7277 resultaten.
Niet Verwachtend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
929 wij daar samen
Overspoeld door gelukzaligheid
Raken wij elkaar niet meer kwijt
We storten ons in elkaars armen met de lemmet in onze handen
Nu vloeit ons bloed te samen in de zee en het bereikt onbekende landen
Niet meer wachtend
Niet meer wachtend
Sterven we daar”…
en zo wil ik zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ik wil de voeten in het zand steken
het warme zoute water van de zee
in golven over me heen laten spoelen
fietsen wil ik door de duinen
met de neus in de wind
of in een bootje dobberen
en dan dronken zijn van Liefde
en alles vergeten behalve nu.…
Mien wonderlijke Wad
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
664 ik hoor de zee een zilt en zuiver licht fluisteren,
mijn brandende voetzolen verzinken in lauwzout zand,
en voelen de tere, sterke knobbels van knoopjeswier,
dit is Mien Wad, Mien wijdse, wonderlijke Wad…
Gradaties van helderheid
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
666 (Een innerlijk landschap)
De verkaveling strekt zich waterpas
tussen zon en aarde
Warme stralen doorklieven de atmosfeer
tussen Heer en gade
boven de breuklijn in een zee van gras
Hier ligt het land begraven
achtergelaten
in een geeuw voorbij eeltige handen
Hier hongert de dageraad
De tijd spiegelt zijn wezen in al het levende…
Tot de volgende storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 Terwijl schuld knaagt aan angst
laveert hij met gesloten ogen
op gevoel net langs de obstakels
blind op de vlucht voor het leven
tot de golven van de zee
dwingen tot een keuze:
recht door zee vooruit
hopend op een reddingsboei
misschien wel een vlot
of de vloedlijn blijven volgen
tot het volgende obstakel
de volgende golf van pijn…
woorden zwart op zwart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 Het water
strekt zich zo ver en leeg uit
in zijn leegte van zilte geur
zee van stilte.
De zee
is achter de horizon.
De maanschijf
glijdt laag over het water
rondom heldere stippen
spiralen van rust
en beweging.
Ik luister.
Voor mij
alleen maar het gerucht
van de branding.…
Ontembaar is in mij het wreed verlangen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.199 O Gij oneindigheid van zon, en zee, en strand,
En woud, en stroom, en dier, en mens, en plant,
En kleur, en zacht bewogen fijne luchten,
Hoe wilde ik scheuren, en hoe min ik U.…
Mehmet Sucru Sener
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 Van Zwarte Zee naar Noord Zee;
Van orient naar pierement;
Van de moslim Mehmet Sucru Sener
Tot een cultureel levend monument.…
Schoonmaak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Voor verstopte sifonnen
is het geen weer,
maar wel voor lekker zonnen,
op de dijk, aan zee.…
Stille prioriteiten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 van wat het goede brengt
met die zachte deining van water over zee
in stille onuitgesproken hoop van vele mensen
wat zwakheid met moed en krachten mengt
of voert in stilte zoveel heimelijk mee
van nooit uitgekomen en verzwegen wensen.…
ver is mijn Wad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 het land naar zee grenst
oevers over de wrakke
kwelder die met water
lijkt besprenkeld
morgen is de zee weer
haalbaar dichtbij
en draaien kolken onbemand
de wisseling van wacht, eb naar
vloed in tijden nooit gekeerd, onhebbelijk
staar ik naar het Wad dat steeds opnieuw
in dromen aanlandig mij verrast
zij is als een viool ter hand…
Veranderend tij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
605 Als ieder roept van ach en wee
is dat een taal of teken,
in stilte is het zand, als loper uitgeweken
en heeft zich neergevlijd als banken in de zee.
Een man met bierplezier tuurt over zee
hij ziet een zeehond met eenzelfde buik
maar kinderen leven zich al scheppend uit
vandaag bevrijd van rekentoets en saai dictee.…
anti-canto I: ‘geluidszweep’
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
431 , zee en, o zo één…
De schaduw van de bomen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
585 Nu alles bijna voorbij is
de wind elke herinnering overstemt
de zee geleidelijk wint van het land
op de bergen geen bomen groeien.
Nu kinderen hun Exodus in
gammele vissersbootjes bevaren
zij de onderstromen van de zilver
schijnende zee kunnen zien noch horen.…
Machteloosheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
209 En de zee nam het terug…
de zon scheen ons finaal voorbij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
967 ik had je naam
in zand geschreven
een afdruk van ons twee
zag toen de golven komen
ze spoelden deeltjes van ons mee
we gingen door de vloed
trotseerden hoogopspattend water
we dachten niet aan later
het samenzijn voelde zo goed
tot ik de kentering in je ogen zag
het maagdelijke strand weer las
je hand heeft losgelaten
in teruglopend…
Waterspiegeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
969 Een wilde storm
raast
en blaast
door woeste golven:
en al wie
tegen hem kraakt
raakt
op slag bedolven.
Hout versplintert
valt ten prooi
aan waterzooi
in ’t grote bad;
laatste ding
een rimpeling
strijkt de plooien glad.
