4809 resultaten.
Ernstige verhalen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 takkenboom
in de lentekleurige
mand op de vensterbank
als speels centrum van pasen
met de kleine versierselen
uit voorgaande jaren die zo
hun eigen tradities bewaren
een schat aan herinnering
tussen eieren en paashazen
die altijd onze aandacht vragen
het is een feest met
mooie ernstige verhalen over
de verrijzenis van lichaam en geest…
Melancholica
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 De muren hebben gaten
die beelden binnen laten
een voor een verschijnen ze
als dia's voor de geest
vanuit de verre jeugd
die eens wel eeuwig leek
maar langzaam toch verzuurde
Dagen langer dan de nachten
gevuld met liefde en plezier
doden die nog jong waren
onbekend met hun verschiet
Kleine kwalen worden groter
vreugde duurt dan vaak…
Heeft tijd een humane waarde?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 Er is niets oud en ook het
nieuw is er altijd al geweest,
voor een piramide is ook de
sfinx slechts een waakbeest,
een schil in de terminologie
van beelden waarover men
denken wil, deinen ideeën voort
in menselijke overleveringen
en ideologieën schouder aan
schouder in de menselijk geest
dat tijd in materie niet bestaat,
worden…
Anoniem?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Op een bankje
begroeid met mos
ze zat roerloos
gefixeerd op
de stilheid van
haar natuur, haar
verloren
blik verzonken
in spiegeldelen
tussen geest
en haar frêle gestalte
in een wit geklede
wattendeken
verpakt in de kwaal
van het geleefde leven
de mond gesloten
geen zinnen zonder
eenzaamheid, toen
ik de ontmoeting
verbrak…
Sint Maarten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.089 ’t is donker buiten en koud
lampionnen schijnen als spoken
de wind wil ze uitblazen
denk ik, diep in m’n jas gedoken
in de verte zie ik het vuur al
ik ruik de rook tot hier
straks speculaas en chocomel
en de grote mensen bier
ik sta in een cirkel van licht
voor warm en achter koud
het vuur danst als een geest
terwijl de tijd zich verdicht…
Tektonische dromen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 waarin wij zonder
overleg verdwijnen
vaste grond
is ons ontnomen
door tektonische
dromen over
ongegeneerd misbruik
van geld en macht
waar sky
the limit was
verdween de shit
in het grote
blauwe gat dat
ooit de hemel was
rücksichtslos is er al
eeuwenlang gedumpt
voorraad tegen afval
weggegumd terwijl
woeker grijnsde werd
geest…
Wegglijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 Helaas lukte het hem niet om het me uit te leggen
Hij gleed weg, langzaam snel
In Rouen zag ik een schilderij
met geel licht: twee jongens
in een boot, een kaars
aan hun voeten
lamgesneden en verbonden
Hun verhaal is een beeld
van sterven geworden:
de overtocht
de geest verliest zijn scherpte
vervluchtigt in nevels over het water…
Als korrels zand
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
475 fragmenten van
normen en waarden
die van belang
zijn voor leven en
bestaan op aarde
bedroevend
is haar oogst
in tastbare
resultaten wel
vage toezeggingen
als wij weten
waar wij samen
over praten
om dat vorm te
geven duurt jaren
breekpunten
zijn ego en de
eigen vrijheid in
maatschappelijke
gebondenheid
in een teveel
aan geesten…
Ode aan de verzorgers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Ook al sta je dan niet meer te springen,
toch kun je oud zijn met een jonge geest,
je hoeft niet steeds het oude lied te zingen
al bevalt je dat eigenlijk het meest,
Je staat met je beide benen nog in deze tijd,
al heb je voor bewegen een hulpmiddel nodig,
je ervaring verschaft je inzicht en wijsheid,
en ook al ontspoort de herinnering een…
Galileo Galilei
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
579 Jij keek met open geest en opgetogen
naar wat men het firmament noemt.
Wetenschap en aarde heb je bewogen:
je wordt door iedereen geroemd.
Formeel mocht je dan buigen,
“bewegen doet ze toch!”
