Alle inzendingen over zee

7277 resultaten.

Sorteren op:

Niet Verwachtend

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 929
wij daar samen Overspoeld door gelukzaligheid Raken wij elkaar niet meer kwijt We storten ons in elkaars armen met de lemmet in onze handen Nu vloeit ons bloed te samen in de zee en het bereikt onbekende landen Niet meer wachtend Niet meer wachtend Sterven we daar”…

en zo wil ik zijn

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 739
Ik wil de voeten in het zand steken  het warme zoute water van de zee in golven over me heen laten spoelen fietsen wil ik door de duinen met de neus in de wind  of in een bootje dobberen  en dan dronken zijn van Liefde en alles vergeten behalve nu.…

Mien wonderlijke Wad

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 664
ik hoor de zee een zilt en zuiver licht fluisteren, mijn brandende voetzolen verzinken in lauwzout zand, en voelen de tere, sterke knobbels van knoopjeswier, dit is Mien Wad, Mien wijdse, wonderlijke Wad…
Tjoke16 september 2010Lees meer >

Gradaties van helderheid

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 666
(Een innerlijk landschap) De verkaveling strekt zich waterpas tussen zon en aarde Warme stralen doorklieven de atmosfeer tussen Heer en gade boven de breuklijn in een zee van gras Hier ligt het land begraven achtergelaten in een geeuw voorbij eeltige handen Hier hongert de dageraad De tijd spiegelt zijn wezen in al het levende…

Tot de volgende storm

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
Terwijl schuld knaagt aan angst laveert hij met gesloten ogen op gevoel net langs de obstakels blind op de vlucht voor het leven tot de golven van de zee dwingen tot een keuze: recht door zee vooruit hopend op een reddingsboei misschien wel een vlot of de vloedlijn blijven volgen tot het volgende obstakel de volgende golf van pijn…
geeraardt25 januari 2014Lees meer >

woorden zwart op zwart

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
Het water strekt zich zo ver en leeg uit in zijn leegte van zilte geur zee van stilte. De zee is achter de horizon. De maanschijf glijdt laag over het water rondom heldere stippen spiralen van rust en beweging. Ik luister. Voor mij alleen maar het gerucht van de branding.…

Ontembaar is in mij het wreed verlangen

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.199
O Gij oneindigheid van zon, en zee, en strand, En woud, en stroom, en dier, en mens, en plant, En kleur, en zacht bewogen fijne luchten, Hoe wilde ik scheuren, en hoe min ik U.…

Mehmet Sucru Sener

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Van Zwarte Zee naar Noord Zee; Van orient naar pierement; Van de moslim Mehmet Sucru Sener Tot een cultureel levend monument.…

Schoonmaak

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
Voor verstopte sifonnen is het geen weer, maar wel voor lekker zonnen, op de dijk, aan zee.…
Ralameimaar10 september 2016Lees meer >

Stille prioriteiten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
van wat het goede brengt met die zachte deining van water over zee in stille onuitgesproken hoop van vele mensen wat zwakheid met moed en krachten mengt of voert in stilte zoveel heimelijk mee van nooit uitgekomen en verzwegen wensen.…

ver is mijn Wad

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
het land naar zee grenst oevers over de wrakke kwelder die met water lijkt besprenkeld morgen is de zee weer haalbaar dichtbij en draaien kolken onbemand de wisseling van wacht, eb naar vloed in tijden nooit gekeerd, onhebbelijk staar ik naar het Wad dat steeds opnieuw in dromen aanlandig mij verrast zij is als een viool ter hand…
elze30 maart 2019Lees meer >

Veranderend tij

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 605
Als ieder roept van ach en wee is dat een taal of teken, in stilte is het zand, als loper uitgeweken en heeft zich neergevlijd als banken in de zee. Een man met bierplezier tuurt over zee hij ziet een zeehond met eenzelfde buik maar kinderen leven zich al scheppend uit vandaag bevrijd van rekentoets en saai dictee.…

anti-canto I: ‘geluidszweep’

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
, zee en, o zo één…

De schaduw van de bomen

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 585
Nu alles bijna voorbij is de wind elke herinnering overstemt de zee geleidelijk wint van het land op de bergen geen bomen groeien. Nu kinderen hun Exodus in gammele vissersbootjes bevaren zij de onderstromen van de zilver schijnende zee kunnen zien noch horen.…
J.Bakx19 november 2025Lees meer >

de zon scheen ons finaal voorbij

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 967
ik had je naam in zand geschreven een afdruk van ons twee zag toen de golven komen ze spoelden deeltjes van ons mee we gingen door de vloed trotseerden hoogopspattend water we dachten niet aan later het samenzijn voelde zo goed tot ik de kentering in je ogen zag het maagdelijke strand weer las je hand heeft losgelaten in teruglopend…

