28805 resultaten.
vallende ster
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.985 Vallende ster
Het Katwijks strand met al zijn sterren
Heeft boven en hier benee zijn licht
Wellicht dat eens een ster zal vallen
Wegdrijvend in de zee zo uit gezicht
En als ik meedroom met wie is gevallen
Dan valt het leven plots niet zo meer mee
Heden zijn levensvlam gedoofd
Morgen kan ook mij dat treffen
En ik ben zelfs nog nooit…
Bron
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
679 ´s-Avonds,
wanneer je in de verte staart
lijken ze op diepe bronnen
waaruit op mysterieuze wijze
de nacht
over akkers, wouden en steden vloeit,
de aarde bedekkend
met een zee van duisternis.
Zó donker zijn je ogen,
mijn licht.…
Pico de los Reales
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
857 In de verte
zingen de golven
van de Middellandse Zee
een turquoise hymne
voor de ongekroonde koning
van de Costa del Sol.…
Meeneemmeisje
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.540 Dan kan je met mij mee
Daar waar ik ook mag gaan
Van Zwaanshoek naar de zee
Zit jij in mijn binnenzak.
Ik zal je dan bekijken,
Elke dag apart
Nooit meer gaan vergeten:
Jouw hoofd rust op mijn hart.…
De boot, waarin zich
gedicht
2.1 met 63 stemmen
31.235 En dan de ogen te moeten sluiten
om te zien hoe, bij kalme zee
en bij helder zicht, de boot keer
op keer, steeds indringender,
dezelfde rotspunt raakt.
---------------------------------
uit: 'Springvossen', 2000.…
Deze eeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
671 Deze eeuw wordt de langste WO2
Het is voor de Vrijheid, ook uw belang
Dat Jezus terugkomt met zang en wang
Vóór uw geweten aan het kruis verbleekt
Dus weert de profeten ter land op zee
Zeg nee tegen de lucht in de kotskeet
Zie ook: http://www.vlaamsbelang.org:80/0/5863…
Dwaalritme
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
650 De maan dwaalt
eenzaam over dode velden
muzikale stilte dweilt
langzaam over onstuimige zee,
onze meest mooie mannen
moeten het deze nacht
in bewondering ontgelden
en met die teloorgang
gaat mijn schoonheid
in dat trieste ritme mee
naar een nieuw woordloos bestaan.…
Samen vrij
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.423 Op deze woelige zee
Luister je fluisterend
en voel je vertrouwd
en warm met me mee.
Het meisje van toen,
mijn vrouw van nu:
niets is veranderd.
Ik groei met je mee.
En jij met mij,
want wij vormen samen
in flonkerende pracht
een smaragd op fluweel.
Mijn rots in de branding.
Mijn loods door dit leven.…
Rotgang.
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
619 We mochten zelf kiezen:
wilden we zee en zand,
wind en lucht,
of heerlijk zonovergoten.
Liefde werd het, met kussen
en heel veel plezier,
genieten met een glas wijn
in de hand, of een bier.
Jammer was het wel
dat de tijd zo vloog,
daar, waar de zomer door ons
met een rotgang werd genoten.…
Jouw liefde
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.344 Pure schoonheid
Ongekend, zo mooi
Alsof ik zweef
Over een helblauwe blauwe zee
Met de roodste zonsondergang
De zon die mijn huid prikkelt
En het water zachtjes mijn vingers streelt
Jij tilt mij
Over mijn angsten en twijfels heen
Jij tilt mij
Naar onze oase van geluk…
Nacht
gedicht
2.3 met 108 stemmen
30.497 nacht
lig naast me
de zee spoelt in lange zwarte golven
verzet zich tegen het verhaal
het onweer trekt landinwaarts
het strand is breed en stil
lig naast me raak de zuilen aan
leg wat je zegt tegen me aan
als ik je ken en je verzamel
als ik naar je terugga
----------------------------------------------
uit: 'De liefde verwildert niet'…
Kerend tij....
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
847 Een zee zal altijd stromen,
met wisselend getij
een vuur zal altijd branden,
de wind maakt het zo vrij!
Maar winden kunnen keren,
en vuur geblust door water.
en daarom blijf ik hopen,
voor nu en ook voor later.