Hun dogma viel in duigen.
Geloven zij nu nog
dat de zon om de aarde draait?
Potverdomme en verdraaid!…
't GLOEIT VOORT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Boodschap
moge hoog aan de hemel staan
's nachts als grote klare ster
overdag een ijle dwergzon
dit hemellichaam is bereid
altijd het kleinste vonkje
uit zich te laten dalen
op een ieder
die Gods stem wil horen
zal dan door bloed en ziel stromen
een vlammende stip zijn
brandt aanwezig verborgen
straalt milde tucht uit
schenkt vrijheid van geest…
Gods smidse
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 ik zag hoe
jij lachte
naar de laatste
vlammetjes in
het vuur jij kende
hun levensduur
jouw adem
blies nieuw leven
in de ziel van wat
smeulende resten
wakkerde geesten
aan om verder te gaan
zoals zij
vroeger loeiden
in rood en blauw
samen vloeiden
tot de immense
hitte van gods smidse
waar weerbarstig
ijzer gebogen werd…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Zeg maar niets meer
Laat geen woorden
de ruimte tussen ons
nog als trapeze overspannen
Woorden die slechts het
reiken vorm geven
Ons samenzijn doet balanceren
op een koord van zinnen
Zeg maar niets meer
en laat de stilte
hoorbaar zijn
Laat de golven breken
op de oevers van mijn geest
Laat lijf en leden
nu rusten in het zand…
Wanneer mijn stilte zwijgen zal
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
617 In mijn stilte bewegen zich geesten
onaardse voorstellingen vol wellust
en intensiviteit van geile begeerte
wanneer ik naast schaduwen dans
in mijn naakte ornaat fluitend
zie ik moeder aarde in verval
in mijn stilte kronkelen zich gedachten
urenlange overpeinzingen met betrekking
tot de dood en de kornuiten van die metgezel
wanneer schaduwen…
Gedachten Zijn Vogels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 mensen gaan kletsen
als hun geest
geen rust vindt
in gedachten
als een eenzaam hart
hun losgeslagen lippen
doet ratelen enkel
uit puur tijdverdrijf
door te veel te praten
mag u verwachten
dat er weinig zuiverheid
van denken overblijft
gedachten willen vliegen
als vogels zijn zo vrij
vang ze niet te snel in woorden
die te vaak…
Nachtvrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Dromend word ik wakker
in het huis van mijn angsten
zonder gangen, gevangen
tussen hoogwanden en geesten
die zich almachtig plooien
om mijn gedachten
ze langzaam wurgen
of opblazen tot zwarte reuzen
die honger hebben en mij ruiken
op de richel van dood en leven
duisternis verzwelgt mij, pijn
wekt me in het nauwe kanaal
dat mij…
In arrogantie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 ik heb
grijze plukjes
uit de lucht
gehaald
het sombere
uit wolken die
regen en donkerte
bevolkten
er kwamen
spikkels blauw
en licht die door
zon werden gewit
tot een briljant
schitterend firmament
dat mijn geest
als klankbord kent
wij sprankelend
van energie
oplaadbaar tot
een gaaf lief genie
nooit zal aarde ons
universum…
Mystiek geweven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 op de randjes
van slapen en
dromen lijken
vrome gedachten
samen met
maanstanden
onze geest
heel behoedzaam
binnen te komen
historische
verhalen uit
diverse religies
leggen hun
mystiek geweven
patronen aan
ons voor als deel
van het religieus
te beleven geheel
dat heilige schriften
hebben vastgelegd
van iedere tijd en die…
Volwaardig mens
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
622 ik heb ze
gezien jouw
blikvangers
met ogen die
anders verhalen
dan de geschiedenis
die op hun
gezichten staat
jij hebt met
ziel en geest
geleerd om
alles van hen
te vertalen
ook al geven
zij niet altijd de
juiste signalen
een plaats in
je hart is voor
hen vrijgemaakt
ondanks de bagage
en alles wat zij
hebben meegemaakt
zonder…
In voor en tegenspoed
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
515 Blijf bij de realiteit
en wees voorbereid
er gebeuren vreselijke dingen
om ons heen
het is alles voorspeld
tranen en zorgen
diep verborgen een
leven in vrijheid
welvaart of wat de tijd ook
voor ons in petto heeft
geef me je hand en laat
de hoop steeds overwinnen
met elkaar in één geest van liefde
en Waarheid verbonden…
Maartse Sonate
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Nu de dreinende wolken eindelijk aftaaien,
blauwe beloftes warm ontdooien,
verfrist zijn geest:
seizoenen spelen mentale spelletjes.
