5397 resultaten.
Verhef mij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
681 Verhef mij tot de grote droom van ’t zwijgen,
tot waar de ziel haar eigen vleugels vindt
en niet meer hoeft naar willekeur te neigen
maar kijken durft met ogen van een kind.
Verhef mij tot de hoogte van erbarmen,
tot waar ik stilval bij gebrokenheid
en niemand nog maar enkel wil verwarmen
omdat ik hoor hoe nood ten hemel schreit.
Leer mij…
Balans
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 De werkelijkheid zie ik
door mijn raam
mensen lopen voorbij
de tuin driftig gesnoeid
lantarenpalen stijl overeind
een grauwe ochtend in maart
Twijfel over het zichtbare
want wie is die man
achter dat raam
zijn bestaan nooit verklaard
dromend over de balans
van wat hij won of verloor.…
Vloedlijn
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
514 Het is niet alleen de
dood die me najaagt
waarmee ik strijd, die ik
aanklaag en zal verliezen,
me in de nek ademt, oceanen
stuwt en albatrossen draagt,
houdt z’n geheim verborgen,
verbond met wind en water
wordt betaald als hij op de
aarde beukt, breekt alleen
in branding op rafelig land
wijkt terug met schuim op
kaken, berusting in…
Verwarde gevoelens
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
857 Wat is er toch: de ernst van ’t leven,
de diepe pijn van mensen die scheiden,
de vreugde van kinderen die met hun ouders
zomaar in de straat lopen en een beetje kunnen zeuren.
Wat is leven, anders dan verlangen,
weg van pijn, maar vol heimwee naar vroeger,
naar de kindertijd, de tijd van de beloften,
van het ouder willen zijn, of sterker en…
Bluswater
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
595 Verdwaald zijn wij, verstrikt
in vruchteloos verlangen
van punaises los gewrikt
in verse wond gevangen
verteerd zijn wij, verzengd
door zelf gestookte vuren
met brak bluswater vermengd
tot bittergarnituren.…
Eigen wil?
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
707 Ik heb mijn leven niet
in eigen wil gezocht, het
beleefde zich in wat ik
wilde of niet kon zien,
bedrog van regenbogen,
prisma’s van de ziel, waren
alleen maar enkel ogen,
dat wat ik wilde zien,
werd in verbeelding
even vaak bedrogen,
bij gratie van de tijd
die hun maat opneemt,
zou anders willen zien
dan aanschouwen, verder
dan…
Wandelaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Voortlopend weet ik niet
waartoe of waarom,
achterwaarts zie ik niet
waar het ooit begon
Ik wandel maar door,
proef het voor en tegen,
zie bomen in bloei
zoals liefde zich meedeelt.
