3607 resultaten.
Nieuwjaar 2015
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
816 Ik wens jullie al het krankzinnige
dat ik mezelf toewens
in de zekerheid dat de zin van alles
is dat het voorbijgaat,
nog dertig stappen, nog dertien, nog drie.…
Niet meer dan een minuut
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 Ik sta naast je
de blik verneveld
door de innemendheid
van een vreugdetraan
mijn hart
razendsnel ingesponnen
als een prooi
om nooit meer los te komen
ik bid een wonder
dwing geluk
wil schreeuwen
en mezelf tonen
de tijd
in glazig blauw verstoppen
wakker worden
en niet langer dromen
dan wordt de afstand groter
lichtvoetig van…
Vernederingen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
709 Dat nijdige scherpe mesje mezelf aan de pols geplaatst
Dit volgzame kindvrouwtje zegt: rot op en zorg dat je je haast!…
Verboden vrucht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
534 En dan zal het wel lukken,
om hem liefst meteen,
helemaal voor mezelf te plukken.…
hoofdpijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 tafel liggen
je hebt zoveel
aan je hoofd
zoveel moet je
het hoofd bieden
maar tegelijkertijd
staat mijn hoofd daar niet naar
ik heb dingen te doen
het leven te leven met plezier
maar het is waar
mijn hoofd doet me pijn
als ik deze wereld zie
te vroeg opsta na teveel wijn
zie ik de puinhopen ver weg maar
dichtbij zie ik mezelf…
Van hier naar het uitspansel en terug
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 veel
Om te tellen -
Ergens halverwege
Kom ik de Hubble
Tegen die met
Zes en zestig duizend
Kilometer per uur
Door de ruimte raast,
Als ik hem zinloos
Door het grote niets zie gaan
Besluit ik terug te keren
Van het uitspansel
Naar mijn eigen hersenpan -
Hoe zinloos is het de ruimte
Te leren kennen daar waar
Ik voor mezelf…
Verbinding verbroken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
540 even genieten
Emotioneel trok ik de zware karren
Hielp ik altijd de knopen te ontwarren
Plus leidingwater bij de wijn te gieten
Vast slaaf geweest of bij de Jezuïten
Dat meegenomen naar volgende levens
In mij gegrift bij nadere gegevens
Het wilde mij pas nu te binnenschieten
Bezjoer, hierbij geef ik de brui eraan
Ik ga uiteindelijk mezelf…
Brief in een nachtkastje gevonden
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.124 Je kwam van ver, pas nu zie ik de draad
waarlangs je leven zich toen leiden liet
naar waar ik nooit meer op mezelf besta.
Onzichtbaar worden, nee, ik kon het niet.
Ik zou willen zeggen dat de aarde beefde,
de bomen schudden, struiken struikelden,
de hemel zon en maan tot botsen bracht,
dat onontwarbaar werden dag en nacht.…
dichter bij de dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
742 hij ziet me staan
komt naar me toe
ik kijk hem aan
hij zegt geen woord
ik voel dat hij
mijn hijgen hoort
ik bid, ik wil
niet met je mee
het blijft doodstil
plots in z’n oog
in zijn pupil
een regenboog
nu word ik bang
uit niet mijn angst
stilte duurt lang
ik glimlach wel
blijf mezelf
in ’t helse spel
‘k geef steeds maar…
Het verval
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
633 kwaliteit
van het wie je bent
nooit meer bevrijd
Heb er mee te doen
opgesloten in je lijf
allerlei klachten
maar vooral traag en stijf
Het verval gaat zijn weg
wat kan ik doen
medicijnen, bewegen en positief blijven
nou ik heb het liever niet, voor geen miljoen
Het spijt me, ik kan niet anders zijn
hoe graag ik ook zou willen
mezelf…
alzheimer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
631 nu ze terug zijn in de tijd
koffiezetten weer als vroeger wordt
en de tijd weer stilgezet
en ik geen zoon meer ben
maar vraag en ook wel lief
bekende geur en stem
en wat ik verder dan nog ben
stel ik mezelf de vraag
over wie ik dan werkelijk ben
dan kind en nu ook zelf een opa
en zit ik op de warme stoel
waarop mijn moeder juist…
Dat ene sterretje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
769 Er staat aan de heldere hemel, een hele felle ster
elke avond kijk ik, en met mij anderen evenwel
ik denk dat bij mezelf, da's het lichtje van jou
maar tegelijk denk ik: hoe kan dat nou?…
Valse treurigheid
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
485 heb mezelf bekeken
in dit nieuwe jaar maar
zag geen enkel teken van
opbloeiende schoonheid daar
een stukje ironie
en valse treurigheid
omdat ik ondanks alles
deze leeftijd heb bereikt
wees blij met mij
want ook jullie zijn
de echte overlevers van
alle generaties genengevers
wij zijn het surplus
dat de mensheid heeft
kunnen genereren…
lolbroeken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 Ik heb mezelf dit weekend
Twee keer gezellig gezelschap cadeau gedaan.
