8894 resultaten.
Alles met de hand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 In liefde
Eén voor één
Gepoot, alles
Met de hand,
Verse vore die
Op draagtijd wacht,
Zomer die haar
Tot wasdom brengt,
Moederschoot die
De nieuwe oogst het
Levenslicht laat zien -
Aarde die in augustus
In haar warmste geuren
Mijn oorsprong verraadt,
En een liefdevolle blik
Op mijn toekomst werpt…
Hemelwater
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 wolken scholen samen
het miezert hemelwater
steeds groter wordende druppels
die willen raken
stuiteren op het wegdek
ook in het gras waar
vers ontloken sneeuwklokjes
het hoofd buigen
zelfs narcissenstengels
dansen op het ritme van
tot er gedonder klinkt
de meerkoet duikt onder…
Start zeezwemrace
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
689 Daar staan ze
Verpakt in neopreen
Gelabeld met boei
Smachten, wachten
Dan klinkt geloei
De zwarte wand breekt
Ze stormen naar voor
Wringen en dringen
Laat me erdoor
Stampen en malen
Opspattend schuim
Kom kom, niet stresseren
De finish is ver en
Het water is ruim…
Toen ik je nog niet kende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Jou schrijf ik, nu nog ver,
toch ook al vertrouwd.
Jij als landschap,
nog helemaal te verkennen,
verrassende vondsten,
schaduwen en druppels licht,
alle dieren die daar leven,
wat ze te vertellen hebben.
Ik zal goed luisteren
en leren verstaan,
dieper dan jouw woorden reiken.
Dat is wat ik je geven wil.…
Stijfhoofdig
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
511 hoor ik wel thuis
op de grenzeloze akker
die ik mezelf toedicht
is mijn blik, mijn aard
wel zo gerijpt om te oogsten
van het vers gezaaide koren…
of
zingt de straffe wind
een ander riedeltje voor mij
ben ik ongevoelig geworden
voor de wijze vinger
en wast de regen nu
mijn stijfkoppige oren……
Theaterstoel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
637 Je zat naast me
in de theaterstoel
en vertelde iets
dat me geheel ontging
ik was gefocust
op je lippen
hoe ze bewogen
en je adem lieten ontglippen
een adem die
van ver kwam, diep binnenin
warm was niettemin
en herinneringen afsmolt
ik wou je alleen nog
kussssssen
niet te onbesuisd,
niet onbeschaafd
maar gebruikelijk:
met mondjesmaat…
schrikken
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
592 kan mij niet schikken
in tal van klein plaatsen
ben bang om te schrikken
wat doen we daaraan
we werken in stappen
eerst licht en dan zwaar
trotseren de angsten
proberen…het is waar
het kopje moet denken
dat het hart wel zal durven
verse gerustheid te schenken
zo claustrofobie bij de… lurven…
rillerig
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
464 in de waterkoude lucht
zweven meerdere verlangens
eerder nader, dan de zucht
van heel erg ver
in de spertijd van de lente
wendt een grutto zich omlaag
hij kwam van hoog en juist
vandaag
viel ook de laatste sneeuwjacht droog
op uitgestrekte velden,
als een antwoord
op mijn vraag…
Zelfkennis in vijfkwartsmaat (II)
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
658 Dat je door te dichten
met liefde voor het levende vers
in een stijlvolle vorm
de gretige lezer wil verlichten,
blijkt vaak een ritje op een hobbelpaard.
Kraaiend op een draaiend podium
wordt de wereld een film --
maar na drie rondjes schrik je:
geen vader, moeder of oom
die jouw pret als liefde ziet.…
weemoed in nazomer
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
546 zoals mijn moeder
na een feest
haar tafelzilver en porselein
in dozen verpakte
tot een volgend festijn
ver weg in de tijd
ligt in het opgewaaide zand
aan het eind van de zomer
een stapel planken
een weemoedige tafel
dichtgeklapte parasol
lege fles witte wijn
daarachter ik..…
Space Oddity
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 aan zijden draden
verbonden met het
zoemende moederschip dat
zwoegend zuigt en piept
om jou kleine astronaut
te bewaren voor de aarde
zo stil ben je zo wit
zo ver buiten de wereld
kun je ons horen
zie je de blauwe aarde
dappere ruimtevaarder
kom nu alsjeblieft naar huis…
stil en hoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 de lucht
is stil
en hoog
de zon laat
de aarde
schitteren
de oerboom
omsluit de
wereld
ruimte licht
en stilte
alles is
zoals het is
ze voelt de
littekens
op haar huid
wie maakt haar
vrij van de
ingeslagen
scherven
ik kan haar
kloppen met
een veer
de lucht is
stil en hoog
zoals de
oerboom…
op een stationnetje
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
531 ontschiet
probeer het maar eens
in een korte samenvatting
weergeven wat het leven
voor je is geweest
daar wil je niet aan denken
doch het leven is een sneltrein
die slechts stopt op de
belangrijkste stations
juist daar op die momenten
van oponthoud ontstaan
herinneringen voor later
een later dat voor veel van ons
een station te ver…
Zomergasten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
471 Hoogseizoen zomert
dromende gasten
loom achterover
geleund in fauteuils
schudden onbeschaamd
veren van 't kleed
tussen intro
en retro gemangeld
etaleren hun
intimiteiten
in camera-ogen
gevangen
bekennen openlijk
familiariteiten
Freud voor miljoenen:
kijkcijferhit…
Hoe het draait.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
407 Ik zal niet spreken
over dwaas richtingsgevoel
ver van openheid
zoals vergeten
hoe ik door de voordeur kwam
lichtvoetig dansend ..
de vloer, het behang
de vaat op het keukenblad..
moet niet meer drinken!…
De tango van het leven.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 zoals in een ver verleden
Natte bladeren op de grond.
