7931 resultaten.
Geen encore
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.134 De kelk van het lege glas
Waarvan de rand bedrukt is
Met jouw gebarsten rode maan
Lijkt te zweven boven
De verlaten tafel
En weerspiegelt het roodgekleurde mes
In een tableau vivant
Terwijl verwrongen gezichten
Zich zwijgend met afkeuring distantiëren
Van jouw en mijn lichaam.…
bidden volstaat niet meer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.508 in de boter snijdt het mes de laatste snede
de boer verkoopt zijn grond aan de eerstgeborene
en legt zich te sterven in de verbrande schuur
zijn dochter haar kleed opgeheven in het zurig hooi
bidden volstaat al lang niet meer
de vreemdeling kust de wilde deerne op de mond
gooit ongevraagd een handvol zilverlingen op tafel
wie wordt verraden…
in het brandend braambos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
954 ik zocht je in
het brandend braambos
daalde met je af
in stenen tafelen
gaf je wat ik dacht
ik zag de piramides
zwoegde steen op steen
om zo de hemel te bereiken
maar Mozes vond de weg
door alle plagen heen
je orakelde de Grieken
gaf Vestaalse maagden weer
hun lach en in de dorische
verzuiling kregen spelen
steeds meer mensen…
de erfenis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
788 ik heb mijn stad zien stijgen en zien dalen
een ongekende hoogte of een goot
beladen tafels, soms genadebrood
beschuit met muisjes, dan weer galgenmalen
ik heb mijn stad zien lijden en zien beven
na weer een aanslag op haar warme hart
dan oogde zij vaak somber en verward
maar steeds had zij de wil tot overleven
ik zie mijn stad verbleken…
Nachtgezicht 1
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.444 Aan tafel lacht mijn zoon: ach pa,
de zeespiegel stijgt in deze eeuw
hooguit achtentachtig centimeter.
Ik help het hem hopen.
5 februari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 67…
BUITEN EN BINNEN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.655 Leest gij zijn verzen zo eens even,
Zo tussen droom en waken in,
Dan speurt ge er in geen licht, geen leven,
Zelfs geen begrijpelijke zin.
’t Blijft alles flauw en scheemrig, donker; -
Doch kom eens binnen, rust een poos:
Gij ziet er beeld- en kleurgeflonker
En op zijn tafel geurt een roos!…
stille straten
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
862 door stille straten dool ik rond
jagend achter een blind verlangen
op zoek naar wat ik nimmer vond
in mijn prille kindergezangen:
dansen naar morgen
lachen naar vogels
slechts hemelse zorgen
ik hoefde alleen maar
mooie dromen te vangen
deuren ga ik voorbij
tel ze allen één voor één
daarachter zie ik gezichten
rondom een tafel gezeten…
Zomernacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
725 Papier, een pen, hier buiten schrijven
het marmer van de tafel koel
en zo geschikt als onderblad
de straatlantaarn geeft licht
genoeg om koelte vast te leggen
want vóór de buien uit vakantieland
wordt alle warmte weggeduwd
dus alleszins aanvaardbaar is
mijn glas pastis met ijskoud water
en wel: binnen mijn handbereik
over de Singel klinkt…
in je ogen brandt het vuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
742 ik heb wat licht
over je hoofd gegoten
de woorden voorgezegd
die jou de hemel gaan beloven
je daarna neergelegd
je lachte veel en
droomde teddyberen
engelen wachtten bij je wieg
zorgen vlogen nog als veren
zonde was er toen nog niet
je groeit te snel
vermoeit je ouders
steelt hun jaren zonder winst
schopt de stoelen onder tafel
scheldt…
OPA
netgedicht
3.1 met 53 stemmen
4.426 Van binnen botst hij tegen vage mist,
Van buiten tegen deuren, tafels, stoelen.
Hij snapt niet meer wat anderen bedoelen,
Zit naast zijn levensweg als bermtoerist.
