2623 resultaten.
Tuin
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
743 Kijkend naar mijn groene tuin
Zie ik blad in vele kleuren
Ruik de lucht van fijne geuren
En voel de zachte wind
Als ik door mijn tuintje struin.
Mijn oase is divers
En kent allerhande planten
Duizendknoop en haar verwanten
Voelen zich hier zeer bemind
Naast dijsel, blik en varkenskers.…
Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
741 Buiten vliegen witte wolken door het ruim en
schijnt de zon op het groene blad.…
De ellende van een ander
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
970 Want al maak ‘k narigheid mee
Al barst ik van verdriet
In al die bladen smeuïg en wel
Lees je mijn ellende niet.…
Het pad
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.045 van bloem en blad ontveld
en naakt. En op het blande zonpad waar
de merelzang nooit zweeg, het goud
is morsig nu; 'n kleiïg weke grond
strengelt in grauwe banen zwart door 't hout,
en 't hout is arm en kaal en menigwerf gewond.…
De laatste roos van de zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.129 Al de fiere zomerbloeiers
in de eens zo weelderig mooie tuin
wachten bang op een vroege winter,
nu met blad'ren verdord en bruin.
Jij leek in de zon te gloeien
vanaf toen je 'n knopje was.
Ik heb jou zien openbloeien
met blaadjes als fijn, breekbaar glas.…
alles kan altijd en opnieuw beginnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
561 het was
bomen bloeiden
berken stonden in blad
weilanden leken op een uitgestrekt
groen tapijt waarop de zon gul
en warm haar licht strooide
bovenop de heuvel van het beukenbos
schitterde een uitbundige eik
haar bladerdak was een troostende moeder
die bescherming en verkoeling bood
aan wie geborgenheid zocht
het werd
het beukenbos…
Droombeelden verpoppen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
446 Als wij kinderen er wandelden
wat heel veel waard is en was
speelde ik onbevangen dagdromend
met cameraogen dat ze er waren
de echte struikrovers en de wolven
ringslangen tussen het gevallen blad.
Bos en weilanden waren dichtbij
gaven mij als kind een rijke voorraad
aan beelden, geuren en kleuren.…
Gefluister
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 die mij sust
tot slapens toe, als de maan dat wil
zo draag ook jij de morgenstond
de dag, maar ook de avond in je ziel
de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil
dat is maar voor even, vertelt het leven
jij en ik zijn een enkele spaak
van het aldoor draaiend wiel
en ademen uit de zuchten van haar
wind totdat jij en ik vallen als een blad…
De ware blues?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 Je
rilde door mijn vraag te blijven,
het laatste wat ik in haar ogen
las, waren mijn illusies, een
patroon in een rimpelloze frons
waar elke boom z’n wortels plant
in de gerijpte grond, dringt het
mos zich op, gestaag sluipt
de lente op kousen voeten naderbij
de wingerd dwingt het luikend blad
te heffen waar ik dacht te rusten…
Zeven plagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
649 zwoegen
Die bijbelschool verwoordde ze aldus
het waren veepest steekvliegen en luizen
kikkers hagel duisternis en zweren
bepaald geen nood waar wij als kind om vroegen
Wij moesten tafels uit ons hoofd gaan leren
en schrijven met een kroontjespen en inkt
geen qwertybord met anonieme
toetsen
Maar heel persoonlijk schrijven op je blad…
leven proeven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
631 achter de horizon
voorbij de heuvels
staat stil verscholen
in het struikgewas
met wortels gegrond
een oude druivenstok
in zachte zomerregen
in zijn blad verscholen
zingen luidkeels vogels
hun allerhoogste lied
hieperdehiep hoera
klinkt hun symfonie
voor de jarige job
die voor hen jij bent
in extase zingen zij
over al die vele jaren…
de vesting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 aangeslagen bril;
in dracht een zwaar of lichtgewicht
kijk eens naar links of rechts
daar beweegt iets op voeten
kijk eens naar binnen
en schep daar een wereld
die dichter bij je ligt
pak je vingers of voeten bij de hand
tel de bomen in het bos, de eenvoud zelve
gebruik even niet je denkend verstand
met inkt of verf versier je een blad…
Herfststemming
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
904 Hoe een dichte mist mijn twee ogen bedekt
zodat er weinig zicht vloeit uit op hetzelfde moment stroomt
verdriet in de aderen waar ook een dor blad drijft met een of ander wind
Waar komt deze oneindige treurnis vandaan daar ze nog eens wordt gevoed door pijn.…
cyclus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 het einde kondigde zich aan
toen het voorjaar werd
bomen nog zonder blad niet wetend
van de onontkoombare cyclus
die inzet bij elk begin
het eindigde toen de streng werd geknipt
en het kind de tepel zocht
toen een deur sloot
het gedwongen vergeten aanving
uren bemoeizuchtig werden en terug wilden
naar momenten toen het einde nog niet…
In transit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
480 IN TRANSIT
Ik kwam wat onbekende
teksten tegen
In kleine transparante vogelhuisjes
Gebundeld of gedundrukt
op de kant
Getiteld en beduimeld stukgebladerd
Een ezelsoor wijst bladen
op een zij
Alinea's verbleekte epigrammen
Kolommen vol vervreemde elementen
Archaïsche verdorde schrijfportretten
Vergeeld in transit wouden
van verwachting…
ZELFLIEFDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Werk aan de winkel, we beginnen met een blanco blad.
Wat je aan jezelf niet geeft kun je ook een ander niet geven.
Het is geen egoïsme, maar bewust beleven.
