3835 resultaten.
De eenhoorn huilt
gedicht
3.1 met 8 stemmen
5.577 De eenhoorn huilt om zoveel
eenzaamheid, midden in het bos,
verdwaald tussen onbegrip en
bijgeloof, lijdt hij zichtbaar aan
de vreemde ziekte van de mensen.…
11=12
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
771 voelen
alsof
als tijd verstilt
en jij en ik
vervreemd
in elkaars ogen
zien
alsof
het onmogelijke
echt bestaat
beslaat
onze blik
zoemen de
rozen
rode
in ons hoofd
alsof
tijd
tussen ons
niet was
en wij alleen
maar zijn
omdat
ik denk
dat ik
bij jou ben
en jij
bij mij
als wij
eigenlijk
als vreemden
bij elkaar zijn…
Het linnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
974 Je denkt weemoedig aan liefde
zoals die er was in ’t begin
onmiddellijk in de kustplaats
van heimwee, eb en vloed
je woont daar
in het droomhotel van verlangen
naast de brief van een vreemde
uit een ongelukkig huwelijk geboren
alle waangedachten laten je los
omdat je het kind bent van een droom
in onverteerbare herinneringen
begin je…
ode aan piet paaltjens en slauerhof
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
613 Na jarenlang in het duffe ruim te hebben gezeten
Met Maleizen, Tamils en Chinezen, een vreemde mix
Deed, eenmaal weer op het dek gelaten
De zilte zeelucht mij vrijwel niks,
Met de terugkeer naar het vaderland
Zijn groene weiden en witte wolken was ik vroeger kinderlijk blij
Maar nu maakt het weerzien van de blonde duinen
Dat ik slechts bitter…
Vijf december
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
3.095 Zodra de Sint in Holland arriveerde,
bespeurde hij tot zijn verbazing, dat
z'n knecht een vreemde taakopvatting had:
de splinternieuwe Piet discrimineerde!
Hij scheidde zoete kindjes van de stoute.
De meeste waren zoet. Die mocht-ie niet.
De and're vond-ie echter schattebouten.
'Hij vindt het raar; het is voor mij normaal.…
Wolk II
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
812 Als vissen boven water
verschijnen woorden,
glinsteren even in de zon
en duiken weer onder
onbegrepen,
zwemmend in vreemd taalgebied.
Ik lig in mijn bootje
te schommelen in mijn sluimerend bestaan
-wollige wolken komen voorbij gedreven-
en hengel naar een
mooi glimmend vet vers
zal ze moeten wezen.…
Vrijheden bespreken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
466 bespreken
Zegt de psychiatrisch
Verpleegkundige tegen
Mij nu ik net noodgedwongen
Ben opgenomen - eerst kom
Je in volledige beperkingen,
Daarna zien we welke vrijheden
Je langzaamaan terug kunt
Krijgen - tot zo lang valt
Elke deur achter jou in
Het slot, ook de tuindeur
Waarachter buiten voor jou
Zo heerlijk staat te lonken -
Vreemd…
het trage net van de zee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
570 tussen geruis, de mond
verlaten
sinds het afscheid ken ik
de weg van de regen en hoe meer ik waai
hoe meer ik tot zwijgen kom
ik wil de vloed staande houden, de meeuwen
die in zilte plassen de wijdte van de wereld zien
zodat ik kan zoeken, in waarheid en eenvoud
tussen twee duinen hebben wolken
de horizon opgehangen
ze verspreiden vreemde…
Het lelijke jonge eendje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
746 Ik was al vroeg
een vreemde eend in de bijt.
Ik hoorde niks, hoorde ook
nergens bij...nog steeds versta
ik de klanken van de mensen niet...
vervreemd als ik ben geraakt
van de rest?
Waarom God? Waarom ik, zo...
