2916 resultaten.
De wereld draait door
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
752 We zijn, stuk voor stuk, allen gevangen,
We zeggen niets, verkiezen het zwijgen.
En ook al woekert nog het verlangen,
Wat we willen, zullen we niet krijgen.
En de wereld draait door, ongeacht wat,
De armoe, honger, het zinloos geweld,
Wie van ons is het feitelijk nu niet zat.
Maar onze mening is niet dat wat er telt.…
Sporen van morgen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
612 Donzige watten van stilte,
zwijgend in ordelijke akkoorden
die een menselijke kilte overstijgen
geregen tot eigenzinnige verhalen
verbouwd tot uitgeplozen woorden
in stille gang nooit zullen zwijgen.…
Leven(1)
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
916 Luisteren
Mijn beide oren zijn gespitst
Mijn ogen richten zich op jou
Ik zie je voor me je praat graag
Vertelt je verhaal uiterst actief
Ik hang aan je lippen en luister
Ik leef me in in wat je vertelt
Beelden verschijnen voor me
Ik ben benieuwd naar het end
Ik zwijg en ik hoor elk detail
Ik zwoeg me naar de grote lijn
Van je o zo boeiend…
Wat vrouwen kunnen
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
2.353 Het bijna rustgevende van tijdloos zwerven in
een afgesloten doos, zijn bed en andere
woordenloze oorden; haar niet meer willen zwijgen,
zijn blikken zonder blozen
uit angst de liefde met twijfel te verdrinken.
Schaamte is hij niet verloren, enkel de eiken kast
rond zijn porseleinen oren.…
Jaren heb ik in potten
gedicht
3.2 met 24 stemmen
8.612 Meidoorn valt uit de woken en
zwavel sist op de daken,
maar in mij zwijgen de wolven,
in mij morrelen de kruiden niet meer.
Ik heb dagen gekookt, nachten gedestilleerd
en keer op keer kleefden dode alchemisten
aan mijn vel. Gisteren zag ik hen
verzuilen, gekromd om de
lillende pot zonsondergangen.…
Verpakt
netgedicht
2.6 met 25 stemmen
3.312 soms paardenhoeven
rappe stappen over daken
buigt er een traptree onder kraken
de zoete spanning is te proeven
och kijk nou, het is Sinterklaas
met twee rood gestifte Pieten
die giechelend staan te genieten
van ons verstomde wild geraas
toch is dat meesmuilen misplaatst
en als de roeden zwiepend dreigen
denken we achter het brave zwijgen…
ik mis je
hartenkreet
4.4 met 58 stemmen
6.149 verneem ik amper nog iets van jou
je laat je niet meer horen of zien
En ik wil helemaal niet zielig doen
maar ik vind niet dat ik dit verdien
Ik weet, we volgen allemaal onze eigen weg
het leven gaat gewoon door
Je woont nu samen met je vriendin
en natuurlijk gaat zij voor
Maar het zit me intussen echt tot hier
ben het kotsbeu om te zwijgen…
Opvoeding
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
2.226 aandacht
zoekend naar begrip en genegenheid
worstelend met de onmacht
steeds weer een verloren thuiswedstrijd
Door de macht van mannen
werd een meisje niet gerespecteerd
ik voelde me alleen en verbannen
minder waard, minder geleerd
Belangrijk was dat je kinderen kon krijgen
kon koken en naaien en boenen
maar dat je vooral leerde te zwijgen…
groene mamba
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.760 ooit kwam hij uit het ei gekropen
genesteld in een vermolmde stronk
onder een dun bladerdak
nu kruipt hij uit de winterslaap
over een tak in de tropen
in een woud dat dagelijks kaler wordt
het broos skelet houdt hem lenig
gladde schubben dekken zijn leren vel
als vingernagels die elkaar overlappen
er spant een vlies over ogen
die zwijgen…
Woestijnwoorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.090 Onverstoorbaar blijft
de volle maan zwijgen
boven hologige gedaantes
die zich naast ons neerleggen
we wisselen nog wat woestijnwoorden
en graven ons een kuil
naar de hemel.…
Onuitgesproken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
3.291 begrip is een vreemde taal
doch eentje die jij wel verstaat
ik praat dan wel in mooie laagjes
maar jij brak de poorten van verlegenheid
met je handdruk geef je zon door
de warmte voelt echt
je weet precies hoe mij te stemmen
als was ik een muziekinstrument
je bezit de kracht om te helen
ook zonder medicijnen
je spreken is zilver
je zwijgen…
Gedachten aan maandag
hartenkreet
4.4 met 48 stemmen
2.957 wat je nog voelt
Verdrink ik tranen in mijn groene ogen
En als ik je Maandag weer zal zien
Dan weet ik dat je me gaat beminnen
Verstrengend in een passievolle zucht
Keer op keer genot warmte diep van binnen
En als ik je Maandag niet zal zien
Dan weet ik dat mijn hart weer zal breken
Ik kapot zal zijn van tomeloos verdriet
Maar ik zal zwijgen…
Amen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.474 de knaapjes van jouw koor
die jij aan het kruis sloeg naast hun graf
proeven dag en nacht jouw goor
maar zwijgen, uit angst voor helse straf
en jij alleen kunt dat be-amen!
zodra jij, zwarte stigmazaaier
in de kerker wordt gesmeten
en elke luizige huidplooi
door ongedierte wordt opengereten
dan pas schreeuw ik volmondig amen!…
- Herfst is de kleur van de oude dagen -
netgedicht
4.4 met 63 stemmen
3.414 Machtig het zwijgen..eeuwenoud schilderspalet
nazomers sterven, herfstbladeren dansen ballet.
Onder een zucht van voldragen pracht dat zwicht
bewaart hij de tijd, warm gekleed in avondlicht.
Herfsttij, oude wijze boom mijn vriend..
buig je sterke eikentakken..jij kende mij als kind.…
Biecht van Clinton
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.065 - Ach, 't ben jij m'n beste Bill,
- of ik jou herken, maar natuurlijk, zwijg stil.
- Wat jij verkeerd deed, kan strikt genomen
- ieder van ons wel eens overkomen.…
- De taal van mijn ogen -
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
1.254 De taal van je ogen ze blijft maar zwijgen,
uitdrukking zegt meer dan duizend woorden,
laten vallen heeft met stilte te maken.…
ragfijn nervende bladeren
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
468 handen
het hunkert naar een kwast
om je in beeld te vangen nee geen woorden
maar een ander vast gegeven het voelt als
blauwgroen zeewater rosé rode voeten pure chocolade
wijnrankgroene twijgen druiven rood en zwart
als olijven purperen wijsheid blauwgrijze
tinten kruipen wingerend langs de bast
bind me daar in kleuren en geuren kwast
zwijg…
Identificatie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
807 passie
gloeit in kippenvel wat over
water rent tot aan een grens
waarin de oever zich herkent,
tekening van passie op de huid
met scherpe naalden van weleer
in duizend sterren, gekleurde
lampioenen waarin liefde hoort,
waarover helden streden, hijgend
bijgezet in beider adem van het
verleden, gebalsemd in een
kort moment van zwijgen…
Mijn Moedertje
gedicht
2.8 met 22 stemmen
12.577 het is niet haar fout dat ik mezelf ben,
echt niet. we zwijgen.
tot ze eindelijk slapen gaat. ik plak
een zoen als een scheve postzegel
op haar kaak. ik lig een verdieping hoger wakker
dan zij. door de avond razen treinen
als lange aa's door lange ziekenzalen.