Op bodem diep
heel stil
een enkele ril
verraad het koude water:
aan een enkeling
herinnering
gedachten zijn…
Golven zonder déja vu
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
664 Golven zonder déja vu
Nooit zal de vorm
van de met schuim bedekte golven
meerdere malen hetzelfde zijn.
Hoe de ene golf breekt
en hoe de ander ontstaat
is voor eeuwig en altijd uniek.
Geen golf deelt ervaringen
met zowel golf als water.
Één golf
één gedachte
en nooit een déja vu.......…
Mijn verliefde land
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.455 Wars van dwarse donderslagen
zag ik mijn verliefde land
dat verslagen en verstoken
in de golven was gedoken
toen het onraad werd geroken
door het zinderende zand
Waar de witte lammerluchten
zich verdronken in het gras
stonden nu verbroosde bomen
over zoute zee te dromen
van een land dat nooit zou komen
en een volk dat nooit was
Maar…
De oude rivier
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.000 leven
stil verdwalen door de nevel
van het tomeloze veen
Waar ik blozend zon verdroomde
in jouw armen die omzoomden
en mijn ogen deden lomen
in het zand en nergens heen
Lang verwachtte ik de dagen
dat jouw bedding mij zou dragen
maar je spon jouw zachte kragen
die mij dreven van het steen
Om mij dan te laten glijden
in de mooiste zee…
Mozaiek
gedicht
4.0 met 18 stemmen
6.654 stil staat de droom
half gereefd blijft het zeil
gedrang van deeltjes
steen op steen
stoot water tot beweging
nadert een eiland
altijd op een steenworp afstand
schip gemetseld in een lucht van bladgoud
--------------------------
uit: Maatstaf, 1979.…
Volle maan
poëzie
3.0 met 11 stemmen
2.983 In een stoet van grijze wolkenvlokken
Trekt de maan naar 't Zuiden, naar de zee:
Al wat jong is, voelt zich aangetrokken:
Vissermeisjes waden langzaam mee:
Voeten scheemren onder donkere rokken
En weerspieglen in de blanke ree!…
- Hoeveel dagen -
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
766 als een bijgewoond feestje, toegankelijk
de smart van zee en inspirerend leven
stimuleerden de gedachten heel even.…
Onbereikbare liefde
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
842 Onbereikbare liefde is als
vloedgolven van de zee
Telkens weer probeer je het aan,
maar het lukt niet
Het is te koud en te ver weg
Het voelt onprettig
De gevoelens zijn hevig en
blijven in een cyclus
om je heendraaien
Je kunt er niet bij, hoe graag
je het ook wilt
Misschien kun je het beter loslaten.…
Waarheen, ontaard gemoed, waarheen?
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.612 werd ik gewaar,
Wat holle golven van gevaar,
Wat baren van verdriet en wee
Daar bruisen in de Minne-zee.
Ik zweer 't, gij zult hiervoor met mij
In eeuwig-droeve tranen zijn.
't Is reden dat gij vreugde derft,
Die maakt dat mijne jeugd versterft.…
Lot
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.255 Diepe groeven sloegen dieper
nee, dat hield je niet meer tegen
je gezicht was droef verzild
en oeverloos je vergezicht
je stond gevangen in wit licht
nog als een pop in stille regen
klom de nacht in als een vogel
die verbaasd had omgekeken
Omgedraaid nog als een kat
die zonder staart door donker ging
en zilverzout nam van de hemel
die met…
8 JUNI - WERELD OCEANEN DAG
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
643 Vandaag graag aandacht voor de oceanen,
dat water vol gedumpte plastic troep,
die rijk met zwerfvuil opgevulde soep
waar vissen zich een weg door moeten banen.
Waar gaat het heen! Wordt dat geheel en al
een wereldoceanentranendal?…
Selma
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 Meer dan dertig jaar geleden
trof ik jou in Ouddorp aan Zee
je liefdevolle glimlach was
als de zegen van een toverfee
heden herinner ik mij jou
als een ware beminde
ook al gingen we nooit bloot
maar in bikini en zwemslip
verder niet
die tongzoen op het strand
ben ik nooit vergeten
terwijl je zei dat je
verloofde in een Arabisch
land…
Even zweven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 de wolken drijven voorbij
even zweef ik in gedachten
een stukje met ze mee
zij gaan er langzaam weer vandoor
ik laat ze verder in hun waarde
zij laten mij achter met
beide voeten verbonden aan de aarde
zo gaan die dingen
zo zal het altijd blijven gaan
zij zweven richting zee
ik blijf in gedachten staan
heel eventjes maar verbeeldde…
Arenzano
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Gestrand, over de delende bergen aanbeland
Net niet aan zee, een te dunne strook strand.
Golven rollen, dollen en duwen u meteen terug
Geen sporen meer nadien op de hoge heuvelrug.
Bevend liedjes zingen die het wijkende tij niet keren
Luidkeels liedjes brullen die de vloed niet bedwingen.…