5945 resultaten.
vernis-sage
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
715 ik geef de tijd
aan een kunstenaar
als fijn zand dat schuurt over stilte
hij vraagt welke waarde ik wil geven
aan enkele uren houdbaarheid
wijzers en woorden stromen mij voorbij
koud en warm en af en toe
een traag verdriet
ik zie beelden bewegen
de zon komt op
en gaat weer onder
waarom antwoord je niet, vraagt hij
ik wacht op de…
je riep je goden aan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 hij heeft je verlaten
een kus van zijn koude mond
en hij danste zijn vrijheid
weer tegemoet
jij? een klein oponthoud
je had het kunnen weten
maar wilde aandacht
en liefde.…
Waarom de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
423 Van de aarde waaruit
Ik vanmorgen moeizaam
Geboren word, ontstijg
Ik de aardse gebondenheid
Die mij het soepele
Bewegen belemmert en mij
Liefst met gebogen hoofd
En stramme spieren voort
Doet gaan -
Als ik verwelkomd word
Door het eerste koude
Morgenlicht van deze
Nieuwe dag waarin ook
De pieren die mij omringen
Hoopvol wakker…
Krult liefdevol om
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 zacht waait jouw blad
krult liefdevol om ter bescherming
van de tot wasdom komende knoppen
streelt en koestert ze tegen
de koude wind die opgestoken meteen
zijn kleine kwetsbare slachtoffers vindt
het is geen spel van leven en dood
maar gaat om vertrouwen en geborgenheid
in het gescheiden nuttigen van dagelijks brood
nu openen zich twee…
carglas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 kijkend door de achterruit
zie ik niet wat ik verwacht
op panoramisch glazen huid
is een sprookje aangebracht
door kunstenaar natuur
met scherppuntig koud penseel
een onvoorstelbare structuur
een ingewikkeld ritueel
ijzig blauw gemengd met wit
schept elfjes-achtige ijsfiguren
ik die gewrongen op de autozetel zit
probeer er dwars doorheen…
vorst verlet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 waar muren zich terugtrekken in grijs
de ijzig koude dag zijn sporen nalaat, in
de patrijspoort van een kokerblik
staat een snik
zich in te houden
nochtans kruipt de kille pijn
van niet meer onder mensen zijn
door merg en been
waar gaat dit heen?…
Konijn met het glazen oog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Storm die door het brein raast,
Bij vlagen alles wegvaagt
Dat het geweten als licht
Protest nog op wil werpen -
De nacht is lang en koud,
Licht en warmte zo ver weg,
En aan het eind van deze nacht,
Van elke nacht, waar de donkere
Tunnel ophoudt, staat zoals altijd
Het konijn met het glazen oog,
Dat mij opwacht aan het eind
Van deze…
OUDERS HOREN HUN KIND NIET TE VERLIEZEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.252 Ouders horen hun kind niet te verliezen
maar daar trekt het leven zich niets van aan
laat staan de dood, die koude dood
want een warme dood bestaat niet
alles rondom dood is als een kille premiere
zonder generale, zonder repetities
je wordt direct voor de leeuwen gegooid
je wordt in het diepe, diepste gegooid
zie maar terug te stuiteren naar…
Koorts
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.387 . -
Zie door 't gordijn
De geesten in hun koude schepen!
De takken schaven aan de randen
Van 't venster. In de verte fluit
Het altijd helder langs de landen.
