3338 resultaten.
ogen in gebarentaal
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
797 het kransje is kapot
de thee
werd heet gedronken
orenloze glazen
brandden handen
lippenpijn als straf
voor gretig zijn
in knusheid
warmen oude lijven
oogjes in gebarentaal
handen pakken
bibberend een doekje
vingers graaien
naar een sjaal
een ketting rinkelt
langs een dunne pols
roddels maken dagen vol
de thee was heet
de…
sirocco
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 je nachtkleren en ochtendhumeur
en zet je lippen aan dat warme vocht
laat me het zilte van je mond kussen
en proeven van de jij waar ik naar zocht
in de zwarte schaduw van een zomers terras
wentel welig zuchtend, mijn lief
en verzet je niet tegen het verlies
druk je schokkend af tegen het ribfluweel
in je roes van zuchtend klauwende vingers…
ongeleide gedachten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
812 zocht iets van stilte om aan je te denken
misschien een gehavende vleugel te strelen
ontelbare malen gezet om te schrijven (aan jou
over jou, voor jou) maar alles blijft blanco
terwijl mijn vingers zweven boven de toetsen
zou de mooiste stukken kunnen componeren
als de muziek mij alleen maar vinden wilde
even zo vaak stelen zinnen mijn akkoorden…
Piter Terpstra
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
914 geluiden zijn gestorven – geen wakker
worden meer in de vroege morgen
niet meer bijtend op de tong
het potlood leeg
geen verhalen meer
jouw eigen verhaal geschiedenis
buren zien je niet
meer laat in de nacht typen
in silhouet van gordijnen
jouw dwalende gedachten
gebroken in het ritme van de dood
moe is het lichaam
vingers zullen bladzijden…
de zangeres is rood
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
629 gitaren krijsen stille dood
het bloed
droop langs haar pols
met scherf gesneden
gapend rood
verliet haar vingers
als van schuld ontbloot
de zangeres verzielt het lied
haar hese stem verbiedt
gesteund door orgelklank
de stank van oorlog
in dit land
zing mee zing mee
verbrandt verbrand
de stank van oorlog
in dit land
gitaren…
Komrij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
786 die het groene gras wegmaait
Als er geen rol meer is in dit theater
Geen kurk is waar de wereld nog om draait
Geen aap die mij een lange mouw aannaait
Geen zonneschijn, geen morgenstond voor later
Als er geen jurk meer is die ‘winters waait
Geen moslim is die opbiecht bij een pater
Geen drup die overloopt in luid geklater
Geen lange vinger…
rookster
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
908 groot scherm
in close-up
sharon stone
ashly judd
krijgen een vuurtje
en de kijker
staat in vlam
zelfs modellen
worden betaald
om te roken
verkocht op speciale video’s
en ze noemen
dit ook wel eens real life
een ochtendhoestje
gaat wel over
neem nog eentje
vlak voor het ontbijt
dertig jaar later
een vergane schoonheid
gele vingers…
Verjaardag
netgedicht
2.5 met 169 stemmen
10.285 Maar helaas, hij glijdt weg
als het mulle zand
tussen mijn vingers.”
Zei ik daarop:
“Ik ben de tijd, het mulle zand,
de zoele wind, een kringel rook.”
Jij zei:
“Onze kinderen, hun diep verdriet,
hun blije lach,
zijn in mijn hart
gevangen tijd.”
Ik zei:
“Vergis je niet.
Ze groeien van ons weg.…
De tuinman en de liefde
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.144 Je groene vingers strooien elk seizoen
gul tederheid, de zaden die verwaaien
gecompenseerd door al wat gretig groeit.
Ik help je door het schoffelen te doen
en hoop dat jij blijft doorgaan, onvermoeid.
