3211 resultaten.
Echten buiten seizoen
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.508 Nog is de oven dood, nog lopen
kippen op de lege schappen
en is daar buiten het dorp
een opsomming van niets:
schoorvoetend zonlicht, vechten
tegen de gure molenwind,
nauwelijks gras,
niets eens een brink,
die dorpen immers liggen
verderop.…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.263 In 't gras bij 't water, naast de wilgenrij,
Speelt een blond jochie ernstig met een knikker;
Wegjaagt in 't bongerdje een vogelverschrikker
De Zondagsstilte over de boerderij.…
De moeder de vrouw
gedicht
3.7 met 199 stemmen
51.716 Een minuut of tien
dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken,
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd -
laat mij daar midden uit de oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.
Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.…
een boomgaard in oliver bc.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.275 witte dagdromen scheren over de heuvels
ik sta versteld en staar
in mijn hoofd kabbelt onzinnig gekeuvel
rond in de hitte van de zon
een mindier drie dagen drie zinnen
terwijl de bergen wegroesten in de rivier
geritsel door het hoge gras van de boomgaard
er is geen ratelslang te zien
een vogel schiet angstig uit de halmen voort
hoor de…
Onderweg naar Egypte
gedicht
3.1 met 10 stemmen
15.350 Het was oktober in een bos in Drenthe,
de zon warm op het gras, het leek wel lente.
Zij had de picknicktas met kaas, fruit en brood.…
Margrietjes
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
2.030 Ik zag Margrietje in het gras
gezeten staren naar iets kleins
ze had de knieën opgetrokken
onder rond uitstaande rokken
op d’r gezichtje glom een grijns
Haar blik zei me hoe blij ze was
en met de onschuld van een kind
neuriede ze hetzelfde liedje
als het kleine wit Margrietje
dat deinde op de lispelwind
Ik voelde hoe het mij charmeerde…
Seizoenen
netgedicht
3.2 met 124 stemmen
47.822 Jouw geur vleugt onvergeten door het gras.
Weet jij de bomen nog? En nog
waarom het was dat ooit
de herfst begon en onze dromen
met de vogels weken?
Nee, spreek niet van de winter -
het wordt nacht - de winter wacht wel
want de tijd beweegt zich
zonder haast nu
van ons af.…
Denken..
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.591 Ik liep over het vochtige natte gras,
in de mooie ochtendzon.
Vroeg me ondertussen af, hoe ik zo stom wezen kon.
Wat heb ik gedaan, heb ik hem niet genoeg liefde gegeven?
En als ik het anders had gedaan, was hij dan wel bij me gebleven?
Ik keek over het mooie glinsterende meer,
hoe stom kon ik hebben gedaan, dacht ik keer op keer.…
Herfstgedicht
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.417 De kou begint
en is niet uit te vlakken;
druppels kleven
aan het natte gras;
daar buiten stormt de wind
tot stilte valt.
Het bos nu
-van westerling verstoken-
ademt zijn rust weer uit
en laat zijn kleuren pralen,
om die dan toevertrouwend
aan de wind
dwarrelend neer te laten dalen.…
herkauwers zonder decorum
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.049 aangemaakt tijdens nachten
herkauwen doen ze dus wel wis en waarachtig
dat maakt de koe echt heus niet tot konijn
houdt de één het binnen op voor de schijn
de ander vreet vies met lak aan decorum
half verteersel vers uit eigen rectum
gelukkig gedragen ze zich verder haasachtig
stel immers dat indiërs koeien juist vereren
omdat ze innerlijk hun gras…
haar jurk met schelpen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
623 zeewind met wapperend gelaat
binnen, het zout aan de kozijnen
zij las tegen het licht in, haar ogen
weerkaatsten in de bladwijzer en
haar rechterarm stak in het haar, ik
omhelsde ze onder haar borsten
fluisterde achter haar oor,- heerlijk
om even aan het lelleke te proeven-
de duinreep zwaaide uitbundig, helm
maakte de pannen stijl, ruig gras…
Ach je moet gewoon alles optellen
gedicht
3.0 met 72 stemmen
53.542 Welnee, toen wij zogenaamd heerlijk
in het gras lagen zegt zij, lagen we in scheiding,
dat zeg je er niet bij.