----------------------------------
uit: 'De Gedichten' (1998)…
Brief aan de zee
gedicht
3.2 met 18 stemmen
11.595 ik mij verleiden om te gaan
met de stemmen
- landinwaarts -
maar er waren meer dingen dan een
dromer ooit zal zien
en de wegen té veel
onderweg
en zo schrijf ik me zee
naar je toe
en al ben je te oud om met
nieuwe woorden aan te spreken
toch vraag ik je
overstem mijn gedachten
zet voet aan mijn land
en breng mij tot zwijgen…
Naaktstrand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
623 Hij was even afgeleid door de huppelende
borsten van een ranke jongedame, maar
daar deden haar tongzoenen het zwijgen
toe. Ze bedreven de liefde in de wilde
golven van de Noordzee. Jan Wolkers de
Geest zegende hen. De kwallen en krabben
gleden over hun lichamen, terwijl ze
elkaar in het eenzame duister innig
omarmden.…
Blijf bij me...
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
927 Ben ik gehuld in eenzaam zwijgen
wachtend op de grauwe maan
weg zijn mijn kansen, mijn leven
weg mijn doel van bestaan.
Ik heb je nodig, kan niet zonder
jouw liefde om me te steunen
ik wil niet verder gaan
zonder jou.
De mensen zie ik lopen
ik hoor een dof geluid
maar niets dringt echt door
want het maakt niet uit.…
Aan Godse ginder?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 Maar de toekomst smeedt
een eigen streep aan Godse
ginder en op een morgen
breekt de horizon het zwijgen
om in nevelen het ongewisse
te maskeren, steekt begerigheid
zich een weg naar de troon van
vermeende waarheden, getekende
vlinders van het verleden worden
levensecht en krijgt nederigheid
een rechtvaardige en vrije kroon.…
Blij
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
859 Ik kan alleen maar zwijgen
bij al dit jubelend lentespel.
Ik kijk en luister…
en voel verwondering opwellen.
Mijn hart stroomt vol van dankbaarheid,
het gaat van vreugde zwellen.…
Niemandsvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
671 ogen van een vreemdeling
als schim verzonnen door het niets
geen slingers aan het denkplafond
wandelend in vacuüm van beweging
langs alles dat verdwenen is
in lethargie van eenzaamheid
terughoudend met persoonlijke informatie
op de kennismakingssite
bestaan wonderen in verdriet
somber, vrolijk op zijn tijd
maar altijd zonder ratio
zwijgen…
Als het goud is verwond
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
816 bij nachtelijke koude zeeën
Marteling van geloof in alle,
grijpt elk contact buiten leven
Herkenning van oude magie,
als verwarring van de grens
Dromen lijkt een pijnlijk fobie,
eeuwig zwart blijkt een wens
Sprankeling in heldere klank,
een leraar volgens velen
Bij een sluipende mistbank,
leek de pracht om te delen
Het spreken tot zwijgen…
zij denkt het ook
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.142 een glimlach die ik niet verdien
en ik doe of ik gek ben en verban de
dagmerrie dat ze me straks verlaat,
met hem in mijn gedichttaal praat
en ik haar haarloos zie voor die ander
ik leer mijn huiswerk van verlaten
en praat rondom de hete brei
vermijd in zinnen ‘ik en jij’
en veins gelukkig en gelaten
ze sms’t, maar mijn mobiel blijft zwijgen…
Ik viel stil,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 of daaruit nog wat te winnen viel, ik hoed het
denken van mijn zwijgen, was vergeten dat het
weelderig gras zich opricht na de daad en opnieuw
tot dwaze dromen rijgen, pas daarna viel ik stil.…
Zingende zusjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
826 De stemmen zwijgen of er klinkt een klaaggezang.
In het spel ‘verdeel en heers’ zijn enkel treurende verliezers.
Dat komt ervan.…
ik zie mijn Wad verdwijnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
486 Ik zag aan je zoom dat de naden
gingen draden, zelfs je geur
wordt minder zout, ik weet
je gaat in regen en komt in
zwijgen telkens terug
als een dichotomie bespeel
jij het aangezicht en roemt
de verte aan jouw kim, je broze
wervels kalven dieper en dieper
om tenslotte te verdwijnen in het niets
maar mijn hand zal je altijd blijven…