Alle inzendingen over de zee

28806 resultaten.

Sorteren op:

Haar aubade aan de zee

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
haar ogen met onverwachte helderheid haar stem die nog alle tonen kende gaf stevige repliek zij was niet ziek alleen het lichaam wilde niet ademloos keek iedereen geboeid naar dit stukje leven wat zij nog kon geven was fenomenaal in geestkracht ongebroken en nog van alles op de hoogte nam zij ons mee in haar aubade aan de zee…
wil melker2 augustus 2017Lees meer >

Als in dromen.........

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 877
Iedere avond samen aan zee wachten kijkend hoe de maan in de zee schijnt schittering als een pad tot aan de horizon en dan..verdwijnt.. Ik voel me zo fijn in jouw armen hoe wij elkaar zo intens kunnen verwarmen. Op dit prachtige eiland vraag jij mij eeuwige trouw.. woorden schieten tekort, ik hou zoveel van jou.....…
Nicoline1 augustus 2010Lees meer >

DE LAATSTE STORM

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.609
Buldrend speelt de zee met 't splijtend vaartuig. Kalm, manhaftig bidt de grijze zeeman de armen rond een mast. Zo lange reisden schip en zeeman samen door de stormen; grijs is 't hoofd geworden van de zeeman, krakend en versleten 't machtig vaartuig... O de wind, de zee, de laatste storrem!…

Zonsopgang

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.493
en de oceáán wordt vúúr en ogenblíklijk verstilt De wind en de ontroering der zee zwicht Die in teerdere ritmen rilt; En het hart wordt kalm als de zee, En de stem der driften zwijgt, En de heugnis van weedom en wee; - Dan het stillere hart ontstijgt Zijn innigste, opperste toon: ‘O leven, leven, Gij zijt goed, gij zijt schoon!’…

Mannen met baarden op de woelige baren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 850
Mannen met baarden vinden hun huis op zee, onder het sint Andrea's kruis. Zij bevaren de zeven wilde baren; om de Kaap heen zijn zij niet te evenaren. Hela, hola, hijs de zeilen. Wij weten van wanten, wij weten van het reilen. Wij zetten koers om de Goede Hoop. Ons hart ligt op zee en klopt sneller op wereld's zilte bloedsomloop.…

Gewoon dat beeld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
Bloemen, het strand, het land achter de grotere zee ze zoeken de bloesem, de zon, licht om bij op te leven, vragen 'n soort zegen vanwege al 't goede in dit leven, te midden van droom en schemerschijn, ja, 't mag zo zijn.…

Water

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 597
Nog even traag en stil mijn zwerven onderdoor de wolken over water glijdt de strakke zilver zee het licht zo dierbaar en gedwee gerekt de tijd nog zacht en schoon met passie streelt zomerkleuren in uw iris tooit wanneer gij volgt en overvloeit in najaar waar ik naakt en lauw door kilte waad het zwemen danst in zicht de kim hier en daar…

BOURNEMOUTH PIER & BEACHES

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Het klaart sterk op boven zee, Alum Bay in zonnestralen. Alle contrast wordt zichtbaar, ik wil het licht tegemoet. Of is het de onrust, die mij naar buiten drijft? Vooruit, kop in de wind! Loop naar het leven gebogen. Achter mij ligt de pier, donker, door golven omspoeld. Hier verliest het land zich aan de zee.…
Cees Sleven16 november 2020Lees meer >

Een dagje aan zee

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 828
ook weer eens in het land afgebakende gebiedjes als territoriumdrift de gegraven kuilen zijn niet te tellen op één hand die gewoonte staat in hun geheugen gegrift volgepropte lichamen in een te kleine bikini met daar achter een jongedame heel gedwee vervuld van zichzelf met een air van arrogantie hopend op een avontuurtje na een dagje aan zee…

manganiet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
geluk moet wel haast een Vlaams café zijn met sanseveria’s voor het raam dan is pech een verweerd bord toegang een half uur na zonsondergang verboden er zijn grenzen het is niet toegestaan alles zo maar toe te staan er is een begin zo staat in de rollen van de Dode Zee tijd is een uitsparing in dood liefde is een redmiddel tegen eenzaamheid…
Iniduo28 november 2019Lees meer >

De wandelaars

gedicht
3.1 met 70 stemmen aantal keer bekeken 21.651
Als Rumphius zijn schelpen uit de zee te bleken legde, kwamen bij voortduring die wandelaars en namen ze weer mee. ''t Krakeelig diertje,'schreef hij, 'deed me veel verdriet.…

Zee en zand (2)

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 805
Jaren geleden heb ik je voor het laatst gezien Mijn geliefde zee met je schuimende golven die troostend over me heen dansen alles wegspoelen dat niet meer in mijn leven hoort Te lang geleden dat ik jou heb gevoeld Mijn geliefde zand dat mij doet aarden natte klei tussen mijn tenen vaste grond verwarmend poeder dat het harde eelt…

Behouden thuiskomst

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 706
Als het strand en de zee waren wij met zijn twee We verlieten elkaars pad dus ergens zoute bittere tranen. Elkaar luttel weinig verteld destijds; feelings en of Alles was mij wel nieuw ook onbekend, tof. Na tal van jaren weer luchten en ventileren bij elkaar Ster die neerstrijkt - geen verklaar -.…

Fabel 3845 (peace for our time)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 952
Dromend de stille droom van het weemoedig leven zijn in de kalme stroom de vissen meegedreven tot waar hun element niet zacht en groen meer was maar zilt en flitsend blauw: bijtende scherven glas want rivieren stromen naar zee en wee vissen die dromen het water voert hen mee.…

Test

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.415
Ik heb een echt goede vriend Ik ben hetero, hij is homofiel Toch hebben we elkaar verdiend Spelen spelletjes Nu is het even welletjes Verdrietig deelde hij mij mee Misschien heb ik mijn leven verpest Leefde met hart en ziel Droeg water naar de Griekse zee Ik wacht, en heb gegriend Op de uitslag van zijn test.…
Fred12 juli 2005Lees meer >

Een stuk glas...

