5429 resultaten.
Handvol duisternis van Carolyn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Op de blauwe planeet zijn mensen
bezig met de rookwolkjes van hun bestaan
vrezen de hitte van de zonnestralen
en erger nog wat schuilt achter de zon
en dat daarbij elke vaste vorm van 99,9
procent ledigheid is vervuld.…
Het scheren der lammeren.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
979 Maar, moeder, vast vervriezen zij, och armen!
de moeder.
De Here, die met hunne wol ons kleedt,
Zendt, liefste, om ook die naakten te verwarmen,
Zijn zomerlucht, en schut ze aldus voor leed.…
In slaap vallen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 In slaap vallen blijft een moeilijk,
spannend en mysterieus moment,
waarbij je een keuze moet maken
om weg te zakken
en je aan Klaas Vaak weet vast
te pakken.
Om naar feeën en fantasieën te gaan,
nachtmerries ook te mogen en moeten...…
blikveld
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
474 ze spert haar ogen wijd
om meer te zien dan duizendvoudig
bloemen tellen
alle motten in het licht verkleuren niet
in enkel maar een mager uur
ze ziet de vlinders in hun dans naar
voren hellen,
elk bloemblad vangt er één
haar linkerbeen staat vast,
het rechter hinkt een rechte weg
en sleept de ander mee
een keer of twee nog, kijkt ze…
Nee!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
513 Maar;
Ik wil,
heb niks te zeggen
Ik moet,
heb niks in te brengen
Je vertrek staat vast,
mijn wil doet er niets meer toe.
Ik geef het gevecht op!
Ga maar zegt mijn mond, mijn hart zegt
Blijf!…
Ook
gedicht
4.0 met 5 stemmen
3.569 Nul handen houden niets vast.
Nul graden bestaat misschien,
maar toch. Melk wordt ook
zuur van onweer. Vulkanen hebben namen
die ook blijven als ze niet spuwen.
Dezelfde naam belooft niet
dat je op elkaar lijkt. Water en spoken
kunnen door veel dingen heen. Kun je
door niets heen kijken? Spoken leven
wel en niet.…
terra incognita
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 tot de wolken reikt
beneden kijkt niemand er van op
er is geen beginnen aan
van onwaarschijnlijkheden wordt
men kribbig en moe
onverwacht stoot de wind me om
zwiept me van ongekende hoogte
brengt me in een tuimeling waar
geen einde aan lijkt te komen
abrupt breekt mijn hellevaart af
bungelend boven de bodem
tast ik vergeefs naar vaste…
uitgeschakeld
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
573 er is geen sprake meer
van stilte
al braakt het huis ruimte
en spert het spinrag monden
open
muizen hebben hun nest
verlaten
het geknaag blijft achter de wand
van een verstarde
glimlach
uitgeblust en tentoongesteld
in achterstallige vragen
de man zegt
jouw woorden brengen geen enkel verhaal
zij groeit vast in de regen
die…
VAN HARTE
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.566 Jarig zonder feest
Je moet er maar mee leven
Dat is een vast gegeven
Als je er eenmaal bent geweest
Van harte pa
Van harte
75 jaar alweer vandaag
En ook al ben je dood
Door velen soms vergeten
Ik laat je hierbij weten
Dat ik er echt naar streef
Zolang als dat ik leef
Hondstrouw voor jou te schrijven
Zodat jij hier kan blijven
In elk gemaakt…
gipskruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 ergens in de ruimte
dwarrelen woorden rond de mal
van nieuwe vormen
er hoort een glimlach bij
een frons en twintig vaste regels
onder tafel schuift een voet
ze raakt mijn tas vol bundels
het genoegen van een hart,
het vragen in een hoofd
de grond van alle dingen wordt
geloofd
de geur van bloemen kruist oneindig
sluit een pact met wit…
Binnenwater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 komen in onze toekomst aan
treden buiten oevers
verkennen het land dat zich
altijd in vlakte verschool
dat zich binnendijks veilig waande
voor de bocht in de rivier
de stroming houdt voet bij stuk
van hoog naar laag
beneden wacht de zilte moederzee
oneindig gestaag
nu we de stal ruiken, horen we de
branding ruisen
we verlaten vaste…
Als aan het zand genageld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
441 (Voor Martine)
Terwijl ik hier sta zee
als aan zand genageld
trek ik dan naar jou
of neem jij me mee
nu de schelpen kraken
wij elkaar naderen
weet ik van vaste grond
onder mijn voeten
voel me intens rijk
waarom toch verder
willen kijken
achter me de plek
die zo meebepalend was
voor me het nog in damp
gehulde wat toekomt
wat…
carpaal tunnelsyndroom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 de onrust in mijn ene hand
trekt voren door de nacht, de
andere houdt - rustig nog -
mijn zere vingers vast
ze branden gaten in mijn slaap
ondertussen gaapt vermoeidheid
als een grot vol scherpe punten
overdadig en steevast
vergaat de wil tot schragen,
want het dragen kent geen grenzen
meer
elke keer slaapt slechts mijn hand
en elke…
Zoeken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
599 't Is steeds weer zoeken,
heel even vinden
maar niet vast te houden,
net zomin als je water
in een vuist kan sluiten.
't Is steeds weer zoeken,
even ontmoeten
maar ook weer stoten op verschillen.
