2743 resultaten.
De geboorte van vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 spanning af
de leegte en de kilte
dag jij was nog niet geboren
ik wachtte al op jou
in slapeloos zuchten
langzaam wordt het duidelijk
wat al zo lang zat te zeuren
maar verbleekt toch weer
bij het moment dat ik
het oranje van je geboorte
in puur goud ziet kleuren
die ene meeuw heeft
een circuskoor verzamelt ze
laten een vlieg…
Alles gaat voorbij
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
557 Uren, dagen, maanden vliegen voorbij
En niemand die dit tegen kan houden
Wij kunnen de tijd nooit vasthouden
In deze, drukke,gejaagde maatschappij.
Wij mensen leven maar één keer
Dat is de realiteit van ons aards bestaan
En daar mogen we best wel bij stilstaan
Want wat voorbij is, keert nooit weer.…
De boze man zie hem gaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
444 De vogels die vliegen om de wolkenkrabbers
kunnen zich haast geen grotere vrijheid
wensen. Een veelheid van lichamen vliegt
straks uit; onwetend van het dierenleed
dat straks in de confrontatie met stalen
vogels zijn laatste levenskreten uit.
De boze man zie hem gaan.
De stad, zijn mestvaalt en zijn mensen.…
Lied voor de nog niet afgestreken lucifer bij de paleizen van het geheugen
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.722 Sommige spreuken en beraadslagingen vliegen
naar Smeerenburg waar de walvissen gekookt werden,
andere worden as in de gevallen adderburchten
of tolden over de schaapachtige heuvels.
Brand niet op, niet afgestreken lucifer
al is Tsjitsjikovs koets*) nog niet door 't duister
opgeslokt.…
Zegt men het weifelachtige te vaak ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Handvatten spreken dan dezelfde woorden van
staal hoop en moed, kijk die kerkuil of valk
ze uiten: vlieg met mij mee, beperk je niet
tot alleen werken met je benen, kijk mij ik bid.
Wij zijn slechts vogels, natuurverschijnsel als jij
stilstaande voor momenten lang boven het veld.
Wij zien verschillen, al zijn 't nuances in kleuren.…
Magische kringen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 's Nachts gaan zij uit vliegen.
Witte wieven ziet men bij volle
maan. Op heuse bezemstelen het
luchtruim doorklieven om naar
hun heksenkringen te gaan.
Heksen staan voor hete vuren.
Overdag brouwen zij dranken in
hun grot. Een zwarte kat ziet men
listig turen, met een lichte spot.
laten we oppassen met wat we zeggen.…
spring - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
738 windstil is
draagt jou de vriendschap
die jij rond jou verzamelde
door een kameraad te zijn
pak een parachute en val
in de armen van de liefde
die je geven en krijgen mag
als een rivier die stroomt
geniet vrij van het uitzicht
van de vele herinneringen
die het voorbije jou bouwde
als rugzak voor de toekomst
pak een parachute en vlieg…
Zonlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 leven weer op de been
Even het warme stralen waar ik mij mee bedien
De herinnering voelt herkenbaar gezond
Het ontspant na al die nattigheid die even verdween
De vicieuze cirkel blijft rond
Wordt doorbroken door nieuw leven en nieuwe hoop
Het ijzige hart smelt meteen
Gevuld met zonlicht, minder alleen
De buitenwereld lonkt weer als de vlieg…
Sprakeloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 De mezen in het hokje aan de muur
vliegen driftig af en aan met voedsel
voor hun kroost.
En beide kanten van de straat,
omzoomd door boompjes,
met hun bloesems laaiend rood.