Waterspiegeling

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 969
Een wilde storm raast en blaast door woeste golven: en al wie tegen hem kraakt raakt op slag bedolven. Hout versplintert valt ten prooi aan waterzooi in ’t grote bad; laatste ding een rimpeling strijkt de plooien glad. Op bodem diep heel stil een enkele ril verraad het koude water: aan een enkeling herinnering gedachten zijn…

Golven zonder déja vu

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 664
Golven zonder déja vu Nooit zal de vorm van de met schuim bedekte golven meerdere malen hetzelfde zijn. Hoe de ene golf breekt en hoe de ander ontstaat is voor eeuwig en altijd uniek. Geen golf deelt ervaringen met zowel golf als water. Één golf één gedachte en nooit een déja vu.......…

Mijn verliefde land

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.455
Wars van dwarse donderslagen zag ik mijn verliefde land dat verslagen en verstoken in de golven was gedoken toen het onraad werd geroken door het zinderende zand Waar de witte lammerluchten zich verdronken in het gras stonden nu verbroosde bomen over zoute zee te dromen van een land dat nooit zou komen en een volk dat nooit was Maar…

De oude rivier

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.000
leven stil verdwalen door de nevel van het tomeloze veen Waar ik blozend zon verdroomde in jouw armen die omzoomden en mijn ogen deden lomen in het zand en nergens heen Lang verwachtte ik de dagen dat jouw bedding mij zou dragen maar je spon jouw zachte kragen die mij dreven van het steen Om mij dan te laten glijden in de mooiste zee…

Mozaiek

gedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 6.654
stil staat de droom half gereefd blijft het zeil gedrang van deeltjes steen op steen stoot water tot beweging nadert een eiland altijd op een steenworp afstand schip gemetseld in een lucht van bladgoud -------------------------- uit: Maatstaf, 1979.…

Volle maan

poëzie
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.983
In een stoet van grijze wolkenvlokken Trekt de maan naar 't Zuiden, naar de zee: Al wat jong is, voelt zich aangetrokken: Vissermeisjes waden langzaam mee: Voeten scheemren onder donkere rokken En weerspieglen in de blanke ree!…

- Hoeveel dagen -

hartenkreet
3.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 766
als een bijgewoond feestje, toegankelijk de smart van zee en inspirerend leven stimuleerden de gedachten heel even.…

Onbereikbare liefde

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
Onbereikbare liefde is als vloedgolven van de zee Telkens weer probeer je het aan, maar het lukt niet Het is te koud en te ver weg Het voelt onprettig De gevoelens zijn hevig en blijven in een cyclus om je heendraaien Je kunt er niet bij, hoe graag je het ook wilt Misschien kun je het beter loslaten.…
Yvonne15 april 2011Lees meer >

Waarheen, ontaard gemoed, waarheen?

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.612
werd ik gewaar, Wat holle golven van gevaar, Wat baren van verdriet en wee Daar bruisen in de Minne-zee. Ik zweer 't, gij zult hiervoor met mij In eeuwig-droeve tranen zijn. 't Is reden dat gij vreugde derft, Die maakt dat mijne jeugd versterft.…
Daniel Jonctys11 september 2011Lees meer >

Lot

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.255
Diepe groeven sloegen dieper nee, dat hield je niet meer tegen je gezicht was droef verzild en oeverloos je vergezicht je stond gevangen in wit licht nog als een pop in stille regen klom de nacht in als een vogel die verbaasd had omgekeken Omgedraaid nog als een kat die zonder staart door donker ging en zilverzout nam van de hemel die met…
Jan Haak8 februari 2013Lees meer >

8 JUNI - WERELD OCEANEN DAG

snelsonnet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 643
Vandaag graag aandacht voor de oceanen, dat water vol gedumpte plastic troep, die rijk met zwerfvuil opgevulde soep waar vissen zich een weg door moeten banen. Waar gaat het heen! Wordt dat geheel en al een wereldoceanentranendal?…

Selma

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 465
Meer dan dertig jaar geleden trof ik jou in Ouddorp aan Zee je liefdevolle glimlach was als de zegen van een toverfee heden herinner ik mij jou als een ware beminde ook al gingen we nooit bloot maar in bikini en zwemslip verder niet die tongzoen op het strand ben ik nooit vergeten terwijl je zei dat je verloofde in een Arabisch land…

Even zweven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 408
de wolken drijven voorbij even zweef ik in gedachten een stukje met ze mee zij gaan er langzaam weer vandoor ik laat ze verder in hun waarde zij laten mij achter met beide voeten verbonden aan de aarde zo gaan die dingen zo zal het altijd blijven gaan zij zweven richting zee ik blijf in gedachten staan heel eventjes maar verbeeldde…
catrinus14 januari 2019Lees meer >

Arenzano

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Gestrand, over de delende bergen aanbeland Net niet aan zee, een te dunne strook strand. Golven rollen, dollen en duwen u meteen terug Geen sporen meer nadien op de hoge heuvelrug. Bevend liedjes zingen die het wijkende tij niet keren Luidkeels liedjes brullen die de vloed niet bedwingen.…