De dieren op de wanden
Verdwijnen. 't Licht gaat uit.…
Sterre 2015
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
507 Glas laten vallen, stuk laten gaan
jou omhelzen, werkelijkheid behouden
scherven vinden lang na het vergaan
Vingers snijden en de wereld rood
laten kleuren, omdat we menselijk zijn
Jou toch nog kunnen verlangen Sterre
de koude, de passie en het licht
van de trein, die uit de aarde scheen
Jij was daar, draaide mijn ring
om en om tegen de…
Een klein gebaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 zonder dat we er bij stilstaan
zijn we steeds op doorreis
en trekken bomenrijen voorbij
langs viaducten over dalen
je hoogte valt koud op het dak
daarmee wijken alle talen
zwijgend of niet, onverstaanbaar
het gaat immers om het gebaar
om het moment zonder misbaar
toen we samen aten en dronken
ik zie een hand grijpen naar glas
genoegzaam…
De hitte voorbij
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
583 Als de dagen langer zijn
En de nachten heter
Kan ik heel de slaap niet vatten
Kouder vind ik beter
Graad of twintig vind ik best
Maar niet ver daarboven
Als het bij de dertig komt
Is het snel een oven
Daar gedij ik heel niet bij
Het is overleven
Koude douches op een rij
Muggenspray gewreven
't Is een graad of twintig nu
't Gaat voor…
De mantel der liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 zonder dat maar één moment
onder woorden kwam
wat vergeven moest
zo lang hield ik stil
steeds op zoek
naar warmte en veiligheid
in mijn kapotte leven
maar ik werd bedolven
met vrome woorden
geloof en God
kwamen er ook nog aan te pas
het maakte woest
dus ik weiger
immers die mantel der liefde
is niets anders dan
een koude…
Een frisse duiker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 De eerste confrontatie met de
koude vloeibare zilte minerale
waarden, waarvan er ons zoveel
omspoelt op de ganse aarde;
prepareert de mens met pit op de
tijdingen die spoelen door ons
bestaan. En ons, dankzij, weer
telkens op de kustlijn doen staan.…
Bodemvondst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
755 Hij kreeg het warm en koud
En schepte in het zand, een ring van goud!
Maar aan die ring daar hing een dode hand
Na grote schrik heeft hij de hand die gaf
Geschud en weer terug gelegd in ‘t graf…
renner
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
739 terwijl de winter koud
de temperatuur vriest
doorwaait ijzige wind
het grijzend haar
onstuimig zelfverzekerd
stuwt zijn ijzeren wil
als in jonger jaren
zijn benen in vooruit
zijn passen verend
vreten het asfalt
tegelijk met meters
het einder dichterbij
met bonkende hartenklop
rennen zich zijn spieren
langs ruiend het applaus
naar…
ozonlaag
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
438 de aardse vlaktes voelden wat bevroren
veel grijze lucht met schimmig wit
slierten zweefden vanonder naar boven
de hemel oneffen, leek omgespit
de zon was weg, ik had het koud
alles draaide er nu omgekeerd
mens en dier waren benauwd
de lucht werd ijl, geterroriseerd
een engel kwam vertellen in paniek
dat we straks allemaal gaan sterven…
Bevrijdende juli
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
800 Juli schenkt geen vergiffenis
Juli is bedorven
door het gemis
van twee hemelse meiden in die helmaand gestorven
Juli is niet het begin van de zomer
Juli is koud en barbaars
Weg in mij de dromer
Vertrapt door de zwartste laars
van zelfhaat en schuld
Maar juli gaf jouw bevrijdende schoonheid
die aan mij onthult
gelukzalige vervullende vrijheid…
Vurig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 het is in mijn hart gegrift
vraag me niet te blussen
net nu de vlammen likken
de as al vlammend gloeit
alle hitte ons verwarmt
laten wij elkander lezen
nu het vuur ons verlicht
de toekomst nog donker is
het verleden al weer koud…
Het kerkraam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 Gekleurde stipjes over de koude tegels
Dansend in de zonnestralen
Sprankelde lichtshow zonder regels
Waarin de fantasie van een kind kan verdwalen
Gisteren schitterden ze van afwezigheid
Omdat er wolken waren
Vandaag schitteren ze gelijk een mozaïek
Omdat de wolken zijn gaan varen
Moeder Maria kijkt verwondert neer
Op die ene oude dame
En…
Mensenpaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
679 Koud en kil
het jaargetij
de aarde
met sneeuw bedekt
De loden lucht
voorspelt
weinig
.......goeds
Een onderkomen?
een plaats
waar het Kind
geboren worden kan?