En dat van Madurodam is ook niet zo gegaan.
Maar we waren één.
En die liefjes van jou
zegt zij, en die van mij...
En die keren dat we toch weer
bij elkaar kwamen, zeg ik,
- en hebben geschreid, zeg ik er niet bij -.…
voor het slapen gaan...
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.211 Na de wekker te hebben gezet,
sla ‘k een kruis en vouw m’n handen,
dan spreek ik tot god, heel nauwgezet,
de volgende woorden mijner verlangen:
God, lieven heer, als ik morgen ontwaak,
Zie dat het gras dauw op zich heeft,
Dat den kikker in de verte kwaakt,
En dat alles t’rug wakker wordt wat nu nog leeft,
Laat de vogels in de vroege ochtenduren…
WHEN THE LADY SMILES (TO BOKITO)
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
660 Ze flirtte, maakte gek en daagde uit
Tussen ons in zat ondoordringbaar glas
Steeds groener werd aan de overkant het gras
Ik moest en zou haar hebben als mijn bruid
Buiten was het alleen de brede gracht
Die ons nog van elkaar gescheiden hield
Ik weet niet wat mij werkelijk heeft bezield
Ik nam een sprong en had haar in mijn macht
Ik gaf de…
CURRICULUM VITAE
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
812 Mij is gebleven
het fluisteren van gras
op mijn nu koele huid
het droppelen van water
het water - ach - het water
waarvoor ik zoveel verzen schreef.
Dat zich met levend wier omgaf
terwijl het zong zijn raadsels
vanuit de diepte der bron.…
Wassermann
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
736 Een man met een juten zak over zijn schouder stapt uit
de brede sloot en gaat naast mij zitten in het gras. Hij zwijgt.
Tersluiks kijk ik opzij en zie een oog met het blauw van een
dooie schelvis na drie dagen. Het speurt de hemel af.…
Stoeptegel
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.028 straalden geilheid uit
geen enkel spoor van schroom
er droop wat sperma van je huid
als bij een natte droom
de roze kaugom in je mond
verloor al snel haar kleur
je naakte lijf in koude grond
een penetrante geur
dus dit is wat er over is
een zielig hoopje schroot
niet meer dan enkel kattenpis
flirtend met de dood
ik laat je liggen in het gras…
7-4-2003
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.014 weer doorheen
en als ik op een wonder zou hopen
zou ik vallen door de wolk als een baksteen
Ik wil proeven van de glans op het blad
in de morgen want dan zijn ze nat
maar ik kan niet zien want mijn ogen zijn te zwaar
ik wacht op een vriendelijk gebaar
Ik zit hier maar wat als een melaatse
verstoten door het licht van de zon
alleen het gras…
Vuur en het hart
gedicht
3.2 met 44 stemmen
15.029 Dicht bij het vuur
vertakken zich ook onze woorden
dringen binnen in de slaap van de zwaarste
buigen zich over de oudste
kruipen als nachtvlinders over het gras
dwalen door de nacht, met het hart op de lippen
en vallen uitgeput neer in de uitgebrande bankstellen
aan de voet van de berg.