Zelfliefde geeft een boost en laat de liefde stromen.
Naar alle mensen met dezelfde fantastische dromen.…
Winterwind
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
418 Rust in koude lucht
het blad valt zonder spijt neer
tijd ebt zachtjes weg
Hoe onstuimig, krachtig en
indringend je steeds weer dagen vult met
stromingen die diep snijden, de ziel doen beven, blik op het
leven verhelderen in ijzige pracht, want met jou gebeurt altijd iets onverwachts.…
Golven van stil leven
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
594 Elke wand weerspiegelt iets levends
een herinnering aan een blad, een rivier, een vogel
in vlucht. Mijn handen tasten onbewust de ronding van smeedijzer
alsof ik de huid van de natuur streel, gevangen in fijn lijnenspel, een stille melodie.
Golvende lijnen tillen mij op als een
bries langs de zee.…
winterslaap
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.128 De egel kruipt onder het blad,
Zijn stekers zacht zijn adem glad
De mol verdwijnt in diepe grond
Waar stilte heerst en niets meer komt.
Claire Vanfleteren ©
Omdat de Redactie van nederlands.nl dagelijks honderden bijdragen beoordeelt, is de Redactie helaas niet in staat uitgebreid te motiveren waarom jouw bijdrage niet geplaatst is.…
Groene muren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 In een lobby vol stilte
groeit een muur van groen,
elk blad een herinnering
aan wat niet meer gezegd werd.
Ze glimlacht naar een jongen
met een naam op zijn revers,
alsof beleefdheid een schild kan zijn
tegen wat binnen woedt.…
Navond van de bouwmeester
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
229 De stad ademt uit in steen en blad,
zuilen staan nog recht, maar luisteren al
naar iets wat onder hen begint.
Een man keert huiswaarts door wat hij bouwde,
de dag nog zwaar in zijn handen,
straten dragen zijn stappen niet meer,
ze herinneren zich wortels.
Navond, navond,
breekbare avond,
de vormen lossen langzaam op.…
ode aan de schaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 Met bladen die blinken in het ochtendlicht,
geeft ze vorm aan dromen, een prachtig gezicht.
Knipt linten in stukken, als een chef in de weer,
maar pas op je vingers, dat doet echt zeer!
De schaar, een vriend in de creativiteit,
haar knipgeluid geeft ons zoveel tijd.…
Plannen
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
214 Misschien toch wij beiden nu wel blij
‘k Zette de bloemen in een vaasje
Ontdeed bruin blad van ‘t graf
Ontstook drie kaarsjes
zag onder aarde oude,
die ook aan
Keek lang naar steen en tekst
en het geheel, nam foto's
Terug dacht ‘k,
hij zou zo’n fatbike ook graag gewild, maar die bestonden toen nog niet
Thuis pakte ‘k als eerst…
Wat ik tegenkwam 13
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
6 denk ik
Ik, die daar nooit zit
Witte besjes aan groene struik
Dan rode aan boom,
teer haar lichtrode blad
Voor voordeur de trouwe rozen,
bloeiends in potjes
Een dikke zachte hommel,
ergens verstopt in de lijst?
verschrikt zoemt hij op…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 Tussen stammen
schuift zonlicht over het bosgroen
een blad blijft liggen
Traag wandel ik onder het dichte bladerdak,
waar de ochtendwind zacht de oude takken raakt.
De lucht draagt een milde geur van mos en aarde,
en ik adem rustig in, alsof de tijd heel even stilstaat.…
water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
996 Water
Bron opwellend ontstaan geklater
Luister ruisend druppels pletsende schittering van zilver
Bruisend fris frissend verfrissend
Dorst verkwikkend vormenloos speels sijpelend
Oase lessend blessend groengerand levensgevend bevruchten
Erosie uithollende woestheid glad polijsten spuiten spelonkerig nauw
Kringende uitdeining rimpeloos…
Een rode roos is in mijn hand
poëzie
3.6 met 27 stemmen
6.009 Een rode roos is in mijn hand
zie hoe puur
elk blad brandt,
nu is vol vuur
elk mijner ogen, mijn hoofd verbrandt.
O dof karmijn
bevroren wijn
uitslaand plots in rode vlammen
en vuurrood bloed
fonteinen gloed,
gebroken uit de hartedammen.…
Na ene zware Krankte (1785)
poëzie
3.5 met 28 stemmen
2.897 ."
Doch ijlings kwam een bui
In 't huilend noorden op,
Met schrikbaar ijs geladen;
De losgeborsten wolk
Hing donker boven haar,
En kletterde op haar bladen.
Hier viel het jeugdig loof,
Van haar gebogen steng
Wreedaardig afgereten!…
Oogverblindend schoon
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
959 Bij 't zien van glazen op het blad
begon ze reflexief te razen.
D'r kanonnades werd-ie zat.
Er kwam gedonder in de glazen.
Hij schold terug. De vrouw werd vals
en brak met rinkelend geluid
een tweetal flessen bij de hals
en stak ermee z'n ogen uit.
Hij kon d'r actie niet waarderen;
ze was beslist te ver gegaan.…
Aan de andere kant van de muur
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
3.558 Aaneengesloten vacht
van blad en geur
Draagt ze van je benen
De gewelfde kuiten, dijen
En verleent je voeten veerkracht
Om op te wippen uit je muilen:
De allersensueelste `klik’
(die hoor ik!!!!)
schept tussen voet en muil een ruimte
Waar wel honderd mannenhanden tussen willen
En dat wéét je!!!…