3445 resultaten.
De ideale lijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
830 I
Aan de tegels je leef-
ruimte tellen, maar toekomst blijft
een snel vergeten: Dertig jaar
in ochtendjas op zoek naar
het beloofde land, die jongensstad
van ranja & jenever -
II
Verdwaald, nog steeds de weg niet
weten, hoewel je eigenlijk
niet bang moet zijn en littekens
mag blijven slaan rond eigen
huis, die zekerheid…
in het spel van de maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 een ruimte met gaten
welkom met drempel en slot
ruiten mijn breekbare kijk
op de wereld naar buiten
vertrouwen verankerd in muren
vrijheden binnen buiten de buren
rekwisieten genoeg voor toneel
zonlicht verpakt in kleuren van wolken
gordijnen van regen en mist
buien met wind weerlicht en donder
in het spel van de maan gaat de zon
nooit…
luchten
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.107 duidelijk,
kant en klaar
nee , mijnerzijds,
heden,
geen enkel gedraai
daarbij bent u
een van die vrouwen
die van de privé of libelle
een zondags
kleurloos hoedje vouwen
of een man
van een ding tegelijk
slechts oog voor
werk of ronde bal
dan heb ik het
nog niet over sex
ik vind u gewoon
een zure kwal
deze helderheid
geeft ruimte…
Opklaring
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.885 Glad is de lucht als zilverhelle plaat,
Waarover vlokkig grijs geschilderd werd,
Met glans van licht uit eindeloze vert,
Dat door de ruimte spelemeien gaat.
’t Vonkt door de droppels aan het rijs, dat staat
Als stut op ’t tuinbed, staat bij boon en ert;
Vonkt door de druppels aan ’t gewei van ’t hert,
Vonkt door de droppels aan het schaap,…
Hemelsblauw
hartenkreet
4.6 met 26 stemmen
1.970 Bol en vol van verlangen
Streel ik je zacht lief kind
Spartel maar lekker rond
Nu jij de ruimte nog vindt
In meer dan zes maanden
Werd jij een deel van mij
Kind van mijn grote liefde
Stoei je nog speels en vrij
Vol tederheid glimlach ik
Als ik naar jouw echo kijk
Lief zoontje mijn mannetje
Jouw leven maakt mij rijk
Mijn buik is jouw…
Roos van de geest
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
691 zijn
schilfert af, roos van de geest
Wachten op het einde
een reuzenbaby in een luier
dat heb je niet verdient
Je bent al dood
de mens in je stierf toen je
niet wist waar je was, wie je was
Pijn en verdriet voel je niet
dat namen wij van je over
de dag dat je vroeg wie we waren
In je lichaam trekt de dood sporen
schitterende ruimte…
Afscheid van Petra
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
2.040 Terwijl de minuscule miertjes zachtjes
krioelend door de poreuze pudding
van takjes en blaadjes kropen
was er even ruimte
even
een moment van stilte die geen plaats kent
op het kleurenpalet, of toch?…
Pesten
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.754 Nauwlettend houd ik je in het oog
je steeds tot praten proberen te bewegen,
met moeite je die ruimte gevend
waar je om vraagt,
want… waar eindigt die?
Moeizame jaren van omhoog krabbelen
uit een zwart gat.…
Hemelwenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 gevallen regen glijdt verlegen
door mos en zand, gelijk een zegen
naar de delta iets ten westen
langs verdwaald grind en snoeiresten
diep verborgen in de grond
waar verbeelding plots ontstond
raakt de modderpoel versteend
als de hemel niet meer weent
in de nevels vol tumult
die in dagen zijn gehuld
is de tijd oprecht gevangen
heeft de ruimte…
Het lijsternest
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.210 Maar toen de morgen was gekomen,
Dat hun de ruimte daar te nauw
Werd, en zij naar het verre blauw
Des hemels hebben koers genomen,
Vond elk zijn richting, vliegensvlug,
En geen kwam er onder mijn dak terug.
Alleen het nest bleef ledig hangen.…
De geveinsde dood
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
750 De ruimte onder het bed;
de metafoor van zijn
wil, om nog dieper te zinken dan diep.…
Houden van elkaar
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.723 De lange tijd niet vrezen
dat alles moet genezen,
het ruimte gunt.
Omdat je, in vertrouwen,
bleef van de ander houden,
niet anders kunt.…
Vanuit de leegte huil ik
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.376 langzaam loopt ze, nee,
schrijdt ze langs me heen
het gouden haar, bijeengehouden
door een speld, ligt op haar rug
en straalt mij glanzend toe
het doet me goed
het doet me pijn
al die jaren zonder haar te zijn
ik wil je welkom heten
in de ruimte die ons scheidt,
waar onze zielen een zijn
ik steek een kaars voor je op
waarbij de warmte…
jij bent de enige Eva
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.111 zon maakt me heet
geeft ruimte aan
zorgenloos dromen
jij bent mijn verte
bandeloos blauw
golft naderbij en
jij zal gaan komen
je ogen zijn donker
en lang is je haar
in je blue ocean outfit
ben je bloter dan naakt
je geurt naar olijven
bent de enige Eva
in mijn paradijzen
ik kras in je huid
mijn passie in bloed
ze kan er niet uit…
Leiden of Lijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
902 in mijn toestand
van half beschonken zijn
zie ik mensen
dansen
praten
lachen
de muziek klinkt luid
door de verkeerd belichte ruimte
obers rennen af en aan
niemand stoort zich eraan
een paartje danst
op de te kleine dansvloer
bewegingen vol sensualiteit en lust
niemand stoort zich eraan
ogen
sprekend zuiver
half gesloten
het…
Ik wou ...