Ik vraag niet meer naar
einde of oorsprong
Het pure bestaan lokt
tot een verrukkelijke val.…
Verdieping
hartenkreet
4.6 met 32 stemmen
1.752 Waarom wachten met geprevel
tot het sloffe sterfbed naakt
wij zijn priesters in de nevel
die betekenis bewaakt
klanken aan de oppervlakte
van ons tijdelijk bestaan
zeggen wie zichzelf verlakte
eer hij murmelend moest gaan
geef mij reden voor verdieping
van de woorden uit mijn mond
ik wil varen als een Viking
door de groeve in mijn grond…
De microfoon staat uit
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
711 achter mijn hand, gebald tot vuist
doch in niet verstarde trekken
spreek ik mezelf toe en mogelijk
ook ieder ander en anders
het speeksel dat droog blijft
laten de woorden enkel in mijn hoofd
die het werk doen, mateloos overdenkend
en onderweg zijn naar antwoorden
die ik in de echo van de stilte
hoop te horen als het licht op vragen
door…
Cocon
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
511 Met z'n poten had de morgenspin
me in de nacht besprongen
met haar tranen ingesponnen
verstilde lijnen van geronnen
uren, verzonnen in krap gemeten
tijd,ongeduld bleef aan me kleven,
een keurslijf wat de toekomst bleef
verzuren waarin het bloed niet wilde
stromen om het gewicht te wegen,
verder dan de vaste pijn, verleidt
tot eerder…
Hoop
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
488 soms lijkt de aarde onvruchtbaar
het leven dor en zinloos
kijk dan even dieper
een bloem wacht op de blos
van kleurrijk bloeien…
Ik vind het allemaal goed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
473 Ik vind het allemaal goed!
Wanneer ik weer lees
en het denk te begrijpen
juist dan weet ik het zeker.
Het is niets, het mist
bezieling, gevoel, nut,
vrijheid, onzekerheid, passie
en variatie,
vermeldingen ook die
van het lot
zijn eigenlijk
louter vervluchtigde
verschijnselen
van het gebroed
dat zich op deze aarde
kunstenaar…
vleesgeworden woord
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
675 voorbij 't denken
jou
gepasseerd
raap ik kastanjes uit het nachtelijk uur
ik verblind daarmee de tijd
open wonden
helend
nog te komen tranen
veeg ik uit jouw ziel
ik ben op weg
voorbij
aangekomen in het vleesgeworden woord…
Drooggevallen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
544 Gedragen gewaden van wier
in wind verwaaid roepen ze
wat ik had willen roepen, ze
wijzen de weg, niet wetend wat
me beweegt, roerselen die zij raken,
watergeluiden steeds met andere
smaken, kraken de spanen die ik
ontbeer, mijn schip schuurt het
land, drooggevallen in profetieën,
overvloed vlotgetrokken van de
wanen en hun klippen, geduld…
Treden des tijd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
535 Mijn klok is tijdloos
Evenals mijn resterende tijd
Omkijkend in het gepassioneerde verleden
Ontwaar ik een neergaande trap met kleurrijke treden
En wanneer ik hem voorzichtig afdaal
Tree voor tree welke ik weifelend bega
Probeer ik het rood angstig te vermijden
Dat dwingt mij dat ik vele treden oversla
Toch weet ik het is zinloos…
Hoe schuimend spat
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.009 Hoe schuimend spat
dit zoute nat
alsof de zee
in iedere druppel
wordt herboren,
en duizendmaal
een nieuw verhaal
aan elk die luistert
wil doen horen.
Ons leven is
geheimenis
en ieder mens
draagt zijn mysterie;
is duizendmaal
een nieuw verhaal
van vreugd en van miserie,
en eenzaamheid,
gemeenzaamheid,
ze doen ons beide groeien…
een weg terug
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
555 Gesloten gordijnen, schrijven
mij brieven over nooit geziene
beelden, die mij als kind al –
achtervolgen en verschijnen
als deuren die openen in het licht.
Het licht dat verdwijnt, zodra
ik het binnenga, mijzelf daarmee
achterlatend op een oeverloos eiland,
waar de geuren van eenzaamheid
opstijgen uit wolken van gedachten
die als hongerige…
met beide benen op de grond
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
723 Ik liep alleen
met lange stille
stappen door zachte
witte wolken heen
toen de mist
in mijn hoofd verdween
probeerde ik jou te bereiken
mijn armen te kort
om zo ver te reiken
ik bleef maar zoeken
en kijken
zo lang als ik kon
tot een eenzame traan
langzaam opsteeg
naar de zon
maar...niemand
kwam ik tegen
mijn hart huilde…
Lam
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
413 wat doet een man
die niets te zeggen heeft
blind
doof
lam
hij huwt
een soortgelijke vrouw
zodat ze
zonder ruzie
intens gelukkig sterven…
Ik hoorde stemmen van een vreemd bestaan
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.975 Ik hoorde stemmen van een vreemd bestaan,
Rondom in duizend geheimzinnigheden,
Géniën voelde ik zoetjes tot mij treden
En schuw op donzen voetjes henengaan...
