Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

Dode knuffels,

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
Kinderen wachten eenzaam tussen wier en stenen door ziedende hemelvrachten puin en water rusten dode knuffels aan hun schenen waar de levenden halsstarrig beschutting zoeken en moeders radeloos naar geliefden die zijn verdwenen en geteld het naakte licht slaat dreunend om zich heen.…
Pama16 november 2013Lees meer >

Weerzien

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 814
Maar ik wou niet dat je verdween oploste in het nevellicht van het bleke najaar andere oorden zocht zeer lieflijk voor velen wellicht en ook voor jou misschien... Het werd winter in de wereld en in mijn hart grauw in de uren zonder jou De rivieren waren vol ijsbloemen De wolken broos en weerloos maar kleurloos zonder jou...…
Troebadoer15 december 2013Lees meer >

twijgen worden mens

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
weggevaagde beelden strepen zicht voort door mist en dauw, het verglaasde weten kauwt aan de jonge ent die zich veilig voelde in de luwte van het begin stakende takken zonder blad schrapen met lange halen het vernis van de wind, de kou zal in zijn honger blijven zoals de schaduw van de verdwenen pas niets zal de tijd doorstaan in weggelaten…
elze29 januari 2014Lees meer >

een andere kijk op kerstmis...

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 658
verdwenen doch laat het altijd kerstmis wezen zodat wij niets hebben te vrezen en uitzien naar het nieuwe jaar waarin wij goed zijn voor elkaar dan schrijft de dichter lieve verzen over een heimwee naar de kersen maar of ooit het tij alsnog zal keren zal ons het volgend kerstfeest leren…

BOSANEMONEN

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
Bladknoppen in het zwaar hangende hout zien neer op een klein bloemenparadijs, geboren uit modder, verdwenen ijs. Het siddert onder sluipwind, ademt koud.…

En buiten regent het.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Mijn buurman dient een aanklacht in vanweg het bijten van mijn hond, de poes is ondertussen ook verdwenen dat is jouw schuld zegt dochter zeur en buiten regent het. Die leuke klus is aan mijn neus voorbij gegaan, ik sta dus razend rood en kan niet nog meer lenen en buiten regent het.…

De Gek

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 9.453
Toen verdween zijn schaamle gestalte in de regen, Moeizaam schuifelend, gebogen tegen De wind. Maar even later kwam hij terug van 't strand, Een kleine zee-ster in zijn open hand, En lachte stil als een gelukkig kind. --------------------------------------- uit: De Gids, jrg 90 (1926)…

Achdinges

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
van ingrediënten die niemand kende zelf zei hij – melig als zijn brood – dat hij ze plukte als de zon precies boven zijn bakermat reikte Wij geloofden hem immers hij vertelde louter leugens tegen de kraaiende kraaien of de grijze kroonkraanvogel wiens koperen kraan schraal praalde En op een dag, tezamen met stroperige stofwolken, verdween…
Rico Hop22 augustus 2015Lees meer >

Aan het venster, bij maneschijn.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.400
Nacht en stil is 't, om mij heen Al 't gewoel des daags verdween. Slechts de lieve maan beschijnt Mij, door zorgen afgepijnd. Duizend tranen zijn gestort, Duizend zorgen afgekort: En, mij arme, die hier lij, Is de middernacht zelf blij! Zachtkens juich ik in mijn deel, Mij is alles evenveel.…

Toen ik haar kende:

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Ze ging kwakkelen, kon zo goed als niks meer en verdween uit beeld door verhuizing, noodgedwongen. Nog steeds was ze tonnetje rond, of dit nou door overmatig eten kwam, geen idee, want echt contact behalve gedag zeggen, had men er niet mee.…
An Terlouw12 november 2015Lees meer >

Kerstmis 2015

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.082
Zou IS haast verslagen zijn, En de terreur verdwenen? Schenkt heel Europa klare wijn, En gaat groot Rusland henen? Houdt Groningen zijn gas nog wel, En worden Wadden schoner? Wie zegt er strakjes 'dankuwel'? De nieuwe buurtbewoner? Wordt het klimaat wat beter nu, Of wordt toch alles warmer?…
Wim Overgaag21 december 2015Lees meer >

Soms

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 819
Soms denkt zij zich Sneeuwwitje, die na een gretige hap uit een mooie rooie ronde appel een droomloze slaap slaapt waaruit zij dan korte tijd later fris en fruitig zal ontwaken en dat dan alles wat er nog ‘moet' is verdwenen als sneeuw voor de zon en dan - na de kus van het ontwaken staan vóór haar de prins én de goede fee…

Arme droeve tijd.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Doch de jeugd van haar vervloog, droef zat zij alleen; duister werd zijn helder oog en zijn vreugd verdween. Zuchtend zien ze elkander aan, met het hert vol spijt: op hun wangen rolt een traan... Arme droeve tijd!…

Mijn droom

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 862
Het leek voor ons een hemel op aarde Tot die dag dat ik het ontwaarde: Jij verdween toen plotseling uit mijn leven, Zodat ik mijn geluk voorgoed op moest geven. Maar die keren dan, dat je weer terug bent gekomen? Mijn God, die momenten zijn mij dierbaarste dromen!…

