5388 resultaten.
zwerfwoorden
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
652 ik wil het zwijgen bewaren, erin
bewegen
zoals schaduwen van wind
de armen houden in een schommelende traagheid
terwijl ik kijk naar het standbeeld
van vergeefse woorden
de lucht gaat er doorheen
ook door de koudste dagen
en wanneer berusting met vleugels slaat
droom ik nog eenmaal over
huiswaarts keren
*afbeelding…
Zorg op maat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
595 Haar voegen zoeken
een uitweg naar
gelijkvloers en warm
immer op maat begeleid
de lift gaat alleen
maar omhoog, verdieping
na verdieping klimmen
ook de laatste jaren
onbezorgd telt niet meer
waar geld spreekt van visie
plant men blauwe luchten vol
met grauwe schaduwen van kastelen
zijn laatste paleis wordt
verborgen in toekomstwolken…
Exit
gedicht
3.2 met 34 stemmen
18.806 Schaduw -
zo nauw dreef ons het licht.
-----------------------------
uit: 'Grenswacht', 1987.…
Wat valt er nog...
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.373 Wat valt er nog te zien
nu het laatste streepje helend licht
is weggevallen en de zwartgeblakende
schaduwen te voorschijn komen.
Wat valt er nog te horen
nu de slotnoot van het psalmengezang
gezongen is en het gekrijs van
de eenzame zielen wordt opgedrongen.…
Stappenteller 2
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
685 Zij ontkent sinds kort niet meer
de drang naar het verkennen
en naar een ruime horizon
Waagt nu weer een zoektocht
naar verloren momenten
en een schaduw van geluk
De wind ruist de stemmen weg
die haar terugroepen
naar voorbije oorden
Zó moet zij de teller verzetten
en het verstand op nul
het zicht op oneindig
Naar de hoogte van de…
Onvindbaar
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.555 Haar nacht huilt
zilte tranen
terwijl het maanlicht
op haar haren valt
ogen en vingertoppen
strelen de foto
in haar hand
ze huivert in het donker
de maan, ziet vanaf boven
haar schaduw
voor het raam
de fluister van de wind
lijkt even stil te vallen
want die weet
wat zij niet
uit durft te spreken
van de morgen die nooit
meer aan…
Dagen aan zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.150 struikelde en viel
spuwde
blies
beukte tegen kademuren
en ik
ik stond daar aan de rand
nat te worden
likte zout van je lippen
smulde
lachte
speelde toverbal met je tong
en we smolten
we versmolten
iedere avond
ballerina
in een pose voor de zon
wist ik
dat de nacht
later
nooit meer rond zou zijn als toen
geen maanlicht
om jouw schaduw…
Door klapwiekende muizen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
640 de maan vervleert
door klapwiekende muizen
stralen korten schaduw
tot ontkleurend duister
de grond is nog warm
als licht zich spiegelend
aan de hemel de aarde
een laatste veeg geeft
maanlicht versijpelt
in vallende schemering
een ongebroken witte roos
in geel verzachtende reflectie
roos en maan zijn roekeloos
in hun oplichtend…
Laat me voelen
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.881 Laat mijn handen
je innerlijke voel
betasten en strelen
geef vanuit je hart
warmte en liefde mee
Uiterlijk is schijn
wanneer het innerlijk straalt
omarm me en voel
de fluistering van de wind
spelend met je haar
strelend over je natte wang
je ogen kussend
Vanuit donkerte en schemering
lacht mijn schaduw
je wolvend toe
krachtig…
Het Gevecht
hartenkreet
3.6 met 28 stemmen
4.313 In de schaduw van de zon.
Gezakt door onvoorzichtigheid.
Gevlogen in de lucht.
Met gekrijs gevallen.
Beschoten en vernederd.
Verjaagd en verkracht.
Wachtend op een ander oordeel.
In de vervluchtende tijd.
Als een zaadje in de grond.
