4227 resultaten.
Lenteschoonmaak
gedicht
2.9 met 11 stemmen
12.442 Weinig zachtzinnig zoals deze lentedag
in de luwte van het bos als een
woesteling tekeergaat: mijn ziel
zich snijdt aan het breekbare, messcherpe
groen van jong blad, door tomeloze
vogeldrift word overmand en vertrappeld,
binnenstebuiten gekeerd door de
goddelijke geur van kamperfoelie,
gekraakt en schoongeschraapt
door de weerloze zachtheid…
Ontwaakte en zag
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
749 En ik ontwaakte en ik zag
hoe mooi de wereld was
de vogels die hun lied weer zongen
en rook het pas gemaaide gras
Ik zag hoe mooi de bloemen bloeiden
en rook de geur van de jasmijn
en ik besefte eens temeer dat ik
een kind van Zijn schepping mag zijn
'k Zag mooi gesponnen zilveren draden
de kunstwerken van een spin
'k hoorde het zachte…
Valse schaamte
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
514 Niet zelden trekken modderstromen
van rottend vuil in kommer en kwel,
meestal vrijgekomen, vanaf de hoge
naar de lage kant, waar geur en
hypokratie hun stinkende stempel
drukken op de aangeboren afvalkuilen,
waarmee overdaad stand houdt tot aan
de marmeren zuilen van de door paal
en perk gesterkte zwijgen, tot in de
weggeworpen kudden…
Vlieg een handvol dagen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
539 mijn bloemen bloeien
reiken naar licht
bieden geur aan ieder
die voor nectar zwicht
ik maak toekomst met mijn beelden
houw uren van de dag
totdat hun vormen mij vervelen
en ik naar morgen mag
ik droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
de kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels…
Zweem van bestaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 het licht verflauwt
ijle stemmen doven
toonladders gedachten
stom schreeuwen
roestige filmrolblikken
beelden verpulveren
geuren walmen verdampen
smaken zinken vallen flauw
zinnen smelten schitterend
tot een verpletterend niets
het gevoel slijt
de tijd ebt weg
wist monumenten
de ruimte dijt uit
het heelal draait door
dwaas…
Ik wou
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.294 M’n armen zijn te kort
als ik alles wil omhelzen
alle bomen van het verre bos
de geuren van het gemaaide gras
de glinstering van de stromende beek
de witte wolken drijvend in de blauwe lucht
het edelhert, met zijn trotse blik in d’ogen
het mos liggend aan de voet van de eik
muis knabbelend aan een beukenoot
wuivend riet, de wortels kletsnat…
Jachten en jagen
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
820 De geuren van ontbinding en verrotting zijn
niet pijnlijk, ze vullen enkel de verbeelding
die niet kan luisteren naar het leven.
Kon ik maar stilstaan, hier en nu, heel even.…
Is dit november?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
501 armdikke touwen
naar de wind
die fluisterend praat
tegen het speelse water
naar het roepen van de meeuwen
naar het praten van de mensen
de middagzon schept
een blinkende waterweg
dansende lichtvlakken
schitteren verblindend
de tijd lijkt langzamer te vloeien
creëert een rustig gevoel
de zee ademt in mijn gezicht
met haar bekende geuren…
Oudjaar 2009
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
2.959 gaat weg
om thuis te komen bij hen die blijven
Een jaar wordt van zijn hoogtepunten
in meeslepende verhalen ontdaan
De kerstboom schittert nog
een engel vliegt van tak tot tak
denkt aan dozen en duisternis
De cranberry-compote ruikt intens
verrukkelijk zoet en een kus smaakt
naar poedersuiker en kaneel
Oma waart weer rond in een geur…
Duizenden malen weer en weer incarneren
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
764 Niet weder te ervaren
ook bloemen verwelken,
gaan weer bloeien als ogentroost
kindje op moedersschoot of vetplant
op de juiste momenten geuren.…
's Avonds verdeelden wij de aarde
gedicht
2.8 met 23 stemmen
13.868 Geur en gevaar. We roken hout
en hars en werden meer gewaar: adem
en ongewassenheid van elkaar. Een
stal vol ongeduld. Kwam groei nu maar.
-----------------------
uit: 'Kindsbeen', 1995.…
Een gemengd boeket
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
983 Een bloem, uit een gemengd boeket
fris van kleur en heerlijk van geur
zo sta jij overdag tussen de mensen
de ene keer ben je ernstig, dan met pret
bij jou kom je nooit voor een gesloten deur
al ken je niet altijd jouw eigen grenzen!…
Casco zonder afbouw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 ben op de wereld gezet
met handen vol idealen
en wat restjes gebed
heb de muren geslecht
voelde hun pijn maar wilde het
casco zonder afbouw weer zijn
vrij in ruimte en tijd
het eind van de avond
brengt zeker mijn bed
opstaan wassen en plassen
aan het begin van de morgen
op een vrije etage gezet
eten gebeurt op de geur
de trek van…
Dit wil ik vieren
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
605 Ik ben de regen meer
gaan waarderen met zijn
geur, geluid en ritme van de druppels.
Het ritmische geluid
is het geluid
van een waterfestival
dat diep doordringt
in mijn hart.
