28806 resultaten.
Haar aubade aan de zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
494 haar ogen met
onverwachte helderheid
haar stem die nog
alle tonen kende
gaf stevige repliek
zij was niet ziek alleen
het lichaam wilde niet
ademloos keek
iedereen geboeid
naar dit stukje leven
wat zij nog kon geven
was fenomenaal
in geestkracht
ongebroken en nog
van alles op de hoogte
nam zij ons mee in
haar aubade aan de zee…
Als in dromen.........
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
877 Iedere avond samen aan zee wachten
kijkend hoe de maan in de zee schijnt
schittering als een pad tot aan de horizon
en dan..verdwijnt..
Ik voel me zo fijn in jouw armen
hoe wij elkaar zo intens kunnen verwarmen.
Op dit prachtige eiland vraag jij mij eeuwige trouw..
woorden schieten tekort, ik hou zoveel van jou.....…
DE LAATSTE STORM
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.609 Buldrend speelt de zee met 't splijtend vaartuig.
Kalm, manhaftig bidt de grijze zeeman
de armen rond een mast. Zo lange reisden
schip en zeeman samen door de stormen;
grijs is 't hoofd geworden van de zeeman,
krakend en versleten 't machtig vaartuig...
O de wind, de zee, de laatste storrem!…
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 en de oceáán wordt vúúr en ogenblíklijk verstilt
De wind en de ontroering der zee zwicht
Die in teerdere ritmen rilt;
En het hart wordt kalm als de zee,
En de stem der driften zwijgt,
En de heugnis van weedom en wee; -
Dan het stillere hart ontstijgt
Zijn innigste, opperste toon:
‘O leven, leven,
Gij zijt goed, gij zijt schoon!’…
Mannen met baarden op de woelige baren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
850 Mannen met baarden vinden hun huis
op zee, onder het sint Andrea's kruis.
Zij bevaren de zeven wilde baren;
om de Kaap heen zijn zij niet te evenaren.
Hela, hola, hijs de zeilen. Wij weten
van wanten, wij weten van het reilen.
Wij zetten koers om de Goede Hoop.
Ons hart ligt op zee en klopt sneller
op wereld's zilte bloedsomloop.…
Gewoon dat beeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Bloemen, het strand, het land achter de grotere zee
ze zoeken de bloesem, de zon, licht om bij op te leven,
vragen 'n soort zegen vanwege al 't goede in dit leven,
te midden van droom en schemerschijn, ja, 't mag zo zijn.…
Water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Nog even traag en stil mijn zwerven
onderdoor de wolken over water glijdt
de strakke zilver zee het licht zo
dierbaar en gedwee gerekt de tijd nog
zacht en schoon met passie streelt
zomerkleuren in uw iris tooit
wanneer gij volgt en overvloeit in najaar
waar ik naakt en lauw door kilte waad
het zwemen danst in zicht de kim
hier en daar…
BOURNEMOUTH PIER & BEACHES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 Het klaart sterk op boven zee, Alum Bay in zonnestralen.
Alle contrast wordt zichtbaar, ik wil het licht tegemoet.
Of is het de onrust, die mij naar buiten drijft?
Vooruit, kop in de wind!
Loop naar het leven gebogen.
Achter mij ligt de pier, donker, door golven omspoeld.
Hier verliest het land zich aan de zee.…
Een dagje aan zee
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
828 ook weer eens in het land
afgebakende gebiedjes als territoriumdrift
de gegraven kuilen zijn niet te tellen op één hand
die gewoonte staat in hun geheugen gegrift
volgepropte lichamen in een te kleine bikini
met daar achter een jongedame heel gedwee
vervuld van zichzelf met een air van arrogantie
hopend op een avontuurtje na een dagje aan zee…
manganiet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 geluk moet wel haast een Vlaams café zijn
met sanseveria’s voor het raam
dan is pech een verweerd bord
toegang een half uur na zonsondergang verboden
er zijn grenzen
het is niet toegestaan alles zo maar toe te staan
er is een begin
zo staat in de rollen van de Dode Zee
tijd is een uitsparing in dood
liefde is een redmiddel tegen eenzaamheid…
De wandelaars
gedicht
3.1 met 70 stemmen
21.651 Als Rumphius zijn schelpen uit de zee
te bleken legde, kwamen bij voortduring
die wandelaars en namen ze weer mee.
''t Krakeelig diertje,'schreef hij, 'deed me veel
verdriet.…
Zee en zand (2)
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
805 Jaren geleden heb ik je voor het laatst gezien
Mijn geliefde zee
met je schuimende golven
die troostend over me heen dansen
alles wegspoelen dat niet meer
in mijn leven hoort
Te lang geleden dat ik jou heb gevoeld
Mijn geliefde zand
dat mij doet aarden
natte klei tussen mijn tenen
vaste grond
verwarmend poeder
dat het harde eelt…
Behouden thuiskomst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
706 Als het strand en de zee waren wij met zijn twee
We verlieten elkaars pad dus ergens zoute bittere tranen.
Elkaar luttel weinig verteld destijds; feelings en of
Alles was mij wel nieuw ook onbekend, tof.
Na tal van jaren weer luchten en ventileren bij elkaar
Ster die neerstrijkt - geen verklaar -.…
Fabel 3845 (peace for our time)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
952 Dromend de stille droom
van het weemoedig leven
zijn in de kalme stroom
de vissen meegedreven
tot waar hun element
niet zacht en groen meer was
maar zilt en flitsend blauw:
bijtende scherven glas
want rivieren stromen naar zee
en wee vissen die dromen
het water voert hen mee.…
Test
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
3.415 Ik heb een echt goede vriend
Ik ben hetero, hij is homofiel
Toch hebben we elkaar verdiend
Spelen spelletjes
Nu is het even welletjes
Verdrietig deelde hij mij mee
Misschien heb ik mijn leven verpest
Leefde met hart en ziel
Droeg water naar de Griekse zee
Ik wacht, en heb gegriend
Op de uitslag van zijn test.…
Een stuk glas...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.033 Een stuk glas dat op mijn hand drijft
gevonden op een leeg, koud strand
Randjes van pijn weggepolijst
door de zoute zee en het zand.
