Alle inzendingen over zo koud

5945 resultaten.

Sorteren op:

vernis-sage

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 715
ik geef de tijd aan een kunstenaar als fijn zand dat schuurt over stilte hij vraagt welke waarde ik wil geven aan enkele uren houdbaarheid wijzers en woorden stromen mij voorbij koud en warm en af en toe een traag verdriet ik zie beelden bewegen de zon komt op en gaat weer onder waarom antwoord je niet, vraagt hij ik wacht op de…

je riep je goden aan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 629
hij heeft je verlaten een kus van zijn koude mond en hij danste zijn vrijheid weer tegemoet jij? een klein oponthoud je had het kunnen weten maar wilde aandacht en liefde.…
fairouz11 november 2013Lees meer >

Waarom de aarde

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 423
Van de aarde waaruit Ik vanmorgen moeizaam Geboren word, ontstijg Ik de aardse gebondenheid Die mij het soepele Bewegen belemmert en mij Liefst met gebogen hoofd En stramme spieren voort Doet gaan - Als ik verwelkomd word Door het eerste koude Morgenlicht van deze Nieuwe dag waarin ook De pieren die mij omringen Hoopvol wakker…

Krult liefdevol om

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
zacht waait jouw blad krult liefdevol om ter bescherming van de tot wasdom komende knoppen streelt en koestert ze tegen de koude wind die opgestoken meteen zijn kleine kwetsbare slachtoffers vindt het is geen spel van leven en dood maar gaat om vertrouwen en geborgenheid in het gescheiden nuttigen van dagelijks brood nu openen zich twee…

carglas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
kijkend door de achterruit zie ik niet wat ik verwacht op panoramisch glazen huid is een sprookje aangebracht door kunstenaar natuur met scherppuntig koud penseel een onvoorstelbare structuur een ingewikkeld ritueel ijzig blauw gemengd met wit schept elfjes-achtige ijsfiguren ik die gewrongen op de autozetel zit probeer er dwars doorheen…
fets13 september 2014Lees meer >

vorst verlet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
waar muren zich terugtrekken in grijs de ijzig koude dag zijn sporen nalaat, in de patrijspoort van een kokerblik staat een snik zich in te houden nochtans kruipt de kille pijn van niet meer onder mensen zijn door merg en been waar gaat dit heen?…
switi lobi8 december 2014Lees meer >

Konijn met het glazen oog

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
Storm die door het brein raast, Bij vlagen alles wegvaagt Dat het geweten als licht Protest nog op wil werpen - De nacht is lang en koud, Licht en warmte zo ver weg, En aan het eind van deze nacht, Van elke nacht, waar de donkere Tunnel ophoudt, staat zoals altijd Het konijn met het glazen oog, Dat mij opwacht aan het eind Van deze…

OUDERS HOREN HUN KIND NIET TE VERLIEZEN

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Ouders horen hun kind niet te verliezen maar daar trekt het leven zich niets van aan laat staan de dood, die koude dood want een warme dood bestaat niet alles rondom dood is als een kille premiere zonder generale, zonder repetities je wordt direct voor de leeuwen gegooid je wordt in het diepe, diepste gegooid zie maar terug te stuiteren naar…
Jean Fermate17 december 2014Lees meer >

Koorts

gedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.387
. - Zie door 't gordijn De geesten in hun koude schepen! De takken schaven aan de randen Van 't venster. In de verte fluit Het altijd helder langs de landen. De dieren op de wanden Verdwijnen. 't Licht gaat uit.…

Sterre 2015

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
Glas laten vallen, stuk laten gaan jou omhelzen, werkelijkheid behouden scherven vinden lang na het vergaan Vingers snijden en de wereld rood laten kleuren, omdat we menselijk zijn Jou toch nog kunnen verlangen Sterre de koude, de passie en het licht van de trein, die uit de aarde scheen Jij was daar, draaide mijn ring om en om tegen de…

Een klein gebaar

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
zonder dat we er bij stilstaan zijn we steeds op doorreis en trekken bomenrijen voorbij langs viaducten over dalen je hoogte valt koud op het dak daarmee wijken alle talen zwijgend of niet, onverstaanbaar het gaat immers om het gebaar om het moment zonder misbaar toen we samen aten en dronken ik zie een hand grijpen naar glas genoegzaam…
Iniduo28 februari 2015Lees meer >

De hitte voorbij

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 583
Als de dagen langer zijn En de nachten heter Kan ik heel de slaap niet vatten Kouder vind ik beter Graad of twintig vind ik best Maar niet ver daarboven Als het bij de dertig komt Is het snel een oven Daar gedij ik heel niet bij Het is overleven Koude douches op een rij Muggenspray gewreven 't Is een graad of twintig nu 't Gaat voor…

De mantel der liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
zonder dat maar één moment onder woorden kwam wat vergeven moest zo lang hield ik stil steeds op zoek naar warmte en veiligheid in mijn kapotte leven maar ik werd bedolven met vrome woorden geloof en God kwamen er ook nog aan te pas het maakte woest dus ik weiger immers die mantel der liefde is niets anders dan een koude…

Een frisse duiker

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 550
De eerste confrontatie met de koude vloeibare zilte minerale waarden, waarvan er ons zoveel omspoelt op de ganse aarde; prepareert de mens met pit op de tijdingen die spoelen door ons bestaan. En ons, dankzij, weer telkens op de kustlijn doen staan.…