Ik weet niet - zeiden zij wat zal vergaan?
Spélden zij wat daar kome na dit heden?
Brachten zij tonen uit een vér verleden?
Ik weet niet - of was alles droom of waan?
't Kan zó niet…
Stille woorden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
477 I
De blik maskeert de
kijkers die hun leeftijd
verraden door de wijze
van spreken
Daar waar de ogen
spreken
snoeren woorden
de mond
Zielloze termen en
zinloos tijdverdrijf
achter goede manieren
De wijze bewaart
zijn weten voor het
juiste moment
II
Spreken als noodzaak
is de verstilling zoeken
in wat is
In wat men…
Credo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
432 optimisme
is het valse credo
onzer dagen
blind voor wat gebeurt
slechts oog
voor wat zou moeten zijn
stort een beschaving
in stukken uit elkaar
zoekt men slechts de ruimte
voor de gevallenen
om die monddood te maken…
Ontregeld
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
505 De regen is boos
diagonaal giert zij
de zon negerend
gedoogt zij geen boog
Haar ritme is verstoord
zo laat zij rivieren overstromen
bergen veranderen in modderstromen
en brengt zij doodt en verderf
Op Afghanistan regent het TNT
in een eindeloze dorre vlakte
Beursgenoteerd
waarvan akte…
gooi mij niet weg...
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
609 Gooi mij niet weg
alsof het niets is
want de takken
van de bomen
vangen mij toch
wanneer ik val
omdat er altijd
iets zijn zal om
voor te bestaan
en wat ik mis...
in dit oneindig
tranendal schijnt
soms toch de zon
dus mij krijg je
niet klein al moet
ik door stof gaan
ik zal altijd weer
opstaan en doorgaan
met leven,…
De blinden en de duisternis.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 in zwarte straten waar het licht verdwijnt
opgeslokt door de mensen van schaduw
in hun dagelijkse sores verdronken
over donkere stoeptegels slepen zij mee hun lot
wanneer zij even kijken
het vuur geblust
ogen als uitgedoofde restjes kolen
als dromen niet waargemaakt
door slapeloze nachten
beloften gebroken
te vaak geloofd
opgelicht…
Museum
gedicht
3.0 met 15 stemmen
8.943 Iets van grote zeggingskracht
was op de muur geklonken. Een metalen
stem, verfrommeld van ontroering,
legde uit.
De gouden kamer uit vervlogen tijden
lag één verdieping hoger. Banen glanzend
in het stof getrokken wezen
eerder nagebootste ontucht aan.
Vervormend was de hitte van voltooid verleden niet,
hoewel suppoosten altijd achterbleven…
Dromenvanger
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
541 De zon laat me uit bed opstaan
Mijn koelkast doet mij vullen
Het vrouwenlijf verwarmt mij
Mijn werk mag veel beloven
Dag in dag uit adem ik in
Ik leef zowaar een droom pur sang
Ik heb alleen geen flauw benul
Waarvoor ik het in godsnaam doe…
Leeg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
469 en nee,
ik dacht toen niets
het hoofd kent leegheid
het eeuwige zwarte gat
omdat woorden niet ontbreken
is er gehoor en ook op schrift
maar het heeft geen inhoud
want het is niets…
een vreemde dag
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
607 ik hoor ze roepen
van ver
het is een vreemde dag
ontgoocheld en met een dubbel gevoel
kleur ik de wereld wakker, kleed ik mij
in mistroostige gewaden dat het licht
in zichzelf doet keren, herinneringen
flitsen voorbij het geestelijk firmament
voorbij de horizon wacht een verlangen
op mijn thuiskomst, een wereld die niet
de mijne is; trekt…
inhaal-manoeuvre
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
396 het verleden haalt je in
komt de toekomst tegen
dus god mag weten
hoe dat met het heden moet…