2730 resultaten.
Zoals hij daar is
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
482 Stenen onder voet
een vleugel streelt de stilte
niemand die het merkt
Hij zit niet op applaus
te wachten, schuifelt zacht tussen de
voegen van de straat, alsof de stad voor hem alleen werd
uitgetekend. Een windvlaag tilt zijn veren op — een fluistering van herinnering.…
In de zomerse plantentuin
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
272 Een vlinder landt op de rand
van een blad, haar vleugels bewegen als adem
die ik bijna mee-inadem. De kleuren zijn zo scherp dat ze in
mij oplossen, en ik voel hoe mijn ogen zich openen tot voorbij het zien alleen.
Ik blijf geworteld in dit zachte
teveel, waar niets hoeft te verdwijnen en niets
vastgehouden moet worden.…
Waar de wind mijn ziel ontmoet
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
267 Ik spreid mijn kwetsbare
vleugels, fladder mee op de adem van
je delicate beweging, voel hoe mijn innerlijk zachtjes
meedrijft in de uitgestrekte, oneindige hemel van jouw aanwezigheid.…
Van gevangen naar vrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
328 Ze droeg stilte als een tweede huid,
ademde schaduw,
en leerde lopen met gebroken vleugels
Niemand zag
hoe ze elke dag
een beetje meer verdween
achter ogen die ooit zongen.
De dagen werden jaren,
de adem werd overleven.
Woorden stokten,
maar het hart –
het hart weigerde te zwijgen.…
Een oase van rust
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
534 Zacht omhooggestuwd
vleugels omarmen stilte
weg naar het licht toe
Verlangen naar een plek
waar zachtheid de lucht vult, waar mijn
overvolle zintuigen langzaam stilvallen. Een ruimte
waar elk geluid fluistert, en mijn geest in stilte mag uitademen.…
Wanneer herfst ademt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
495 Een vogel cirkelt laag boven
het grijs dat tussen de stammen hangt, zijn
vleugels snijden door de stilte als een aarzelend gebaar, en
ik voel hoe de wind mijn gedachten ordenend meevoert in zijn koele stroom.…
In het afnemende seizoen
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
350 Zware ademloze stilte roert
de lucht met de scherpe roep van een kraai,
hoog boven de bleke hemel, zijn vleugels scheuren door het
dunne licht, en ik merk hoe mijn gedachten zich spiegelen in de koele wijdte.…
Stilte van de tijden
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
554 Zacht rust de vleugel
gevangen in morgenlicht
de aarde ademt
Broos op de bloemtop
tint en toon vinden hun weg
licht omarmt de rust
Ochtendlicht raakt mijn
bewustzijn, kleur en klank vinden
hun weg naar binnen. Herinneringen bewegen
onder mijn huid, stilte draagt wat woorden niet vasthouden.…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Ik adem op het ritme van
onzichtbare vleugels en laat langzaam de
overprikkelde dag achter mij. In de echo van de winter-
koning vind ik rust; het is goed om klein te zijn, zolang ik naar binnen zink.…
Zeearend bij dageraad
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
370 Wanneer de dageraad
ontwaakt
en zacht het eerste zonlicht
raakt,
verschijnt hoog boven water
en land
een wijdgespannen, zwijgende
hand
De grote vlieger-
zijn spanwijdte
machtig en wijd
draagt hem in trage
majesteit
geen drift, geen haast
geen luid gebaar
enkel het heersen van
het daar
zijn vleugels openen de
lucht
in brede…
ode aan de waterjuffer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
84 Met vleugels als glas in zonneschijn,
Glanzend in kleuren, zo fijn,
Blauw en groen in harmonie,
dansend in een luchtige symfonie.
