Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

De ideale lijn

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 830
I Aan de tegels je leef- ruimte tellen, maar toekomst blijft een snel vergeten: Dertig jaar in ochtendjas op zoek naar het beloofde land, die jongensstad van ranja & jenever - II Verdwaald, nog steeds de weg niet weten, hoewel je eigenlijk niet bang moet zijn en littekens mag blijven slaan rond eigen huis, die zekerheid…

in het spel van de maan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 749
een ruimte met gaten welkom met drempel en slot ruiten mijn breekbare kijk op de wereld naar buiten vertrouwen verankerd in muren vrijheden binnen buiten de buren rekwisieten genoeg voor toneel zonlicht verpakt in kleuren van wolken gordijnen van regen en mist buien met wind weerlicht en donder in het spel van de maan gaat de zon nooit…
wil melker23 oktober 2005Lees meer >

luchten

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.107
duidelijk, kant en klaar nee , mijnerzijds, heden, geen enkel gedraai daarbij bent u een van die vrouwen die van de privé of libelle een zondags kleurloos hoedje vouwen of een man van een ding tegelijk slechts oog voor werk of ronde bal dan heb ik het nog niet over sex ik vind u gewoon een zure kwal deze helderheid geeft ruimte…

Opklaring

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.885
Glad is de lucht als zilverhelle plaat, Waarover vlokkig grijs geschilderd werd, Met glans van licht uit eindeloze vert, Dat door de ruimte spelemeien gaat. ’t Vonkt door de droppels aan het rijs, dat staat Als stut op ’t tuinbed, staat bij boon en ert; Vonkt door de druppels aan ’t gewei van ’t hert, Vonkt door de droppels aan het schaap,…

Hemelsblauw

hartenkreet
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.970
Bol en vol van verlangen Streel ik je zacht lief kind Spartel maar lekker rond Nu jij de ruimte nog vindt In meer dan zes maanden Werd jij een deel van mij Kind van mijn grote liefde Stoei je nog speels en vrij Vol tederheid glimlach ik Als ik naar jouw echo kijk Lief zoontje mijn mannetje Jouw leven maakt mij rijk Mijn buik is jouw…
car21 mei 2007Lees meer >

Roos van de geest

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 691
zijn schilfert af, roos van de geest Wachten op het einde een reuzenbaby in een luier dat heb je niet verdient Je bent al dood de mens in je stierf toen je niet wist waar je was, wie je was Pijn en verdriet voel je niet dat namen wij van je over de dag dat je vroeg wie we waren In je lichaam trekt de dood sporen schitterende ruimte…

Afscheid van Petra

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.040
Terwijl de minuscule miertjes zachtjes krioelend door de poreuze pudding van takjes en blaadjes kropen was er even ruimte even een moment van stilte die geen plaats kent op het kleurenpalet, of toch?…

Pesten

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.754
Nauwlettend houd ik je in het oog je steeds tot praten proberen te bewegen, met moeite je die ruimte gevend waar je om vraagt, want… waar eindigt die? Moeizame jaren van omhoog krabbelen uit een zwart gat.…

Hemelwenen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 794
gevallen regen glijdt verlegen door mos en zand, gelijk een zegen naar de delta iets ten westen langs verdwaald grind en snoeiresten diep verborgen in de grond waar verbeelding plots ontstond raakt de modderpoel versteend als de hemel niet meer weent in de nevels vol tumult die in dagen zijn gehuld is de tijd oprecht gevangen heeft de ruimte…

Het lijsternest

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.210
Maar toen de morgen was gekomen, Dat hun de ruimte daar te nauw Werd, en zij naar het verre blauw Des hemels hebben koers genomen, Vond elk zijn richting, vliegensvlug, En geen kwam er onder mijn dak terug. Alleen het nest bleef ledig hangen.…
Jan Prins20 februari 2019Lees meer >

Houden van elkaar

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.723
De lange tijd niet vrezen dat alles moet genezen, het ruimte gunt. Omdat je, in vertrouwen, bleef van de ander houden, niet anders kunt.…
Aad1 januari 2008Lees meer >

Vanuit de leegte huil ik

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.376
langzaam loopt ze, nee, schrijdt ze langs me heen het gouden haar, bijeengehouden door een speld, ligt op haar rug en straalt mij glanzend toe het doet me goed het doet me pijn al die jaren zonder haar te zijn ik wil je welkom heten in de ruimte die ons scheidt, waar onze zielen een zijn ik steek een kaars voor je op waarbij de warmte…
Bob Vorama9 januari 2008Lees meer >

jij bent de enige Eva

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.111
zon maakt me heet geeft ruimte aan zorgenloos dromen jij bent mijn verte bandeloos blauw golft naderbij en jij zal gaan komen je ogen zijn donker en lang is je haar in je blue ocean outfit ben je bloter dan naakt je geurt naar olijven bent de enige Eva in mijn paradijzen ik kras in je huid mijn passie in bloed ze kan er niet uit…

Leiden of Lijden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 902
in mijn toestand van half beschonken zijn zie ik mensen dansen praten lachen de muziek klinkt luid door de verkeerd belichte ruimte obers rennen af en aan niemand stoort zich eraan een paartje danst op de te kleine dansvloer bewegingen vol sensualiteit en lust niemand stoort zich eraan ogen sprekend zuiver half gesloten het…

Ik wou ...