Het doet me beseffen
dat ik leef en
dit wil vieren.…
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 koude stenen dekens
staan in eindeloze rijen
onder warme woorden
rusten geliefden zacht
verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt…
Langs de rand van Oost
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
484 langs de rand van oost
dwalend door mistvelden van verleden
leggen we bloemen in
vorm van kwetsbaarheid
pak jij mijn hand vol vertrouwen
en laat ik me door je leiden
meanderend door stegen van oud
bladeren de rode beuken toekomst
langs feeërieke zoete geuren
van heliotroop en lonicera
betoverend als de vrouwelijke…
Hersenschimmen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
817 op mijn netvlies
spelen schimmen
uit mijn verleden oosten
wajang wajang om te troosten
ik laat ze dansen op licht
in hoekige passen
en strekkende stokken
een traan vertroebelt
de oude film
klanken geuren
op loslopend pikkend tokken
wajang wajang in mijn ziel
vullen het gemis in mijn gevoel
lijmen de brug naar Maluku
verstrikken…
Kloppend hart
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
520 wurmend langs drommen mensen
gekleed in winterjassen kinderwagens
voort duwend die tegen hielen aanbotsen
meegaand met de stroom is verzet zinloos
penetreert geur van etenswaar de neus
wat herinneringen oproept aan toen
heel even de ogen sluitend opgaand
in de mensenmassa komen vluchtig
een paar blauwe ogen voorbij
welke het hart…
dat moet toch wel, denk ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
897 een goede vriend verstaat, zo denk ik vaak
de kunst van leven niet
ik weet het bijna zeker
want op zijn zoete zomerdagen
wanneer de bloemen en het gras
om vlinders vragen, dan
ja dan ruikt hij de geuren niet
hij zegt het niet, maar 't is
niet moeilijk te bedenken
terwijl hij zo verkikkerd is
op lekker kokkerellen
ach, en een vrouw niet…
opschieten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
534 half april
overal geuren de meiklokjes
en lokken bijen en mensen
in bosjes bijeen.
merels en meesjes azen hun jongen,
schapen lammeren aan de lopende band.
lente viert feest
zonder maartse buien
noch
aprilse grillen.
wat is er dit jaar
met de natuur aan de hand?…
Avond
poëzie
2.8 met 5 stemmen
3.388 Moe van de geuren die zij moeten dragen
Van graven oud en rozen uitgebloeid,
Weemoedig vlagend door verwarde hagen
En 't armlijk loof dat om de zerken groeit.…
Ik ontwaakte en zag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
811 En ik ontwaakte en ik zag
hoe mooi de wereld was
de vogels die hun lied weer zongen
en rook het pas gemaaide gras
Ik zag hoe mooi de bloemen bloeiden
en rook de geur van de jasmijn
en ik besefte eens temeer dat ik
een kind van Zijn schepping mag zijn
'k Zag mooi gesponnen zilveren draden
de kunstwerken van een spin
'k hoorde het zachte…
Boven alles uit
gedicht
3.2 met 10 stemmen
4.500 Begin van
geur als iemand onverwacht voorbijkomt,
een afdruk in het voorjaarsgras, vleugje
tijd dat aan de aarde ontspringt. Totdat
's avonds alles achter een zwarte wolk
verdwijnt, wegdommelt met de doden mee.…
Ademen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Luister naar de dikke muren
van eeuwenoude Franse huizen
gebouwd met de wetenschap van toen
Voel hoe het weer binnendringt
hoe het binnen na gebruik
zich weer naar buiten baant
Zie hoe de afgeplakte wanden
in de opgelapte badkamer
een verbinding aangaan
met het gecondenseerde vocht
Ruik de geur van schimmels
bij onvoldoende luchten…
LENTE
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
626 Ineens vroeg ik me af
komt LENTE van LENTEMENT
langzaam, LENTE
de natuur opent zich
alles krijgt kleur en geur
dieren ontwaken, rekken zich uit
de warmte lokt al enigszins
het tsjilpen, zoemen en kwetteren
vult gelukkig weer de lucht
enthousiasme alom, herleving
de zomer tegemoet, heerlijk positief
eigenlijk gaat alles toch te vlug…
MIDAS DEKKERS
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.639 De vogels hebben last van hun hormonen
Om die reden verheffen zij hun stem
Beweert de grote bioloog met klem
Hoewel ze ijl nog zijn de bladerkronen
Ik zou wel in zijn tuintje willen wonen
Waarin de geur van hyacint en brem
Apen en beren die ik teder tem
Terwijl ik high word van zijn feromonen
Ik ben verliefd geworden op zijn boeken
De Larf…
het mankement
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 ik heb gekozen, het bloed op de veranda
vlekken op mijn witte sokken beuken stralen
trots en het aquarium is inherent aan
het verlangen om alle schoonheid te omhelzen
oven zonder vuur de geur van verbrande cake
een strak gespannen roede die de liefde
niet meer herkent in de ogen van het
werkelijk beleven
een kind dat nooit zal lopen staat…
Ode aan de zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
807 saffraan kleurt de oogst
van zonnebloemen
de geur van nootmuskaat
doet je naar huis verlangen
ver weg in warme regens
van salamanders, zeg je
dronken van het land, het koren
de bloemenhuid in Pruisisch blauw
in de toppen van de bomen zie ik je wolkenkruin
je voeten dansend op de golven
ga oogsten, het koren is rijp
kinderen…
Beeldend,
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.312 Ik zal ze blijven zien
hun geur en tint om zelf
te overleven, gebeiteld in
de gewonnen strijd van licht
uit de greep van ongetelde uren.
Vragend zout in wonden
die verzuren, groeven
geaderd door de tijd in
nasleep van het verlangen
om de afkomst te bewijzen.…
Voorjaar
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.464 De paarlemoeren lucht, de broze wiegel-twijgen
en na de regen het geuren van de grond,
de luwe voorjaarswind en het verrukte stijgen
der sterren aan het doorzichtig hemelrond.
Men kan zich daaromtrent bezwaarlijk meer vergissen,
want het ontvanklijk hart kent zijn bestemde tijd.…