5958 resultaten.
Begrijpend lezen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
704 Nederland achter ons
'het gaat góed' verlaten
de zon tegemoet, de palmen
de ruimte, de beekjes
en zoveel tinten groen
wie blijft krijgt gelijk:
nooit komt zij weerom
mijn landje, gevangen
in Kamer en straat,
verlaten voor beter
en/en niet, of/óf
een kwestie van keuze
dan geldt wereldwijd
verre van Nederlands:
loin des yeux, loin du…
Parel van schoonheid
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.699 Parel van schoonheid uit de oudheid ontstaan
verblijd elke aanblik nieuwsgierig naar zijn cultuur
Vrede en wreedheid vermengt in één allegorie
dapperheid en angst gevangen in ieder figuur
Cultuur oh zo oud en verrassend vernieuwend
meer dan een vakantie onder de koperen zon
Leer mij zoveel je kan wat ik nog niet weet
zeg mij wat me pakt en…
Verlaten weg
poëzie
2.9 met 10 stemmen
2.183 Toch houdt zij u in sterke greep gevangen
en trekt een tovercirkel om u heen
en bant u buiten menselijk verlangen
en laat u met verstorvenheid alléén.…
overwinning
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.123 ergens
in het duister
onheilspellend honend
gefluister
zwarte wachter in de nacht
houdt onzichtbaar donker
de wacht
bij de mens
in doodsverlangen
die in bange wanhoop gevangen
zichzelf van het leven beroofd
verleid
door dwingende stemmen
in zijn hoofd
strijd
tegen gevallen zonen om de macht
verlaten, zwijgzaam
aan een kruis…
VOORTGANG
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.031 Je zult maar bij het kruishout staan
en daar je meester dood zien bloeden,
gevangen in je eigen waan;
waar haal je nog de moed vandaan
om als discipel voort te gaan,
je zult maar bij het kruishout staan
en daar je meester dood zien bloeden,
als zó de storm om ons zou woeden
zou 't ons niet beter zijn vergaan,
o God, geef ons de richting aan…
De schilder
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
783 de vlinders die de gek benoemt
in een woordgeschilderd omlijsten
van stille, wakkere nachten
snijden het weefnet van
gevangen dromen die
onder het tweehoofdig lijf
tollen als waren zij verkrampt
door de weeën van het baren
de dwaas laat zijn vleugels los
in het stuwen van het bloed
en zegeviert om wat hij achterlaat
onder het presse-papier…
Lieke
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
526 Het strikje is diep blauw
blonde haren worden gevangen
en dansen eigenwijs op haar rug
grijze stoeptegels laten huppelpasjes
tellen van één tot tien, twintig
of soms wel tot honderd
hij grijnst en vraagt of zij een ijsje wil
als haar glimlach chocola laat smelten
wordt de verpakking achteloos weggegooid
haar handje pakt vertrouwen
de…
Wantrouwen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.231 Met een gedachte droom ik,
Ik wil verder, weg uit mijn verleden,
Ik kan niet bewegen en zit gevangen,
tussen nu en verleden tijd.
Starend naar boven voel ik geen pijn,
Langzaam kom ik weer tot rust,
Zit jij naast me
En is er niets gebeurd.…
gegeven aan elkaar
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
681 dit wilde ik je geven
het leven nemen zo het komt
zoals in vroege zomerzon
de liefde vederlicht kan zijn
gewichtig zijn ging om
vrij werden wij in 't op-
en neergaand tij, we wekten
gretig golven van verlangen
zuchtten gevangen om elkaar
gelukkig en, voor jou, ontankerd
maar zocht ik naar je hand
bij nacht en op mijn lijf
dan was hij…
Sirene lief
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
639 Menig
te druk
en in zijn eigen droom gevangen.
Sirene met zwaard
die in oren zingt
op rotsen.
Het karkas van mijn schip gebarsten
en met koffie en witte wijn volgelopen.
