5020 resultaten.
Ochtendstond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
680 mijn slaap was kort vannacht
warrig waren de gedachten
die bleven schimmig
in onbekende verte hangen
ze zijn dan moeilijk te duiden,
of er nu engelen zongen
dan wel sissende giftige slangen
zich in het bewustzijn dwongen
zeker is dat een zware klok
het zesde uur verslaat
en terwijl een zebravink ontwaakt
neigt de hemel naar ontluikend…
Water
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 muur
vreet aan haar lichaam, haar hoofd
hij slaat zijn tentakels uit, trekt ze dan weer terug
het zweet staat op haar voorhoofd
is het angst of de alom verzengende warmte
ze schreeuwt om water, water, water
dan zwijgt zij
slaat het aangerukte glas maar om
ze heeft er geen druppel van gedronken
maar als de klok aangeeft dat ze moet slapen…
Warme dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Vermomd op een drukbezocht zomerterras
Zag ik levendig de slaap in alle ogen
Ieder vermaakte zich ongelogen
En viel samen met wat was
Bestuurbaar leek ons lot
Met tijd om te verdromen
Stilte verwoord om mee te komen
De cirkel ongecompliceerd als slot
Mijn ooglid knipperde even
Zo samenzijn werd afgetekend
Ons gesmoes bleef ongehoord…
een ster dat ben jij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 afschiet
zoals een vallende ster
die in je ogen vliegt
het heelal heeft je meer dan lief
je verzameld deze vallende sterren
om later terug te geven
in je volgende leven
je bent een engeltje
van hier ver vandaan
je laat geen enkele ster vergaan
je staat in dienst als sterrenwacht
dat is nu je enige opdracht
voor je gaat slapen…
nachtzoen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
606 Wanneer ik op de grens
van slaap en waken
over het lege kussen strijk
zie ik enkel een streepje maanlicht
alsof zij haar gordijn doet openschuiven
en miljoenen sterren strooit
zo valt het allerlaatste licht nog
binnen handbereik
dan plooit mijn mond een glimlach
sluit mijn ogen
in gedachten zie ik je wuiven
kust me goede nacht
in dit…
Zij weet wat ik nodig heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 naast mij
en niet de pijn voor jou
niet goed genoeg te zijn
zachter valt het licht
op onze jaren, uitvloeiend
naar de toekomst
Ik ga eten bij een vriendin
zij kan erover meepraten
en zegt dat ik geweldig ben
lief en mooi en te goed
voor mannen, ze zijn niet als wij
wat helaas zo aantrekkelijk is
Ik durf niet bij haar te blijven
slapen…
Kom terug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Om jouw gezelschap
terug te vinden
loop ik elke dag
tussen twee werelden
Ik passeer vreemden
Ze zijn druk
Ik voel geen warmte
in hun adem, geen warmte
in hun vermaarde bezigheden
Ik ontmoet niemand
want hier is alles
al gezegd en gedaan
en in de andere wereld
waar jij niet bent
eet en slaap ik
Daar houd ik het niet uit
zonder…
warmend licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 wie meent dat er een einde komt
een einde aan mijn liefde voor jou
weet weinig van gehechtheid zijn
aan wie jij mij bent geworden en gebleven
jou stem hoor ik nog elke dag
bij het slaap gaan en wakker worden
als vogelzang in de vroege ochtend
die ik niet vergeten noch missen wil
als een oase van rust en warmte
die jij mij bent en…
litanie van laatste dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 de stekeblinde tamme
onderaardse vis
de oefeningen
in geduld
het liefste tempo
van de langzaamste
de vlucht over de
randen van de wereld
spattende tranen
uit gelezen regels
composities van
wolken en water
de moed om de kust
uit het oog te verliezen
het kleine leven
omringd door slaap
de barsten in
oude woorden
in…
Zwerver
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
527 vuilnisbak
Slechts een portiek
is je enige onderdak
Soms zit je op een bank
en staart wat voor je uit
Je schoenen zijn versleten
en in je zak geen duit
Mensen kijken je minachtend aan
en lopen met een boog ver om je heen
En jij
je weet niet waarheen
Wat is het verhaal
achter jouw bedroefde ogen
Waar zal jij straks slapen…
K versus K.7
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
960 met mijzelf
slaap maar
zeg ik tegen haar
ik sluit mijn ogen
wil ik wel met droogte
mijn lijdend lijf ingaan
ze heeft geen woorden nodig
't afsnijden van de tijd
't besef dat een terugkeer
misschien onmogelijk is
ik draag het zand van de nacht
naar het afscheid, het wanhopig zwijgen
volgepakt met knars en kanker
zal ik een briefje…
Sta niet huilend voor mijn graf
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
5.186 Sta niet huilend voor mijn graf,
Ik ben er niet, ik slaap er niet.
