3975 resultaten.
BRANDEND VEL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 Mijn handen trekken, mijn vingers branden
nu ik mijn oude huid verlies,
mij losscheur uit te strakke banden
en jeuk krijg van ik-weet-niet-wat-precies.…
Geest uit de fles.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
659 Onverwacht een hete dag,
de bries stond stil, zo ook
jouw vlag, de blanke schil
getekend in wolken van
stralend wit en hemels blauw,
en op het meer jouw rimpels, de
vrije wil van een smachtende
weerspiegeling, de zon zonk
neer, de horizon spoog rood
de sproeten op je huid,
kennelijk te snel en te jong
ontbloot in prikkelende dauw,…
Het interview
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
792 Volgens Miss Piggy is 't
niet slecht, het moderne
varkensleven, alom knor-
ren de varkens tevreden
Schone stal, verse stro
voerbak met delicatessen
de veearts komt bij elk
vals knorretje; voor het
vertier komt Big-Pig, de
herinnering kleurt Piggy
roze tot in haar krul
Hoger doel van elk varken
- voordat de huid rimpelt
oud en…
Spiegeldiep
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
600 druppelgewijs herken ik mij
op ziel en zin
bij alles wat jij zegt/schrijft
denkt en doet
meer dan jij denkt
ik bijt het houtgravure
uit jouw woorden
als gravity parels
op mijn huid
niemand die het merkt
maar spiegeldiep wordt
mijn twijfelkruid weggenomen
kalm en rustig
jouw kunst ontvouwt
mijn weten
ik beweeg me, leef me voort…
Knuffel of rammelaar
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
697 herinneringen zich vastgebeten
vanaf het moment dat zij werd geboren
aan zijn poten altijd meegesleurd
door de wereld van het kleine leven
werd hem plechtig een naam gegeven
die ze huilde als haar hartje was gescheurd
op het ritmisch veren van d’oude twijfelaar
speelt ze met een beest van vlees en bloed
dat schaamteloos mag proeven van huid…
- Neoromantiek -
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.708 blootgelegd op zachter bloter witte huid,
spuugde neoromantiek in mijn gezicht,
grote compleet vernieuwde liefdes..
Een romantisch avontuur
werd geregisseerd als romance,
door alle oude grillen der natuur,
het was liefde op het eerste gezicht. ...…
mijn kleine leven
gedicht
3.4 met 16 stemmen
8.376 blijf hier niet
ik ben dit niet
dit verrimpelde kind
dat handenvol tanden verliest
en mandenvol haren
o kon ik toveren
ik klapte in mijn handen en
- alles stond stil -
en voor altijd was ik hier
traag vijlend aan dit bang gedicht
onder een zachte regendans van kindervoeten
en steeds weer steeds weer naderend
jouw altijd altijd warme huid…
rode kersen
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
781 en zie nu hoe, naakt in het gras,
de dag fladdert in kringetjes
rond roze en wit
‘ja’, roep ik
‘ja’
ik hoef niet verder te gaan
dan de verwondering die jij me geeft
de zomer in
het is als licht, pas geboren
als een klaproos die naar lippen stijgt
vurig
en hoe je me kust
aan liefde
aan verlangen
gretig naar de smaak van huid…
Giraffen
gedicht
2.3 met 41 stemmen
11.318 Onder hun huid van teder craquelé
staan zij hun leden langzaam te bewegen
Zij zeggen niets en houden niets verzwegen
en lopen willig met zichzelve mee.
Zij speuren naar het langgerekte dromen,
dat altijd in hun neusgaten vibreert.
Zij hebben van de mensen niets geleerd
en daarom is het licht in hen volkomen.…
Pauze...