-----------------------------------------------------…
Liefdesboeket
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.729 Liefde, sterk als het gras
soepel en buigzaam bij elke wind
- jij door mij zo bemind
nimmer het gevoel van treurwilg
jouw regen blijkt later een gouden
- ik blijf van je houden
zelden tijden van distels
de nectar is dan al in zicht
- mijn liefde is aan jou gericht
wij, verslingerd als kamperfoelie
met de zachtheid van mos
- ik laat…
domweg gelukkig op de Prinsegracht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.415 Bloem
(Domweg gelukkig in de Dapperstraat)
natuur is voor tevredenen of legen
en dan: wat is natuur in deze stad
een eilandje met bomen en wat gras
gelegen in een grafelijke plas
een toekan op een winderige pier
een doek van Potter met een dooie stier
een koningspinguïn in een schimmenrijk
twee turkse tortels in de Schilderswijk…
de skyline als mistig verleden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
806 dat, maar zie het nu niet
en stuur haar vooruit, zoals vroeger
nu echter wat ingehouden
kan ik hem nog vertrouwen
lijkt zij te denken
de leidsels enigszins gevierd
ruimte geef ik haar
ik voel haar onrust, stapvoets dus
hier zie ik de wieken
als zwarte schimmen
met de molen als doodskop
in deze sinistere stilte
met vochtig beslagen gras…
Vermoeidheid.
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
2.303 Dan toont zich daar in de verte
weer een lichtstraal door de mist
gifgroen gras om uit te rusten
zodat dat de weemoed wist.…
Ontwaking
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.495 I
ik heb de eieren gevonden
onder de aprilklokjes
opgeslokt in het lentefrisse gras
waar je nederig als een dauwbloem
onze bedjes schikten
ver van de plooien
die de winter achterliet
het verband mocht eraf
en nu de huid schoon is
kan het licht alleen maar raken
II
een vlinder heeft het gegeven
het jawoord mocht er zijn
een gekleurde…
Gesloten ogen
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
5.082 thuiskomen
hij stapelt jaren zuigt het bloed van
haar lippen vastgebeten in elkaar
bang om uit elkaars gezicht te verdwijnen
‘s avonds ’s nachts dagen van zwijgen
zij verdraagt zijn gaan en komen met
een nattige blik leeg van vermoeden
het krakende bed de giftige honing
de kruimels waarmee hij vogels voert
buiten bloeit de kamperfoelie geurt
het gras…
Verliefd
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.240 Lange slanke benen
dansen in het licht
eng duister lijkt verdwenen
het weten is gezwicht
het bankje in het perkje
witte madeliefjes in het gras
kleine kaarsjes in ons kerkje
ontbranden vurig wat al was
twee handen warm gevouwen
geaderd, koud zacht blauw
zullen morgen samen bouwen
aan cliché ik hou van jou
mijn gisteren wordt jouw vandaag…
die een eigen kudde waakt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 ben jij de herder
die een eigen kudde waakt
de schapen scheidt
op grond van hun geblaat
ze om de tuinen leidt
naar weitjes eigen gras
jij hebt het nooit gegeten omdat
het bij de buurvrouw groener was
je maakt woorden van gemekker
componeert hun lied naar eigen keus
alleen het zwarte schaap zit jou
niet lekker de kudde kent een kneus…
verloren dromen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
750 je droeg
ik wilde mee dragen
de lucht kleuren
warmte laten geuren
laten voelen
in mijn diepere lagen
toen bleek
althans zo werd gewaar
dat ik op een mens leek
kwetsbaar
maar verdeeld in ongevoegde
stenen
altijd zoekend als velen
naar verloren dagen
ik vervolg mijn stapppen
zo ik word voortgestuwd
zal niet meer aan
het jonge gras…
In Memoriam Matris (Obiit 1.III.95)
gedicht
2.4 met 82 stemmen
33.188 Ze zei:
'Die appeltjes rook ik zo graag, vooral
wat in het gras lag, in de grote tuin van
mijn pa. Dat rook zo goed, zo goed.' Haar rimpels
betoveren haar glimlach, het verleden
staat op een kier.…
Kermis
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
2.114 wel even vast
touwtjetrekken, ballengooien
eens even zien, alle blikjes om
een knuffel, nee toch een horloge
beetje stom, zo’n beest, ben al tien
vader aangeschoten, weer een gulden
losgepeuterd, mamma’s wangen
kleuren bessenrood, zij geniet
kom pappa, schiet eens in de roos
en op het bleekveld tussen het lover
liggen kleden over gras…