2944 resultaten.
Jij
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.567 Ik schreeuw je naam, mijn liefde
De woorden komen dichterbij
Tot ik de letters tellen kan
Het maakt me bang, bang
Terwijl de tranen over mijn wangen lopen
Steek ik mijn handen uit
Probeer ik de oprukkende taal terug te dringen
Ik huil wateren van verdriet
Stille meren, wanhopige spiegels
Ik fluister je naam, mijn warmte
Beelden die mij…
Kinderland
poëzie
3.1 met 28 stemmen
4.125 Doch soms, bij een simpel gebeuren –
In d’ochtend een haan die kraait,
Of even een vleugje van geuren
Dat over een bloemperk waait, -
Wordt plots mij de wereld als rozen,
Ikzelf tot een droppel dauw,
Die niets is dan spiegel voor het blozen
Van bloeikleur, zonlicht en blauw.…
Zwarte nacht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
766 en kleurt mijn gevoel
als gedachten vertranen in nachtelijk dauw
en staar wezenloos, verlamt voor me uit
bevangen door sterke innerlijke kou
Een eenzame traan zoekt langzaam haar weg
schurend door een ijzig landschap van bitter verdriet
Mijn gelaat verkrampt, gehard als kristal
en toont versleten trekken die niemand ziet
Een spiegel…
't herinneren van
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.670 onder de naakte voeten
liggen nog de scheuren van vroegere wegen
zei je niet dat het net dansen was
dat wij het ritme enkel opnieuw moesten voelen
’t leek zo eenvoudig
in de vaas naast de spiegel
waarin we giechelend
onze eigen passen bewonderden
werden klaprozen gezet
toen nog niet wetend dat ’t vurig rode
reeds aan ’t verrotten…
Het hart van begin tot eind
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.224 ritme van ontdekking
Tatoemb, tatoemb, tatoemb, tatoemb, tatoemb
De puber kleurrijk uit de pop
Wit ontdekt zwart
Het grijze kloppen van het hart
Op zoek naar zichzelf
Tatoemb, tatoemb, tatoemb, tatoemb
Genietend van de regenboog
Zon en regen samen in balans
Gestaag de bloedstroom
Volwassen door ervaring
Tatoemb, tatoemb, tatoemb
De spiegel…
Niet steil
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
944 sliep ik om het strak te trekken
opnieuw met marteltuigen in de nacht
maar moest helaas ook toen ontdekken
dat mijn eerste vriendje er niets van zag
het treurige verhaal is niet ten einde
want ook mijn levenspartner zei
dat weggeknipte korte krullen
nog steeds veel beter past bij mij
nu jaren later en wat wijzer
ontdek ik als ik in de spiegel…
Nachtelijke inkijk
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.328 Ze liet mij haast identiek en
steeds meer naakt, ik, ik ben
ik spiegel mij in weinig.
Ik was aan en af als zij,
weet niet waartoe, hoe vol.
Tijdloosheid trekt mij aan, kom
onafhankelijk verbonden,
in eeuwige beweging
uiteindelijk tot staan.…
Prijs !
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 Landhuis-style in vanille kleur
compleet met inductieplaat en
combimagnetron, een Amerikaanse
koelkast die nog maar net naar binnen kon
toen moest alles aan de kant
ze hadden alle ruimte nodig, ze zeiden
met deze keuken is al het andere overbodig
op de plek van vaders stoel
staat nu het kookeiland en waar de kalender hing
schittert nu een spiegel…
Pauline
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
632 Niet dat je niet mooi bent,
zoals een kat die zichzelf
spiegelend om mijn voeten draait,
en haar zwarte vacht
kieskeurig aan mijn handen aanbiedt.