Samenleven

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 795
bouwen muren om ons eigen huis heen Om onze veiligheid te bewaren Om onze eigen boot te kunnen varen Blijft er de illusie Het bedrog Dat leven Iets is er is het licht Dat wederschijnt bij elke ontmoeting En altijd het duister van de dood Het gevecht om het brood Samenleven is Jezelf doorgeven Je bloed Je genen Op een moment is het verdwenen…
ebba4 februari 2017Lees meer >

In het café

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Na nog wat whisky's moest ik erkennen dat de magie was verdwenen en dat ik maar beter met die rondborstige dame mee kon gaan, wat ik dan ook deed, maar zij gapte na de coïtus mijn jongste gedicht.…

LENTEKUS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Met éne kus der Lente is wat mij griefde Verdwenen - en, gelovig als een kind, Omhels ik lucht en licht en geur en wind.…

Ruimen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 769
bed te piekeren Hoe het strakjes verder moet Aan de ene kant begrip Want ik begrijp toch wel zeer goed Dat de laatste twee, drie jaren Nog geen hond jouw graf bezocht Dat dat hopen op visite Toch niet baten mocht De klok slaat weer Nog steeds gedachten Aan jou en aan je graf Dat geruisloos straks geruimd wordt Boek gesloten, stil verdwenen…
Hookie22 juni 2017Lees meer >

Ritueel

gedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 10.549
Ik hoor (hoe kon ik denken dat hetgene waardoor ik ben, voor altijd was verdwenen?), ik hoor, alsof de woning nog bestond, het grind, de klink, het aanslaan van de hond, en je komt binnen op het ogenblik dat ik de lamp ontsteek, de bloemen schik.…

Verwondering

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
Elke dag mogen we het licht aanschouwen Nadat de donkere nacht is verdwenen En de zon aan de hemel is verschenen Mogen we ons aan U toevertrouwen. Heer, wij danken u voor alle goede dingen Wees ons steeds met Uw liefde dicht nabij En maak ons van alle schuld en zonden vrij Blijf ons met Uw trouw en gunst omringen. Amen…

De brief

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
Mijn antwoord is al lang beslecht: de sneeuw verdwenen in het bos onder het lover wacht een nieuw gevecht.…
Marcus Dehond14 december 2017Lees meer >

De brief

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
Mijn antwoord is al lang beslecht: de sneeuw verdwenen in het bos onder het lover wacht een nieuw gevecht.…
Marcus Dehond14 december 2017Lees meer >

Een triest anachronisme

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 471
betrouwbare woning maar dat kon ik meteen al vergeten omdat wij niet pasten in het model maar met extra belonen lukte het wel sociale woningbouw op de linkse hoek vol denimblauw met grote gaten in de broek wat stoffig haar in een scherp getekend gezicht dat eigenwijs nog alles wist zij woonden allemaal te groot de jeugd was al verdwenen…
wil melker17 december 2017Lees meer >

Vergeten worden

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Zijn ze zo maar verdwenen uit mijn leven? Maar toch weet ik, iemand verlaat mij niet. Tot God, de Heer mag ik steeds weer gaan Hij blijft mij trouw en laat mij niet alleen Hij zorgt voor jou en mij, ja, voor iedereen Hij wil ons nu en altijd in liefde gadeslaan.…

Donker zwart van ogen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
hoorbaar op het podium door haar verschijnen welt een zucht vol verbazing op onrustige verrassing vult de zaal waar twee werelden elkaar onverwacht begroeten in een warm ontmoeten terug van weg geweest na geleefd te hebben als geest nu in een nooit verwacht entree neemt zij de jaren van afwezig zijn niet mee stapt in waar zij verdween…

Van zomerse winters

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
door ’t riet dan is er slechts winterse zonneschijn Ergens in het reeds dichtbije verschiet zal het voorjaar een rillerig najaar zijn Van zoveel najaarsstormen doelgebied want ons land ligt exact in de vuurlijn Ergens in het reeds dichtbije verschiet zal de herfst een heerlijk voorjaar zijn Vogels keren weer in hun broedgebied en verdwenen…

Bedankt, en tot de volgende selfie

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
En als straks die kernbommen vallen, wie zal het weten, zijn door de straling ook mijn kraaienpootjes verdwenen...…

Spiegelschrift?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
waaruit doorzichtige bladzijden zijn vergeven in spiegelschrift wat ze leest waaraan ze zich aan hecht, vertolkt ze een leefbaar lied, met haar genen geschreven, geeft dat een verstilde naam, zij creëert een eigen wereldbeeld met alles de mondiale kleuren deelt laat ze mij haar spiegel zien, waarin mijn verloren tijd lijkt te zijn verdwenen…
Pama7 mei 2019Lees meer >

Déjà vu?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
Deksels vallen van de wolken een slagzin aan de horizon een paraplu van dromen houdt verwaaide bladeren van de taal niet tegen, een woord een uitvlucht, verdwenen over de paginarand, vanuit het eerste teken, refrein op de rug van elk beschreven blad of wat de versnipper bak niet vrat de vlucht die iedere schrijver kent in zovele kunstgrepen…
Pama18 oktober 2019Lees meer >

Ogen spraken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 444
compositie die elkaar beïnvloedend zijn soepele beweging doet samen zijn we gaan kijken tot onze verbazing begonnen de beelden op ons te lijken het doek speelde passages uit het heden die de werkelijkheid meer dan alle eer aandeden wij hebben ons omgedraaid elkaar langdurig aangekeken de kleur is weer zwart het echte leven verdwenen…
wil melker3 november 2019Lees meer >