passief recreëren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
592 een zee van tijd
de wekker weggedaan
alle angsten voorbij
verplichtingen gereduceerd
tot pakweg 2 maal per jaar
een bliksembezoek aan de
plaatselijke tandarts
doch vol blijven houden
dat verveling niet bestaat
hooguit het passief recreëren
dat wil zeggen zwijgend
met gedachten spelen…
naakt zoals zij was
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
440 ik heb haar begraven
legde haar geruisloos ter ruste
in diepe donkere aarde
ik heb haar ter aarde besteld
zwijgend in het zwarte zand
grondeloos zoals zij was
ik droeg haar naar de grafkuil
spitte haar lagen om
dekte haar leegte toe
zonder woord of bloem
heb ik de taal begraven
naakt zoals zij was…
als je kan zwijgen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
967 als je kunt zwijgen
wees dan stil
gesproken woorden
zinderen na
waardering verloren
misschien nooit gehad
je mening verwoorden
delft langzaam een graf
waar kwetsende woorden
dieper raken
pijn wordt gevoeld
door alles heen
zal men zwijgend
gehuld in het niets
luisteren naar woorden
ze galmen na…
Vergane passie
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.926 Gekreukte lakens
Kleren rondslingerend
Aanzicht van vergane passie
Wee geurend de nacht
Smakend in voldaan
Ochtend van afscheid
Zwijgend vertellen ogen
Kijkend vol teder genot
Afscheid in een kus
Nacht van eindeloos
Smakend in zindering
Voldaan in vergane passie...…