4027 resultaten.
Uit toch al lege handen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
686 abrupt ontwaken of nooit geslapen
in illusie van minimaal gedroomd
hoe dan ook de pijn verdragen
van niet zo, nooit zo, niets van wat
geen moed om 't eerste zonlicht
van morgen alweer te vangen
liever geen wijn maar woorden drinken
uit de tranen van een dichter-
bij gewild te zijn.…
Bellen blazen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Zoals in de laatste zucht,
van een afgeleefde dichter.
Zoals in de eerste schreeuw,
van een pasgeboren kind.
Zoals de wind waait,
zoals een storm raast,
zo verhaasten we ons leven.
Gelukkig verstaan mensen de kunst,
om ook vrij te kunnen ademen.
Zoals een kind doet,
dat blij en verwonderd,
sterfelijke bellen blaast.…
Volmaakte nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Zo worden dichters ongewild gewekt.
Wat grote denkers eerder al bedachten,
moest vannacht weer worden uitgedacht,
en poëtisch worden opgeschreven.
Ervaringen van eerder en van gisteren,
die me levendig zijn bijgebleven.
Wat àf was, werd weer volmaakt gemaakt.
Daarna mocht ik weer verder slapen,
zoals na iedere slapeloze nacht.…
Nog even....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Op afstand dichter bij elkaar komen,
mooi dat het waarheid mag worden.
De tranen,
zullen ze wegvloeien als je elkaar
weer van dichtbij mag zien?
Het omhelzen en het knuffelen
moet nog steeds op
zich laten wachten.
Geduld is een vereiste, ook al zouden
we het graag geheel anders zien.…
Nieuwe haiku's #5
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 Eenzame dichter
zoekend naar woorden en rijm
ritme van de regen.
Ik tel je rimpels
als jaarringen van een boom
weggelopen sporen.
Het lot van de mens
valt samen met de natuur
geluk komt van ver.…
sparrenbos
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 deze tocht staat het sparrenbos gedrongen in zijn licht
verder dan een eerdere ontmoeting
dichter bij herkenning dan getemde woorden
het landschap als naschrift van gedachten, verstomd
op papier, in stenen beelden, bijna achteloos
gelouterd door een bries uit onbestemd gewest
stammen, rank en recht, als bos doorregen met
limbische paden en…
Zijn wij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 Wat na zelfbouw overblijft,
zijn volgens deze dichter,
ons eigen jij en ik.
Ons echte zelf.
Is de liefde.
Zijn wij.…
Verslaving
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
569 De dichter mag dan sloven, zweten,
trachten mensen aan woorden binden
al zal hij van die arbeid moeten eten
't blijft gokken wat lezers er van vinden.
Toch blijft hij aan de letter verslaaft
en schrijft zo menig vers groot of klein
hier wordt wat gelijmd daar weer geschaafd
denkt aan 't eind: “Zo zal 't moeten zijn.”…
Intens tranend verdriet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 verleidelijk
keek het water
me aan toen
ik spiegelde en
mezelf liet gaan
in uiteenlopende
richtingen
het voelde me als
gone by the wind
zonder muziek
wegdrijvend
op de melodie
van intens
tranend verdriet
ik liet mijn
handen water
werpen maar kon
gewoon niet
dichter bij jouw
komen omdat ik
enkel zwemmen
had geleerd
in mijn dromen…
Reikhalzen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
650 een kloppend schrijvershart
dwaalt met bitterzoet
verlangen door het vergezicht
van weidse polders
heimwee en hoop het kan
even duren tot lichtvoetige
bladgroene takjes uitgroeien
tot een reikhalzende boom
in de loop van onvervulde woorden
boven mits-maar-en-bezwaar
voorbij de lange smalle sloten
denkt de dichter poëzie
hij…
‘golf van verminking’
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
521 ik stel mij
zo voor
’n dichter
in ’n kamer op ’n stoel aan ’n tafel
de blik gericht op de ruimte
in
en buiten
zichzelf
met zicht op ’n raam
of door
de wisselende drang
om op te staan
tegen de tintelingen
de ontwrichting van de wereld
tegen
’n achtergrond van muziek
of de schreeuwende stilte
(waartegen
ik niet…
Spelregels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
193 Als poëzie dichter zou zijn
En gevolg zijn zonder pijn
Als de schilder zonder reliëf
Kwasten kon
Was dat een aarde zonder zon
Verbeter aub me niet
Ik kan niet zonder fouten
Het maakt me blind.…
Kaars van vrede
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.121 En de dichter loopt alleen over het strand,
met zoveel ideeën in zijn getekend hoofd.
Hij knielt, schrijft een gedicht in het zand,
over de kaars van vrede die langzaam dooft.…
het licht van de dood
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.416 zo dichter eigen,
verkeer niet echt in nood
of word beheerst door ander dreigen…
Toverfee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
612 Als beginnend dichter had
ik 'Eenhoorn' met oostindische inkt in mijn
eigen handschrift boven mijn zolderbureau
hangen, zwart, ik beaamde zijn voorliefde.
Ik herkende toen zoveel in hem. Hij bleef
mijn spirituele vriend en nu sta ik op het
punt om via zijn muze een te worden zoals
Christus Een werd met de Godin.…
brodsky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 van stilte dragend
het water, de tijd, licht en donker
heden en verleden, verlangen en vervulling
steen en vlees, liefde en afscheid
taal en zwijgen, leven, de onvermijdelijke dood
het metaforische incurabile voor alle pijn
de tsarentijd onverhoopt achtergelaten
met geheven hoofd, geen tijd voor pijn
- jij luie jood die niet wilde werken - dichter…
Dichterbij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
549 Ik kom steeds dichter bij mijzelf, de kosmos stuwt
zich dikker en dikker tegen mijn nietige lichaam,
ze wil me niet doodpletten, maar een baken en een
wollen deken zijn, een supersonische streelmachine.…
Zal ik je stilletjes laten?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
958 Kon ik maar de regen zijn
die de zachtheid van je huid benat,
die dichter bij je mag komen
dan de aanraking van mijn hand.