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.598 Mokerslagen dreunen op mijn huid
Een ijzige kilte omklemd de onzekerheid
In de ogen van de arts zie ik duisternis
De ziekte, het scheldwoord, het is bij mij een feit…
Niets lijkt nu meer hetzelfde als voorheen
Het leven per dag want morgen bestaat nog niet
De strijd van bestraling en chemokuur is begonnen
Met veel angst, donkere wolken en verdriet…
bloemlezing in de tuin
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
747 in een waterplas
maan ik een spiegel aan
tot stilstand
aan de rand, van mij alleen
rolt een steen uit
ik verberg hem
onder mijn huid
alsof zonder niet meer kan
alsof hij ogen baart
die zich niet kunnen weren
tegen de bewegingen van het water
wanneer wolken stil liggen
en niets meer lijkt te ademen in mijn lichaam
het oor leeg, naast…
UITGEWOOND
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 Arm, oud pand
De tijd zette zijn tanden in je huid
Maakte je blind en monddood
Je had nog wel oren naar glas en cement
Ik vroeg nog monumentenzorg aan
Maar in aanmerking kwam je niet
Je baard een verwilderde klimop
Kwijl je gekleed in vuil grondvest
Scheefgezakt ochtenddauw
Binnenin je is het donker, smeek je
Om sloophamer of pyromaan…
muze
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
848 Breek mij af en dring binnen,
Wil in jou leven, zonder verlies,
Jou voelen; kruipen in je huid,
Geborgenheid als je me in je armen sluit.
Ik wil niet alleen,
Wil je kussen en beminnen,
Vergeten wat en wie ik ken,
Tranen; ik mis me, wie ik ben.
Overbrug jij deze rivier?…
Te gek voor woorden IV
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
622 in zijn hoofd
spelen bewakers verstoppertje
hij hoort ze in de gang
hun sleutels kraken
slot voor slot
hij rammelt in zijn ransel
je moet verkassen
fluistert de gek in zijn oor
de onbekwame en gegeselde
spugen de vloek
op muren en getraliede ramen
je moet verkassen
je moet verkassen
het zweet breekt uit de kieren
van zijn klamme huid…
Geurtuin,
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
610 Ik weet nog steeds niet
of er juiste woorden
bestaan die de geur van
je huid kunnen vangen,
van jouw golvend haar,
het bewegelijk licht
van je ogen, wat mij
onbewegelijk maakt,
verlangen vanuit de
vingertoppen, strelend
gebaar van verwachting
op het puntje van je lippen.…
Waar onze zielen oplichten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.137 Onophoudelijk verstrijkt het leven
in tintelende fluisteringen
Als een rivier keer ik terug
In een toevloed van zachtzinnigheid
komen oude sentimenten boven
Als de ontroering mij overmant
en het leven dieper doet ademen
overschaduwt jouw hartepijn
het mij omringende
Met hart en handen
met huid en haar en
beginselen der tederheid…
Stilte van verzadiging
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
707 In november is het licht
zo ijl, zo dun als de
doorschijnende huid
van een stervende berk,
hij wil z’n blad en zaden
niet langer vasthouden,
zijn hand opent zich tot in
de kern van het verteerde
hart om die los te laten,
skelet in een decor van de
opkomende maan, die draait
om zijn eigen wil en as in
de groeven van de herinneringen…
Drie jongleerballen, vier kleuren
gedicht
2.8 met 21 stemmen
9.395 Drie jongleerballen, vier kleuren
van zachtgeschilderde huid.
Een, twee, drie. Een, twee, drie, vier.
Groen, geel, blauw, rood.
Zomerochtend; poes rust op 't balkon
zich een zwart roodstaartje voorstellend.
Maar het ziekenhuis om de hoek is nog onder.…
Verbroken verbinding
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
592 een ontstaan uit Liefde
wordt als schild van verwijt
misbruikt
de ruimte welke gevuld was
met de beweging der seizoenen
raakt in verwarring
en de nabijheid verbasterd
in afstand, hardnekkig vol vlekken
blind en doof
de taal ooit zo aanvullend gesproken
verstompt en spuugt bitter
gaten in de huid –versplinterd
daar hun vogels de…
Goudvink
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Ik moest en zou het onbereikbare leven beroeren
zanderig schraapt de tijd over mijn huid.