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.033
Een stuk glas dat op mijn hand drijft gevonden op een leeg, koud strand Randjes van pijn weggepolijst door de zoute zee en het zand. Wacht onze ruzie ook zo’n eind? En denk je dat de pijn ooit strand? dat onze liefde weer verschijnt als traangeslepen diamant?…
rene martens17 augustus 2005Lees meer >

Echtscheiding

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.279
glazig glijdt ijs over mijn wang, druppelt naar een zee, spontaan dichtgevroren in volle zomer tranen van vloed waaien over mijn strand van ontgoocheling, jij brengt met golven van woorden wat eb naar me toe allang vervlogen windstoot doorprikt nog altijd mijn drijvende wolken . . . tot snijdend hagel…

David

hartenkreet
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.234
Zo lief, zo teder, Oogjes helder als blauwe lucht, blauwe zee. Nog zo klein, maar alles er op en eraan. Zo wonderlijk, zo schoon. Dat kuiltje in je wang, je ondeugende lachje, Je verdrietige gezichtje als je huilt. Je verwonderende blikken, oogjes die alles willen zien. Je bent nu al zo mooi jezelf, Zo mooi anders.…
Sanne eu14 december 2003Lees meer >

AFSCHEID

gedicht
3.9 met 109 stemmen aantal keer bekeken 35.541
Maar achter deze hoek een werelddeel, achter dit ogenblik een zee van tijd. Zul je voorzichtig zijn? ---------------------------- uit: 'Oogappel' (1986)…

als jij kon begrijpen

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.162
als jij dat alles kon begrijpen zou je weten dat ik voor jou over duizend sterren zou lopen en tot in de eeuwigheid in een koude zee zou willen liggen als jij maar gelukkig was.…

't is voorbij

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.679
mijn wereld om voor te leven is gestorven naakte bomen in een dode woestijn de zee draagt een ijskoud veld van vissen de kust neemt afstand voor wie ik leefde is gestorven de zon poogt verwoed zonder resultaat zijn warmte rilt mij slechts een huid om leegte àlles lijkt dood…

Hoe machtig ben ik

netgedicht
1.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 901
Ik las het levenswerk van een dichter in een week en gaf me over aan een vloed van woorden, letters en een zee vol hersenkronkels - Hij bezweek voorgoed die ook mij wilden verslinden zoals een zeemonster doet Langzaam trok het water zich terug in het boek Mijn geest vatte slaap en stak de draak ermee…
Jeroen Zwaal15 december 2002Lees meer >

AANGESPOELD

netgedicht
2.9 met 127 stemmen aantal keer bekeken 26.697
We geuren zee en kloppend bloed streelt baren open tot de morgen ze voldaan weer sluit.…

Droom maar

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Droom maar warme dromen in een zee van geluk, jou leven kan niet meer stuk. Droom maar in de golven van de slaap, ik ben er als jij ontwaakt.…
Sweet24 september 2002Lees meer >

De bij aan het strand

poëzie
3.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 3.651
Zeg, zwerfse zuster bij, Gevleugelde schalmei, Waartoe verliet gij 't zoet der bloemen Om moederziel alleen te zoemen Slechts tot de zee en mij? Verlokte een dichterluim Ook U tot plichtverzuim, En zoekt ge, als ik, door 't licht verblinde, De honing voor Uw droom te vinden, Ach, in een kelk van schuim?…

Gevecht

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.305
Niet de vele knopen tellen de afstand noch de mijlen over zee onzichtbare draden worden verweven en hechten aan het tikken van vervlogen tijd daar waar het landen vaste grond geeft in geloof zal het hartenbloed weer stromen, twee handen leggen leven in een omarming van liefde…
metha12 oktober 2004Lees meer >

Angst

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.552
Jouw lichaam een zee vol verrukking soms rustig vaak wild en onstuimig Onstuimigheid van de jeugd onverzadigbaar eerlijk, oprecht jouw liefde voor mij Onzekerheid angst verlies ik verdwaald in jouw hart Vragen vertwijfeling hoop wanhoop mijn liefde voor jou...…
Lena1 december 2004Lees meer >

zijn

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 697
rollen van de golven op de kust suggereert de eeuwigheid en tegelijkertijd messcherp de vergankelijkheid van mijn bestaan elke letter op papier bewijst mijn zijn voor deze ene seconde er voor en er na zal ik enkel herhalen en wordt het scheppend bezig zijn een grimas van het brein ik zie de woorden stromen uit mijn pen ik huil een zee…

MARINTIEM

snelsonnet
2.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.172
Gemengd op zee zorgt voor gemengd gevoel. De commandant heeft echter veel bezwaren en vindt het vrijuit vozen tijdens varen geen voorbereiding op het strijdgewoel. Dus géén gevrij, géén kus, géén soixante-neuf… voor onze krijgsmacht geldt: ‘make war, not love!’…
Hans Mooi3 augustus 2007Lees meer >

kastelen in de lucht

netgedicht
3.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.004
ik vertel je over dromen en wolkenstof hoe de wind geen woord verspilt enkel stilte draagt in groot vertrouwen hoe dit laatste mijn handen vouwt wijzend naar het lichte tij jij vraagt me dan waar de zee begint en voor ons uit ligt slechts de waarheid golven groot de horentjes in het zand…