Het grasveldje barstensvol met madeliefjes,
die hun gouden hartjes,
richten naar de zon.…
Waar is de zon
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
480 De vogels zoeken warmte, vliegen van
boom naar heg, waar is de zon gebleven,
waarom is hij nu weg, hij was er elke
dag nog, men kon van hem op aan, zoveel
onzekerheden, maar nooit zijn warm bestaan.…
De fluistering van de aarde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
537 Vlieg in het groen
stilte rust op tere vleugels
de aarde ademt
In de ochtend komt de
aarde langzaam tot leven. Ze ademt haar
geuren uit en schenkt me de klank van haar rust, waar de
bomen praten met de lucht en mijn hart trilt met elke zucht die zij voortbrengt.…
Welvaart
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
309 De zon, fel geel in hel blauw,
Schijnt op ’t wuivend koren geel,
’n Molen maalt graan in meel,
In ’t koele gras hipt ’n kauw,
Temidden van zwarte schapen,
Die grazen en af en toe blaten,
Als vliegen, horzels hen plagen,
Wat hen evenwel niet zal baten.…
To be or not to be
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
419 Ademnood maakt je bang
angst verlamt jou, oude man
je verwordt tot een vlieg op het behang.
Je poreuze botten kraken
oh stok- en stokoude vent
zal je tijdig bij de haven geraken?
Wat koop je voor het sentiment
van oude adel, koning of vorst
sla niet te hard op je verzwakte borst.…
Bergtop
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
342 Dat schurende
na-na-na-na
van gedachten
die tegen de binnenkant van je schedel slaan
als vliegen tegen glas.
Je zit hier
alsof je al half verdwenen bent.
Je bent een eiland
zonder deur.
Een vesting
waar de brug is weggerot.
Je vraagt niet om hulp.
Trots is een hard soort steen.…
recht-door-zee-procedé
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
243 één is tot niks in staat
nooit zal hij anderen zien doen
horen zwijgen in een vacuüm van geluid
de hand leggen op de geëigende buikspieren
boven de distributie uit banden smeden
op de hete markt der anonieme tegenstemmen
anders dan punten in een grafiek ervaren
twee wil zeker kunnen vliegen
om vervaarlijk te jagen
op onderliggende straten…
Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Zij breekt Corona
als een eitje
En blijft stokstijf staan
Druk vogelgehonger
Kaarsjes
Sorry mam
Volgend jaar dan maar
Onzichtbaar vuur
Voorbij de sleur
Dankbaar
Tevreden met twee keer niks
Digitaal creatief
Wachten lief
Komt goed
Wereld eb
Kille stilte
Frisse vloed
Ik vlieg vrij
Tuimel in de wind
Totdat
(15 December 2020…
Zwartgerokte duistervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
232 Daarboven vliegen zwartgerokte duistervogels.
Ze draaien in een vicieuze cirkel,
dwangmatig gevangen met hun angsten,
als zwarte asvlekken op een perfect blauw doek.
De wind draagt flarden van ver verleden met zich mee.…
De Rotterdamse beurs
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.503 vriendelijk
Op de beurs mag men niet zingen
Niemand tapt een vuile mop
Of vertelt gemene dingen
Op de beurs gaat dat niet op
Nergens hoort men ruzie zoeken
Alles gaat er vredig toe
Staat er iemand hard te vloeken
Dan houdt men zijn oren toe
Op de beurs daar lopen schippers
En die spugen op de grond
Pruimtabak en vieze snippers
Vliegen…
Zomaar
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
840 Zomaar zit je daar
Zomaar
Wild als het water
En mooi als de heldere maan
Zo ver weg van mijn handen
Maar met mijn ogen
Raak ik je aan
Zomaar zit je daar
Zomaar
Lief als de lente
En zwoel als een zomerse dag
Voelbaar vliegen de vlinders
En ik word zomaar
Verliefd op je lach
Want zoals je daar zit
Met je haar in de wind
Je schaduw…
Groot en uitgestrekt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.180 Heb ik ze, reeds vliegen ze weg.
Mijn tijd hier, slechts een rimpeling in een oceaan,
een stofje in een eeuwigheid van zand.
Wie draagt mij in herinnering?
Wat is er gedaan, waar ben ik geweest?
Hoe klein zijn mijn sporen in de velden van het bewustzijn.