Langs het water, o zo snel,
zweeft ze als een dartel spel,
Met een vlucht, sierlijk en licht,
als een droom in het daglicht.…
Voorbij het baken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
30 Daarbuiten smoort het onbedacht gerucht
langs bomen die geen zucht aan 't duister geven;
geen late vleugel snijdt de stille lucht
waarin de nacht en aarde zijn verweven.…
Mijn paletten staan klaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 gefladder gedwarrel
de aanloop
de vlucht in vrijheid
vrij van de bodem
krachten trotserend
het wenden en keren
glijvlucht in rust
van de stilte
kilte van hogere sferen
kou die snijdend
je terughaalt als
lucht weer te ijl wordt
en je alleen bent
gestegen naar
oorden te hoog
voor de draagkracht
van zilveren vleugels…
Wij zoeken 't ver
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.193 "Gij volgt vergeefs wat immer vliedt
En houdt de schone schijn voor 't wezen,
Door eigen onrust ziet gij niet
Dat op haar vleugels staat te lezen:
Mijn beeld bloeit immer aan uw zij,
Gij gaat mij blindelings voorbij!…
Steenarend
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.892 Door boer en jager uit het gewelf geplukt
Terwijl het biotoop krimpt
Overleeft hij op karakter en op drift
Cirkelend boven de bergweide
Waar een marmot aan bloemkronen knaagt
Luid piepend naar de kolonie
Sprintend van hol naar hol
De adrenaline pompt
Hij onderscheidt het dunste detail
Het lam op de rotsrichel
Dan schrijft hij met vleugels…
Later
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.178 Later zal ik het herinneren
hoe wij lauw en lenig over het vloerkleed rollen
Jij met klevende wimpers, reikhalzend naar het zuiden,
Een zwaan die landt en de vleugels vouwt,
Jij die struikelt en mijn fouten schrapt.…
Wereldvraag
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.020 Heersers van de lucht,
met jullie vleugels zo wijd gespreid,
kennen jullie het antwoord?
Vraag het aan de zon, de maan;
aan de sterren.
Zij bestaan lang genoeg om dit te weten.
Doch spreken zullen ze niet.
Mensheid,
deel van de natuur met de minste wijsheid;
hoewel gij de enige zijt die kan spreken,
zult gij niet antwoorden.…
metamorfose
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
825 rustig terug
in die zijden witte cocon
kan niemand meer aan me komen
kan me dan geheel bij zinnen
andermaal gaan bezinnen
kan mezelf daar aan gaan leren
een waardevol leven te leven
het zal wel keihard werken zijn
zo komt er een eind aan de pijn
ik hoef mijn lijf niet te haten
kan deze schuilplaats verlaten
ik spreid onwennig mijn vleugels…
Zachte Tinten
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
2.462 Mijn arme zwaar ondervoede vlinders
Sterven langzaam aan de hongersdood
Hun vleugels zwakjes kleuren verbleekt
Gevangen gedoemd tot water en brood
Hun leven lijkt op een bedevaartsoord
Als stervenden zoekend naar restjes hoop
Kneuzen gefladder tegen beter weten in
In een luchtkasteel klaar voor de sloop
Kleuren doorlopen van de zoute tranen…
Liefde
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.849 De
liefde
vraagt niet
nee, de liefde
neemt jou mee
onder haar vleugels
en laat jou drinken van
haar verrukkelijke nectar.
De
liefde
wurgt je
zonder dat
jij het merkt, dan
voel je opeens een
mes in je hart terwijl je
ogen blijven stralen en geest
blijft dromen van de betovering.…
Tegemoet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
939 Als ik een vogel zou zijn
vloog ik jou tegemoet
nam je onder mijn vleugels
en deelde het luchtruim met jou.
Als ik een roofdier zou zijn
sloop ik je tegemoet en sloeg
opeens een poot om jou heen
en deelde het oerwoud met jou.