Ben ik jaloers op de regen?…
denkend aan grasland
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
371 zie ik een deel van de oplossing
voorwaar als ‘t loffelijk streven
van dichters’ punt van aanvang
als de opdracht in eigen gezang
meer dan de privéproblematiek
met machtswoorden de wereld
buiten betreden in het schemer
dezer nadagen der schoonheden
van uitbesteden van elk denken
wat ieder mysterie van het zijn
zal vervagen in veelvuldigheid…
Se7en
snelsonnet
4.8 met 26 stemmen
1.976 De gokker die gelukt zoekt in het leven
Besteedt geen aandacht aan de statistiek
Zijn keuzes zijn zorgvuldig en uniek
En eindigen doorgaans op nummer zeven
Wat zéker is bij jackpot of echec:
Een actueel gedicht op deze plek!…
ETENSTIJD, GEESTESTIJD....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Bij het voorbijlopen vroeg hij mij,
nog bijkomend van de zware examen-ochtend
wil je een boterham met mij delen
De vraag was zo invoelbaar dat ik aanschoof
en een heerlijke witte boterham met kaas
uit zijn meegenomen broodzakje pakte
Hij levend vanuit Allah
ik levend vanuit God
ook al voel ik me meestal seculier
Maar nu was er weer een…
Beukenveld
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
451 Tijdloos staan jullie hier,
Eeuwenoude bomen die nootjes
Schonken aan hem
Die mijn vader,
Mijn opa was -
En nu ikzelf vader
Ben geworden
Raap ik met mijn jongsten
De nootjes die sporen
In zich dragen van ons
Onzichtbaar voorgeslacht…
Voor Hendrik te Paske
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
941 Vijf jaar maar liefst! Een jubileum! Ja van hout!
Chapeau voor ruim tweehonderdvijftig snelsonnetten
waarvoor je trouw de zondagsrust opzij moest zetten,
al deed je dat geheel Pask(e)willig, welbeschouwd.
Voortaan mag jij als brave hendrik ’s zondags rusten.
Het Stoute Gijtbier zul je trouwens ook best lusten!…
Bij Boot Koffie Drinken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Mensen zitten in hetzelfde schuitje.
Gelukkig is er koffie aan boord.
Koffie spreekt al onze zintuigen aan.
Koffie brengt ons bij onszelf terug.
Koffie vertraagt onze snelle tijd.
Leven is als varen in een schuit.
Ervaren mensen houden van rustig.
Grote problemen ervaren ze klein.
Wonderen maken ze groot.
Dagelijks drinken ze koffie.
Koffie…
Zien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Ontstonden ogen toevalig?
Als resultaat van evolutie,
zoals Darwin dat beschreef?
Werden dieren daarna bewust,
van kunnen zien?
Als ongeluk?
Ontstonden ogen als bedoeling?
Als behoefte in ons universum,
van iets dat bewust wil zien?
Kennen wij mensen de antwoorden?
Dat geloof ik helemaal zeker,
voor zover ik dat als wonder,
met één oog…
In mijn boshut
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
594 Ik ben in mijn boshut en luister.
Vele geluiden hoor ik hier,
die me niet deren kunnen.
Gedachten denk ik nu,
die vanzelf arriveren.
Straks weer gaan.
Niets hoef ik hier te doen,
dan alleen maar bestaan.
Niets hoef ik te verklaren.
Niets dan alleen te hopen,
dat ik later op mag staan.
Ik ben in mijn boshut en ben.…
Deze dagen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
335 Ik trek langs de straten
van Nederlandse dichters
en beland in de steeg van J.C. Bloem,
die achter zijn raam zingt:
“Denkend aan de dood kan ik niet slapen,
en niet slapend denk ik aan de dood.”
Deze dagen,
steeds vaker,
wandel ik door mijzelf
en vind
de weg naar huis
niet meer.…
Travaalse Winter
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
119 Zij houdt van heldere zinnen
zuiver als een Travaalse winter
wit van bevroren dauw.
Haar woorden bevriezen soms
zij moeten bij haar binnen blijven
om te ontdooien zo nu en dan.
Het heimwee schrijnt als
de ondergaande zon en de tegelijk
opkomende maan haar weemoedig maken.
O laat de vaste grond niet
onder haar voeten wegvallen
zij…
Dichterschap
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.430 Vaak denk ik, moe van arbeid-in-gemis,
(Daar geen uit eigen kunnen dichter is)
Dat somtijds in een zeldzame enkeling
Door onvoorzienbare begunstiging
De geest wel plots de sterke vleugels rept
En in zijn feilloze opvlucht schoonheid schept, -
Zodat, visioen waar de ademtocht voor faalt!…
ongetemde zeefeeks
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
660 walsend ongetemd ons weeuwke
laag de stem droef haar lied
‘flirtueel echt liefde is er niet’
baltsend onderwijl als spreeuwke
schitt’rend in de zonnegloed
laaiend helder lichter
‘neuk nooit een dichter
zelfs eb is hem nog vloed’
de zeegodin van al ‘t zoute water
siert niet meer met pomponnetjes
onzijdig haar zin’lijke japonnetjes
in…