Ik ben de zucht in duizend winden,
Ik ben de zachte sneeuw die valt.
Ik ben de zoete herfstregen
Ik ben de rijpe tarwe in de velden.
Ik ben de stilte van de ochtend,
Ik ben in de gracieuze vlucht
van buitelende vogels,
Ik ben de glans van de sterren in de nacht.…
LAIS CCXX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
414 Het wordt weer taalkabaal, slap ingelijfd.…
Licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 De droom valt in slaap
en geeft alle ruimte aan leven
voorbij het doen,
er is niets anders dan dit
zijn,
dit ontwaken
in wie ik ben:
ten diepste
ongrijpbaar in de nevel
het uitspansel,
in de tijd
mijn lichaam,
buiten alles,
boven alles
zelf in de zon
dat licht neem ik mee
terug naar de droom,
waaruit ik meer en meer
ontwaak…
Algoritme
netgedicht
5.0 met 95 stemmen
477 we hebben
de vingers gekruist
elkaar in de ogen
gekeken zijn daar
gebleven zonder
afscheid te nemen
ik heb jouw
energieën gevoeld
in een aura van liefde
de hemels bewoeld
in een respectvol
eindeloos genieten
wij zijn niet
voor elkaar geschapen
in samen slapen
kunnen wij als rolmodel
er iets heel fantastisch
van proberen te maken…
Een mooie droom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 nachtmerrie
Ik stond op en keek uit het raam
De Poolster lachte me toe
Alsof ze me gerust wilde stellen
De sterretjes fonkelen in de hemel
Het voelde alsof er uren voorbijgingen
Enkel ik en de sterren, niets anders
De donkerblauwe hemel word rozerood en oranje
De sterretjes twinkelen een laatste keer als groet
De zon komt op en haalt me uit mijn slaap…
Turbulentie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Ik kijk toe, doe een greep
uit de feiten, herschik de buit
tot lichaamseigen en de wereld
constructies van fragmenten
werkelijkheid en mijzelf, de waarheid
van mijn bestaan, mijn wie ik ben:
turbulente wolken
in mijn slaap
en roekeloze piloten
van medicinale stofjes
die met mij spelen
me heen en weer gooien
door de hel
die ze kneden…
Halve dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Wakker schrikkend duw ik zacht
jouw snurken om, gerustgesteld
zak ik terug in moeheid, dromend
in te halen waar ik niet aan toekom
in mijn halve dagen van het kleine
zorgen voor Missy, jou en mij
Soms moet ik je blijven kussen
moet ik je nat huilen om meer
tijd, meer te doen, groter te leven
met minder slaap, ik heb zoveel
te geven…
De aanlanding
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
895 jij had de
mensen in jouw
ban met een
geweldige performance
op de bühne van de zaal
jij wiegde oceanen
liefjes in slaap deed
knapen van golven
wit krullen om
jou maar te volgen
zacht sliste water
langs denkbeeldige
rotsen die met hun
trotse aanwezigheid de
aanlanding koesterden
nog sta jij daar
armen bezwerend
ogen op de…
De Paradox
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
556 Dat allen de dood moesten ondergaan
En slaap elke nacht een ieder inpakte
Toonde hem onmiskenbaar vaststaand aan
Wanneer hij zich gadesloeg in zijn zwakte
Dat de mens zichzelf niet had geschapen
Maar in afhankelijke vergankelijkheid
Door evolutionair na te apen
Uitgegroeid was tot een complexiteit
Dit onwaarschijnlijk wonderlijke…
APRILROEP
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
421 vullen het mistige weiland
met overwinningskreten
over de voorbije winter
waarin dagelijks zoeken