Een lelijke eend
die tóch zwaan wordt
en daar moeite mee heeft:
verlies brengt mij terug
tot mijn beperking..…
Te licht bevonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Het leven lang
Heeft men over
Mij, mijn werk,
Over wie ik was en
Wie ik werd
Eindeloos
Gewikt en gewogen -
En hoe vreemd toch,
Waar de kinderen
In de klas louter
Lovend hun oordeel
Uitten, werd ik
Door het werk en
De mensen die in
Mijn werk werkten,
Die zich soms
Collega's lieten
Noemen, dagelijks
Gewogen, en altijd…
come back-titanic
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 kom terug
klinkt een stem in 't water
alsof het een vreemde is
eentje uit later
uit de toekomst
die hier nu nog niet hoort
uit een donker waas
en niets gaat meer voort
slechts nog de waterige, onweerstaanbare blik
van een verloren, zinkend schip
kom terug
klinkt haar stem nog eens helder over zee
sleurt alleen pijn en verdriet mee
slechts…
Weeskind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
716 Een dik boek is vandaag gesloten
Ik voel me vreemd en verlaten
door een wolk van verdriet overgoten
en niet in staat om er over te praten
die laatste uurtjes waren te pijnlijk
een gevecht tot de laatste snik
toch leek het mij zeer waarschijnlijk
dat er een rust kwam in haar blik
de vrede die mijn moeder heeft gevonden
stelt mij amper in…
Oudejaarsavond 13/14
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
928 Met vreemde vrouwen dansen
De mannen luidruchtig en boevig
Inschattend lustvolle kansen
M'n dochters en ik gedrieënlijk droevig
Vonken schieten uit ogen en borsten
Denkend aan jouw wiegende krullen
Naar drank en lichaam dorsten
Die je doodsdrang niet konden verhullen
Nadat de kruitdampen
Gedoofd zijn is er in mijn hoofd
Net als de donkere…
Ik ben de blauwbilgorgel.
gedicht
4.6 met 168 stemmen
81.599 Ik ben de blauwbilgorgel,
Mijn vader was een porgel,
Mijn moeder was een porulan,
Daar komen vreemde kind'ren van.
Raban! Raban! Raban!
Ik ben een blauwbilgorgel
Ik lust alleen maar korgel,
Behalve als de nachtuil krijst,
Dan eet ik riep en rimmelrijst.
Rabijst! Rabijst! Rabijst!…
NO BOOTS ON THE GROUND
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
433 Amerika vindt het meer dan genoeg
Geen grondtroepen in vreemde, verre landen
Nadat het menigeen ten grave droeg
Neemt het voortaan een ander heft in handen
Hoewel het ooit aan het bevrijden sloeg
Geeft het slechts luchtsteun nu en felle branden
Het wil geen rouwportretten meer aan wanden
Verminkte mannen in zijn ziekenboeg
Mensen voor immer…
Op de rand van dromen en waken
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
613 Op de rand van dromen en waken
Komen vreemde dingen voorbij -
Mijn lichaam rolt en tolt,
Op de radio het hoorbare verslag
Van AZ in de Europacup,
De vrachtwagen die staat te
Pruttelen voor het huis,
Een warme hand die de mijne omvat
Die opengevouwen op het kussen ligt -
Je bent er, ik voel het,
Ik moet me schamen dat ik slaap…
De seringen
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.170 En een vreemde droefheid glijdt met hele
Lichte aarzelingen in vervelen
Over, en een lusteloos strak staren.
O dit wreed genadeloze dringen
Van uw schone rouw, paarse seringen,
Tot ons denken, tot ons vlotte bloed,
Is gelijk een overmacht van minnen,
Die 't weerstreven der nerveuze zinnen
Sidderend zich onderwerpen doet.…
Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
gedicht
3.7 met 3 stemmen
7.757 Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
en wankelde mijn armen in en zag mij aan
ik zag haar ogen vochtig, donker en verleidend staan
in een vermoeid gezicht – zij bleef de ganse nacht
en stamelde mij toe dat zij een offer bracht
aan mijn verlangen – en brak in tranen uit
en lachte schamper, roekeloos en luid –
het was een vreemde trieste…
Voorgoed
gedicht
3.3 met 11 stemmen
17.372 Wie weet is ons vergund pas metterdood,
door vreemde hemellichamen beschenen,
iets vast te houden wat ons niet verstoot.