Niet echt kunnen willen
maar verder gaan.…
Voelde zijn hart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 nooit wat hij dacht
zijn wereld
had ooit vrijheid
planning en bestaan
in iedere dag ervoor gaan
door geur en kleur
volgde hij seizoenen
intuïtief in eten en
het verzamelen van buit
huid en vacht
volledig aangepast
zo ook het paargedrag
met zorg voor de kleinen
als huisdier is
zijn bedje in stro gespreid
spelen en slapen op vaste…
Het nerveuze snuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
470 ik zag de
schimmels draven
de bosrand langs
gemend door vaste hand
ouderwets getuigd
de kar nog zonder veren
een schimmige koetsier
geen enkele passagier
het was alsof
de film bleef haken
beelden braken zonder
de werkelijkheid te raken
ik voelde spanning
in de bomenrij een
opgestoken wind bracht
vreemde geuren dichterbij
nog…
17-12-1917- 17-12-2017 Toon Hermans
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
809 Wanneer je niet gestorven was,
waren we vast te weten gekomen
wat of er in 't struikgewas lag.
Een mens, een dichter, schrijver ook
een vader, man, een opa eveneens
een liefdevolle, simpele man
zoals maar weinig mensen kunnen.…
ontbijtje bij IKEA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
588 wanneer ik iets voor negen
in de rij sta om hier binnen
te komen betrap ik mijzelf op
een vleugje hongerwinter
om klokslag negen gaat de draaideur
open en de vaste klanten die normaal
gesproken moeizaam ter been zijn
trekken een sprintje voor
de beste plaatsen
als ik mijn ontbijtje heb weten
te bemachtigen staat de oude hap
alweer bij…
naar school
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
647 Want dat het zal gebeuren,
dat staat vast.
En is het niet jouw kind,
dan is het wel het kind van iemand anders,
onder jouw auto.
Of onder een bus, een vrachtwagen
een aanstormende trein.
Nee, de dood is niet kieskeurig.…
Hoe hij nog fladdert 's nachts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 "Die laat je vast wel uit."
Er over schrijven is
niet moeilijk. Alleen zijn riem
bewaar ik thuis.…
Het koningspaar
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
477 de poppenkast
zit vast tussen
heden en verleden
nog spelen handen de
personages en vertolken
stemmen hun geluid
maar het jeugdig
tegenspel geeft
veel te vaak niet thuis
dan gaan de poppen
in herstel met grote
wasbeurt van de kleren
schuren en plamuren
een likje kleur
past dan wonderwel
het boek met teksten
is altijd leeg…
Vaderland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Mijn vaderland
ik mis u als ik u verlaat,
maar
ik haat u als ik me niet vergis,
mijn vaderland
met harde hand
houdt gij mij vast
zijt gij ballast
zandzak bij mijn luchtballon
moet ik me traag van u ontdoen
om op te kunnen stijgen tot
u, mijn onvolmaakte god,
met duizend talen door uw strot
duizend genen door uw aders
bastaardkind…
Een liefhebbende hand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
461 jij wist mijn
huid te raken
met plooien en
rimpels te praten
over geboorte
leven en dood
in lichtjes bewegen
kleurde tijd een
warm onderscheid in
diverse lagen door
hun reacties op
dagelijkse vragen
nog is de souplesse
groot maar vaste
gewoonten en tradities
hebben de plooien
dieper gemaakt tot
onoverbrugbare kloven
waarvan…
DORIAN'S PORTRET
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 Het canvas klampt zich vast
aan mij.
Een jonge god in kolos verankerd,
versmachtend
satijn -
ik ben de wereld,
gevangen in de ontberingen
van dit schilderij.…
Dan vandaag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 Voldaan stel ik vast dat ik leef.
Vandaag kan ik opnieuw gaan doen,
of laten gaan.
Waar ik me nu bevind zal eeuwig duren.
Waar ik nu ben is eindeloos.
Na vandaag zal onze zon,
dat is een onvoldongen feit,
nooit meer ondergaan.
Ook wanneer ons sterretje,
ooit eens uit zal doven.
Nieuwe sterren,
zullen als vanzelf ontstaan.…
De aarde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
399 Een ding moet je
onthouden:
we komen elkaar vast
en zeker weer tegen.
Alleen in een heel ander leven.
Liefs,
van mij?…
vuurduvel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 eenmaal daar, de voeten gestrekt
tot aan het warmste gedeelte
gedachten staren slechts
de vlammen geven ze
een eigen leven
ze gaan spoorslags
op de loop voor knopen
in je buik en vaste vormen
door een oververmoeid
bestaan
eenmaal daar gegaan
sluiten ogen zonder slaap
de warmte trekt
een gapend gat tot
proportioneel verlangen
...…
Tektonische dromen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 nog triomfeert
je lach maar
chaos diept
allengs het graf
waarin wij zonder
overleg verdwijnen
vaste grond
is ons ontnomen
door tektonische
dromen over
ongegeneerd misbruik
van geld en macht
waar sky
the limit was
verdween de shit
in het grote
blauwe gat dat
ooit de hemel was
rücksichtslos is er al
eeuwenlang gedumpt
voorraad…
Berkenbos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 Gelijk gekromde reumatische vingers
Grijpen de verzilverde berkentakken naar de oostenwind
Niet om hem te doen hinderen op zijn lange reis
Maar om de verhalen vast te houden die hij langs hen heen blaast
Mythen die door volkeren zijn verteld
Zijn aan de gierende wind meegegeven
Om ze weg te voeren over onherbergzame vlaktes
En opspattende…
vangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 het gezicht van
het meisje
verdwijnt achter
zwiepende haren
de man holt
achter zijn
afgewaaide
hoed aan
de honden
blaffen en
rennen tegen
de wind
de rok van
de vrouw
wappert
horizontaal
het kind kijkt
in de verte
maar komt
niet vooruit
de schilder
legt waaiend
Holland in
verf vast
jij hangt lachend
met wijde…