dat het zal overwinnen,
respect weer hoogtij viert
wanneer de mens een mens,
met naastenliefde siert!…
werk in uitvoering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
559 hier slaapt een dichter
dromen woorden verzen
verzuchten regels stilte
buiten jakkeren de beelden
daar gutsen buien ideeën
stormen emoties aan zee
gieren zenuwen het land
hier rust een dichter
lijmen gedachten zinnen
bindt poëzie het papier…
verloren
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
573 het scharlakenrood, de zee
kaatst terug het avondrood
en valt terug in donkere dagen
koppend grijze golven, de wind
beukt in vlagen op het strand
een man loopt de vloedlijn
en stormvogels pikken de oogst
een man loopt verloren
waar ging het fout ?…
vlucht
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.292 vogels vliegen
voorbij
in een liefdevolle lucht
laten ze mijn adem
wiegen
als een kalme zee
hun zilveren vlucht
neemt mijn verdriet
om liefde mee
wie zou niet geloven
in de hemel die ze beloven
ach, kijk toch goed
zie je dan niet
in jouw hemelse ruimte
vliegen deze vogels niet…
Verwaaid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 als zand in de wind ben ik
hoog opstuivend met het schuim
van de zee bij volle maan
ik dwarrel in het rond
tot aan de luchtgevulde wolken
onbewust van tijd
ongekend de vrees voor vallen
ik buitel en draai
zweef als een korrel door de lucht
zie jou beneden als een obelisk
die niet als zand verwaaide…
wat opgeworpen aarde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
597 de wierde op het lage land
weerkaatst mijn trots en hemelt
het boegbeeld van de horizon
dichterbij dan ik kan kijken
een avontuur of een vallende wind
temeer daar de zee is ingetoomd
en haar wallen nu rusten tegen
het moderne leven
toch, misschien ook doch
beleef ik het verleden al was ik
nog geen mens en kon ik
de gloed verstaan die…
GELOVEND VOORTGAAN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Voor een leefbare wereld
en een goede toekomst
zetten veel mensen zich
met beloonde moiete in
wellicht is hun werkend gemoed
daarbij een stormende zee
een grillige springbron
of een statig gaande stroom
doch
een gedachte vol zegen:
bij al ons streven
zijn en blijven we
in Gods ogen NIETIG…
hoe de nacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 hoe de nacht
stil verdwijnt in de lucht
helblauw
onder hier is het rustig
gebleven nog steeds in leven
vol op zoek naar de geesten
waar wij ons zo aan vast houden
geen vloek kan dat nog breken
geen hek of binnen- zee
houdt ons nog tegen
het is nu rustig hier
waar alles begon
en opnieuw begint
in chaos…
Ik sla een hoek om.
gedicht
3.7 met 17 stemmen
6.459 Zo hijgt een zaag
en ik zie de zee.
Zo word ik oud.
Houd ik mijn hart vast?
Denk ik aan wierook?
Zo huivert een hamer,
kantelt een stad.
----------------------------
uit: Gedichten (1980)…
Watersnood
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
748 het wassende water stijgt
tot ongekende hoogtes
doet boten uitrukken
voor dingen van alledag
overledenen ontkomen niet
aan natte voeten
nietsontziend de stroom
die hen overweldigt
dagelijks peilen zij de grond
hopend dat de zee haar armen
opent daar zij niet met
zeebenen werden geboren…
Boulevard
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 Vrij zicht over zee
jongens van Jan de Wit
klachten over gebak
omdat er kersenpit in zit.…
Het meest exquis
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
611 heb je overladen
met de mooiste parfums
kristal verpakt
een goud geschepte
orchidee uit het
hooggebergte nam ik mee
het amazone woud
gaf mij voor jou
het zeldzaam lotusblauw
maar het meest exquis
is als jij opduikt
naast mij uit zee
de zilte geur
die zonnebrandend
kleurt als in het paradijs…
Havengezicht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
798 Als de blauwe boot
over een vlakke groene zee
in blauwgroen water staart
en alle ogen van de witte
huizen azuur luiken
vist de kademuur
eeuwen lang verhalen
de boom zo sappig in blad
grillig zijn handen uitstrekt
hoor je een lach op Olympus.…
Een relikwie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 slechts oude foto’s
geven aan hoe ver
het zicht was toentertijd
nog tornen kerk
en kloostermuren op
tegen de westenwind
groeven geladen
met zout van zee
en stof van de aarde
in gebed met
onvervuld verlangen
gedragen door de wind
een relikwie die aan
het heilig roomse snoer
is blijven hangen…
Ronddobberen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
688 Der komt geen einde aan
Althans niet in mijn zicht
Geen grond waar je kunt staan
Geen balans, geen evenwicht
Geen reddingslijn, geen baken
Zelfs geen teken aan de wand
Ik verslap niet, ik moet waken
Al heb het zelf niet in de hand
Het valt altijd zo tegen
Nooit eens een keertje mee
Mijn lot is rond te dobberen
Alleen op volle zee…
De Wereld
poëzie
3.7 met 13 stemmen
4.196 ’t Is waar, de onwaardigste wordt vaak ten top verheven:
Verdienste is ongezien, verholen of veracht:
De wereld is een zee door stroom en wind gedreven,
Waarin de parelschelp in diepe grond blijft kleven,
Terwijl zij zich voor ’t oog met nietig wier bevracht.…
Het Huis
gedicht
1.7 met 3 stemmen
5.455 Men is verstrikt in het huis
men loopt van broodkast naar muur
men klopt op het beeld van een deur
men schrikt van het letterlijk zicht
eerst schrijft men gedwee wat er is
dan leest men hoe alles ontvleest
in de avond dooft men het raam
men hoort nog gehoorzaam een beek
dan dover in het donker de zee -
--------------------------------…
Voor jou, voor jou..
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
838 laat mij
de zee naar jou schrijven
op de zilvermeeuwenvleugels
in treffende verhalen
ik zal niet dralen
maar duinbosjes schetsen
met bloemen, bessen
kleurend als nooit tevoren
o, wil je mijn woorden horen..
omvat de letters uit mijn pen
het bewijs van liefde
een schepping van licht
voor jou, voor jou is mijn gedicht…
Plan B
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 Recht door zee,
gejaagd door het getijde.
Te kiezen en te falen,
met vallen en opstaan.
Om op eigen benen
van A naar B te gaan.…