Daar was zij het
die, met een lichte geur van eucalyptus,
de groep naar de eenzaamheid bracht en
volstrekt ongepast
de leegheid tot volheid maakte.…
Spinrag
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
467 Dan zal het spinrag van gedachten
jou niet langer meer gevangen houden.…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
977 Eens in een cocon gevangen
wachtend op de dageraad,
rustig, stil en vol verlangen
ingekapseld in zachtzijden draad.
Plots met het eerste zuchten
van een warme wind,
is daar de schoonheid geboren
van het nieuwe vlinderkind.
Geluk is als die vlinder
die stil zit op je hand,
je kunt haar pas herkennen
als zij is aangeland.…
De woorden worden plots gedragen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
667 Die winter houdt ons nu gevangen
maar ’t duurt niet lang meer tot de zon
in gouden glans weer warm blijft hangen
en zingen zou als ze dat kon.…
Misschien gooi ik een fles
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 LIEFDE DIE GEWOON DE WOORDEN MIST
Ver van mij verwijderd
Is mijn lief - drie
Oceanen scheiden ons
Van elkaar terwijl we
Onuitsprekelijk veel
Naar elkaar verlangen
In een liefde die gewoon
De woorden mist - gevangen
In de mist van die hulpeloze
Verte weet ik dat jij
Daar bent en ook denkt aan mij
Misschien gooi ik vandaag
Een…
geveld door jalouzie
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.056 gevangen achter horizontale tralies
die nodig moeten afgestoft
leest zij de krant van gisteren
of eergisteren
leest zei de krant
haar thee wordt koud
bij de terugkomende herinneringen
aan morgen
en veelbelovende gevoelens
van weleer
de klok tikt door
één kant op
net als haar hart
zei hoort het
tik voor tik
een vlaag…
Ongrijpbaar verlangen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
936 De "wijzen" die jouw gedachten stilden
De energie in mij gaat verloren
In wanhoop vindt dat zijn kracht
Mijn laatste hoop gezonken
Enige redding is het gevoel te smoren
Ook al wordt de pijn niet verzacht
Bitterzoet is wat wordt gedronken
Mijn verstand bevlogen door gevoel
Al dat mijn hart kan verdragen
Blijkt duidelijk te zijn gevangen…
Alphaman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.300 De alphaman mag van zijn troon
Hij zit er al veel te lang
Zijn wil voor alles is te groot
Grijp de teugels, omarm het bange
Het kleine is niet anders
De leidsels liegen niet
De schaduw van het goede
Is niet gevangen
Het ligt in de moederschoot
De kinderen dragen
Hun eigen verlangen
Brengen zichzelf waar ze kunnen
Verlangen naar grenzen…
De monoloog met boven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 ben klaar met
kijken naar de lucht
heb mijn gedachten
de ruimte gegeven
maar ze vluchten
wanhopig terug
in dromen
het heelal verkend
myriaden nevels
met miljarden sterren
eeuwige schepping in
schoonheid zonder grens
de monoloog
met boven
ben ik aangegaan
het antwoord bleek
een dialoog met
mijn aards bestaan
ik ben niet gevangen…
Lucretia
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 peilloze droefheid
gevangen in haar ogen
de diep intense blik
in een gestold moment
het bebloede
gescheurde gewaad
de eenzaamheid die
opkruipt uit haar hart
haar loodgrijze gemoed
wendt zich af
van de wrede wereld
de lucht kleurt rood
Meester, je zeggingskracht
opent haar verleden
je redt haar van verlies
en vergetelheid
het…
Ridders van het ruime sop
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
740 Onder de korrels
van een nat strand
liggen kastelen
te wachten op
vlijtige kinder
handjes die bouwen
aan een zanderig
fundament, waar
draken prinsessen
gevangen houden,
en ridders op schelpen
de vloed berijden.…
Vertraagt bestaan
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
513 fel breekt herfst
door het bladerdak
kaalt takken tot
een helder perspectief
weer zichtbaar is
wij hebben de
seizoenen geoogst
wachten tot ook
de laatste warmte
van zomer is gedoofd
nog trekken de
insecten hun eigen plan
gepareld hangen
webben als een
welkom voor gevang
steeds meer vertraagt
bestaan in korte dag
lomer wordt…
muis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
723 eerst siert hij
in beschuiten gebak
dat in roze of blauw
de geboorte kondigt
van het nieuwe leven
dat harten stromen doet
later boezemt hij
in schuur of kelder
zich warm nestelend
tot angst en afkeer
als hij honger stillend
ons de stuipen jaagt
nu trippelt hij
driftig heen en weer
muis aan muis gevangen
in knuis en kolenschop…
Haar verborgen silhouet
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
645 Haar gevoelige hand
gevangen in een zonnestraal
verbergt de gevoelige kilte
als een warmtebron in IJsland.