Wanneer het nog altijd winter is en zo heerlijk koud,
met dagen die korter zijn dan de nachten,
moet een mens zich met veel humor en warmte aankleden
wanneer hij door het leven wandelt.…
de dis, onaangeroerd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
461 haren strijkt
je lach die eens de echo van mijn
schaduw was ligt verstard
aan het einde van deze droom
zelfs in mijn fantasie is het in
mijn slaap erg stil en is het beeld
van geluk niets meer dan de herfst
in de kruin van een boom
gisteren waren de vruchten rijp
maar nu liggen ze onaangeroerd
te wachten op het moment waar ik
mezelf…
Zomerse warmte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
580 Zomerse warmte uit mijn eenzame jeugdjaren
herhaalt zich alsof ik nogmaals moet ondervinden
dat ik alleen ben in een drukkende wereld
die om handelen vraagt tijdens mijn traagheid
ik herhaal mezelf ook in hunkerende heimwee
waar het spelen als vanzelfsprekend is
alsof we kinderen van de zon zijn
nooit last van hoogmoed of eigenwaan
altijd…
Hondenopvang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
950 Ik vang honden op in huiselijke kring
omdat ik om die dieren geef en hun
en mezelf wat extra’s gun
~~~~
Terwijl ik de jongedame rondleid en uitleg wat
de voorwaarden zijn en hoe ik te werk ga
om duidelijkheid te scheppen
is zij al die tijd bezig met haar mobiel
aan het appen
Tot slot vraag ik of
de fraaie hond…
Chronische depressie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Maar ik kan mezelf niet helen,
wie kan het eigenlijk schelen?
Alles doet nog steeds pijn,
ik wil helemaal niet meer zijn.
Maak me maar kapot,
vergeet me maar, mens of god.
Ik weet niet waar ik naartoe ga,
ik weet niet hoe ik nu nog sta.
Maar toch moet ik doorgaan,
toch moet ik blijven staan.