Als ik een rund zou zijn
loeide ik jou tegemoet
sloeg een staart om jou heen
en deelde de weide met jou.…
koolmeesjes
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.290 de ouders zijn apentrots
als hun kindjes heel plots
hun territorium uit gaan breiden
door hun vleugels te spreiden
nog heel even blijven ze hier
zij schenken ons veel plezier
dan is ineens het afscheid daar
tot weerziens, tot volgend jaar!…
Schelpjes
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
891 schilderij
kleuren samen even mooi en prachtig
parelmoerwit, lila, zachtgrijs gestreept
in een goudgele achtergrond
Een meeuw stapt parmantig over de kuiltjes in het zand
gele snaveltje recht vooruit, kopje eigenwijs geheven
vleugeltjes keurig glad gestreken op de rug
staartje fier omhoog
Een vriendje scheert rakelings over de golven
vleugels…
dag lieve broer
hartenkreet
3.9 met 25 stemmen
3.379 gezicht nog zo voor me zie
je mooie ogen en lieve lach
dat ik soms gewoon moet huilen
maar denk dat dat niet meer mag
jou weggaan is immers al zo lang geleden
en de tijd heelt elke wond
maar soms zou ik willen schuilen
voor het verdriet wat me zo raakt
zou ik zo graag willen weten
hoe het je daarboven gaat
hebben de engeltjes echt vleugels…
Tussen vijf en zeven
gedicht
3.2 met 32 stemmen
13.132 Inmiddels wordt alles omzichtig
En zwijgend naar buiten gedragen,
De vleugel en de zwartgevlekte kater,
De strenge fluiten en het tafelzilver,
De staande klok en ook de dovende luchter
En in gelakte kisten pa en ma.
------------------------------------------
uit: 'En verdwijn met mate', 1996.…
Poging met een 'aviette' , Parijs 1900
gedicht
3.4 met 32 stemmen
21.352 't Houtwerk op de tribunes te nat om te gaan zitten
zuigen z'n banden zich vast aan 't cement van de baan
drassig 't middenterrein, mannen in groepjes bij elkaar
met blinkende velgen zet hij aan als voor een scherpe sprint
niet de motregen, de motregen alleen maakt die enorme vleugel
van zeildoek of geolied papier boven z'n hoofd zo hopeloos…
De macht van metaforen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
495 Ze vliegen hoog
Op tere, veerloze vleugels,
Ze zijn weerloos, en ver is hun vlucht.
Ze vergeten, nee weten niet dat ze ooit
Een trage lage rups waren.
Je hebt me geboeid met je zinnen,
Je spreekt tot mijn verbeelding.
Ik zie je voel je zo graag.
Ik ken je zo graag, weet je,
Ik heb je naar hartelust lief.…
Ontredderd
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
661 mijn lief is plots veranderd, terwijl ik
intens verlang naar de kracht van haar vleugels,
roomwit, zacht trillend, bestoven met stuifmeel,
weet en kent zij mijn naam niet meer,
en laat mij, onbewust, ontredderd achter,
ik schrik, zij is veel sterker dan ik ben,
haar jonge, blonde kracht is verwarrend,
ik sta toe dat zij mijn hart en gevoelens…
- Mos groeit overal -
hartenkreet
3.5 met 50 stemmen
2.674 Ik voel het zachte mos,
levendig groen,
siert de lijdensweg en
honderd vleugels
dragen mijn zachte pijn
en de warme wind
hij vangt mijn haren,
houdt mij zijn hand
liefdevol voor mijn ogen.
Oneindig ver blijf je weg,
ik zie verwijderd
mos groeit overal,
verdelgd, prikkelt en inspireert
verzacht mijn verlangen.…
in memoriam
hartenkreet
4.9 met 49 stemmen
2.246 ook ons thuis
zijn wij kwijt
maar we blijven hopen
dat je ons kunt laten weten
hoe wij moeten lopen
want de weg terug
die er niet meer is
ligt vol met stenen
van gemis
soms rapen wij
er een paar op
en gooien ze terug
in vijvers van vroeger
wij gaan daar wel eens vissen
en vangen dan
wat tranen en verdriet
meer is er niet
want vleugels…