Ach mocht ik worden gedragen in genegenheid.…
Gedicht zonder Titel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.188 Heb lange tijd geen vleugels gehad,
wist niet dat ik ze uit kon slaan,
wist niet dat liefde in vrijheid kan bestaan,
weet nu weer hoe ik vliegen kan.…
Liefde, zo kwetsbaar
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.641 Kleine vonkjes vliegen speels en vrolijk omhoog.
Op de tafel,
een heerlijk diner bij kaarslicht.
Romantisch…
Gezellig…
Met de persoon van wie je houdt.
Een tevreden tintelend gevoel maakt zich van je meester.
Je bent blij.
Intens gelukkig.
Niets kan je dag beter maken dan zo’n verrassing.…
Stemmig
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.284 vandaag voel ik me goed
maar dat is niet hoe het moet
flatlinen moet je doen
en niet vliegen net als toen
verslingerd gooi me dan hier
en laat de deur nog op een kier
vochtige zwarte dieptes kondigen zich al aan
ik heb het al verstaan
een eeuwige beweging van op-en-neer
overvalt me telkens weer
kan er niks aan doen
gevaar voor het fatsoen…
Vragen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.057 In de keuken, de holle stemmen
gekibbel over de sloppenwijken,
vliegen in lege ogen.
Ik giet jolige tonen in de maag, bubbelwater.
Wij weigeren nog te begrijpen.
Ma roert in de dampende soep.
Twijfels snijden…
Met een schijnwerper speur ik de zeebodem af
Koralen met gevaarlijke nappen
nodigen mij uit naar de diepte.…
Mezennestje
poëzie
3.9 met 42 stemmen
8.304 Het mezenvaârtje zit - de loveren
verduiken 't voor 't gestraal -
te toveren,
al* in de mezentaal;
daar vliegen ze, al med' een, te zamen,
tak-om, tak-op, tak-af, tak-in, tak-uit,
en, amen,
het mezennestje is weerom ijele en uit.
---------------------------
uitgebroken - uitgevlogen
wulgentronk - wilgenstam
al - helemaal
geluwachtig…
Een gouden dag
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.254 De eerste vlinders vliegen weer
door de dag heen naar morgen.
Zo’n dag zou je willen inlijsten
maar het is ook van de natuur.
Ieder mens kan er van genieten
als hij of zij het wil zien die dag.…
De voorjaarsklassieker
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.177 Door de lucht vliegen spatten wit struif,
die achter de twee op het wegdek belanden.
Ze nemen de rails als denkbeeldige meet
- daar doemen reeds Abcoude’s contouren -
de mannen beginnen elkaar te beloeren.
Eén springt weg – en wint met banddikte breed.
Spieren kunnen niet altijd gespannen staan.…
Novemberavond
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.209 Neem me mee in je armen
tot waar de maan de zon
welterusten kuste
Laat me even vliegen
naar waar de sterren dromen
aan de donkere hemel
Wieg me op de vleugels
van de nachtelijke paradijsvogel
met donzige zachte verenpracht
Laat me neerkijken
op hen waar ik zoveel van houd
Maar laat me ook even bij haar zijn
die ik zo mis
Heel even haar…
Wij zouden..........
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
3.352 Wat zouden we graag willen vliegen
gedreven op de wind
op vleugels van verlangen
op weg naar het zusje en ons kind
Wij zouden jou willen zeggen
zonder jou is een groot gemis
en jou willen vragen
of daar boven echt iets is
Wij zouden naar je willen kijken
en zien of je veranderd bent
en je duidelijk willen maken
dat je afwezigheid nooit…
Verzoek aan de Lente
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.858 Laat de pad zijn slijmhuid blootwoelen
In zijn bed van slijk
Zijn tong, klef wapen
Plukt een vlieg weg
Prooi van het wellend speeksel
Waarin gegons smoort.
Het stompe mes van de lente
Kietelt mijn hals
De slagader popelt
Een volle kelk klimt uit gras
Mijn zolen strelend
Ik omhels jou, lente
Ziek van oprispend maaggas
Mijn honger…