Deze stralende middag
illustreert haar rijkdom op tafel
met contouren van haar taille
geprojecteerd door het Bourgogne glas.…
Dekmantel vol scheuren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
580 met zijn hakken in het zand verankerd
denkt hij boven haar uit te toornen
gewapend met zijn dekmantel
waant hij zich onfeilbaar
zij zet de dans in, hij pareert en
kotst opgekropte woede over haar heen
spiegelt feilloos zijn eigen gedrag
in de hoop haar te kunnen raken
gewapend met liefde ontwaart zij hem
als gevangen in zijn eigen pijn…
Wolken witter riep
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 jij hebt
de wind gewist
die in de
ochtendglinsters
zonnekleuren
los zou laten
zij twinkelden
gevangen stralen
in de schemering
tot jij de deuren
opende en wolken
witter riep
nevels
los maakte
van de koude grond
die neersloegen op
gras en bloemen om
te stoeien met licht
in dat kort
moment ontsloot
de hemel voor even
om…
#sexy
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Het was een fijne dag
samen uit, samen thuis
zoals alle dagen
zouden mogen zijn
De tafel mooi gedekt
elkaars blikken gevangen
alles op zijn mooist
gespannen en gerekt
Na het douchen
sta ik in de slaapkamer
voor mijn kast
zonder sexy kleren
Niets om aan te doen
om jou te verleiden
op de schone lakens
romantisch zoals vrouwen
zich…
Intieme dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 ik zag
de groen
blauwe baaien
met hun
opgeschuimd
wit tapijt
hoorde de
lokale tonen
van muziek
nog in lange
uithalen
gevangen
in een speels
en sensueel
ritme dat in
meebewegen
snel en soepel
antwoord gaf
nog stond de
zon te hoog
was het zand
te heet om
heerlijk vrijuit te
kunnen dansen
maar in de
donkere ogen
had…
-een schrijnend zeer-
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
753 ( voor de speelman van de taal )
in de schemerzone van mijn
geheugen als in een vacuüm
van ledigheid gevangen
kwam ik toch nog wat oud-
Hollandse woorden tegen
al bijna vergeten woorden
die destijds de taal verrijkte
met een lyriek die zijn weerga
niet kende en als een soort
frivool schuinschrift zijn stempel
wist te drukken op de…
Een blauwe rivier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Een blauwe Rivier — ontmoette mij
Met ongetemde Vrede
Twee bruine Ogen open — wijd
Op Vleugels in de Hoogte
Geen Schijn van Weemoed hield hier stand
Voor de felle Zon — bezweken
Een wilde Vreemdeling werd ik —
In deze verre Streken
De Vloed trekt van de Oevers weg
De zwoele Wind — gevangen
Het naakte Leven zoekt de Zee
Waar Diepten —…
Koninkrijk zonder troon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
327 Ik ben de koning van het valse,
De prins van het onafgewerkte.
Alles is te laat — het is te laat.
Wandelend door gedachten, door herinneringen,
Kom je nooit terug bij het begin.
Je ziet de start niet meer,
Alle lijnen vervagen,
Alsof ze nooit hebben bestaan.
Gevoelens veranderen,
Tijd slijt,
Alsof het nooit iets betekend heeft.
Heeft…