3038 resultaten.
blad en bonte spechten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
831 ga op in groenige luierlucht
de bladerlichte gave languit te liggen
hoe het gerikketik niet
tureluurs, maar in een sappige
beukennoot je vorkjeprik de zinnen
streelt
denk aan alles of niets
tegelijk; aan een oude fiets
de bakker in de buurt...
...aan onbegrensde vensters
en vage randen - aan boterhammen met kaas
op lange tochten langs…
afgewezen min
gedicht
3.6 met 92 stemmen
41.923 nooit valt ergens te lezen
dat ik haar vroeg te minnen
mij te nemen in haar zinnen
zij mij koel heeft afgewezen
terwijl ik tot haar luide sprak
‘mijn liefde is niet oud antiek
ik ben fris en authentiek’
gedreven in jouw koude wak
wilde je als pinksterbloem
jij bruisend pinksterbeest
geheel in ons jouw geest
pruimedant paardebloem…
Dichten en weven
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
754 Een dichter weeft zinnen van leven en sterven
zingt vaak van geheimen die nimmer bederven.
Hij schrijft langzaam op wat ook anderen zien
en schept met zijn klanken een zuiver stramien
Waarin tussen lijnen van letters en woorden
een wereld verschijnt die hem toebehoorde.…
de schepping en lichamen van afval
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.412 leven hoeveel tijd ben ik kwijt met het plannen van
leven en noteren en alle andere beslommeringen
nu eenmaal noodzakelijk als papier en balpoints
die het ritme vastleggen in de eindeloze stroom
de zinnen vullen ongewild de breedte van het papier
het einde van de bladzijde staat gelijk aan leven
vastgelegd maar hoeveel tijd voor verbeteringen…
De ondraaglijkheid van innigheid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
682 Ik zucht en jij lacht
we spelen plagend met zinnen
voelen ons verbonden in de nacht
weten schroom te overwinnen
We tasten steeds lichter
over wat genegenheid kan zijn
voelen ons steeds dichter
bij onze goddelijke lijn
Tederheid doet woorden vloeien
wil graag zacht datgene leren
wat voorheen slechts was te begeren
Er is nabijheid in…
als woorden niets meer zeggen
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.049 als woorden niets meer zeggen
en zinnen zijn verzet
zal zij zwijgzaam naast je liggen
aan haar zijde van het bed
zal zij stil op dromen wachten
met haar beide ogen dicht
zullen tranen kansloos vechten
om de spiegeling van licht
als woorden niets meer zeggen
en grenzen zijn bepaald
zal zij eenzaam naast je liggen
tot de eindstreep is behaald…
tranen
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
2.697 jouw tranen weerspiegelen degene die troosten kan
tenzij je je gezicht verbergt achter handen
jouw tranen bevestigen meer dan eens het houden van
tenzij je je verdriet steeds verder laat verzanden
jouw tranen vertellen mij in eenvoudige zinnen
tenzij je je woorden niet meer wilt laten verstaan
jouw tranen zijn het einde van steeds opnieuw…
Vader
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.278 stonden we dan
gedrieën,
hopend elkaars handen pakkend
en met betraande ogen staarden we vooruit
mijn besef nog niet gekomen
beefde ik in koele hartstocht
niets anders dan je aan te staren
in de hopeloosheid je woorden herhalend
maar ze vervaagden mettertijd
en nu tracht ik je te vinden
op ongekende plaatsen
in boeken, woorden en zinnen…
Onze taal
poëzie
4.2 met 19 stemmen
3.736 leen uw luistrend oor
Aan de zangen van 't Verleden: -
Dring de rijke taal van 't Heden
Diep in ziel en zinnen door!
Wat aan glanzen mocht verdoven,
o! De schittering van uw Taal,
Zacht als dons en scherp als staal,
Kan geen tijd of macht u roven.....
Zolang ge uit Haar parelvloed
Teerheid put en Heldenmoed!…
Leven?
netgedicht
4.4 met 55 stemmen
4.522 Eenzaam zit ik hier
In een donkere kamer
Verlicht door het wit
Van mijn scherm
Waarin met een snelheid
Ongekend voor een mens
Als een totale machine
Zich in het pikzwart
Tegen het wit afzettend
Mijn emoties en gedachten
Via de punten van mijn vingers
Zich woorden vormen uit letters
En zinnen uit woorden uit letters
Ik typ, ik typ, ik…
Eeuwige tranen van geluk.
