Alle inzendingen

je stapte onzekere passen liep een vage weg onder een onbekende hemel het voelde als gewoon aan de wandel alleen mensen waren er niet geen lachende gezichten je miste de zwaai en het vriendelijk groeten ook huizen hadden een andere kleur een bankje zou fijn zijn om even t...

Opnieuw is mei uit zon en maan geboren De kersenboom toont zich als bruid en bloeit Dat laat gevederden niet ongemoeid Ze brengen beurtgezangen ten gehore De rozenstruik werkt vurig aan de knoppen En Gorter bleek toen door geen mens te stoppen

Geronnen over mij en buitenshuis mij ingesponnen, bloedgeile zon die nodig moet. De man de vrouw en het tonggruis dat ons verstommen doet. Bij het zwembad zoekt een rug afkoeling. Dat blauw moet jou te binnen zijn gevallen; je armen tillen het oppervlak. Het water een krater onder de gloed...

In tere schaduw zilverblauw sloegen witte wieken en een gerucht voer om; er werd een grote zucht gewekt, een wensen, dat ver weg wou. Gij en ik, o wij gaan wel trouw samen, wij vliegen uit in éne vlucht en laat het zijn naar het ver gehucht van mijne ziel en gaan wij g...

Dat het niet meevalt, merk ik om me heen Ik kijk als dichter en zie in de rondte Dat, zover ogen reiken, horizonten Verkrimpen tot een ziggurat ineen Die metamorfoseerde in een heuvel Waar ooit een Muzenberg lag, iets te hoog En de Hippókrenè staat nog steeds droog Door overdaad aan w...

Mijn neef Roland had al dagen dat liedje in zijn hoofd. Margootje, Margootje, u weet wel, van Sonneveld, met dat Renaultje. Eergsister werd hij per guillotine onthoofd (en dat is echt waar). De droomangst des morgens maakte plaats voor een feestelijke gedachte: Neef werd die d...

de handen van een moeder na maanden van afwachten zij koesteren ons als eerste als wij het levenslicht zien de handen van een moeder wiegen ons in rust en slaap voeden en verschonen ons leren ons kruipen en fietsen de handen van een moeder zij staan en liggen nooit stil van vroeg al ...

Een steentje: hij kromp tot het een berg voor hem was -- waar hij nu op staat!

Inflatie, prijsstijgingen, prijskaartjes in het schap die niet meer bij te benen zijn voor de kassa die een steeds hoger bedrag aantikt, en meer trucs om de kostprijs eruit te halen... ziedaar in kort bestek wat Wim Meyles ons vanochtend in zijn fraaie snelsonnet heeft voorgeschoteld als gratis con...

ik zag je hand op het behang ogen die wegdroomden vingers die de tijd nog voelden in de pijn van toen die even krampten toen je weer de stemmen hoorde van het twistgesprek op de overloop waarvan je in de toon alle hoop verloor nooit is het meer goed gekomen de lat was veel te ...

De moed der wanhoop hoor een verlept horloge dat zelf - ten einde raad - zijn raderen op gang tracht te brengen zie een drenkeling die paart met een kaaiman een levenslange dwangarbeider uit Cayenne die voor zijn oude dag spaart De moed der wanhoop hoor de moeilijke lach naar de gezichte...

Lang rolt, een bol van klank, de knal van 't schot, Bonzend van wand tot wand, 't gebergte rond: Het dier, door 't vals onzichtbare gewond, Kruipt, om de rand, in scheef verlichte grot; En pijnlijk trekt hij met verbrijzeld bot, Hinkend, een smal rood streepje over de grond; Diep, ver van...

Ik koop per week een kilobox bonbons, ik gun mezelf zo’n hemelse traktatie, maar door de steeds maar stijgende inflatie zit in diezelfde doos nu negen ons. Bij voorbaat gruw ik al van het idee dat ik van Sint geen W krijg maar een w.

Er zijn  vele soorten verdriet en vele soorten  pijn Er is verdriet dat met de jaren slijt en er is verdriet dat zal  blijven knagen Er is pijn die voorbijgaat  en er is pijn die nauwelijks is te dragen Maar hoe wanhopig en uitzichtloos je leven ook kan zijn toch zal een...

Kleine witte wolkjes drijven langs de hemelboog. De ondergaande zon kleurt ze hier en daar wat roze tegen het zachte blauw. Het wordt avond. De zon zakt achter de huizen aan de overkant. Nog even, en de schemer verdeelt zich over bos en veld De merel zingt nog zijn jubelend lied. zwa...