(gezongen versie te beluisteren op mijn weblog)…
vakantieliefde
netgedicht
2.0 met 41 stemmen
2.674 ik een versteende geliefde
tussen wat geuren van gisteren
die het liefhebben verleerd was
in nevel verpakt
de decoratie van een stad
zeven gedichten heb ik geciteerd
ze verrees niet
huilend heb ik het karkas omarmd
de lippen gereinigd met toverspreuken
maar de leugens bleven
de sporen van de tijd gevolgd
toekomst bleef uit
de vingers…
Kleine Krijger
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
786 Mijn starre ogen staren
Wezenloos in verre leegten
De lucht is drachtig
Van geuren des doods
Het verderf is tastbaar
Mijn verdriet onzichtbaar
Doch immenselijk groot
Ik zak op mijn knieën
Betast met mijn vinger
De koperen stank van
Smerig verhalend zand
Mijn geboortegrond is rood
Doordrenkt van het leed
Getekend en besmeurd
Door de moordende…
Zandloper
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
646 Langs vale wintergrenzen,
het loodgrauw in de lucht,
vermoedens gevat in wensen,
sjouw ik het levenspad,
omzoomd met distels af,
langs gladde keien, tussen
wieg en soms het graf,
maalt de molen haar tijd,
ruist het alom aanwezig leven
in stof door de vingers glijdt,
haar blik mijn toekomst kuist,
bedekt met open hand, de
opening van…
Nederland O Nederland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Vastgebonden aan leugens
keur ik scheve ogen af
Van wijzende vingers
ben ik net zo min gediend
Aan veelbesproken
doch ongekende schaamte
Heb je voor een groot
toch zelf voorzien
Moet ik het dan weer rechten
Komt het weer op mijn schouders neer
Moet ik voor je vechten
Doet het jezelf te veel zeer
Ik sta achter je
Dat heb…
Och, mijn lief
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.424 binnen pijnlijk schrijnt
zou ik dicht naast je willen blijven
tot duisternis in ‘t gloren kwijnt
mocht ik voor jou de Poolster zijn
zou ik als baken voor je stralen
zodat het levenslabyrint
jou niet in twijfelen laat dwalen
maar zon en ster kan ik niet zijn
ik ben gewoon een mensenkind
zo een waarvan jij met gemak
er duizend aan één vinger…
Godenleer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.243 hel de wiet
vooral de dingen weet die in verschiet
het paradijs nooit aan de galg vergeet
geloof mijn ogen lief, zo niet, roep luid
om zand en hitte voor ‘t gebroken glas
de houten tafel drie keer in de was
een kopje dunne thee met droog beschuit
nog voor je laatste reis het dorp je ziet
en hoeveel de wind door vingers…
Magie van de erhu
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
799 Delicate vingers
Beroeren de enkele snaren
Van het eeuwenoude
Instrument terwijl
Emotie ontspringt
In de vorm van zuivere klanken
Vormen tranen
In de zwartste ziel
Maar verdwijnen
In de mysterieuze ogen
Van de erhu-speelster
Gekleed in brandende qipao
Realiteitszin verliezend
Begeef ik mij in
Magische wouden
Waar een glimp
Nog meer…
Tastbaar in zwart licht...