Bodemvondst

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 755
Hij kreeg het warm en koud En schepte in het zand, een ring van goud! Maar aan die ring daar hing een dode hand Na grote schrik heeft hij de hand die gaf Geschud en weer terug gelegd in ‘t graf…

renner

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
terwijl de winter koud de temperatuur vriest doorwaait ijzige wind het grijzend haar onstuimig zelfverzekerd stuwt zijn ijzeren wil als in jonger jaren zijn benen in vooruit zijn passen verend vreten het asfalt tegelijk met meters het einder dichterbij met bonkende hartenklop rennen zich zijn spieren langs ruiend het applaus naar…

ozonlaag

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 438
de aardse vlaktes voelden wat bevroren veel grijze lucht met schimmig wit slierten zweefden vanonder naar boven de hemel oneffen, leek omgespit de zon was weg, ik had het koud alles draaide er nu omgekeerd mens en dier waren benauwd de lucht werd ijl, geterroriseerd een engel kwam vertellen in paniek dat we straks allemaal gaan sterven…

Bevrijdende juli

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 800
Juli schenkt geen vergiffenis Juli is bedorven door het gemis van twee hemelse meiden in die helmaand gestorven Juli is niet het begin van de zomer Juli is koud en barbaars Weg in mij de dromer Vertrapt door de zwartste laars van zelfhaat en schuld Maar juli gaf jouw bevrijdende schoonheid die aan mij onthult gelukzalige vervullende vrijheid…

Vurig

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
het is in mijn hart gegrift vraag me niet te blussen net nu de vlammen likken de as al vlammend gloeit alle hitte ons verwarmt laten wij elkander lezen nu het vuur ons verlicht de toekomst nog donker is het verleden al weer koud…
geeraardt17 oktober 2017Lees meer >

Het kerkraam

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
Gekleurde stipjes over de koude tegels Dansend in de zonnestralen Sprankelde lichtshow zonder regels Waarin de fantasie van een kind kan verdwalen Gisteren schitterden ze van afwezigheid Omdat er wolken waren Vandaag schitteren ze gelijk een mozaïek Omdat de wolken zijn gaan varen Moeder Maria kijkt verwondert neer Op die ene oude dame En…
M. Bos28 oktober 2017Lees meer >

Mensenpaar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 679
Koud en kil het jaargetij de aarde met sneeuw bedekt De loden lucht voorspelt weinig .......goeds Een onderkomen? een plaats waar het Kind geboren worden kan? De man..... haast radeloos de vrouw vervuld vän twijfels Het daglicht schamel ..... waar de herberg? waar het haardvuur? Het uur van baren?…

Winter

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
Wanneer het smelt, streelt het de bladeren, voor de laatste maal, met zijn koude hand. De spinnenwebben, zijn gesponnen juweeltjes. De waterdruppels op de draden, zijn als parels aan een ketting. De natuur heeft zijn geheimen, om als een kunstenaar, bomen en struiken om te toveren, in het helderste kristal.…

Rondgang

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 618
het blauw van de winter tekent zich zo mooi over de kale bomen een kraai vertelt in krasse taal toch alvast zijn lentedromen wat koude poedersuiker legt een maskerende deken over het onbewogen gras vanuit mijn glimlach tekenen zich asemvlaagjes met genoegen vertraag ik mijn pas voor even verban ik de twijfel naar de verte…
Hilly Nicolay19 februari 2018Lees meer >

WAAR NIEMAND JE KENT

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
gehuild ik heb gejankt ik heb je alleen eigenhandig in de tuin begraven ik heb je voor je liefde en trouw op m’n knieën bedankt een zwerfkei vormt jouw grafsteen en ja dat kan want je was mijn hond jij hoort en blijft bij mij maar een mens moet als hij is ontzield terstond worden weggedragen naar een plek waar het voor jou en mij zo koud…
catrinus23 februari 2020Lees meer >

Berkenbos

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
oostenwind Niet om hem te doen hinderen op zijn lange reis Maar om de verhalen vast te houden die hij langs hen heen blaast Mythen die door volkeren zijn verteld Zijn aan de gierende wind meegegeven Om ze weg te voeren over onherbergzame vlaktes En opspattende donkere wateren Wat door geen mens ooit is neergeschreven Doet hij met zijn koude…
M. Bos29 februari 2020Lees meer >

Dus blijven hopen op verlichting

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
De aanraking is voorbij De geur van de huid verdwenen De lieve spontane omhelzingen Die zijn Overleden en begraven Dood als een pier De natuur doet Daar nog een schepje bovenop Dagen laat zij sneeuw vallen De koude oosterwind laat Duinen ontstaan Doodse witte sneeuwduinen Die verder en verder ophopen Dan komt de dooi Doodse dooie…

Sprankelende ijlte

netgedicht
5.0 met 137 stemmen aantal keer bekeken 526
ik heb me vergist in het wad zijn zuigende modder in een te grote stap laag hangende koude mist dat het zonlicht voor even vergat wij spraken onze glinsterende woorden met het vloeibare van water een sprankelende ijlte die brak net als het water was in twee componenten momenten in leven en dood een symbiose die zij zelf…

verliefd

netgedicht
4.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 498
En weet je wat het raarste is je praat je hebt weer zin achterop de fiets Pap weet je wat het raarste is terug van dansen lichten zien zichzelf niet kleine filosoof Weg weer in gedachten En weet je wat het raarste is achterop de fiets dat de regen ook koud wordt want water kan niks weten Denk je dat het winter wordt Achterop…
jerome semois10 december 2021Lees meer >

Meer niet.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
Hij is overleden, bijna 83 met de nadruk op bijna had zoveel meer kunnen bereiken maar ontkende z’n ouders z’n broers, z’n zussen De advertentie in de krant was opvallend koud liefdeloos als de dood zelf een mededeling, eigenlijk meer wat namen, dat was het wel de…
Peterdw.3 januari 2022Lees meer >