Lente is aan zet.
Tijd voor het tintelende...!
Ontluikende ritmiek.
De lol van het leven.
Scarlatti op z'n best!…
Loslaten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 frame
van een gedicht
zien schemeren
zinnen en
wat letters
heb ik genoeg
om in de voor
gestructureerde
ruimte te zetten
en wie het leest
kan ik de eigen
invulling niet beletten
kleine lieve leuke
gekleurde partikeltjes
gaan het witte vlak
nu vullen met wat
bijzondere Toekomstige
perspectieven het verleden
is geweest een andere Geest…
BIJNA VERGETEN
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
588 Mijn moeder is nog langs geweest
Daags na het feest van het verrijzen
Zij kwam mij even op iets wijzen
Als altijd was ze jong van geest
Was mooi in hemels wit gekleed
En danste voor de achterruiten
Ze ging zich even snel te buiten
Had ik van de natuur wel weet?…
DOOR U HERBOREN kerklied/gemeente/koor voor Pinsteren 2025
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
419 Ik voel me geraakt
ik voel me verkoren
bij U te mogen horen
ik voel me geraakt
U zond Uwe geest
U raakte ons zo aan
met U samen hecht voortaan
U bent 't Pinksterfeest
wij vieren voortaan
wij vinden dat zo fijn
bij U God te mogen zijn
wij intens echt saam
wij zang als koren
wij zoeken 't nieuwe licht
bij U is het licht in zicht…
Stiltelicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
237 ik voel een raakvlak met warrige geesten
misschien dat mijn verstandelijke vermogens
afgenomen zijn met de voortgang van tijd
het is te laat om opnieuw te beginnen
het laatste nieuws komt keihard binnen
wapens, oorlog, bloed, tranen en geweld
na zondag keert de wind weer om
de absurditeit van de buitenwereld
jij snakt naar een gezellige…
Madame Bofeery
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
321 waar de immateriële geest
wordt verkwanseld?…
zoet zuur
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 al woon ik in de ouderdom, met weinig later,
ben nog steeds dorstig van geest en vrij
met mijn lippen aan de beker, ik ben gewenst
mijn eigen uitbater. tot de ziel roept of de zucht
enkel nog van de verleiding snoept
kom schaar je aan mijn zij, laten wij drinken
op onze beider vrucht die door de jaren heen
niet in storm en strijd, maar nog…
Eloquentia
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
173 Zijn geest was welbespraakt,
Het ontbreken van ’n stem
Bleek edoch wel ’ n handicap,
Voor het kunnen etaleren
Van z’n briljante eloquentie.
Ging te rade bij ’n goede vrind,
Vroeg hij van die handicap vindt.
Die dacht diep na, en sprak wijs,
Beweeg je niet op glad ijs.
Hiermee ging hij aan de slag,
Helaas de wijze raad bleek loos.…
Lied van hoop
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
194 Dikwijls vindt de geest
niet de juiste akkoorden,
voor een toereikend lied.
Een lied waarin vrede klinkt
en dank voor al het goede
melodieën zoals iedere vogel zingt
dank voor alles waarmee
de Schepper ons voedde.…
Perspectief
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
248 ik wist niet waarom, maar ik kon er niet om lachen
mijn onhandigheid met klei was vormloos
en daardoor schaamteloos in mijn geweten
de poeplucht daarentegen genadeloos
en er waren ook zusters die gemeen deden
in het tehuis waar zij zou blijven tot haar dood
ze konden niet wegwassen wat zo teder en vormloos
door het dementeren van haar geest…