Of zoals een vrouw uit
verre en warme landen
haar rug met
kleurig geweven patronen naar
me toedraait, en over haar schouder
naar me kijkt, om me haar
glanzend rode lippen te bieden.…
Zeester
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 (voor Bob van Tiel)
Blind en te broos zijn wij voor
de ware vruchten van de geest,
nieuwe heelallen doemen op in jouw
onbevangen oogbollen van profetessen
uit een ver, onzichtbaar gebied, blind
ben ik, om te zien waar jij uit voortkomt,
grens ik wellicht, maar kan niet spiegelen
wat op zich te breekbaar is, te zacht, of
het kan in stilte…
voor vandaag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.037 vreemd is dit niet
ieder uur belandt in het verleden
of in de geluidloze afstand tussen waarheid en leugen;
het graaien naar triomfen
de grenzen van het mogelijke, de korte waan
de belofte na elk bloeiend leven
misschien
zou ik een vuurtoren
moeten bouwen
zodat alles wat van tederheid is
zichtbaar kan oplichten te midden van spiegels…
Kerkhof met bomen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
749 Op het hoogste punt een bank
hier rust men uit en laat de blik
over de bomen gaan, vangt het blauw
van een rivier, spiegel van de lucht
De bladeren orakelen voort
hun vorige voorspelling
kwam slechts ten dele uit
want de dames van het noodlot
kwamen tussenbeide, naar hen
luistert zelfs een god
Men fluistert brokkelzinnen
in…
GEEN SPROOKJE Oooh!
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
871 van dubbeltje naar kwartje-
Vele Gooise vriendinnen
Belanden in zijn bed
Kreunen steunen
En
fluisteren vol sentiment
-Oooh Adam
ik heb een mankement
mijn oren staan wat wijd
Schatje ik wil je voelen
Jij weet wat vrouwen bedoelen
En Oooh
Mijn lipjes zijn zo dun
Oooh lieverd
Kijk in de spiegels aan `t plafond
Mijn borsten
Vroeger bolrond…
Gewichtloos ?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
613 op komend seizoen,
de boezem van ander zicht,
gaat het gerucht dat de zomer
daar sterven wil, kiemt zaad
onzichtbaar uit de prille vrucht,
onomkoombaar voor elke vloek
of zucht in een bekend bestaan,
veegt de laatste zon de sproeten
van mijn gezicht en de gewogen
woorden uit een gedicht, in de
kromming van de tijd vergoten,
spiegeling…
station
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
617 het gras
naast Rome en moerassige stilte, hoog verlicht
door een dief van bliksemschichten
een vrouw met zicht op haar leven
zit tegenover me en bestudeert
het snelle landschap tussen duim en wijsvinger
alsof ze alle antwoorden meet aan diezelfde overbodigheid
misschien is afstand subjectief zoals kunst
zonder uitstel van gedachten
ik spiegel…
open zijn en blijven
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
555 waar niet alleen
vlinders welkom zijn
boven bloemen vol geuren en kleuren,
waar muggen zich vrij mogen spiegelen
boven tuinvijvers,
waar blauwe libellen
roze verhaaltjes vertellen
tegen niet gekooide kooien.…
PIJNBOOM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.007 de kring om haar
koude voelde ze en de eenzaamheid
Op haar ziel bloedde een open blaar
van het meisje wat zich vaker snijdt
Somber woonde in haar moede ziel
verslagenheid beheerste ’t innerlijk
Het meisje dat op zichzelf terugviel
achtte aan zichzelf niets vrouwelijk
Grauwe wolken loosden hun vocht
onder de pijnboom droop nu traan
Spiegels…
luchtkasteel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 Van bladeren bouwde ik een fort
een spiegeling van broze idealen
dat reeds bij de eerste tegenwind
verwaaide als een luchtkasteel
meer en meer vult de slotgracht
zich met alle oude bladeren
tot het laatste idee verstikt
in een massa rottend blad
wie niet worstelt komt niet boven
wie schrijft blijft meestal nog drijven
al is het soms als…
Wolkbreuk
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
952 Want
Ja, ze mist de spiegel
Die op de wereld staat gericht
Maar nu ik weer alleen slaap
Dreunt het door mijn kop
Zij is de schoonheid in verandering
Die door de wereld gespiegeld wordt
Elk lied een hooglied
Elk nootje al een beuk
Een brandnetel een lotus
Elke traan een wolkbreuk
Vermoedens al bewaarheid
Elk tikje al een deuk
Elke…
MOOI MEISJE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.168 Al de jongens van haar klas
vielen voor ‘t meisje schoon
