3244 resultaten.
Novemberstorm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
896 De wind stuwt het water op
tot golven schuim bekken.
De duinen staan schrap
strooien ogen vol zand.
Takken zwiepen wanhopig
aan de stam die ze ijkte.
Steeds zwaardere breken af,
bomen sterven rij aan rij.
Klokken luiden de klepels
en klepels weer de klokken.
In Mexico beeft de aarde,
in Nederland huivert de zee.…
het roerloos meer van glas
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
885 tijdloos in het schouwen
je lijf is meer verblijf om tijdelijk
van de eeuwigheid te houden
je vloog, ontsnapte aan verplichting
landde in een andere belichting
bezielde eeuwenoude graven
raakte aan wat koningen ooit zagen
je zag het roerloos meer van
glas dat plotseling verscherfde
als de wind heel even sprak
en het kind in je de golven…
Uithalen vol zilt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.757 Het noodweer luwt met droeve snik
waar druppels verbergen onder tranen
die zich na droogte steeds vaker banen
langs getrokken sporen uit menig ogenblik
Triest gevoel ebt weg in sterke vlagen
paniek slaat golven langs boeg voorbij
het zicht schreeuwt gillen binnen mij
geraas overspoelt mijn angstige vragen
`t is niet zo dat je er niet meer…
Ik wou ...
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
5.401 tuinen
Over muurtjes van bewoonde landen
Over alle grenzen heen
Ik wou dat ik
Op jouw droom kon klimmen
Om je verlegen ogen aan te kijken
Door witte wolkjes en gekleurde hemelbogen
Door bloesemlicht van zachte klanken
Door alle winden heen
Ik wou dat ik
Over verre zeeën kon varen
Om jouw teder hart te kunnen bereiken
Op purperen golven…
uitvaart
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.161 in deze stad ben ik van huis
geen brug die spant of buigt
alleen het staande water
boten liggen zwaar langszij
de statiegevels als portretten
van berekenende burgerij
alleen de kabels aan de schepen
schuren geur van teer en wier
op nauw bemerkte deining
stroomopwaarts kunnen varen
golven maken die basalt beroeren
hoge bruggen bij een…
Zeemeerman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
695 Zweepslaglijnen van vuurgroen zeewier
tappen de stroom
flanellen dolfijnen af
richting zijn krullend paleis
Waterval prikt
door een vlaag van regenbogen
een vochtig kleurenpalet vast
op zijn koralen voordeur
Binnen dompelen
de golven van zijn sonarinstallatie
hem onder in
een wereldvreemde trance
Bij 't verder dansen van de tijd…
Waar ging Homeros heen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
731 aardiger dan dit lijkt hem de doodsteek
krachteloos zakt zijn schrijvershand
Syrenen zingen schaarsgekleed hun lied
cyclopen achtervolgen hem
hard slaan de golven op het natte hout
Onverwijld star doolt hij verder
op een vlot van volmaakte verrichting
laat hem nooit zijn voeten wassen.…
En de branding
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
895 verwaaien in de stormwind
Schuim rolt golvend naar ’t land,
bereikt donderend het strand
Keer op keer landt de zee
En de branding bruist
De verre einder als een lint
scheidt het water van de luchten
Wolken vluchten voor de wind
Lucht je hart maar in de storm
Schreeuw het uit over de zee
Alleen de branding kan je horen
Slechts de golven…
Schepen in de nacht
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.335 Komt er een schip alsnog in zicht,
dan vind ik uit een ver verschiet
weer vriendschap over golven heen
en sta aan zee niet meer alleen
en meld het in mijn scheepsbericht.…
Diepzee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
557 Dieper duikend zocht ik
naar het parelmoer van dit
heimelijk bestaan, gedolven
in de golven van de oceaan,
ontwaarde een betoverend licht,
welke mij - in extase - dronken
voerde en sloegen de oesters dicht,
en mij de adem en het zicht op
de gepolijste parels ontnam,
door de schaarse zuurstof
ik ontwaken moest, een
tegenstand me liet…
en doe de tijd voorzichtig uit
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
618 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
ik kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
breken de golven veel te snel
we dromen…
De verte afstand wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
568 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
de golven breken veel te snel
we dromen zon en kleden…
Wetmatigheden
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.193 Tot hij weer opsteekt, als storm wellicht
Drijvend op de golven, op zoek naar ons licht.
De zon, de maan, de sterren, mijn vrouw,
Lieve lieve schat, ik hou van jou.…
Eens in Venetië
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.223 Er was licht die nacht
de maan vol, er koerden duiven
er was sprake van een onstuitbaar beven
Beneden op het kanaal bij het San Marcoplein
verstoorde een gondel het trage golven
de gondelier roerde zich vooruit
Het opende een rij van vragen
van waarom nu en waarvoor
Een boodschap van de goden
van de oude dagen
Waarom juist ik hiervoor
wakker…
Dichterbij
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
716 waar hij de stille zee zag gaan
die als een spiegel van zijn ziel
waarmee hij nu eens was verbonden
hem vertelde van de tijding
die weldra hier zou ontstaan
Zijn tranen smaakten niet naar meer
sinds hij geloftes had ontbonden
en in koffers had verzonden
op een reis die niet bestond
al zag hij nog een laatste maal
zijn schouders op de golven…
Afscheid
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.198 Nog eenmaal wil ik gaan door open weiden
tot waar de zee van ‘t onbewogen licht
de val ontvangt in wiegelend evenwicht
en vlied en vloeit naar ‘t golven der getijden.