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.452 Geluk, te hemels om aards te zijn,
niet te vertalen in zinnen,
zo buitenaards bijzonder,
wat is dat toch daarbinnen?
Mijn leven, in de zevende hemel,
aangeland in hogere sferen,
wie bezit zulke gaven,
wie kan zoiets unieks creëren?…
ouderpijn
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
2.676 Dat was best een gevaar
Nu twee jaar later, is ze alleen
Gedeukt, gebeukt, gelaten
Hij behandelde haar gemeen
Ze is gevlucht en hem gaan haten
Ze klopte aan bij onze deur
We lieten haar weer binnen
Van onze kant kwam geen gezeur
Ze kwam weer tot haar zinnen
Ons meiske is geen tiener meer
met heerlijke mooie dromen
Dankjewel dus stoere…
Redactie is er zoet mee...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
700 Uren zit ik soms te staren
Naar het scherm van mijn pc
Woorden wegen en wikken
Die ik dan in zinnen ga tikken
Prachtige te gekke gedichten
Zie ik dan op 't scherm oplichten
Het voelt als een lot in een spel
Stuur het op naar www.nederlands.nl
En dan steeds naar de mailbox kijken
Zouden mijn gedichten mogen prijken
Op die site met zoveel…
Onbereikbaar kind / Centraal
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
2.764 Ze cirkelt om me heen, en af en toe nader
zacht rakend, maar bovenal observerend
Een breekbaar raamwerk zonder kader
Hele zinnen lukken (nog) niet, steeds lerend
"Ze" is licht autistisch en blind;
Staat zacht, warm, onbreekbaar en centraal alleen;
Geen contact, het breekt en breekt mijn hart als broze steen.…
Spiegel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.062 Zinnen
Gevormd door leven in het verleden
Onwetend hoe de toekomst te beginnen
Gezonken tot de diepste bodem. Verzwolgen
Door een zwarte zee van louter nat
In jouw lichaam keerde de warmte terug
Sinds dat moment niet meer 'vergeet', maar 'vergat'…
Langdradig verhaal
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
625 Om zinnen te prikkelen wilde het blondje
d'r kleren van prikkeldraad breien.
De hofnar vertelde een bloembak, waarin
onze bakker z'n meel kon bewaren.
De bloembinder spon van het meel - als een spin -
toen een meeldraad. Dat was een soort garen.
'De meeldraden kan 'k als spaghetti verkopen,'
dacht Appie, daar winst 'm wel zinde.…
Ik was aan u, gij waart aan mij...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.384 Ik was aan u, gij waart aan mij, wij waren
elkander voorbestemd van den beginne;
nooit mocht ge in 't leven smart of weelde ervaren
die niet bij mij weertrilde in ziel en zinnen!…
stof zijt gij...
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.058 ouder worden
is de (on)zin van 'bestaan' ontdekken
je ziet het licht en bent opeens de enige bij zinnen
met om je heen een land vol gekken
die zich met koffers vol bagage
haasten naar het grote niets
al ben je nu een machtig mens
uiteindelijk bereik je niets
je vergaat tot louter stof
stof
de huisvrouw haalt de bedden af
wast lakens…
PROMOTIE
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
4.899 Ik zet mijn zinnen op je dam.
Je kijkt naar buiten. We beginnen.
Ik sla een steen. Jij slaat er twee.
Ik zeg: niet goed vooruitgedacht.
Ik ben erin geluisd! Je lacht.
Ik schuif, jij tikt. Ik wik en weeg.
Jij maakt het af met korte metten.
Ik geef het op, het bord is leeg.
Ik zeg: ik heb je láten winnen.
Je balt je vuist.…
Zijn adem
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.067 Je gedachten zijn een lange stroom
van eenzame zinnen die je ervaart
als een nutteloos gevoel van leven.