Wacht onze ruzie ook zo’n eind?
En denk je dat de pijn ooit strand?
dat onze liefde weer verschijnt
als traangeslepen diamant?…
Echtscheiding
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.279 glazig glijdt ijs over mijn
wang, druppelt naar een
zee, spontaan dichtgevroren
in volle zomer
tranen van vloed waaien
over mijn strand van
ontgoocheling, jij brengt
met golven van woorden
wat eb naar me toe
allang vervlogen
windstoot doorprikt
nog altijd mijn
drijvende wolken . . .
tot snijdend hagel…
David
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
4.234 Zo lief, zo teder,
Oogjes helder als blauwe lucht, blauwe zee.
Nog zo klein, maar alles er op en eraan.
Zo wonderlijk, zo schoon.
Dat kuiltje in je wang, je ondeugende lachje,
Je verdrietige gezichtje als je huilt.
Je verwonderende blikken, oogjes die alles willen zien.
Je bent nu al zo mooi jezelf,
Zo mooi anders.…
AFSCHEID
gedicht
3.9 met 109 stemmen
35.541 Maar achter deze hoek
een werelddeel,
achter dit ogenblik
een zee van tijd.
Zul je voorzichtig zijn?
----------------------------
uit: 'Oogappel' (1986)…
als jij kon begrijpen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.162 als jij dat alles kon begrijpen
zou je weten dat ik voor jou
over duizend sterren zou lopen en
tot in de eeuwigheid
in een koude zee zou willen liggen
als jij maar gelukkig was.…
't is voorbij
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
2.679 mijn wereld om voor te leven
is gestorven
naakte bomen
in een dode woestijn
de zee draagt
een ijskoud veld van vissen
de kust neemt afstand
voor wie ik leefde
is gestorven
de zon poogt verwoed
zonder resultaat
zijn warmte rilt mij slechts
een huid om leegte
àlles lijkt dood…
Hoe machtig ben ik
netgedicht
1.9 met 25 stemmen
901 Ik las het levenswerk
van een dichter in een week
en gaf me over aan een vloed
van woorden, letters en een zee
vol hersenkronkels
- Hij bezweek voorgoed
die ook mij wilden verslinden
zoals een zeemonster doet
Langzaam trok het water
zich terug in het boek
Mijn geest vatte slaap
en stak de draak ermee…
AANGESPOELD
netgedicht
2.9 met 127 stemmen
26.697 We geuren zee
en kloppend bloed
streelt baren open
tot de morgen
ze voldaan
weer sluit.…
Droom maar
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.392 Droom maar warme dromen in een zee van geluk,
jou leven kan niet meer stuk.
Droom maar in de golven van de slaap,
ik ben er als jij ontwaakt.…
De bij aan het strand
poëzie
3.4 met 31 stemmen
3.651 Zeg, zwerfse zuster bij,
Gevleugelde schalmei,
Waartoe verliet gij 't zoet der bloemen
Om moederziel alleen te zoemen
Slechts tot de zee en mij?
Verlokte een dichterluim
Ook U tot plichtverzuim,
En zoekt ge, als ik, door 't licht verblinde,
De honing voor Uw droom te vinden,
Ach, in een kelk van schuim?…
Gevecht
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.305 Niet de vele knopen
tellen de afstand
noch de mijlen
over zee
onzichtbare draden
worden verweven
en hechten aan
het tikken
van vervlogen tijd
daar waar het landen
vaste grond geeft
in geloof
zal het hartenbloed weer
stromen, twee handen
leggen leven
in een omarming
van liefde…
Angst
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.552 Jouw lichaam
een zee
vol verrukking
soms rustig
vaak wild
en onstuimig
Onstuimigheid
van de jeugd
onverzadigbaar
eerlijk, oprecht
jouw liefde
voor mij
Onzekerheid
angst
verlies
ik
verdwaald
in jouw hart
Vragen
vertwijfeling
hoop
wanhoop
mijn liefde
voor jou...…
zijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
697 rollen van de golven
op de kust suggereert de eeuwigheid
en tegelijkertijd messcherp de
vergankelijkheid van mijn bestaan
elke letter op papier
bewijst mijn zijn voor
deze ene seconde
er voor en er na
zal ik enkel herhalen
en wordt het scheppend bezig zijn
een grimas van het brein
ik zie de woorden
stromen uit mijn pen
ik huil een zee…
MARINTIEM
snelsonnet
2.8 met 29 stemmen
1.172 Gemengd op zee zorgt voor gemengd gevoel.
De commandant heeft echter veel bezwaren
en vindt het vrijuit vozen tijdens varen
geen voorbereiding op het strijdgewoel.
Dus géén gevrij, géén kus, géén soixante-neuf…
voor onze krijgsmacht geldt: ‘make war, not love!’…
kastelen in de lucht
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
1.004 ik vertel je
over dromen
en wolkenstof
hoe de wind
geen woord verspilt
enkel stilte draagt
in groot vertrouwen
hoe dit laatste
mijn handen vouwt
wijzend naar het lichte tij
jij vraagt me dan
waar de zee begint
en voor ons uit
ligt slechts de waarheid
golven groot
de horentjes in het zand…