18193 resultaten.
onder het ijs
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
714 midden in het duister
zoek je een uitweg
het licht vinden…
zo gemakkelijk is het niet
je zwemt naar het daglicht
weg van het donker
het hoofd botst hardhandig
tegen het ijsplafond
tegen beter weten in
weg van het licht
terug naar de donkerte
daar waar je het minst naar toe wilt
en dan midden in de duisternis
de plaats waar…
Bewogen kerktorens
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
694 de horizon
streepte tussen
zwart en licht
waar zon ontbrak
lichtte zwart
nadrukkelijk op
er was geen
rust in die
afwisseling
de wolkenrij die
boven de aarde hing
trilde beweging
in dichterbij
kwam snel de
intense hitte vrij
bewogen kerktorens
in het ritmisch laten
horen van gebeden…
De sierlijke zwaan
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
975 een enkele zwaan in ‘t spaarzame licht.…
Zomermiddag
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.877 Het licht, kristallige bronne,
Vliet met de uren zo stil van de zonne...
Hoor 'k het licht, of de soezende boom?
Licht, geuren en vormen versluim'ren
Tot één onbeweeglijke droom.…
De zee was die dag
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.478 Wij zaten aan de zanddrempel
Van de lichte hemeltempel;
Wat verre schepen soms voeren
Langs de zeevloeren.
De zee zong uit blauwe monde
Heel die dag vreugdekonde:
Het was alles zo licht en blijde,
Wat de zee zeide....…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Hier hoef ik niet te vechten, niet te bewijzen of vluchten,
alleen zijn is genoeg, gedragen door licht zonder gewicht.
Soms verlang ik naar iemand die daar ook kan zijn -
niet om het licht te benoemen, maar om erin te rusten.…
Een dag zonder jou
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
447 Licht valt naar binnen
ik praat nog steeds tegen jou
de kamer blijft stil
Een zachte ochtendlijn glijdt door de kamer,
en raakt waar jouw aanwezigheid nog leeft;
het licht lijkt warmer, maar de stilte voller,
alsof mijn hart jouw naam nog even geeft.…
Zang (Leonoor, mijn lieve licht)
poëzie
3.7 met 12 stemmen
4.346 Leonoor, mijn lieve licht,
Voor uw oog de zonne zwicht
Met haar blonde stralen,
Die gans niet, in mijn gezicht*,
Bij zijn glorie halen.
Vonken, foelie* aan die git*,
Gitjes met uw gouden pit,
Bliksemt niet zoo fellijk
Dat het hart, dat u aanbidt,
Te eenemaal verwellek'.…
LAAT UW LICHT SCHIJNEN ONDER DE MENSEN.
poëzie
3.3 met 22 stemmen
7.269 Laat u licht, ô Christen, rijzen,
Laat het schijnen over al,
Gij moet aan de wereld wijzen,
Hoe en waar men varen zal.
------------------------------------
uit: Huis- en zede-lessen…
Bloemen leven licht-zinnig
gedicht
2.8 met 26 stemmen
17.505 Bloemen leven licht-zinnig in hun bladen.
Dieren lopen vanzelfsprekend; ze zwijgen
van wat ze zouden kunnen zijn; hun daden
gebeuren altijd nu; dieren zijn eigen.
Mensen doen alsof. Bestaan in ijskouden,
denken, denken, denken dat ze bestaan.
Geen mens kènt een mens. Men wil zich vasthouden.
Angst laat niet los.…
kleurt vergeten in het laatste licht
netgedicht
3.1 met 35 stemmen
6.167 schijn
vond werkelijkheid een
blaadje, gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken en
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
en voelde weer je schuld
het nooit kunnen voldoen aan
wensen en haar ongeduld
het blaadje dwarrelt weer
en heeft geen letters meer
kleurt vergeten in het laatste licht…
Blauw, licht en stilte tot de horizont
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.227 Blauw, licht en stilte tot de horizont. -
Vroom luistert 't onbeweeglijk voorjaarsland
Naar gouden profetie, die, zon-gezant,
De wind herhaalt met nadruklijke mond.
Rustig-sterk stapt een zaaier, jong en blond,
Helblauwe streep tegen grijs-glinst'rend zand:
Beslist gebaar van zegenende hand
Sprenkelt nevelend stofgoud op de grond.…
tot licht onze naaktheid bedekte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
848 ik keek je na
je blik verdween
in vele ogen
ik riep je naam
ruggen bleven blind
hoofden stil gebogen
ik mocht je schimmig
kussen tot de wellust kwam
dan ging je weer je eigen gang
ik vrijde met je schaduw
tot het licht onze naaktheid
bedekte en de zon liefde scheen
ik zocht je en wachtte
verloren jaren, ongezien
ben je er…
zie licht met schaduw vrijen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.253 in namaakgoud
weerkaatst de zon in
donkere uren stilte spreekt
van langer duren maar de
klok tikt toch het licht weerom…
LAAT UW LICHT SCHIJNEN ONDER DE MENSEN
poëzie
3.7 met 15 stemmen
6.079 Laat uw licht, o Christen, rijzen,
Laat het schijnen over al,
Gij moet aan de wereld wijzen,
Hoe en waar men varen zal.…
Laat ik nu leggen lichte dingen
poëzie
3.3 met 22 stemmen
2.408 Laat ik nu leggen lichte dingen
op haren lijf en gauw verganke-
lijke, laat het zijn rozeranken
en bloemen andere en trosseringen
en wiekevlokken van grote bleke
vlinders en blanke dauw geregen
aan herfstrag, alles wat van de vege
lente nog is, die gauw verstreken;
en iets van zonlicht, nu ik het kuis
en koel…
Sluit uwe ogen op het licht
poëzie
3.2 met 30 stemmen
4.673 Sluit uwe ogen op het licht:
Dieper zal het branden…
Nimmer is me uw lief gezicht
Liever, dan waar ’t veilig ligt
Binnen mijne handen.