Nog eenmaal waar de landelijke wegen
elkander kruisen in het lage veld,
de holle wilg over het water helt
en ruine pluimen in de wind bewegen.…
Het lied van de zomer
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
539 geel gebekt
floot uit zijn nest in het tederste groen
het hoogste lied van de zomer
woest sprong de hond zijn tanden gewit
naar de slapende kat en beet in de staart
van de zonnende dromer
we liepen met vrienden bepakt en bezakt
in het heetst van de stad over zinderende wegen
door zand naar het goudgele strand achter duin
we doken met golven…
Sta op mijn lief...
hartenkreet
4.5 met 47 stemmen
1.550 Laat mij tintelende golven gaan beroeren
wanneer de prikkeling der zinnen
vederlicht de dans der minnespelen laat beginnen.
Laat mij wegglijden
tussen de koude van fluweelzachte lakens
in de schaduw van een eeuwige zoektocht,
d'ogen gericht naar de einders van mijn Zielestrand
vindend de antwoordende lichtbakens...…
Zonder woorden
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
2.582 deinend op die golven van die mooie woordenzee
maar toch
het nam mij enkel.. en.. slechts mee...
naar oorden waar ik nooit zal komen
wanneer ik nu niet ga, naar de man van mijn dromen.
Samen met hem wil ik woorden schrijven
samen, in elkaars armen drijven...
een liefde, zoveel mooier dan een woord
Het verstomt....…
Morgana?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 verstoft een vermalen
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in het venijn
van besluiteloosheid, gif als
medicijn, de angel verbonden
in zwart satijn is onwetendheid
te verklaren, ijlt na in een versleten
maan, vergeten in werelds vijver en
in het avondrood blijft hangen,
wat meer is een visioen en door de
mazen van de golven…
Ik altijd de hare
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.135 Door de zee van het geluk
Zullen wij blijven varen
Samen één stuk
Ik altijd de hare
Storm tegen ons gekeerd
De golven hoog
Wij hebben veel geleerd
Van elk soort betoog
Een zachte wind
Streelt onze huid
Zonlicht is ons goedgezind
De meeuwen zingen luid
Heuvels en dalen
Zo zal het altijd gaan
Soms zullen wij verdwalen
Maar ook naast…
Oudere heer spreekt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 'De zeilboot stoot stoer door de golven heen,
het is een machtig gezicht, hoe groots dit zicht!
Als leven ook zo zou zijn, was ik een gezegend
mens maar ik knik met mijn knieën vanwege
Mijn dikke buik. Daarnaast ben ik ook eigenlijk
bang als een haas.…
Zilte voeten,
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
534 Wij leefden, grazend als de dieren
in het stille dal van een duinpan,
spelend in het licht en zon en met
elkaar om steeds een eerste bruiloft
te vieren, beschut tegen raadselen
van de toekomst en de wind, wie van
ons het ruisen van de golven, het spel
van elementen wilde zien, besteeg
het helmgras naar de top, tuurden
naar de kim en verder…
Oergrond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 stad zonder geboortegrond
lokte de stille aanbidding van vogels
van het gejaagde pad, in dromen verloren
geboeid aan ketens van verlangen
zag het ineengestrengeld met de grond
de aarde van het platteland
de hoeven geschraapt, handen roepend
en schiep de wereld zoals het was
en wij bleven achter
op het eiland zonder voeten aan alle golven…
een laatste tango in de hel
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.640 de zilte koperkleur
die op de golven schuimt
verwarmt mijn ogen als roodkokend zilver
welke zichzelf toch steeds sluiten
tot de vorm die in mijn hoofd zit
en het hemelsblauw met regen is vermengd
in eindeloos gezever
over een horizon die er nooit is geweest
dáns, gééf jezelf in een helse tango
die niemand horen kan
en trek de zon uit…
Bladwijzer,
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
644 Tot in het beeldend schrijven
van de rollende golven in de
dag en tot in het holst van elk
gedicht, ben er letterlijk voor
gezwicht, word er door bedolven,
vergrijp mij aan de bladwijzer
van het tanend licht, daarin is het
beste nog niet geschreven, het
ligt ergens verborgen in de taal.…
je moet niet slapen op de waalbrug
gedicht
3.1 met 11 stemmen
3.395 De bogen van de brug staan als bolle
golven boven het water. Die brug is een belofte. We
moeten gaan.
Dave vindt dat ik op het verhaal vooruitloop.
In mijn hoofd ben ik er al.
Ik zeg: ‘Luister, meisjes krijgen mooie benen, jongens
grote voeten. Sommige dingen moet je laten gaan,
andere moet je achterna.’…
Eiland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 Flarden van verlangen
hinken op een gedachte
van leven oeverloos
verder niet ziend
Spoelen grondzeeèn
de bodem los
van bestaan
het wit slechts
als schuimkoppen
Op grauwe golven
doet monotoon
motorisch geweld
het scheepsdek
verlangend trillen
Patrijspoorten kijken
schimmig van binnen
naar buiten slechts
achter druilerige
regengordijnen…
BEMINDE VERTE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 Wees vertrouwd met de golven zonder tijd,
waar geschiedenis bezinkt als verijlde lust.…
RUIMTESPEL
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.384 sparrenschaduw
glijdt zacht langs een bewoonde voet
geeft het ingetogen dorpsleven
zingende herboren arbeidslust
danst blozend door het ruime bergmeer
vergezelt
het vaartuig der Zwitserse weermacht
dat ronddraait gelijk een watertor
dapper snort _ hort en puft
aan al zijn kanten scherpe ogen heeft
die turen naar
beweeg'lijke rotsen
onder de golven…