Deels geïnspireerd op 'Lebensraum', das Schnellsonnett van Jan Bontje waarin een geopolitieke ruimte, van de Atlantische kust tot de Pacific, door Medvedev e.a. wordt afgeschilderd als een Euraziatisch gebied van volken, levend in (vreedzame?) coëxistentie, met ergens in het midden aan de Zwarte...

Zo blij dat ik niet meer hoef Gisteren nog gespeeld met 't idee naar de zwarte Zee waar 'k mijn ex, kelner en student ontmoette in een restaurant, we daarna op strand, in zijn barak, hoe hij naar 't vliegveld mee wou gaan, toen ik terug met de Nederlanders, hij met zijn lange bakkebaard...

Mei, eindelijk kan de vogel zijn ei kwijt. Knopsgewijs opent de natuur haar pracht een lust voor het oog. Het dak lekt tranen van god op mijn bordje. Stilte, ik luister de zee zingt een bruisend lied. Het is lente, de natuur voedt de aarde het werk is nooit af.

Elk verhaal is waar, ergens ter wereld, en hier -- had het ook gekund.

Je zag me niet staan Ik zag je niet zitten Je hing me de keel uit Je lag me gewoon niet Ik liet je lopen Je vloog er vandoor Als een Concorde Met je rare neus

je lachte om de zachte zoem en trilgeluiden die jij altijd bij je droeg alleen aanwezig luisterde niet altijd voldoende op dus met een stukje muzikaal onthaal van overijverige frequenties kondigde jij je komst verblijf en afscheid aan in een ludieke melodie danste jouw o...

Tsaar Poetin - Russisch woord voor landjepik - gooit, “god gezegend”, bommen en granaten, vernietigt steden; straten worden gaten, de volken gunnen hem een boze blik. “van Lissabon naar Vladivostok toe Eurazië Eén: verzet is taboe”

Maar ik heb het gisteren al gedaan ik heb de glans in de glazen gelaten ik heb het bestek weer eens opgewreven ik heb gezegd wat er lekker zou worden ik heb mijn handen gewassen gewassen ik heb mijn handen gewassen ik heb etiketten gelezen, ik ken ze, ik heb me verzet tegen oorlog want dat he...

En 't is vroeg in de morgen: de hemel is blauw, in 't mollige gras schittert peerlende dauw, op stammen en blâren, ver en dicht, speelt met de schaduw het zonnelicht, - op aller grachten zomen staan bloemekens te dromen, knikkende, geurende, slapensmoe, de heldre lentemorgen toe. ...

Dit is de wijd open wereld ik ben de geluidloze man ik doe wat ik niet laten kan drugs is de crux het hemelspansel opent zich en Broeder Kraai zegt hallo hij spreekt... kràsse taal: 'van de god in onszelf dat is Entheogeen daar waar het licht is daar gaan we heen' en de wereld dr...

Een blikvanger - ijsblauw met lentegroen Met meeuwen wit als sneeuw die voorjaar vieren  In shock nog zie ik eerder ze als gieren Naar doden zoekend zoals vroeger toen Het oorlog was en zeventig miljoen Voor vrede dienst deden als offerdieren Een blikvanger- ijsblauw met lentegro...

Lelietje-van-dalen heel speciaal, spreken met geur en kleur hun eigen taal. Een taal uit de natuur geboren, iets wat je alleen met je hart kunt horen. Lelietje-van-dalen geplukt in gedachten, in staat om alle pijn te verzachten. Hun geur bedwelmt mijn gevoel, als water zo zacht en zo koel. ...

We ontkomen er niet aan, beste kijkers, #metoo en Talpa, dat is geen goed huwelijk. Ging eerst the Voice onderuit na vrouwelijke beschuldigingen van verregaand mannelijk machtsmisbruik in de vorm van vrouwbeledigend intiem-iderend gedrag, thans wordt de beerput van Talpa nog verder geopend. Heel de ...

Dat de huidige schrijfwijze van sommige woord-esthetici keldert naar een bombastisch-snobistisch 'ikke spele met woorde en het dondert niet wat jij er van vindt' en uitmondt in een schrijnende verminking van zinnen, showt een groot gebrek aan smaak, geduld en bescheidenheid. Waarom e...

's Heren gouden kroon buigt zich vol stralen over een wijde, donkerblauwe luchtzee, die vloeiend voortwelft, met stille wind mee, strijkt langs blije heuvels, bloeiende dalen. Glanzende Hemelse druppels dalen zacht neer in het dichte gras, vervolgen gedwee hun weg naar land en gaard bij boer...