En is dat geen wrede grap?…
waken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
556 doelloos duister opgestaan
de stijfheid weggetrokken door een buigzaam,
vroeg begin
het levenloze licht verrijkt naar meer
dan fletse beelden
weelderig begint de dag
mijn slappe buik verdraagt de trage stoelgang
van de eerste vaste norm
een arrogant geworden dichter
is in vorm; hij schrijft de daagse zaken af
ik schrijf en blijf mezelf…
aan de voet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 het
stadium beheersen vergt moed
wijl de dood al prikkelend
je maant om partij te kiezen
nooit was ik van keuzes, filterde
het bedrog door een zeef zonder mazen
zodat de staken als dwazen door
mijn voeten priemden
ik zwaaide met een ruige lach, behaard
en ingetekend met inkt dat ver in mijn
spieren was binnendrongen ontheemde
ik mezelf…
terugblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 terugkijken schoudert mijn zeer
in het herbeleven van de scheuten
die me baarden, was de tijd maar
nooit gekomen en mijn vrucht
afgedreven met het getij
van een zware zee
dezelfde zee drijft nog wild
op de baren van mijn bestaan, eens
was ik Neptunus die in droom
mezelf verslond waar woord en daad
het zilte nat bestreden met
de zoetigheden…
Mijn wintercocon?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
353 Ik bewaar mezelf voor
de helderheid der dingen,
de schoonheid van dansende
zonnekrijgers aan de bron
beleeft in het spiegelbeeld
die opstaan uit de schaduwen
vol met herinneringen,
die in wisselende vorm
zich verstaan in de
camouflage van een kameleon.…
Onvoltooid?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
386 Verleer mezelf niet te overschatten,
verwen het maar als het onderhuidse
kind, is het moeilijk in te schatten
waar je de oprechtste tranen vindt
eerst ontkende ik de waarheid, er
bestaat geen wereld van gelijk, nooit
een waarde zonder enige broosheid
naast het verspilde schroot, beleer de
tijd, alles blijft in wezen onvoltooid.…
Weegboom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 Mezelf te leren kennen
een ondergronds ik
verstrikt tussen de wortels
in het hol van de wilde vrouw?
Ik wil weg
..."Ja ga
....braaf boontje altijd schoon
....de uitgang vind je gemakkelijk
....kijk maar in de spiegel!"…
Maar ik ben er nog …
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 De keren dat ik voor mezelf ben opgekomen,
sneuvelden in jouw tomeloze boze woordlust,
maar als ik de woede in mij voelde opstomen,
straalde ik weer wanneer jij mij had gekust.
Jij verwijt mij nu mijn geduldige gedrag,
zegt dat het mij aan ruggengraat ontbreekt,
nou ik zeg je met plezier voorgoed gedag.…
voorheen zwarte bodemloze putten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Zie hoe de zon
de aarde tot genezen slaat
met elementen gooit het leven
sommeert tot weerkaatsen
tot kommen vloeibare ruimte
tot vijvers van reflectie smeedt
smaragd aambeeld van mezelf gifgroen
met wat speelruimte de huid reeds
bruiner mijn lichaam wuivend
rimpelende golfjes lichtjes goud de gloed speelser
dan ik zelf wil het lijf nog…
Zo!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
617 vernietigd
Alleen achtergelaten gebroken, bedroefd
Mijn hart gescheurd in twee helften
Vernietigd verrot en kapot
Bedrogen en belogen
Zo verkloot en bijna gedood
Oh hoe kom ik hier te boven zo alleen
Eruit gekropen en verdrietig
Doorgaan, gelijmd, verholpen
Genietend, gelach en geheeld
Weer opgekalefaterd, geleerd
Compleet te zijn met mezelf…
Bospad
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
577 Neemt me even van de wereld weg,
laat me tot mezelf komen.
Dwalend van verlangen,
Genietend van de geur,
Duizenden mooie bladeren,
een wereld vol van kleur.
De wind waait wat onstuimig,
waait gedachten van me af.
Schept weer rust in alle chaos,
waar ik me net nog in begaf.
Met het eind alweer in zicht,
mentaal weer opgeladen.…
Resttijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
410 ik bleef mezelf, verdronk in ouderdom,
ik leerde zwijgen als een vorm van inhoud,
het stillen van het denken aan later.
‘soms hield je van zekerheid — maar waarom?’
of de boom die zich vond in het dode hout:
het ouder zijn behoort niet tot een flater.…
Metamorfose
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
227 Ongeschonden blijf ik mezelf
totdat jij me aanraakt met jouw vingers
en ik verander in een fraaie vlinder
dan vlieg ik weg met gouden vleugels
wanneer jij me vrijlaat
uit jouw lachende mond
het is zeker niet onmogelijk
dat ik zwijg wanneer jij luistert
dat ik niet buig voor argumenten
nu jij ze opschrijft in de schaduw
jij weet dat ik…