Omdat ze zo bekoorlijk was
plaatste ze zich op een troon
Toen zij in haar spiegel zag
bespeurde ze er al ‘t schoon
Evenwel met één oogopslag
wijzigde het gedragspatroon
Nòg schoner moest ze zijn
dus lipstick volgde al snel
Haar en ogen, plus haar lijn
konden fraaier, snap je wel…
Usselo, herbezocht
gedicht
2.0 met 10 stemmen
2.799 De hemelen glimlachten toen
altijddurend als de glimlach
van de Mona Lisa; onder de wegwijzers
en hun gerechtige arm blonk
de spiegeling van lantarens
in de poel met boomstammen,
en altijd was ’t de bloeitijd
van de distels, lasteraars leven
hier niet, sprak het hooiland;
later staken ze de weg neer;
zoete moederkoek van de daken,
polsstokken…
Onder een dak van vals licht
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
827 schuwen,
nu ‘ papa ’ slechts nog een roepnaam is
voor de man
die zijn eigen spiegelbeeld brak
en het glazen venijn als vriend raapte
om zijn pijn te doven tot aan het eind van zijn lijden
Zijn dochter’s wonden zag hij niet
Zij zal nu zijn fakkel moeten dragen
zonder haar vingers te branden
aan zijn verkoolde ziel
als zij haar spiegeling…
Liefdes eeuwig minnespel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
890 golven in het schijnsel van een witte Maan
We drinken en proosten
en proesten het uit
Jouw lach zingt deze nacht uitbundiger
Vurig kleedt jouw liefde ons samenzijn
vrolijk en natuurlijk
schuilt mijn hart zorgeloos:
Zo zacht fonkelt een sterrennacht
jouw ogen licht als parelmoer
woont in jouw blik - verlegen schaduw -
de spiegel…
Vertel eens even
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
587 laag tot leven komt
Jouw gezicht is voor mij glad gestreken
om te strelen, het roept in mij steeds
een zachtheid op, heeft mij aangeraakt
louter en alleen door met de ogen
te behouden wat ademt door het zicht
wat warm dampend uit de oren komt
jou te zien zoals je even bent en blijft
wat links zit, blijkt dan eigenlijk rechts
in de spiegel…
Herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Een kus als een kleur
zoals de herfst het vertelt
vandaag ben je mooi en schijnt de zon
morgen is er een storm, een zware bui,
waarvoor je schuilt
wind en regen
je denkt na en kijkt ernaar
ups and downs
een spiegel die naar je kijkt
glimlach of een boze blik
ben ik dat echt?…
Eigen grondgebied?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 Een ontdekking
dat in de goddelijke spiegel een eigen
beeld ontstaat, want perfectie kent
zo vele andere gezichten.
ik tel het op de vingers de stuurloze
klok van de haat of liefde of zijn
deze in de tijd verjaard?
ze is de energiebron van mijn
verslaving bijeen vergaard, ik
leef in het verdict van wit en zwart.…
Nachtegalen
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.623 In dit zwart meer, o liefelijk geluid en
Wat uit zwart donkre spiegel òp komt fluiten,
Licht-lieve volk in wat àl duister zag,
Gij komt òp-duikend in lucht' legerscharen,
Licht-glans-gewapend in dees donkre wereld,
O lieve, o onverwachte, o lichte paren,
U stortend willend golfje in zee bepareld.…
Maskers
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
572 'Leegverkoop' bralt het affiche
op de spiegelende façade van de gezichtenwinkel
een plakkaat vol maskerende wanhoop
de overwinning van de teloorgang
gelaten worden de laatste gezichten ingepakt
- maskers van de ziel -
de prijs van een eigen gezicht
blijft onverminderd hoog
holle hoofden verdringen zich
rondom de laatste exemplaren
tastend…
Het werkelijke licht?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 Dichten is liegen op een hoger plan,
van een heggenmus een zwaan maken
als deze onschuldige het lijden kan
om nonchalant de kosmos raken, nu nog
met een uitgestoken vinger in de pap,
trekt daarmee een smetteloos laken
over de lappendeken van de laatste
zomerdag, achter deze spiegel staat
een droombeeld wat zich laat herkennen,
de hemel…
Alleen voor minnaars geschapen?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
718 taart
voor je bereiden met metershoge kaarsen,
het verlicht de wereld met duizend ogen
dan je ben meester over onafgemaakte dingen,
de vrees om verlangen onkwetsbaar te verklaren
voetstappen vullen zichzelf in het natste mos
in de opgestoken mist wordt lief en leed betwist
schaduwen van de silhouetten worden gewogen
om te verliezen, te spiegelen…