Twee jochies rennen dartel om hem heen.
Behendig soepel, jong en snel ter been,
Met stram en oud en dood nog onbekend.
‘Zeg jij mijn naam eens opa,’ zegt de een.…
verandering van tijden
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
848 spreek niet van vroeger tijden
peilloos diep zat nog in de leden
bij voorbeeld aangaande ping pong
vereniging voor het vast verband
vroeg men een representant
bijvoorbeeld in het algemeen
een tafel van hot naar her te rijden
voor de grote tafeltennisshow
of tewel wat een lid meer concreet
tredend uit het vereend geheel
achter zo'n meubel…
Richting de afgrond
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.011 Buigen moet voor
De hemelse aanwezigheid
Dronken schapen
Achtervolgen koeien die
Niet meer schrikken als een
Soortgenoot plotseling
‘boe’ roept maar kirren als
Baby’s die net zijn gaan slapen
De droom van
Een onthoofde kip die op het punt
Stond een gouden ei te leggen
Doch ruw werd verstoord door
De boer die enkel zilver
Op de tafel…
Het einde van de gokziekte
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.943 Zo schijnrijk als adellijke telgen
zoek ik troost in het zwelgen,
klop middelen op die ik niet heb
en breng ze op tafel met schep.
Een allesbezielende inzet velt
de nederlaag van het eurogeweld.
Ik drijf nu op de laatste bonus
van casino's suikerspinbolus.…
Alsof
gedicht
3.2 met 37 stemmen
15.283 We klemmen het brein
in de handen; woorden druppen op tafel.
Het lukt! Een zoemen start in Wernicke,
Broca. Liquor klotst in de ventrikels,
ionen krioelen in synapsspleten.
Dan een toets van beheerst verdriet:
de glorie vergaat als wij uitdoven.
Tevreden lezen, achterover. Alsof
we het geloven.…
Godenleer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.243 jou mijn hart terstond de vuilnis geeft
de aarde uit haar bol mijn verzen eet
de hemel de wijn de hel de wiet
vooral de dingen weet die in verschiet
het paradijs nooit aan de galg vergeet
geloof mijn ogen lief, zo niet, roep luid
om zand en hitte voor ‘t gebroken glas
de houten tafel…
Een dankbaar hart
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.898 In de keuken je zat aan tafel,...
Voor jou had ik speciaal
een kwarktaartje neergezet.
En je vroeg,...
Waarom ? ...
Spontaan antwoordde ik,...
" Geven schenkt mij meer voldoening dan ontvangen "
Niet lang daarna kocht je een
betoverende rode roos, voor jezelf,...…
De rozenkrans
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.203 leeg
geen leven wist ik te vangen
zie weer de steegjes
waardoor ik liep
in jonge jaren
het was toen al
dat ik haast dagelijks
in eenzaamheid sliep
seizoenen waren als elastiek
of doods in de rek
leerde slenteren
zocht kontakt in denken
bladzijden vol
met verlaten mystiek
gister, buiten, vulde ik
weer een terras
vol met tafels…
bezwaarlijk een gevoel
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
743 Er is zoiets als
schoenen op tafel
hoeden draagt men niet meer
het blikken uit het raam
de haag die steeds dichterbij komt
het hoeft allemaal zo snel niet meer
je ligt alles op te vouwen
boeken, deuren, kleren
het genezen van de ander
en het spreken
dat er steeds minder toe doet
steeds gestager komt het opzetten
gebonden aan een geloof…
Zonder overtollige reutel groeit de tijd de dag door
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
651 Een bed en een tafel zonder gezelschap?
Dit beeld binnenstebuiten geeft duizenden cirkels
Werelden om in te wonen of even in weg te dromen.
Dit is de tijd van toen en ook meteen de tijd van nu.
Ik neem een hap een kleine dosis en mijmer nog even.
