6828 resultaten.
Aangeraakt door de wind
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
922 Plots wordt zijn zachte lach
even geraakt door de wind
lijntjes in het vermoeide
gezicht lijken te vliegen
angst en onzekerheid staan
te lezen in zijn donkere ogen
vertalen openlijk verwarring
in diep verborgen gedachten
al is de lente laat zijn passen
in de regen gaan niet meer alleen
gevangen door die andere lach is
de herfst dit…
Woordlood
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
955 Toch werp ik keer op keer
het woordlood uit
in een machteloos gebaar
en laat het in het donker
doordringen en bezinken,
tot het op de bodem stuit,
waar zachte sponzen groeien
en groeien: oh, machteloos gebaar!…
het kwetsbaar witte
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.220 ze vraagt
het winters onbehagen
niet langer te verdragen
naar buiten te komen
de huid te schonen door
te spelen in het licht
we leggen haar
het kwetsbaar witte voor
geborgen in de donkere maand
ze blaast een
zoele wind erdoor en
kleurt wat zich zo schaamt
ze raakt
een toon die al
zo lang niet heeft geklonken
het nieuwe leven…
gewoon
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
2.041 omdat vandaag nooit
gisteren blijft
en elke tel
zijn geschiedenis schrijft
omdat in het
troebelste gedachtenwater
alleen de waarheid bovendrijft
en oude kwaadspraak
naar nieuwe leugens neigt
omdat de wijsheid
in alle talen zwijgt
en licht met donker
de liefde bedrijft
omdat ik niet verdraag
dat de droom wordt bedreigd
en in die…
Brief uit 1981
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.497 Heerlijk is nochtans die eerste kou,
haar donkere plek in vreemde straten.
François!
Moet je eens proberen: één oor sluiten.
Als ik het doe, dan hoor ik jou,
rank als in die Bachpartita
terug de winterprelude
in c spelen,
ebbend in mijn kale lanen,
nergens.…
Zilver maandag
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
6.642 het maan zilver
schittert voor mij
waar donker diep
de vijver troont
schuift de zilveren maan voorbij
de koude nacht
die sterren toont
en rust het water rimpel broos
in stilte van het ogenblik
en deinen zacht
de eenden kroos
tot troost voor mijn
bezwaarde ik
schuift de zilveren maan voorbij
en sprankelt
nog gevoel van mij…
veroordeeld
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
927 Terwijl ik andere lippen kus
en donkere haren streel
en de zon zijn best doet
om jou uit mijn hoofd te branden.
en jij ver weg bent
je lichaam geheel
zomers en zachtheid dat verwend
wordt door gebruinde handen.
We komen elkaar weer tegen,
veroordeeld tot jou zo lijkt het wel,
als mijn vrolijkste paraplu
in najaarsregen…
Kerstmis
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
3.451 De winter draagt wit, oud en koud,
een nasleep van een uitgebloeid seizoen
dat donker uitschaatst over witte vaarten.
Wellicht is er gezaaid intussen,
- want tussen jaargetijden trekt
geen god een streep - en wordt
er al verwacht: een warmer kind,
een moederbuik, zoals vanouds.…
Kansen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.157 Alles lijkt donker.
Maar de zon schijnt
dwars door de wolken heen.
Een straaltje bereikt mijn hart
en zegt:
"Zolang de zon schijnt zijn er kansen
kansen
om op te staan
verder te gaan
te genieten
ook al is het maar
van het feit
dat jij er bent
en dat de zon
altijd schijnt
ookal verstopt hij zich
af en toe even
achter een wolk."…
Kijken
netgedicht
3.7 met 36 stemmen
887 Herfstdag voel me kijken
jouw donkere sneldrijvende wolken
ritselende dorre bladeren
gedreven in een hoek
het oude brood
-rest eten
geworpen in het vogel voederhuis
een brutale zwartgrijze kauw
komt vreten
en
de kleine roodborst bang
jouw zwiepende regen
wind en herfstnevel
vertroebeld mijn kijken.…
woning
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
970 soms is de hemel
met kometen
en eeuwige sterren
mijn woning
dan weer de gouden
zonsondergang
of verre vage verten
omkranst door
stille grijze wolken
het stille ochtendbos
met gouden pilaren
zonneschijn
verre bergen felwit
in donkere omlijsting
van zwartgroene hellingen
het liefst woon ik
in mijn gedichten
omdat de poort daar…
Ze liepen met kaarsen de berg op
gedicht
2.9 met 34 stemmen
40.980 Die er waren
sloten zich aan bij de stoet: een schare donker
en licht die zingend of zwijgend
bleef klimmen en dalen.