naar het weinige voedsel
of weerloze prooi
lang en moeizaam speuren was
hun schor gekras
weergalmt in kale bomen
slaat stram gebeeldhouwde takken
is ondanks ruwe schreeuw
bemoedigende zang
wekt gezwollen bladknoppen
uit een langdurige slaap…
binnen de muren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
469 binnen de muren van de tijd
over de vlakte tintelend wijd
draag ik een woord in de
kom van mijn handen
ik leg het zacht te slapen onder
langzame wortels van een boom
zij buigt haar takken als een moeder
over een leven ver van mij vandaan
een zwaluw roept laatste
onverstaanbare dingen
overal de lucht als een eindeloos water
over…
Mijn hart op jouw tong
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
555 Zal ik je schrijven
over jouw ogen, dat
ze mij neersloegen
en ik niet wil
maar niet anders kan
dan op jou wachten
jouw blik op mij
een woord tot mij
de topjes van jouw vingers
waarvan ik droom
en niet kan slapen
van angst en verlangen
zelfs verliefd
op dit gestamel
van mijn geluk…
Stil heilige nacht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
748 de lucht
zong donker
boven een
lichte plaats
waar wol
zich warmde
aan de rust
van slaap
wat verder
baarde leven
in drukte van
belang een
beeldschoon
kind dat door
stro uit de wind
werd gehouden
dat zich mocht
koesteren in de
warme gloed
van welkom
die de dieren
gaven van
blijdschap te
weten wie er
onder ons is
gekomen…
bosrand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 waarachtig, wat speelt
zich hier af
op de plek waar ik begin
mijzelf aan te vangen
met natuurlijke overgangen
tussen licht en donker
flagrant blijven liggen
tweezijdig ontwaken of slapen
vergeefs de dag verdrijven
die grenst aan vlees noch vis
als voorwoord om nog
wat langer in bed te blijven
alvorens mijn weg te bestraten…
Maagdelijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Jij bent te mooi
om aangeraakt te worden
door wie dan ook, door mij
alleen, hoop ik
als ik mag, als ik durf
te doen wat ooit iemand mag
Ik passeer jouw huis
Er is alleen een raam
tussen mij en jouw bed
waarin ik mij droom
wanneer ik niet kan slapen
en mijn adem inhoud
en de tijd stil staat
bedwelmd door jouw lippen
voel ik jouw…
Dag breekt aan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
192 Jongeren uiten hun liefdesklanken,
Ouderen houden zich stil,
Kinderen slapen nog in onschuld.…
Avontuur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
254 gezicht
wat hij nu voelt is onbeschrijfbaar
zijn avontuur wordt intenser
in de cadans van zijn bezielde hart
beantwoordt hij zijn dromen grondig
hij zou iets willen dichten
maar zijn droomslaap is alert
ontnuchterd en gekwetst
secuur donkert de nacht
omdat er iemand op hem wacht
hij zou iets willen schrijven
maar dat kan niet in zijn slaap…
Ik, JAN: de trein, de kinderen, de dames: van kibbelen naar kabbelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
325 De trein gisteren van Rotterdam-Alexander naar Utrecht
Effe rust is de gedachte na een chaotische dag
Effe slapen, wellicht, misschien!…
Daar is de nacht gestrand, zeg je
gedicht
4.0 met 1 stemmen
87 Wat ik niet mag weten, is dat je je in slaap
hebt gehuild. Je wrijft een korreltje
weg. Het rolde naar je toe.
Je tranen zijn gestold, maar jou nog niet moe.
----------------------------------------------
uit: Echt zo (PoëzieCentrum, 2026)…