Over een groot veld van voorjaarsbloemen.…
Krijtlijnen van talent,
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
678 Te schrijven over geloof
en waarheden, dichters
ze nemen het brein in
beide handen, verwoord
kaarsvet lekt op tafels,
waarmee papier is bevlekt,
in de kantlijn van verstilde
melancholie en beheerst
verdriet, omfloerst door
glorie als we de nacht
weer doven, tevreden
achterover leunen, alsof
we daarin zelf geloven, te
steunen op een…
- De Vergeten Recessie -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
906 Opstaan, uit de as herrezen
vanuit een stoel zonder gebruik
die er gewoon staat
onverzettelijk, onwankelbaar
heel vanzelfsprekend,
aan het eind van de mahoniehouten tafel.
Opstaan, overeind staan
de hoopvolle blik naar buiten..…
Sober
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
880 geboren in een vroom gezin
van uitgelezen woorden
geloof en bidden als ritueel
met warme psalm akkoorden
het Bijbelboek zonder stof
op een opgeruimde tafel
als ons vader daaruit leest
houd jij gepast je snavel
mijn geloof is uitgegraasd
zonder de hemelse weiden
mijn eigen geest verliet
die vorm van belijden
de liefde voor de Heer…
De herhaaltoets
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
813 Als zij op eenjarige leeftijd de telefoon in haar handen krijgt en hele gesprekken met me voert, zegt haar moeder op de achtergrond: leg de telefoon eens op tafel, maar de kleine schudt beslist haar kopje en zegt: oma bellen!…
Dooi
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.917 De schaduw op onze tafel verschuift...
plotseling zegt zij:
"Drink, nu ligt de zon in je glas",
en alsof zij het eeuwige leven gaf,
giet ik de brandende zon in mijn mond. -
Zij daalt in mij af,
zij gaat vurig en fonkelend in mij onder,
zij verdeelt zich over mijn aadren,
zij wordt een deel van mijn bloed.…
Jo
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.709 Meestal
na een borreltje of tien
zette Jo zijn tanden in een kerstplaat
kroop op tafel
sloot zijn ogen
en dirigeerde in staccato
het voor hem geëerd publiek
dat om de goeie lieve vrede
en het kindeke op aard
maar door bleef zingen totdat Jo
zijn Stille Nacht had uitgestaard
Dan bleef het twee minuten stil
voor iedereen het wachten waard…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 het ontgaat mij immer minder
dat de horizon vertraagt
en het land van morgen
verse bloemen draagt
maar ook van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen…
Eoceen
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.343 Versteende haring van
50 miljoen jaar - ben jij
de oudste aan mijn tafel,
de mooiste in het land; is
de gedachte aan jou er
eerder dan een ademhaal
of stofvlok? Alles gaat
weg
naar
de
tijd -
1 graankorrel gemaakt van
steen valt vaker uiteen in
je buik.…
Waar de narcissen zich laven...
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 De vol gedekte tafel maakt de
spijs overzoet, ongewild geleid
door de blik vanuit je silhouet
en de terugkerende verleiding
uit het ongekuiste bloed.
We liggen begraven op het veld
tussen jouw hoop en mijn kwetsbaarheid,
waaraan de narcissen zich laven,
elk voorjaar weer vanuit hun
oorsprong tot aan het stervensbed.…
Kaaps viooltje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 ‘k Nam je in de fietstas mee
tesamen met toiletpapier
en gaf je thuis flink water,
nu pronk je sterk en fier,
tevreden op mijn tafel,
open al je knopjes
om kleur te geven hier
aan mijn donk’re kamer.…
de sterkste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 De sterkste
Hoe jong was ze toen ze al leerde
wat het betekent om te blijven,
en dat ze leerde wat bij elkaar hoorde,
tafel en stoel, een kop bij een schotel
en ook dat 'nu' hoorde bij 'toen.'
Hoe jong was ze toen ze al leerde
dat het meervoud van 'liefde'
voor haar alleen maar betekent: ik?…