Keer uw zinnen van de dag:
Langer zal hij duren…
Rijker langend wordt uw lach
Waar hij schemert door het rag
Der verleden uren.…
Een spinnenweb vol parels licht
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.016 Een spinnenweb vol parels licht
en nevels rond de struiken -
de dag moet laat ontluiken
de avond doet hem vroeg weer dicht.
Er is gezaaid, geoogst met spoed,
de laatste vruchten vielen
de winter op de hielen,
wie weet hoe het nu verder moet?…
Strijden tussen licht en donker...
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
2.972 doen glijden over het gezicht
De strijd is gestreden tussen licht en donker
Het lichaam laat zich omarmen door de nacht
Nu zal de reis beginnen in het onbekende duister
"Lief mens, moge je ziel in vrede leven en rust zacht"……
Het Licht van `s nachts oog.
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
750 De nachtwind streelde het waterdak.
Gelijk een kam het kroos strijkt.
Strak.
Het oog verrijkt.
De donkergroene en zwarte vullingpracht
Van deze natte bosbonbon
Verhult zilverkleurige larven van de nacht.
Het maanlicht spiekte door het wolkendek.
Zoals een knipoog de weg verkort.
De waterspiegel lekte verrast, wat gek.
De oever van de zomer…
waar zon het licht vergeet
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
2.680 ik hoorde de sopranen
als nachtegalen zingen
in het dennengroen van kerst
het orgel speelde weer
op koperen bazuinen en liet
de boodschap blijde luiden
het kind is daar
waar zon het licht vergeet
en winter weer van wanten weet
dus tijd voor vrede in de
donkere koude nacht hier vindt
het religieuze jaar een nieuwe start…
Schicht tussen verschoten licht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
728 ik focus maar je breekt mijn beeld
als schicht tussen verschoten licht
peutert dood tussen mijn ogen
versnelt chaos in verstervend zicht
je vingert hersenen met vals chemie
ontlaadt gevoelens in hypnose
mijn opgedrongen hunkering naar jou
is gruwelijk onderdeel van mijn psychose
ik braak maar jij verdomt het
om mijn strot weer lucht…
Tango, dans van licht en eenheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.282 lichamen
die zich verplaatsen van de schaduw naar het licht
ademloos zien we de mysterieuze bewegingen van twee zielen
in één golf van verlangen
we worden geraakt door de gevleugelde passen van de dansers
zij lijken de wereld lichter te maken
laten even het zwart uit de aarde verdwijnen
tango, dans van licht en eenheid…
-----------…
violen strijken lichte kleuren
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
702 ik dronk muziek
weemoed nam me mee
naar oorden waar
tranen en verdriet
geboren worden
ik liet me drijven
op golven nostalgie
met spijt van dingen
die verloren gingen
in een vergeten melodie
in cirkels donker
drijven zilveren tonen
trompetten schetteren
het koper rood, ritme
baart zijn eigen klonen
violen strijken lichte kleuren…
Als, bij moe-tanend avond-lichten
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.043 Als, bij moe-tanend avond-lichten,
angst daalt in onze aanwezigheid,
zijt gij 't, die voor onze aangezichten
de vreê der avond-lampe breidt.
Wij zitten, en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gij hebt zachte woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.…
Gouden glimlach, zee van licht
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.659 Haar gouden stem maant me haar te vergeten
en haast te maken een ander lief te vinden
haar glimlach lijkt er geen doekjes om te winden
ik weet nog hoe ik naast haar heb gezeten.
En hoe'k al zoekend naar de juiste woorden
in duistere dagen, in voor-en tegenspoed
haar voor mijn bedwelmende liefde heb behoed
hoewel ze al meteen mijn liefde…
licht valt gelig op je huid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
586 kaarsen zijn voor je gaan branden
licht valt gelig op je huid
wierook zal je geur veranderen.
de gekozen hymne weent voluit
jij staart kijkt stil naar boven.…
bezoek aan een huis van lichte zeden
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.350 laatst bezocht ik een perceel
in de volksmond een bordeel
waar drie uitgelezen heren
trainden in het copuleren
"hé zag" steunde een haagse heer
"houd op laat los" ik kan niet meer
"parbleu" zo lispelt een markies
"uw buikje kriebelt aan mijn lies"
"ik investeer in jou" hijgt een magnaat
"een aandeel in mijn koersvast zaad"…
Lichte treinen, Zware lasten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
671 Wachten,
op de treinbus
De trein,
een technicus
Kiosk koeken,
lauwe koffie,
dure prijzen,
euro's lichter
Zonder te reizen
Twintig kilometer
per trein,
iedere dag weer
Een kilometervreter
de trein,
vertraging
Vijf, per maand
ongeveer
`t is weer zover;
gestrand,
tot dusver,
niet ver
Lichte treinen, zware lasten…
in het licht van het geweldig eeuwige vuur
gedicht
2.1 met 76 stemmen
17.702 voor Mads
in het licht van het geweldig eeuwige vuur
van de tijd, in de loop
der gebeurtenissen is het van geen enkel belang
dat jouw hieltje gisteravond
in de palm van mijn hand lag - kiezelglad
en spiegelkoel. de vorm van de wreef
etste zich in mijn hand toen ik jou hielp
spelenderwijs over de muur te ontsnappen -
uit mijn opwaarts…