Toch is geen enkel leven ademloos
God heeft aan elk mens Zijn adem
gegeven, zoveel houdt hij van ons
door Zijn adem is niemand nutteloos.…
"excuser les mots"
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
480 Daarover te kunnen gieren en soms te huilen
aan de grachten van een denkbeeldige stad
die als schimmig roofdier schijnbaar agressief
altijd klaar voor de eerste en de laatste sprong
zich dan te voegen gevat in de stroom van zinnen
om als muze de ontvankelijke geesten te beminnen
of 's avonds in het schemer of in de diepe
schaduwen van de nacht…
De praaiende dichter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 een hoofd vol ideeën
klieft de radiogolven
de woorden lijnen uit
strekken strakke zinnen
ahoi uiterste oosten!
de jonge zon deint
licht op het water
de Aarde rolt ijlings
door oranje luchten
ahoi ruige roeier!
de ochtend sluipt
voorbij de kille mist
wind bloost wangen
heel vriendelijk gedag
ahoi blakende lust!…
Verleidelijke Klanken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.256 Haar lokken dansen
In het schijnwerperlicht
Haar neusvleugels trillen
Op de nuances
De zachte vibrato
Van haar ademstoot
Er is geen willen
Enkel verleiding
De verlokking
Van haar aangezicht
Haar beroering sensueel
Vingers verstrengeld
Om de microfoon
Haar roodglanzende lippen
Zuchten een fluwelen timbre
Prevelen hypnotiserende zinnen…
Hart vol vlinders
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.458 Vuur schittert diep in jouw ogen
Brandende passie bedwelmt je ziel
Liefde vol ongeëvenaard vermogen
Sinds de dag dat ik voor je viel
Zinnen spreken zachte woorden
Als een vuurbaak leidt je m'n weg
De toekomst vol nieuwe dromen
Nu ik mijn hart in jouw handen leg
Je betovert me met je glimlach
Elke schaduw wordt een paradijs…
Randen van ijs
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.771 Schaam je gelogen zinnen in dieprood
Beeldvorming van jouw hallucinatie
Draag mijn dromen naar niemandsland
Wees stil ontzie je verzegelde lippen
Kijk niet in je verblindende tweestrijd
Verzwijg mijn bestaan diep in je ziel
Schop de schenen van machteloosheid
Mijn pijn grenzeloos gelijk aan liefde
Dool maar door de paden van je daden…
Liefdes première
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
789 zin)tuigen
gemend door de grote natuurlijke menner
gevangen in 'n roes ouder dan de mens
schreeuwen lichamen om bevrediging
Erogene zones zoeken maximaal contact in
een kluwen van lichamen, armen en benen
verstrengelde lijven, glijden langs- en
om elkaar, doordringen elkaar in 'n zucht
Ze zijn alleen in hun tijdloze wereld
opgestuwde zinnen…
De diepte in
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.318 Dat geluid
nietszeggende zinnen
ik heb ze
en zo is het echt
nu wel gehoord
ik haal nog een keer
diep adem en duik
jou dan achterna in
die begeerde waterpoort
Iedere dag weer
hoor ik duizend woorden
alleen jouw volgorde
is het
die mij werkelijk raakt
hier onder water
zijn wij als geen ander
en op een speciale manier
welbespraakt…
Richting horizon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 klanken
Jouw sprankelende stem, ooit zo onbereikbaar
opent een nieuwe dag en neemt me mee
vanuit een gerafeld verlangen gevangen
laat jij mij leven door jouw warme lach
Donker is jouw huid, naakt en onbevreesd kijk jij
mij mooi, nog steeds kan ik jouw voetsporen niet gaan
Als ik mij in verdwaalde geesten dreig te verliezen
halen jouw zinnen…
zeven hemels gingen open
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.061 alle woorden doen me pijn
ik voel het in begrijpen
in het te lang weer samen blijven
ontstaat de irritatie en venijn
het is de hel van hemel samenzijn
ik pluk gedachten uit de lucht
streel zinnen die beminnen
je voelt je lekker vogel vlug
om luchtig als een poes te
knorren en op schoot te spinnen
ik bied je rozen aan
gewoon om te beginnen…
pyrofiel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.194 taferelen
voeden hongerige vlammen
flitse fantasma's vol prisma's
die stralen werpen in het rond
en winden stevig stromen laten
wervelen door gloeiende dampen
dorre druppels op bevlogen vlucht
niet gewend aan al dat rood geweld
wrijft de verknipte stokeziel
zich in de blauwe handen bij
het voelen van weer wat leven
prikkelt schroeiende zinnen…