-----------------------------
uit: 'Geleende tijd', 1999.…
'eine Krankheid zum Tode'
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
730 (J.W. von Goethe)
dichters zijn reizigers door het
vreemde landschap dat leven heet
neem de dichter Boudewijn Büch
van hem kennen we zijn passie
voor dode dichters en lange reizen
tijdens zijn reizen naar verre oorden
raakte hij zó dikwijls in extase
dat het besmettelijk leek
een flirt met de dood en de onvermijdelijkheid
van het…
Kapot plastic blauw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
761 juist op deze dag
waar alles schittert
zweeft en danst
lijk ik verdwaald
zie vreemde gezichten
uit een onbekend land
exotische talen
stemmen die twisten
wantrouwende ogen
half gesloten in kou
en striemende regen
met kapot plastic blauw
ze schuifelen colonne
vloeken verdomme
kinderen glijden uit
jengelen luid van
honger en dorst…
Vrouwenproblemen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 opeens ben ik
het zat schreeuw zo'n beetje
alles eruit wat mij dwars zit
kijken me allemaal verschrikt aan
verschieten van wit naar rood
beginnen te rennen met koffie
en krant moet me niet zo druk maken
binnen een uur is ons kot aan kant
ik zit knorrend achter de laptop
vind alles weer prima voor een
kleine maand en zie ze denken
vreemde…
Scherpe kruiden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 werkelijkheid
zo raken hoef niet eens
een lange arm te maken
waar verleden door
mijn vingers glijdt raak ik
langzaamaan mijn wortels kwijt
nog opent de dag
met zon in een weidse polder
maar wind vlaagt scherpe kruiden
waar rust en stilte heersten
lopen nu jong en oud in exotisch
lange drachten hun avondwachten
luidruchtig in hun vreemde…
Voelde niet eigen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
571 er was iets
aan de pijn dat er
nooit echt mocht zijn
het voelde niet eigen
waar oorzaak gevolg
een geruststellende
logica was liep dit vreemde
gevoel volledig uit de pas
het stak en vrat
in een zeurend herhalen
en zo dat je ook in de
slaap zijn prijs moest betalen
rust en ontspanning
gaven geen enkel soelaas
met afleiding en drukte…
Heimwee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 Een heimwee dat ik maar niet kan verklaren,
een vreemde droefheid die er plotseling is,
is het om wie we lang geleden waren,
dat dacht ik zo, of door een groot gemis?
De zomer straalt nu nog in volle klaarte
maar nu en dan is er ook regen bij
en naast de glimlach sluipt er soms al zwaarte
want leven is niet altijd enkel blij.…
Schapen tellen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 Er brandt altijd een lichtje
Naast mijn grote bed
Als jij niet bij mij bent
Een kaars, een lamp, een ledje
Heb moeite met alleen zijn
Zo vreemd en ongekend
De stilte is geen pretje
Stoeien met de slaap
Onrustig en onprettig
Hersens die maar malen
Er valt ook niks te tellen
Buiten loopt geen schaap
Geen kruid helpt mij op weg
De gekte…
Kort interview
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
624 De oude dame is zenuwachtig
Stel haar op haar gemak
een korte vraag
omschrijf uw leven in een woord
VERTROUWEN, klinkt het resoluut
altijd heb ik vertrouwen gehad
eigenlijk is dat nooit beschaamd
door liefde te schenken werd ik vertrouwd
het vreemde was, dat ik liefde terugkreeg
van andere mensen dan ik verwachtte
zelfs uit onverwachte…
gekwetst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
585 Ik kan niet trots zijn,
Ik streed tegen jou vreemde escapades
en liet mij om de tuin leiden.
Ik zal de toekomst zelf invullen,
want jij pakte al je spullen.
Op onze huwelijksreis liet je mij alleen
opgekropte blaren zal ik zelf wel doorprikken.
Alle vlinders verlieten mij,
alleen boosheid lieten ze achter.…
Menselijke vriend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 boek geopend door jou ademt
over het verlangen naar jouw torso
het steigeren van jouw liefdeszwaard
terwijl mijn weemoed snakt naar zuurstof
bezweet in mijn eenzame zomerbed
de tedere handen boven de lakens
geen pyjama slechts in onderbroek
terwijl ik denk aan je gevulde slipje
de muggen treiteren met gezoem
niets menselijks mij meer vreemd…
LISBOA
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.208 Was het ooit aan een stad gegeven
Voort te leven als geest,
Vreemd nu en trouw vroeger gebleven
Na een asregen op een feest?…