--------------------------------------
uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…
Eenzaam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.372 bewoont
van binnen uit verteerd
de kamers altijd leeg
dragen de sporen niet
van onverwacht bezoek
Het knaagt aan haar
zodat ze 's avonds
de treden van de trap doet kraken
en troost vindt in zijn echo
Soms laat ze de deur op een kier
het licht nog even aan
voor de kinderen in haar hoofd
ze weet dat ze bang zijn
alleen zo in het donker…
wonen heel even in dromen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
800 ik kleur je even
uit de saaiheid vandaag
je lach in de klas
was vol dromen
hun stemmen
ze gaan je niet aan
je plukt hun gedachten
praat als ze komen
ik streel je met woorden
laat kleuren je donkere
ogen opfleuren met leven
dat nooit zal bestaan
we hebben samen
een wereld gemaakt
zonder angst we wonen
voor nu heel even in dromen…
langs bogen en pilaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
907 stenen beelden wiegen niet
in het bed van donkere tonen
het orgel speelt een wiegelied
laat kinderen tot mij komen
een ijle stem klimt zacht
omhoog langs bogen en
pilaren om in de melodie
iets van de hemel te ervaren
het koor zwelt aan
en juicht haar schoonheid toe
trompetten schetteren feest, het
paradijs is nooit zo mooi geweest…
Palet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
793 ik probeer
de beelden in mijn hoofd
met woorden slechts
te schetsen
dikke diepe strepen
dagen van de nacht
mijn hart is donker
de wereld zwart
lichte smalle lijnen
springen uit mijn ziel
ze kronkelen en draaien
door zomerlicht versierd
dan zijn de zwart-wit tekeningen
de dagen door de week
uitgevlakte grijze meren
eenvoudig uitgebeeld…
waar zon het licht vergeet
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
2.680 ik hoorde de sopranen
als nachtegalen zingen
in het dennengroen van kerst
het orgel speelde weer
op koperen bazuinen en liet
de boodschap blijde luiden
het kind is daar
waar zon het licht vergeet
en winter weer van wanten weet
dus tijd voor vrede in de
donkere koude nacht hier vindt
het religieuze jaar een nieuwe start…
De Kern
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
822 Aan de binnenzijde droom je niet
er is geen donker licht niets kleurt
alles daar is zonder beelden
los of houvast geen tussenbeide
Hier is de kiem, zaad van het ontstaan
de oorspronkelijkheid van ontspringen
zomer, winter, herfst, lente zo
zo van alle dagen stroomt leegte vol
Uit alles tot niets, komen wij tot gaan
in visa versa dromen…
luisterende luchten
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
859 ik wilde de volheid bezitten
een leegte ontvluchten met
zoveel donkere muren
en mijn armen doen strekken
naar luisterende luchten
om de vullende verwachting
blindelings op te wekken
die tot in eeuwigheid zou duren
verdwaasd trek ik me op
langs dode takken
de handen geschuurd
nu vol met blaren
zocht de eenzaamheid te bedaren
die al…
terracotta
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
813 ik ben niet wit
noch zwart
ik ben aarde
en bruin
tinten van noten
gekraakt op mijn buik
ik ben bomen,
het hout, het zand
aan mijn voeten
verwaaid tot wind
en stormende vogels
diep en donker
de afgesneden huid
verder dan dagen
ontraadseld
ik ben ik
traag gevonden
de vrouw in het schors
van beschilderde zonden
waarom…
Storm
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.394 Helemaal alleen
In het donker van de nacht
Rillingen kruipen langs m’n rug
Alsof er iets op me wacht
Het licht van de wereld
Het lijkt vergaan
Alleen boze tongen van vuur