Beroofd van het eigen ik.…
maar eens zal ik breken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.401 wie maakt uit
hoe wolken zich plooien
hoe wind licht zal
verstrooien in jagende gang
mij maakt het bang
bang voor hun schaduw
voor het zwart van de bui
en de stortvloed van regen
ik kan er niet tegen
dat onbestemde gevoel
te zijn zonder doel, te zijn
om voor niet te leven
geven lijkt de moraal
opgevoed met dat ideaal
voel ik me…
Moegestreden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.286 Vandaag verbergen de schaduwen
niet langer meer de woorden
op je magere lijf,
moegestreden leef je langzaam
verder, de leegte achterlatend
in de assen van je gelatenheid.…
Groeien naar het licht
hartenkreet
3.5 met 38 stemmen
14.267 Verliezen
Opnieuw
Twijfels en pijn
Onzekerheid
Waardeloos
Huilen
Steeds verder gaan
Weer verdwalen
Verschuilen
Verlangen
Opnieuw
Sterk en krachtig
Zekerheid
Idealen
Bestaan
Jij mag er zijn
Hier ben ik
‘k Ga met je mee
Groeien
Steeds vaker
Je naam in de zon
Geen vluchten meer
Heldere schaduwen
Zomers licht
Een geschenk…
lichtkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.088 als je wakker wordt
verzamel je kleuren
loopt zo in stralend wit
streelt bloemen open
er is geen schaduw naast jou
het licht golft door je heen
toch breekt de zon soms tranen
in je regenbogen ogen
want iedere nacht sterf je weer
los je op, ben je niet meer
hoor ik nog zacht
een fluistering in de wind
ik ben je kind, je zonnekind
kom…
van gevoel ontheemd
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
809 indien ik mij slechts ken
als schaduw van de dood
geen weet heb
van een levend ven
of gedesemd brood
en mijn armen
niet kunnen reiken
naar de hoop
van een nabije oase
dan zwem ik
in troebel water
of vecht mij uit
een zuigend moeras
er is dan geen later
of nieuw groen gras
de ander is mij vreemd
met telkens weer
die angstige…
Vuurzee
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.243 Het vuur laat zich niet vangen
de nacht rust in haar handen
lilalinten strijken door de nacht
een onzichtbare schaduw houdt de wacht.
Daarachter ligt de wereld open.…
Verlaten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
588 Verlaten dier, treed
uit je schaduw,
wat zit je nog
te mijmeren hier,
er is brood, je spelen,
ga, loop niet in dood
spoor mij achterna, je
verlangen versleten tot
schrander dier, wat doe je
nog hier, het is om even
hoe je mag heten, toch
zal ik je strelen, om
zovele dromen met
je delen, de zwakheid
van je kracht, tot mij zal
blijven…
gemoedelijk werk
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
646 ijs in het schilderij
als witte pels
onder schaatsers
die compositie
is een begaafd
portretkunst
zij scherpt het hoofd
bladstilte sijpelt ijl
binnen als warme stippen
schaduw trekt blijmoedig
over het platteland
dat uitgeslapen ligt
velden vormen fietstochten
langs een rustig bestaan
en brengen appels mee
blaren helen…
augustus, net voorbij de wind
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
827 zal je mij
nog herkennen op de dag
dat ik sterf
of de vlinders
vanuit mijn vrouw-zijn, teder en waanzinnig
aan alle zijden wit
en onze liefde
de verzen die wij lazen, licht zonder
schaduw
als zon op zwanen
een middag van oceanen
eentalig zacht
en vrij, zo stil, zo stiltevrij
in jou, zo hemels jou in jou
---------…
identiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
850 treed naar voren
in het licht
in duisternis
krijgt ontvangenis
de diepe schaduw
van uiteindelijkheid
en in het niets
kan je ook zonder
ben je enig
ongebonden
laat je wimpers vallen
over je schaamte
de mens is geboren
uit de schande
die de onderbuik bezit
het is het dragen
van alles wat is
op zwarte vleugels
zonder hoop