De zonne-uren waarin ik me weelderig baadde
laten me ontworteld los
Voorbij, de tijd gaat aan me voorbij
Het vuur laat zich niet veroveren.…
Populus tremula
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
389 Voel de donkergrijze huid
als ruige tekenen van leven.
Volg de weg langs levende zuilen
die schaduwen van licht geven.…
Remedie?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 Zinnen, geef mij je woorden
terug, huid van perkament
een lege slaapzak op de rug,
om inzichtelijk te worden
blindheid op het papier, het
wordt me aangepraat misschien,
geblinddoekt naar een einde
streven naar gelijke strofen,
waarvan ik de inhoud nog niet zie .…
Dromen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
894 Ik voel jouw onzichtbare zinderende handen,
als een tedere afdruk op mijn papieren huid,
zachtjes smeulend begint mijn hart te branden,
vlammen laaien op in een koor van stil geluid.…
mistig verlangen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
713 wanneer geluiden en stemmen in roerloze
stilte verglijden, de wereld waziger wordt
dan bekruipt ook mij het verlangen hierin
te verdwijnen, dichter bij het pure naakte
van alle ruis verlost
juist dan geeft de mist mij een helder zicht
op wat ik zie en wie ik ben
wat wezenlijk is en onuitwisbaar blijft
ooit behoedzaam op mijn huid…
Zie
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
1.983 lees een boekje over bomen:
zie zijn lot in wintertooi,
toch zal er weer kleur op komen
lentegroen het mooiste mooi
lees een boekje over pauwen:
zie zijn wanhoop als hij ruit,
toch komt er weer zelfvertrouwen
straks een verenvolle huid
lees een boekje over zeeën:
zie zijn onrust bij een storm,
toch golft hij straks weer tevreeën
na de…
Vertrek van dochters
gedicht
2.3 met 234 stemmen
42.075 En gevoeld en geroken als ze me kusten,
een huid en haar die niet meer voor mij
waren bedoeld, niet zoals vroeger,
toen we de tijd hadden.
Er was in ons huis een wereld van verlangen,
geluk, pijn en verdriet gegroeid, in hun
kamers waarin ze verzamelden wat ze mee
zouden nemen, hun herinneringen.…
Paascdeau
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
572 Hij schold d'r dikke huid toen vol:
'Van al dat vreten sta je bol!'
Een tijdlang bleef-ie fulmineren.
Ze wilde tactisch reageren
en daarom zei ze: 'Wees maar blij:
je krijgt een paasgeschenk van mij.
Het is een opblaasolifant.
Je zult tevreden wezen, want
je blaast 'r op zover je wil.
Dan ga je maar met haar van bil.…
Grijze zondag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
618 ik zie u aan
weet wat u denkt
zeg het maar niet
voelt zich niemand gekrenkt
raden is leuk
is knoeien met een vergiet
ligt er iemand al in een deuk
nee, het is al even ernst
wat de klok slaat
een zondagsgeluid
waar iedereen praat
een windje laat
zich krap voelt in zijn huid
knap vervelend
als de stilte van
een nog maagdelijke bruid
ik…
Grand nu blue, 1924
gedicht
4.2 met 5 stemmen
3.867 Altijd dichterbij te kijken, zo bijziend als ik kon
de einder van haar huid volledig te bestrijken.
---------------------------
uit: 'Blauwziek', 2006.…
Perzisch rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 (Stad zonder rivier*)
Deze stad staat droog
spoelt niet schoon als de
stenen in een rivier die
uiteindelijk gevormd van de
aarde rollen, terwijl de zon
zich spaarzaam laat zien
Deze stad danst niet
Door trauma van op-
gelopen oorlogswonden
zuigt misschien wel laatste adem
door katoenen lappendeken
over haar mooie huid
Haar liefde…