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
3.596 blijf ik staan
Het gevoel van oriëntatie ben ik kwijt
Langzaam bekruipt mij een angst
dat je bent opgelost in dit zwarte licht
Net als ik bijna verstrikt raak
voel ik de hitte van je adem tegen mijn gezicht
Met mijn handen probeer ik je te pakken
slechts grijpend in een ondoorzichtig zwart
Je lichaam drukt zich zacht tegen mijn dijen
Vingers…
Leven in de brouwerij
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
755 leven
wanneer ben ik aan zet
nu hij de touwtje even
niet in handen heeft
besef ik pas dat ik leef
maar dit is het mooie
ik lig hier als een dooie
de poppenkast pop
hangt in een stoel
met een triest gevoel
is dit mijn hele leven
wanneer krijg ik
de hand er in
is mij dat ooit gegeven
die speler weet wel beter want
als hij mij één vinger…
op zee gedragen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
525 deiningen
van dingen
die we niet kennen
golven
komen van andere planeten
onder ons voeten
over de kim
en nog vele einders verder weg
zoals ik
met mijn linkerhand
geen raad weet
hoe die moet schrijven
draag ik iedere kustlijn
op mijn rechterpalm
wat onder het zand ligt
kan ik niet zien
met ogen
die rechtvaardig zijn
tussen mijn vingers…
Nostalgia
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
534 verhaal
over zorgen, vasthouden en strelen
liefhebben en werken
dromerige ogen kijken
achter brillenglazen
al zijn beide voeten
wel stevig geaard
vrouw moeder oma
oma moeder vrouw
ooit waren er alleen
de wereld en de maan,
en de geur van hem
die haar omhelsde
haar lippen proeven nog
zijn kus
nu schrijft haar pen
dansen haar vingers…
Onze nacht, mijn morgen.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
960 Mijn vingers wikkelen zich langzaam om haar kettingdrager.
Ik fluister haar naam hopend dat ze mijn motieven ziet.
Maar laten we eerlijk zijn, ik ben slechts haar dief.
Nu zijn we één ,het is over, ik heb mijn eigen gewaagd.
Als ik haar woonplek verlaat vormt mijn gezicht een emotie.
De emotie van passie, van liefde, controle en illusie.…
in woorden uit een leven
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
744 onverdraaglijke eeuwigheid
waarin de dood het licht
laat opbranden
soms roerloos wacht en wensen breekt
in het niet willen schreien
een boom kraakt, blijft in mij trillen
als teken van verdriet, van achterlaten
en alles wat zich opent
ik neem mijn gum
totdat het allerlaatste streepje verdwijnt
ook de donkere kraaien veeg ik weg
vingers…
nog even
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
766 essentie
het troebelt van mensen
om je heen, heden
spat steeds weer open
rechts links rechts
en ontwijken
van zeep in de ogen
ergens is het recht vooruit
hier en daar
wat bellen meepikken
soms gaat het gaan stromen
bubbels van hier naar ginder
alsof je in het voortouw staat
dan toch nog met loog in de handen
tastbaar slipt het door de vingers…
Mol
gedicht
2.5 met 32 stemmen
9.178 Hij klopt, betast en streelt de rulle
wanden, breekt met zachte vingers
de vochtige aarde aan. Zij laat begaan.…
Behouden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
540 er is nog bewijs, een lichamelijk deel van jou
stil bewaard, als een rond de vingers gedragen relikwie
de kleine schrijn glanst zilveren gedachtes
ze reflecteren stil dat lieve monogram, nooit
verjaart jouw naam
als ik buiten kijk en vogels beven in hun vleugels dan weet ik
dat de kou slechts winters baart, maar nu
verlang ik naar de…
overschotten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
786 Het is er teveel aan, soms
het onzegbare
(met klompen aan de vingers)
hoe de jonge veulens
alles liggen op te hopen
in het verslijten op heuvels van morgen
en hoe ik daar mijn tanden op gebroken heb
ergens hier waart het in alledaagse gestaltes
het herkennen in de vlakte van de poëzie
hoe het trekt aan het panorama
(het zich tot vleugels…
Storm
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
709 De boom verbleekt en bloedt zijn bla'ren
heft nog wanhopig op zijn kruin
met zijn gekromde vingers schril geheven
maar bliksem klieft hem toch tot puin.…
In de schemering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
774 In de schemering
De wilde varkens grommen bij hun voerplek
krijgshaftig hurken jagers in de struiken
mist druipt langs sparretakken in mijn nek
en doet mij dieper in het hakhout duiken
Zijn halsband schuurt mijn vingers open
en Zwarte stort zich in het avontuur
't geknor bepaalt de richting van zijn lopen
gespannen wacht ik op het eerste…
Klein kind
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.588 Je weet
niet dat je geboren bent en amper dat je er bent,
en raakt alles met nieuwsgierige vingers aan,
en je lacht en je huilt en je speelt en je kijkt
en je huilt en je lacht en je speelt nog meer.…
Insha'Allah ?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
899 Daarachter in een dal tussen hoge
gevels en spitse daken steken minaret
en kerk de vingers vermetel op om als
hun God het wil - als enige - de hemel
aan te raken, in de witgevlokte najaarslucht,
het haantje draait beducht op het kruis zijn
ronde in de weerschijn van de halve maan,
het lijkt of zij beiden een val hebben gezet
om mij in dit…