hartenkreet
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.401
Ik wou dat ik Één grote stap kon zetten Om de tijd en ruimte te overschrijden Over rode daken en groene tuinen Over muurtjes van bewoonde landen Over alle grenzen heen Ik wou dat ik Op jouw droom kon klimmen Om je verlegen ogen aan te kijken Door witte wolkjes en gekleurde hemelbogen Door bloesemlicht van zachte klanken Door alle…

zuigende opwinding

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.272
van scharlaken rust zij in een lieflijk lentebos op een door mij geschapen aardse huid en laat mijn blik haar naaktheid raken haar strakke vel omringt de verlegen sierlijke pose terwijl mijn gevoel zingt van verlangen en mijn armen zich naar haar willen strekken; zij, een bouquet van ontluikende witte rozen zij schept een ruimte…

de skyline als mistig verleden

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 806
ik rijd door velden van mijn jeugd de skyline ach,.... mistige velden doorkruis ik het zijn de polders in Mondriaan-termen geschetst ik weet dat, maar zie het nu niet en stuur haar vooruit, zoals vroeger nu echter wat ingehouden kan ik hem nog vertrouwen lijkt zij te denken de leidsels enigszins gevierd ruimte geef ik haar ik voel haar…

Interrogation of a Prisoner

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 764
De ruimte ongestookt door een schaarste en krap van formaat galmt nog even na van de snauwende vragen afgevuurd in de uren volgend de witte vlag De gevangene rillend van angst en verzwakt door ziekte stopt wanhopig steeds weer proberend zijn mismaakte handen in wat zakken lijken van een volledig doorgesleten en verschoten vooroorlogse…
Rudyard22 maart 2006Lees meer >

GRENZELOOS VERLANGEN

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.191
voelbaar naakt sta ik in de ruimte en kijk naar de man die voor me staat ik herken hem uit de sprookjes, die mijn moeder vroeger voorlas enge verhalen die altijd op een bloeddorstige manier eindigden en waar ik steeds naar verlangde net zoals ik nu verlang naar de man, die op het punt staat om me op te eten hij kleedt me uit met zijn…

Verlossen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 521
Ik had de taal in beide handen sprak niet over bemantelen en naar vraagtekens werd nooit gezocht toentertijd hadden jassen geen knopen meer een touw werd gestrikt en strak getrokken, ruimte was er in overvloed, daar wel oude aardappels, vervoerd op gammel ijzer gaven doffe hongerogen weer heel even een zachte glans van gevuld zijn ik…
metha16 april 2009Lees meer >

Glazen beelden tollen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
ik blaas glas tot scherven die venijnig openhalen wat eens was in het gerinkel van herinnering meet volume van het gas dat glas doet bollen in de ruimte die jij gaf glazen beelden tollen draaien sokkels in vernieling knappen als een ruit ik pas niet in de transparante tolerantie en breek uit geef mij de hel de geilheid van de stoeipoes…

De polder waar ik geboren ben

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
Een grote vlakte door gras groen gekleurd doorsneden met sloten en door heggen ingelijst door muziek van vogels die daar leggen langs de randen door silhouet van bos opgefleurd bijna nergens was rust zo heerlijk te vinden ideaal daar die ruimte van ’t polders land natuur nog beheerst door boerenverstand daar zwierf ik dagen door ’t veld met…

Daar louter ik begeren

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
ik blaas glas tot scherven die venijnig openhalen wat eens was gerinkel van herinneringen meet volume van het gas dat glas doet bollen in de ruimte die jij gaf glazen beelden tollen draaien sokkels in vernieling knappen als een ruit ik pas niet in de transparante tolerantie en breek uit geef mij de hel de geilheid van de stoeipoes…

Nou 's een beter luchie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
Buiten door het vrije veld en door beemd in frisse koelte of door de zon bruin gebrand trekkend zo vrij en blij door het vlakke land lichtelijk van ruimte en natuur ontheemd genietend in de wei van het grazend vee van alle dieren op het land groot of klein, tenminste als ze ergens op de wei nog zijn, met enig geluk zien we ook nog hert of ree…

huizen tussen kelder en zolder

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 815
tussen alle andere dingen in sprak de trap niets dan waarheid en nam een loopje met mij de achterstevoren gedachte ook al de rest was te zwaar om dragen, zoals het plafond mij drukt in de tegenwoordigheid alsof ik mij eeuwig op de vliering bevind, mijn handen verstrengeld in de duisternis van de mens die maar ogen gekregen heeft om wat ruimte…

wilders op een zwak moment

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 496
dronken kruisvaarder ben ik, kruisvaarder met een tik flauw ga ik door de ruimte van de tijd, met veel haat, altijd met haat, en dronken ook nog.…
c. paris24 februari 2010Lees meer >

leeg

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
de huls van het laatst geschoten woord, die echo die kale ruimte de uitzichtloze uren. kijk ik op van het blad waar, opgezogen uit het niets, in zwart het wit zich vult.…

De eentonige klok

gedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.164
De man met de blauwe voeten ligt in de ruimte van zijn kamer. En lijkt voor het eerst op zichzelf. ---------------------------------------- uit: 'Gesloten gedichten' (1964)…

Als leven even stokt

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 711
indrukken er aan vooraf gestuurd door een wijde of geringe omgeving die verblijven dan later, zoals vandaag, in een gesloten graf ongevoelig voor ruis of nog sterker, een aardbeving het is de ingreep van het lijf door de geest tot hier zegt de adem van het leven er is een grens, daar ben je overheen geweest maar het schept allengs weer ruimte…