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
5.401 Ik wou dat ik
Één grote stap kon zetten
Om de tijd en ruimte te overschrijden
Over rode daken en groene tuinen
Over muurtjes van bewoonde landen
Over alle grenzen heen
Ik wou dat ik
Op jouw droom kon klimmen
Om je verlegen ogen aan te kijken
Door witte wolkjes en gekleurde hemelbogen
Door bloesemlicht van zachte klanken
Door alle…
zuigende opwinding
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
2.272 van scharlaken
rust zij in een lieflijk lentebos
op een door mij
geschapen aardse huid
en laat mijn blik haar
naaktheid raken
haar strakke vel omringt
de verlegen sierlijke pose
terwijl mijn gevoel
zingt van verlangen
en mijn armen zich
naar haar willen strekken;
zij, een bouquet van
ontluikende witte rozen
zij schept een ruimte…
de skyline als mistig verleden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
806 ik rijd door velden van mijn jeugd
de skyline
ach,.... mistige velden doorkruis ik
het zijn de polders
in Mondriaan-termen geschetst
ik weet dat, maar zie het nu niet
en stuur haar vooruit, zoals vroeger
nu echter wat ingehouden
kan ik hem nog vertrouwen
lijkt zij te denken
de leidsels enigszins gevierd
ruimte geef ik haar
ik voel haar…
Interrogation of a Prisoner
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
764 De ruimte ongestookt door
een schaarste en krap van
formaat galmt nog even na
van de snauwende vragen
afgevuurd in de uren
volgend de witte vlag
De gevangene rillend van
angst en verzwakt door ziekte
stopt wanhopig steeds weer
proberend zijn mismaakte
handen in wat zakken lijken
van een volledig doorgesleten
en verschoten vooroorlogse…
GRENZELOOS VERLANGEN
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.191 voelbaar naakt sta ik in de ruimte
en kijk naar de man die voor me staat
ik herken hem uit de sprookjes,
die mijn moeder vroeger voorlas
enge verhalen die altijd
op een bloeddorstige manier eindigden
en waar ik steeds naar verlangde
net zoals ik nu verlang naar de man,
die op het punt staat om me op te eten
hij kleedt me uit met zijn…
Verlossen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
521 Ik had de taal in beide handen
sprak niet over bemantelen
en naar vraagtekens werd nooit gezocht
toentertijd hadden jassen geen knopen meer
een touw werd gestrikt en strak getrokken,
ruimte was er in overvloed, daar wel
oude aardappels, vervoerd op gammel ijzer
gaven doffe hongerogen weer heel even
een zachte glans van gevuld zijn
ik…
Glazen beelden tollen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 ik blaas glas tot scherven
die venijnig openhalen wat eens was
in het gerinkel van herinnering
meet volume
van het gas dat glas doet bollen
in de ruimte die jij gaf
glazen beelden tollen
draaien sokkels in vernieling
knappen als een ruit
ik pas niet
in de transparante tolerantie
en breek uit
geef mij de hel
de geilheid van de stoeipoes…
De polder waar ik geboren ben
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
487 Een grote vlakte door gras groen gekleurd
doorsneden met sloten en door heggen
ingelijst door muziek van vogels die daar leggen
langs de randen door silhouet van bos opgefleurd
bijna nergens was rust zo heerlijk te vinden
ideaal daar die ruimte van ’t polders land
natuur nog beheerst door boerenverstand
daar zwierf ik dagen door ’t veld met…
Daar louter ik begeren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
578 ik blaas glas tot scherven
die venijnig openhalen wat eens was
gerinkel van herinneringen
meet volume
van het gas dat glas doet bollen
in de ruimte die jij gaf
glazen beelden tollen
draaien sokkels in vernieling
knappen als een ruit
ik pas niet
in de transparante tolerantie
en breek uit
geef mij de hel
de geilheid van de stoeipoes…
Nou 's een beter luchie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
412 Buiten door het vrije veld en door beemd
in frisse koelte of door de zon bruin gebrand
trekkend zo vrij en blij door het vlakke land
lichtelijk van ruimte en natuur ontheemd
genietend in de wei van het grazend vee
van alle dieren op het land groot of klein,
tenminste als ze ergens op de wei nog zijn,
met enig geluk zien we ook nog hert of ree…
huizen tussen kelder en zolder
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
815 tussen alle andere dingen in
sprak de trap niets dan waarheid
en nam een loopje met mij
de achterstevoren gedachte
ook al de rest was te zwaar
om dragen, zoals het plafond
mij drukt in de tegenwoordigheid
alsof ik mij eeuwig op de vliering
bevind, mijn handen verstrengeld
in de duisternis van de mens
die maar ogen gekregen heeft
om wat ruimte…
wilders op een zwak moment
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
496 dronken kruisvaarder ben
ik, kruisvaarder met een tik
flauw ga ik door de ruimte
van de tijd, met veel haat,
altijd met haat, en dronken
ook nog.…
leeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 de huls van het laatst geschoten woord,
die echo
die kale ruimte
de uitzichtloze uren.
kijk ik op van het blad
waar, opgezogen uit het niets,
in zwart het wit zich vult.…
De eentonige klok
gedicht
2.5 met 12 stemmen
7.164 De man met de blauwe voeten ligt in de ruimte van zijn kamer.
En lijkt voor het eerst op zichzelf.
----------------------------------------
uit: 'Gesloten gedichten' (1964)…
Als leven even stokt
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
711 indrukken er aan vooraf
gestuurd door een wijde of geringe omgeving
die verblijven dan later, zoals vandaag,
in een gesloten graf
ongevoelig voor ruis of nog sterker,
een aardbeving
het is de ingreep van het lijf door de geest
tot hier zegt de adem van het leven
er is een grens, daar ben je overheen geweest
maar het schept allengs weer ruimte…