Schijnen te bestaan
De stilte van mijn angst
Valt samen met kreten uit de duisternis
Mijn hart hoopt alleen
Dat het licht weer snel terug is…
Zilveren tranen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
895 In verte
waar meeuwen hun schreeuw
krijsen in noorderwind
dwalen gedachten samen
heel even dacht ik
jou hier te treffen
te horen en te voelen
maar het blijkt een illusie
van de nacht
het donker verbergt
mijn getergde gelaat
ik proef het zilte zout
raap zilveren tranen in zand
wis de sporen
in dit verlaten land…
hij
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
974 hij ziet niet in het donker
zijn ogen terneergeslagen
vragend in de verte
in wanen van de nacht
hij wilde haar beminnen
met een aarzelende tast
van besmuikte handen
en bleke vingers
nu dwaalt hij en doolt
in vergetelheid
zijn lot zieltoogt
in miezerige kanalen
wie zal zijn rit verder zetten
en hem de blauwzoete dromen…
spinsel
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
474 als hij vandaag in de
schoonheid zou willen slapen
zal het een landschap zijn
zonder lichaam, langs lijnen met
buitenaardse voetstappen
waarin betraande ogen gaan sterven
in winden van onbestaande realiteit
in vernielde verwachtingen
in het spinsel van donkere dagen
lijkt de dichter in de man dronken
van zijn eigen verzen en in het licht…
Tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.086 Tranen lopen over mijn wangen,
Om de donkere gangen,
Wanneer wordt het weer licht?
En verschijnt er een lach op het gezicht?
Tranen lopen over mijn wangen,
Emmers lopen vol,
Het is echt niet voor de lol!
Het is een echt verdriet,
Sommige mensen zien dat niet!…
Pianist
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.416 Ook al ben ik blind niet ziend in het donker
Kan ik toch de toetsen bespelen en de noten verdelen
Geluidloos in mijn oren niet horend
Weet ik de juiste klanken te geven
Zonder componisten aan mijn handen
Open ik mijn gevoelens en geef ze klanken
Waarmee ik toch weet de toetsen te bewegen
En dat is hetzelfde als in mijn leven
Opgesloten en…
Vleugels van het geloof
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.037 Zij brengen het Licht in een donker deel
van het leven en zorgen voor hoop en geluk
doordat hun handen onze handen aanraken.
Zo worden wij verbonden met de Schepper.
Je hoeft de handen niet ver uit te strekken
God heeft je altijd vast, ook al weet je dat niet.…
Druipsteen
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
974 doorstond zijn rots van weeromstuit
hagelstormen en orkanen
hij brak op ongehoord geluid
van ingehouden eigen tranen
verdroten droop zijn edelsteen
bergaf naar donkere oceanen
verschool zich daar in het gemeen
van angsten en gebonden wanen
soms schittert op het watervlak
een glimp van ongetemde kracht
ontkent een blauwe hemel strak…
vreemde uren
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
731 mijn ogen zijn blind
zoals de steen waarop het afscheid staat
van een blij gedicht
mijn oren zijn doof
zoals de duinen van een zongezeilde
zee, het troostend gezang
te donker
en waar ik ook heenga, mijn handen
schuiven nooit de zwaluwen dichterbij,
gestapeld langs ruiten
lieg maar niet, dat is de reden
waarom ik deze bladzijde voor…
Vlieg ik weer rond
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.629 Ik ren weer mee
in een knipoog
herkende ik weer
het juiste ritme
van wilde golven
storm met regen
schepje liefde
vuurtje gestookt
In veren wolken
zonder schaduw
zacht geworden
door stralen zon
vlieg ik weer rond
omhoog wil ik
nooit meer dalen
nooit weer donker
nooit meer dood…