Je bent er zo op uitgegleden.…
Zijn accessoires
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 hij hoefde
zijn rug niet
te rechten
kreukloos
viel het maatpak
hem op de huid
zijn accessoires
waren hun tijd
al ver vooruit
opzienbarend
in het trendy circuit
dat hij onderhield
hij leek onbereikbaar
keek verder weg
dan ooit pas op
de horizon was er
kans op ontmoeten bij
toeval op afspraak nooit…
Zijn accessoires
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 hij hoefde
zijn rug niet
te rechten
kreukloos
viel het maatpak
hem op de huid
zijn accessoires
waren hun tijd
al ver vooruit
opzienbarend
in het trendy circuit
dat hij onderhield
hij leek onbereikbaar
keek verder weg
dan ooit pas op
de horizon was er
kans op ontmoeten bij
toeval op afspraak nooit…
alles wat je hebt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 er waren vogels met veren van dreiging
uitzichten die alleen jij hebt gezien
er waren oceanen van wachten
stromen van het leven die je bewogen
er waren kersenbloesems van leven dood en wedergeboorte
er is graniet er is goud
smelten en bevriezen
er is binnen- er is buitensluiten
licht tussen de bomen
er is je ziel alles wat je bent…
Zo onwaarschijnlijk
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
586 Zo ver weg
Vol met dromen
Is mijn ziel in je hart gekropen.
Jouw hart klopt als de mijne.
Mijn bloed stroomt als de jouwe.
Als wij ons eenmaal omhelzen.
Zullen we mekaar voor altijd houden.…
Naar de letter...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 die Romeinen hebben ondoordacht
onze letters vastgebonden
op een extra extra large alfa-bed
ze liggen onderkoeld vervreemd
en wezens-eenzaam naast elkaar
H I J is de enige met samenhang
maar dan nog is hij alleen
want Z ligt veel te ver
hij droomt van haar
voortdurend…
Monarchvlinder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
888 Ver weg staat het geboomte
waar ze samenhokten
naar gewoonte, maar de bomen
bedreigd door droogte
trokken op naar groter hoogte.
Vlinders waren vinders.
Werden zoekers.…
Drone
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Als ik met mijn intuïtie vooruit
zou vliegen, verder dan het groen
van de aardbeienvelden en de regenboog-
strepen van de tulpen bij Amsterdam
over de vluchtigheid van alles heen
ver genoeg voor een overzicht
en een glimp van het Grote
Geheim van liefde in het leven
zou ik dan beter weten
wat goed voor mij is
of weet ik dat toch wel
en…
Zijn te vroege graf
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
526 Drie jaar bommenregens
Met meer geweld over-en-weer
en vrede ver weg
want tsaar Poetin, zo-
als wij hem niet willen zien
is echt een duivel
Die rücksichtslos gaat
Voor waar hij denkt recht op te
Hebben, terwijl Gor-
batsjov
Zich reeds meerdere
Keren heeft omgedraaid in
Zijn te vroege graf...…
Oerknallen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
437 Gisteravond waren ze hier
niet al te ver vandaan
bezig met het zinloos geweld
van oerknallend vuurwerk
zeker tien minuten lang
flitsende bommen en granaten
zonder Chinese bloemfonteinen
tegen het donkere uitspansel
Was het na middernacht geweest
had ik de hermandad gebeld
maar ik had eerder vreselijke lust
te vluchten naar een…
Hartlicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
337 er zijn dagen
dat de lucht niet wijkt
je leven leert
met tegenslagen
zie hoe je stil staat
niet gebroken
doch buigt als gras
dat zijn wortels vertrouwt
ik herken de schaduw
in het licht van je ogen
als de hemel sluit
en hoogte ver lijkt
onthoud dan
ik ben de wind onder je vleugels
onzichtbaar
maar blijvend…
vluchttijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
417 hier staan we nagloeiend
als onneembaar sterrenstof
ver verwijderd van wat zich
van ons af beweegt
ruimtelijk aan te grijpen
voor wie de ogen sluit
op het scherpst van blinde hoek
om aldus tot inzicht te wederkeren
weliswaar constant maar
relatief in het licht van ontbijtkoek
zelfs aan de horizon van
waarneming voorbij…
80 jaar
hartenkreet
2.1 met 142 stemmen
21.304 Ooit zal dit heden zijn veranderd in een heel ver “ooit”,
Wie moet ik vragen naar dit wonder, zonder lach, zonder traan,
In deze kille wereld, zo geworden door de tijd,
Wie legt mij uit dat er geen fouten zijn en ook geen spijt,
Wie gaat mij voor door mistig landschap, heel ver hier vandaan?
Is er een Wie? Is er een Hij?…
Maskerade
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.250 Ieder maakt zijn persoonlijk vers
door het eigen unieke gezicht.
rond
lang
vierkant
smal
vrolijk
treurig
schuchter
mal
Sla elk gezicht zonder masker gade;
een gemaskerd bal is één grote façade……
de duivelse Boca Inferno
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 hoger en hoger
slaan de woedende golven
door de Boca Inferno
een duivels-aanschouw
de bulderende kracht
van wel duizend paarden
werpen de schuimende zee
tot ver in het blauw
meeuwen verdrinken
duiven slaan te pletter
het gezicht van de schipper
staat sober en grauw…