De man.....
haast radeloos
de vrouw
vervuld vän twijfels
Het daglicht
schamel .....
waar de herberg?
waar het haardvuur?
Het uur van baren?…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Wanneer het smelt, streelt het
de bladeren, voor de laatste maal,
met zijn koude hand.
De spinnenwebben, zijn
gesponnen juweeltjes.
De waterdruppels op de draden,
zijn als parels aan een ketting.
De natuur heeft zijn geheimen,
om als een kunstenaar,
bomen en struiken om te toveren,
in het helderste kristal.…
Rondgang
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
618 het blauw van de winter
tekent zich zo mooi
over de kale bomen
een kraai vertelt
in krasse taal toch
alvast zijn lentedromen
wat koude poedersuiker
legt een maskerende deken
over het onbewogen gras
vanuit mijn glimlach
tekenen zich asemvlaagjes
met genoegen vertraag ik mijn pas
voor even verban ik
de twijfel naar de verte…
GLOEIENDE WINTERTENEN IN EEN SCHEVE SCHAATS
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
622 Sindsdien lijdt hij beslist geen koude meer,
want hij wipt ergens binnen, keer op keer!…
WAAR NIEMAND JE KENT
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
585 gehuild
ik heb gejankt
ik heb je alleen
eigenhandig in de tuin begraven
ik heb je voor je liefde en trouw
op m’n knieën bedankt
een zwerfkei vormt
jouw grafsteen
en ja dat kan want
je was mijn hond
jij hoort en blijft bij mij
maar een mens moet
als hij is ontzield terstond
worden weggedragen
naar een plek waar het
voor jou en mij zo koud…
Berkenbos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 oostenwind
Niet om hem te doen hinderen op zijn lange reis
Maar om de verhalen vast te houden die hij langs hen heen blaast
Mythen die door volkeren zijn verteld
Zijn aan de gierende wind meegegeven
Om ze weg te voeren over onherbergzame vlaktes
En opspattende donkere wateren
Wat door geen mens ooit is neergeschreven
Doet hij met zijn koude…
Dus blijven hopen op verlichting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 De aanraking is voorbij
De geur van de huid verdwenen
De lieve spontane omhelzingen
Die zijn Overleden en begraven
Dood als een pier
De natuur doet
Daar nog een schepje bovenop
Dagen laat zij sneeuw vallen
De koude oosterwind laat
Duinen ontstaan
Doodse witte sneeuwduinen
Die verder en verder ophopen
Dan komt de dooi
Doodse dooie…
Sprankelende ijlte
netgedicht
5.0 met 137 stemmen
526 ik heb
me vergist
in het wad
zijn zuigende
modder in een
te grote stap
laag hangende
koude mist dat
het zonlicht
voor even vergat
wij spraken
onze glinsterende
woorden met het
vloeibare van water
een sprankelende
ijlte die brak net
als het water was in
twee componenten
momenten in
leven en dood
een symbiose
die zij zelf…
verliefd
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
498 En weet je wat het raarste is
je praat je hebt weer zin
achterop de fiets
Pap weet je wat het raarste is
terug van dansen
lichten zien zichzelf niet
kleine filosoof
Weg weer
in gedachten
En weet je wat het raarste is
achterop de fiets
dat de regen ook koud wordt
want water kan niks weten
Denk je dat het winter wordt
Achterop…
Meer niet.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
627 Hij is overleden, bijna 83
met de nadruk op bijna
had
zoveel meer kunnen bereiken
maar ontkende z’n ouders
z’n broers, z’n zussen
De advertentie in de krant
was opvallend koud
liefdeloos als de dood zelf
een mededeling, eigenlijk meer
wat namen,
dat was het wel
de…