ooit…
het zachtste woord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
635 punt
het potlood ongeslepen
schrijf ik mijn zachtste woord
voor jou mijn lief
zoek het in de chaos
die mijn dagen draagt
dat ene woord zacht en warm
als de vacht van het lam
nooit zal het wijken
verpakt in stralend zonlicht
met zilveren maanlicht lint
wacht het op jou
ik zwijg bedeesd
durf het niet luidop te noemen
voor de schaduw…
de dood van december
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
800 Traag valt een herfstblad op mijn pad
en ik dien nederig te wezen
- tegen elk wat wils -
wanneer ik mijn tred verzet
door afgestorven bladeren
geen schaduw of verlangen
bietst van het geluk om me te raken
en het is alsof
december de dood zacht in mij laat spreken
ofschoon ik met liefde de adem proef
welke in mij een weeïg gevoel…
Zonder aftiteling
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
490 Het sneeuwt over de kristalen
herten aan het ijsmoeras, wat
maant tot stilte, bewegingen
verstillen in kilte, warme harten
ademen alert op elk gebaar en
blaast kapok uit neus en ogen,
kool van transparante inkt maar
even zichtbaar, onhoorbaar in de
slag van snelle vleugels afgeworpen,
verdwijnen schaduwen op het
parelscherm van de avondwind…
omgekeerd
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
551 op mijn tenen
loop ik door een
omgekeerde wereld
ik ben hier onbekend
maar heb een droom
in mijn armen
te beschermen
tegen een naam
die de droom zelf
nog niet kent
zelfs in de stilte
hoor ik het gefluister
woorden ademen
in alle hoeken
van het duister
hun schaduw lacht
elk wolkje uit de lucht
het spiegelt in de nacht
en…
Walkuren
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
703 Een glimp, waarin het
eerste licht als traan
geboren wordt, handen
verleggen schaduwen over
mijn verweerd gezicht,
geleefde wraakgodinnen
verhangen zich aan gouden
ringen, alles afgewogen,
blijft zonder gewicht, de
maat van kwetsbare dingen.…
Wat is gebleven
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.009 In de schaduw van mijn gedachten
is jouw antwoord
alleen een verdwaalde echo.
De stilte die ik denk is het
afscheid dat blijft.
Waar onze liefde is voorbijgegaan
in een oude droom
van een leeglopend verhaal.…
Voorportaal
netgedicht
4.4 met 39 stemmen
897 Ons leven is voorbij gegaan
in schaduwen van stille hoop
wij hebben nooit de kunst verstaan
te zwichten voor een kwaad verloop
het najagen van groot geluk
heeft onze liefdeskans verkleind
wij maken meer dan goed is stuk
en blijven daarom ongerijmd
in het voorportaal van afscheid
vinden wij elkander terug
gebroken door benepenheid
in pijlers…
boven de waterlelie
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.037 wikkel me in jouw gedicht
zodat ik weet
want vandaag nog
zullen de wachters uit mijn lichaam
vloeien
zal ik het heengaan moeten
aanvaarden
zoals de waterlelie
diep in ’t water haar laatste schaduw
ademt
niets zal zich nog vergissen
geen wens met tijd
of tover
geen woord met sterrenlicht, stamelend
volgestouwd met zachte…
zilveren stilte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
619 in een onbewaakt
ogenblik, verdwijnt
de dag, in grijze
stille schemer
lost op in niets
moe van het wuiven
staat stakerig stil,
de kruin gekant,
als een schaduw
de berkenboom
de heimvolle roep van de uil
vervaagd in de vallende avond
donkerte zweemt
over schuivende wolken
van waar, in zilveren baan
koel en blank, de maan
haar licht…
Reïncarnerend boete doen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
751 Dan treedt uit de schaduw
op hem toe een gestalte
met zijn pink naar voren
en tilt hem uit het glas
veilig op het droge.
Hij kan zo zien wie
zijn redder is – een Jood.…